อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 19/05/2026(กี๊ดดดดดดดด อาร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยนนนนนนยยย) 000
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 12/05/2026ส่วนตนจะยืนดูจนกว่าจะได้คำตอบรึจะทำอะไรสักอย่างอยู่ตรงนี้แหละ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 12/05/2026มากกว่านี้อย่างแน่นอนเอาอย่างไรดีเล่า พลางคิดสายตามองมือกอบกุมบั้นเอวที่แอบแนบเนียนเสมือนว่าไม่อยากจะขอความช่วยเหลือหรือแสดงความอ่อนแอให้เห็น น่าขัน สายตามองต่ำอย่างสังเวชอย่างเต็มที่พวกไม่รู้ขีดจำกัดของตัวเองก็น่าโขกสับไม่ต่างกันนัก "มีอะไรจะถามรึพูดอีกไหมคะ?" "หากไม่ก็แนะนำให้หิ้วตัวเองออกไปจากตรงนี้ค่ะ" รอดูว่าเจ้าเกตุแก้วมณฑลีจะพูดรึกระทำสิ่งใดต่อ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 12/05/2026 ประภาขวัญยังคงมองใบหน้าของดรุณวัยเยาว์หาได้สนใจเรื่องปัจจัยหรือการฝึกฝนที่เธอเผชิญมาหากให้ชักแม่น้ำทั้งห้ามากล่าวอ้างคนที่ตรรกะวิบัติเช่นเธอก็คงมองเพียงว่า เด็กคนนี้ไร้ความสามารถโดยไม่รับฟังเหตุผลใด แต่จะให้สั่งสอน ฝึกฝนก็หาใช่เรื่องของตนที่อยู่ในขอบเขต ไม่ใช่ทั้งรายวิชาของตน รึนักเรียนในเรือนของตน ก็คงเป็นโชคดีของเธอ เพราะหากเป็นบ้านเมฆามินทร์คงโดนโขกสับ+ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 10/05/2026แต่ก็ไม่นึกไม่ถึงเช่นกันว่าเด็กปีหนึ่งที่อุส่าห์ผ่านบทเรีบนสอบเข้าที่ยากระดับหนึ่ง บิดามารดามีฝีมือจากการรู้จากนามสกุลจะ 'กระจอก?' ไร้ไหวพริบปานนี้ "น่าเสียดายนะคะ ดูมีแววแต่ไร้ไหวพริบ" ประโยคแรกไม่ใช่คำหวานให้ชื่นใจแต่เป็นการพูดอย่างตรงไปตรงมาตามความจริง "ในสถานการณ์จริงคงไม่ใช่เพียงแค่บาดเจ็บเล็กน้อย" 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 10/05/2026อนึ่ง อาจารย์ตามคำล่ำลือยืนมือไพล่หลังจ้องมองยักษาวัยเยาว์ สภาพสะบักสะบอมจนดูหมดศักศรีเผ่าพันธุ์ หากให้กล่าวตามจริงประภาขวัญหาใช่คนปลอบโยนปลอบประโลมคนได้ดี แต่กลับกันเรื่องถมถุยและซ้ำเติมทำได้ดียิ่งกว่าจะว่าผิดหวังในแววตั้งแต่วันผูกข้อมือก็ว่าได้ไม่เต็มปาก เนื่องจากบทเรียนที่ถูกเปลี่ยนประทันหันในฐานะอาจารย์ยอมรับว่าไม่เห็นด้วยกับการใช้ผีวิญญาณอาถรรพ์ของจริง 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 01/05/2026(ยายรอเก็บนักเรียนนอกป่านะคะ ใครอยากได้คนมาช่วย(ซ้ำเติม) แวะมาดีลกันได้นะคะ) 000
