บางทีก็รู้สึกว่าเราเกลียดโลกใบนี้ เกลียดผู้คน เกลียดทุกอย่างที่สร้างทรอม่าให้เรา ทำให้เราต้องซัฟเฟอร์ซ้ำๆ แต่ก็หยุดมองโลกในแง่ดีไม่ได