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 29/04/2026"ฝากด้วยแล้วกันค่ะ" เธอพูดกล่าวก่อนที่จะละตัวออกมายืนมองทั้งสองคนจากด้านหลัง.. รู้..ว่าใช้มนตราในการช่วยเล็กน้อยในการยิงเป้า ทว่าถ้าผลลัพธ์มันออกมาเป็นที่น่าพึงพอใจก็ทักท้วงอะไร "...ใหญ่ไปไหมนะ" รับเจ้าตุ๊กตามาถือในอ้อมแขน.. "ฝากเก็บหน่อยได้ไหมคะวาดแบบนี้น่าจะเดินกลับลำบาก" "ขอบคุณทั้งสองคนค่ะ" พูดกับเธียรและจันทร์วาด @thianthara-vrkn.bsky.social 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 24/04/2026ก็คงดีอย่างน้อยปืนอัดลมก็ไม่ดีดใส่หน้า แต่แค่ทักษะกากกระจอกจนยิงไม่โดนจึงยืนมองสายตาว่างเปล่า.. "..ไปหาซื้อของเล่นของกินอาจง่ายกว่า" พึมพำอยู่ผู้เดียว ใช้เงินแก้ปัญหาอาจเป็นทางออกที่ควร @thianthara-vrkn.bsky.social 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 24/04/2026ประภาขวัญกรอกตาเล็กน้อย สมัยยังสาวหาใช่คนเป็นมือปราบทักษะการต่อสู้เป็นศูนย์มือเคยจับแค่แปรงและชิ่วขุดค้น นึกอะไรชวนมาจับปืนยิงตุ๊กตาถึงจะเป็นแค่ปืนของเล่นก็เถอะ ใจรักลูกชายไหมเรียกว่ารัก แต่แค่ท่าจับปืนยังทุเรศทุรัง 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 24/04/2026(น่าสงสารจัง มาอยู่กับครูดีกว่าค่ะทำความสะอาดเบาๆ) (แต่มีงานเป็นสรุปประวัติศาสตร์ก่อนศึกเกิดมหาสงคราม 1 หน้า A4 ตามที่อาจารย์เจ้าจันทร์บรรยายให้เสร็จก่อนกลับหอแทนดีไหมคะ /ยิ้ม) 000
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 19/04/2026 รอยยิ้มหวานวาดขึ้นมาบนใบหน้าครั้นหันกายเตรียมเดินออกไปไม่มีทางที่จันทร์วาดจะได้เห็นเต็มตา "อื้ม" ตบปากรับคำในลำคอก่อนเดินจากไป ที่เดิม เวลาเดิมคืนนี้คงมีอะไรให้นั่งฟังแลกเปลี่ยนกันมากมายเอาเถิดแค่ได้อยู่ด้วยกันบ้างก็ดี (จบค่าไปละแบบหึหื้ม) 010
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026"คิดว่าของกิน ของทานเล่นเป็นยังไงบ้าง?" เธอเอ่ยถามไม่ระบุว่าใครแต่ทั้งสองคนสามารถแสดงความเห็นได้เต็มที่ @thianthara-vrkn.bsky.social 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026 จันทร์วาดเป็นคนเท่าเทียมและมีน้ำใจจึงเลือกที่จะซื้อขอลฝากเล็กๆน้อยๆให้กับอาจารย์ทุกคน ซึ่งผิดกับตัวเธอมีเพียงความเท่าเทียม ไม่ซื้อให้ใครฝากใครทั้งนั้นเพราะความไม่สนิทและมีกำแพงสูง "กำลังคิดพอดีว่าจะซื้ออะไรไปฝากดี" แม้จะรู้ของที่ชอบมากมายแต่ก็ยากสำหรับเธอนักลูกชายที่เกิดมามีพร้อมไปเสียทุกอย่างได้ของเล็กๆน้อยๆแบบนี้ตะชอบรึเปล่านะ "ของเล่นเต็มบ้านแล้วหนังสือก็มี" 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026(ช่วยด้วยค่ะน้องเธียรพี่โดนประสงค์ร้าย) 000
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026 อวยพรเสร็จสับจึงลดมือลงพร้อมเบี่ยงตัวหนีเดินออกไปเพราะประเดี๋ยวจะรบกวนเวลาของเด็กๆที่รอให้ครูจันทร์วาดผูกข้อมือต่อ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026"ผูกเบื้องซ้ายให้ขวัญเจ้ามา ผูกเบื้องขวาให้พระเจ้าอยู่ ฝ้ายเส้นนี้มีคำแถน นำมาผูกแขนผอวนเจ้า อย่ามีศรีเศร้าตัวเจ้าอย่าหมองหม่น.." เอิ้นขวัญอวยพรน้ำเสียงเบาให้เพียงคนที่ถูกผูกได้ยินเพียงผู้เดียวดวงตาที่มองมือของตนเองแอบลอบช้อนขึ้นมองคนตรงหน้าเล็กน้อย หากโดนมองกลับก็หลบสายตากลับแบบไม่ลุกลน "ดูแลตัวเองให้ดีเหมือนที่ผ่านมาและอย่าโหมงานหนักเล่า" 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026"มีคนที่รักอยู่รายล้อมรอบตัวไม่ดีแล้วรึไรถึงใคร่หาอีก" แม้ไม่ใช่ในฐานะคนรักเคียงข้งางกันแต่จันทร์วาดก็มีมิตรสหาย และนักเรียนที่รักมากกว่าตนโดยหาต้องสงสัยแต่ก็อาจเข้าใจได้เพราะอายุเข้าเลขสี่หัวกระไดแห้งจนขึ้นคานได้แล้ว เส้นด้ายสีขาวมัดปมผูกอย่างเนิบนาบ ไม่รัดแน่นให้เจ็บแขนและไม่คลายให้หลวมเสียเกินไป 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026แล้วในฐานนะที่เป็นอดีตเพื่อนสนิท หรือตัวฉันเองเล่าจันทร์วาด น่าหงุดหงิด จึงถือวิสาสะคว้าสายสิญจน์ในมืออีกฝ่ายมาไว้ "งั้นในฐานะที่ฉันเป็นพี่สะใภ้เธอก็คงไม่แปลกที่จะผูกให้น้องสาวสามีถูกรึไม่" ไม่รอคำตอบใช้ความนิสัยเสียจับข้อมือคนตรงหน้าดึงเข้าหาตนเองเบาๆ พร้อมประดับรอยยิ้มจอมปลอมบนใบหน้าของตน 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026ประภาขวัญยืนสงบนิ่งรับคำอวยพลางคิดตามไปว่า เรื่องแย่ๆเพียงเรื่องเดียวในชีวิตคงเป็นการตบแต่งกับพี่ชายสุดประเสริฐของจันทร์วาดตามที่ผู้ใหญ่ต้องการ หากต้องการให้เรื่องแย่ๆพัดผ่านไปคงเป็นเรื่องนี้ "ขอบคุณจ้ะ" แม้จะมีความคิดเชิงลบให้หัวทว่ากลับไม่ได้แสดงออกมา แต่ก็อดจะน้อยใจไม่ได้เพราะเป็นแม่และภรรยาที่ดีจึงสมควรได้รับงั้นหรือ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026ที่จะรู้สึกว่ามันแปลก" ไหวไหล่เสียเล็กน้อยพลางถอนหายใจประมาณว่าก็ช่วยไม่ได้ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 18/04/2026 เธอยืนนิ่งมองสหาย(?)รอยยิ้มท่าทางสดใสหากมีหูทางมันคงกำลังส่ายไปมา ประหลาดใจนักแล "ไม่รู้สึกแปลกไปเสียหน่อยรึคะ" ถึงวาจาจะกล่าวดูไม่เต็มใจนักทว่าก็ยื่นข้อมือออกไปโดยง่ายเพราะรู้ว่าหากปฏิเสธรึดึงดันไปอักฝ่ายหากไม่ทำหน้าหง่อยเป็นสุนัขโดนทิ้งก็อาจจะตื้อให้เล่นด้วย "อายุเท่าๆกันก็จริงแค่ฉันก็มีศักดิ์เป็นพี่สะใภ้ของเธอ" "ในความคิดฉันแม้จะเป็นการอวยพรแต่ก็อดไม่ได้- 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 17/04/2026ตัวเธอเรียกว่าไม่สนิทกับนักเรียนคนใดเป็นพิเศษและหาได้เดินเสาะหาผูกให้ใครไม่ ตามนิสัยจึงเดินหลบหลีกเงียบๆไปมาตามร่มเงาครุ่นคิดแบบมนุษย์พลังงานน้อยเมื่อเจอคนเยอะอยากไปหาที่นั่งเงียบๆ ทว่ากลับเจอคนคุ้นตาโผล่ออกมาดักไว้ด้วยรอยยิ้มอันสดใสคล้ายแสงรวีก็ไม่ปาน "คะ?" อารมณ์ไหน– อาจไม่ได้พูดกับตนจึงไปผิรหน้ามองด้านหลังว่าตนเองยืนบัง รึเดินตัดหน้านักเรียนคนใดรึไม่ 100
Reposted by อาจารย์ประภาขวัญประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 17/04/2026คาบเรียนที่ 1 วิชาเวทย์มนตรา #คาถาคำร่าย_VRKN หลังผ่านการเรียนสองสัปดาห์แรกไปอย่างสงบสุข วันนี้ก็เป็นอีกวันแสนธรรมดาที่อาจารย์แจ้งว่าคาบศึกษาด้วยตนเองของวันพฤหัสนี้จะเป็นการทดสอบเวทมนตร์ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์ส่วนหนึ่งมีการลงทะเบียนภายใน 24 ชั่วโมง] 04444
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 17/04/2026โดนนินทาหาได้รู้ตัวร้อนรนไม่ ทั้งชมนกชมไม้ไปพลางก่อนที่นะหันกลับมาเมื่อวาดถามเรื่องกาดรึของฝาก "ถ้าวาดกับน้องเธียรอยากไปฉันก็ไม่มีปัญหา" ส่วนตัวประภาขวัญนั้นมนุษย์สัมพันธ์ติดลบเพื่อนครูมองเป็นเพียงเพื่อนร่วมงานหาได้พูดคุยกันบ่อยจึงนึกไม่ถนัดว่าจะซื้อของไปฝากผู้ใด และลุกขึ้นจากม้านั่งมองทั้งสองคนที่ทรงดูพร้อมเคลื่อนออกจากที่นี่แล้ว @thianthara-vrkn.bsky.social 100
Reposted by อาจารย์ประภาขวัญอจ.จันทร์วาด @vrkn-jantawata.bsky.social · 14/04/2026#สู่เรือนเจ้า_VRKN โรลเปิด | สำหรับเด็กปี 1 เรือนทิวากร ในจังหวะที่เหล่าเด็กน้อยปี1ได้รับรู้ว่าตนเองคือทิวากร ร่างที่ตะเกียดตะกายขึ้นมาเหนือน้ำก็พบกับหัวหน้าเรือนที่มาต้อนรับ และนอกเหนือจากนั้นก็พบกับตัวอาจารย์จัณฑวาตาที่นั่งยองๆยื่นผ้ามาให้คุณ “ยินดีต้อนรับสู่ทิวากรนะจ๊ะ เด็กน้อย” หากคุณรับหรือไม่ เธอก็จะยื่นมืออีกข้างมา “เอาล่ะ รีบขึ้นมาได้แล้วจ่ะ เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะจ๊ะ” 1128
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 14/04/2026 ประภาขวัญมองทั้งสองคนไม่ได้มีท่าทีสงสัยสิ่งใด เห็นการพูดคุยเช่นนั้นไม่คิดและไม่เข้าข้างว่าจะเป็นเรื่องของตน เรื่องของเธอกับสามีมีเรื่องกระทบกระทั่งกันในเรื่องความสัมพันธ์เพราะไม่นานมานี้พึ่งจะจับได้ว่าสามีของตนมีชู้ จึงมีปัญหากันหนักแต่ก็เลือกไม่บอกทั้งหญิงย่าและจันทร์วาดเพราะไร้หลักฐานเป็นชิ้นเป็นอัน จะกลายเป็นว่าไปใส่ร้ายสามีตนแทน @thianthara-vrkn.bsky.social 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 12/04/2026มันดูเก่าราวกับว่าไร้การดูแลมานมนานเห็นเช่นนั้นจึงหาไม้กวาดรึสิ่งใดก็ตามที้ปัดฝุ่นรึเศษใบไม้แห้งออกได้ให้พอดูสะอาดขึ้นมาแบะจึงนั่งลงมองดูภาพเหล่าเพื่อนและรุ่นน้องกำลังก้มหน้าก้มตาใช้แรงงานเก็บผัก "อยากทานอะไรก็เก็บมาเลย ประเดี๋ยวเย็นนี้ทำให้ทาน" ไม่มีความต้องการเป็นพิเศษจึงตอบกลับไปพร้อมเอามือพัดๆลมเข้าหาตัวเอง @thianthara-vrkn.bsky.social 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 12/04/2026"ยายแกไม่อยู่รึ..." ประภาขวัญเอ่ยถามเมื่อเห็นจันทร์วาดผูกจดหมายที่ขาเจ้านกที่คุ้นเคยมองมันบินออกไปก่อนที่ตะหันศีรษะมองตามปลายนิ้วที่เธียรชี้ออกไปยังม้านั่งเก่าๆใต้ต้นไม้ เธอไม่ได้ตอบสิ่งใดเพียงพยักหน้าให้เล็กๆก่อนที่จะเดินไปยังม้านั่งตัวนั้น 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 11/04/2026 และใช้เวลาส่วนมากกับการนั่งมองทั้งสองคนที่กำลังก้มๆเงยๆเก็บผักมันไม่ค่อยเพลินตานักแต่คงเรียกว่าดูเป็นบางสิ่งที่จะสามารถเอาสายตาไปมองพักไว้ได้ปทนที่จะมองเหม่อไปทางอื่น "ทั้งสองคนอยากทานอะไรก็เก็บมาเถอะ" พอเป็นสิ่งที่แลกเปลี่ยนได้ที่พอจะทำได้ละจากการนั่งกินแรงคนอื่นเช่นนี้ "เดี๋ยวทำอันนี้อยากทานให้เองค่ะ" ตะโกนกลับไป 000
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 11/04/2026ประภาขวัญหันศีรษะตามที่เธียรแนะ เจอม้านั่งไม้เก่าๆใต้ร่มไม้จึงพยักหน้าตอบพร้อมเดินไปอย่างง่ายดายผิดกับนิสัยตามปกติที่จะเรื่องมาก เมื่อเดินเข้ามาใกล้ดูสภาพม้านั่งฝุ่นจับราวกับไม่มีใครแวะเวียนมานมนานเศษใบไม้แห้งร่วงคลุมอยู่ไม้น้อยเห็นเช่นนั้นจริงลองสอดสายตาดูว่ามีไม้กวาดรึอะไรก็ได้พอจะใช้ปัดฝุ่น กวาดเศษใบไม่ออกได้บ้าง และนั่งลงเมื่อทำความสะอาดจนพอจะนั่งพักได้ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 09/04/2026 ถามหลังจากนกส่งสาสน์ของจันทร์วาดบินออกไปพร้อมจดหมายที่คิดปลายขา คิดแล้วก็นาแล้วเช่นกันที่ไม่ได้มาเยี่ยมเยือนคนเก่าคนแก่หลายๆคน หากได้เจอก็ดีเพราะถ้ามัวแต่พลัดวันมันมักจะสายเกินไปเสมอ "..มีที่นั่งไหมนะ" พึมพำเบาๆ เพราะเริ่มตึงๆขา จะหินก้อนใหญ่จะแคร่อะไรก็ได้ ประภาขวัญกำลังกวาดตามองหาที่นั่งพักว่ามีอยู่ใกล้ๆในบริเวณนั้นรึไม่ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 09/04/2026"งั้นฝากด้วยนะคะน้องเธียร" เป็นการโยนภาระแบบหน้าตาเฉยโดยไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย ประเดี๋ยวไปทำอาหาร รึขนมไทยที่ทำเป็รคลายร้อนให้เป็นการตอบแทนเสียแล้วกัน เธอเดินตามไปไม่ได้กล่าวสิ่งใดมากตามนิสัยมีแค่ฟังตันทร์วาดพูดและถางป่านำไปก่อนแบบไม่ยื่นมือไปช่วย พอได้ยินชื่อผู้ใหญ่ที่คุ้นเคยจึงเลิ่กคิ้วขึ้นเล็กๆด้วยความสงสัย "ยายแกไม่อยู่รึ?" 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 08/04/2026แม้เธอจะตื่นไวในทุกๆเช้าแต่ไม่มีหรอกที่จะได้ดูแสงอาทิตย์เต็มตาเช่นนี้ไม่วานเบี่ยงสายตาเล็ดน้อยมองบางสิ่ง พระอาทิตย์มันก็สดใสอยู่ทุกวันเสียจริง . . . "ขอบอกไว้ก่อนนะ ฉันเลือกผักเป็นแต่เรื่องเก็บนี่ไม่ถนัด" แม้จะเคยเป็นนักขุดค้น แค่ของโบราณกับผักมันคนละอย่าง 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 08/04/2026"ดีแล้วค่ะ" ยินดีกับรุ่นน้องที่รู้จักผ่านจันทร์วาดที่ดูเหมือนจะปรับตัวเข้ากับสภาพสังคมได้เป็นอย่างดี ช่างเป็นเรื่องน่ายินดี เธอไม่ได้ยื่อยุดฉุนกระชากกับจันทร์วาดต่อเพียงมุ่นคิ้วขมัดใส่ให้เป็นสัญญาณเล็กๆว่าไม่ค่อยปราบปลื้มนักกับการกระทำ เมื่อจันทร์วาดเปลี่ยนเรื่องจึงหันไปมองตาม ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วจริงๆ 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 07/04/2026 ส่วนตัวเธอจะนำเรื่องในอดีตมาเล่าเผาให้เสียหน้ารึขำขันเล่นบ้างรึไม่ ก็คงไม่ทำเพราะนิสัยอันรักษาภาพลักษณ์อย่างดี เพราะรู้สึกว่าการกระทำเช่นนั้นคงมีแต่เด็กๆเขาทำกัน ส่วนดีไหมหรือสำหรับมิตรภาพเช่นนี้ อาจจะดี แต่ก็ไม่ดีในขณะเดียวกัน "แล้วน้องเธียร์ละคะ เริ่มปรับตัวรึมีเพื่อนบ้างรึยัง" ถามพร้อมยกมือข้างที่ว่างปิดปากจันวาดเอาไว้ ในข้อหาพูดมาก 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 07/04/2026อะไรก็ได้...ยากนักสำหรับเธอนักเนื่องด้วยเป็นคนไร้ความคิดสร้างสรรค์ เสียด้วย คงจะทำอะไรก็ได้จริงๆนั้นแหละ "ก็.." ไม่ทันจะได้ตอบเพื่อนสนิท(?) ตั้งแต่วัยเด็กก็ชิงตัดหน้าตอบไปเสียแล้ว เมื่อเห็นลางว่าจะโดนเผาวีรกรรมวัยเด็กก็ทำได้เพียงยืนกอดอก และฟังว่าแม่พิกุลทองปากรั่วคนนี้จะพร่ามสิ่งใดออกมาบ้าง "ได้ยินเช่นนั้นแล้วคงเดาได้ว่าเห็นกันมาตั้งแต่ยังวัยเยาว์นั้นแหละน้องเธียร์" 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 07/04/2026ถามแขกที่มาเยี่ยมเยือนพร้อมยื่นกระปุกยาดมคืนให้อีกฝ่าย 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 07/04/2026อย่างน้อยเวลานี้ก็จะวางความเป็นแม่ รึภรรยาที่ดีทิ้งไว้เสียสักประเดี๋ยวคงไม่เป็นไร เมื่อถึงจุดชมวิวเธอมองไปยังทิวทัศน์เบื้องหน้ามันยังดูเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ทว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปคงเป็นตัวบุคคลร่วมทาง "ตั้งแต่..." 'พี่บัวเสีย' "เรียนจบมัธยมละมั้ง" เกือบยั้งปากตัวเองไว้ไม่อยู่แต่เพราะมีน้องเธียรอยู่ด้วยเลยไม่อยากให้บรรยากาศมันเสียเปล่าๆ "เย็นนี้น้องเธียรอยากทานอะไรคะ" 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 07/04/2026 สมกับเป็นประภาขวัญ นิสัยการหลีกหนี รึเลี่ยงปัญหานั้นทำเป็นประจำมาตั้งแต่ครั้นเยาว์วัย แต่คงหนักกว่าเพราะปัญหาที่กำลังหลีกหนีดันเป็นปัญหาครอบครัวหาใช่ปัญหาเหมือนตอนเด็กน้อย เธอไม่ได้กล่าวสิ่งใดเพียงยอมให้จันวาดจูงเดินขึ้นไป ดวงตาใต้กรอบแว่นมองไปยังมือที่กำลังถูกจับจูง ไม่วายกระชับมือให้แน่นขึ้นเล็กน้อยให้รู้สึกปลอดภัยขึ้นมา 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 06/04/2026น้ำเสียงฟังดูนุ่มละมุนหูคล้ายเป็นห่วงสามีสุดที่รัก แท้จริงคือมีปากเสียงกันรุนแรง และเกลียดขี้หน้าไม่อยากจะมองรึเห็นในตอนนี้ "ไว้ใกล้ฟ้ามืด..ค่อยหาทางกลับแบบปลอดภัยแล้วกัน เช่น ลดความเร็วตอนโค้ง ใช่ไหมคะคุณวาด" เน้นเสียงเรียกชื่อประโยคท้าย @thianthara-vrkn.bsky.social 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 06/04/2026"ขอบคุณค่ะน้องเธียร" เธอกล่าวพร้อมยื่นมือไปรับยาดมมา และจ่อไว้ปลายจมูก สูดลมหายใจเอากลิ่นยาหอมเข้าปอด ทั้งสองคนคุยสิ่งใดประภาขวัญได้ยินไม่ค่อยถนัดนัก แต่เใอได้ยินชื่อสามีตนเองขึ้นมาก็เหมือนนิ่งไปสักเสี้ยววิ "ไม่เป็นไรจ้ะ..." น้ำเสียงปกติ กลบความผิดปกติได้อย่างมิดชิด "เห็นว่าคุณพัดไปช่วยงานที่สวน กว่าจะกลับมาก็คงเหนื่อย" "ไม่รบกวนดีกว่า" 100
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 06/04/2026(โอ้ ดีจังคะทีนี้จะได้ตามได้ง่ายเวลามีเด็กคนไหนหายไป 😊) 110
อาจารย์ประภาขวัญ @praphakwan-vrkn.bsky.social · 06/04/2026การที่เอาตัวเองไปนั่งด้านหน้าย่อตัวหดขาแบบนั้น แต่จะให้ทำอย่างไรได้ แม้แต่แรกจะไม่เห็นด้วยกับการซ้อนสามผิดกฏจราจร แต่ทั้งหมดนี่ไม่ใช่ความคิดของเธอ "ขากลับมีวิธีที่ดีกว่านี้ไหมคะ" ยังไม่ทันได้เที่ยวก็ถามหาวิธีกลับกับจันวาดพร้อมยกมือก่ายหน้าผากเล็กน้อยไล่ความมึนหัว @thianthara-vrkn.bsky.social 100
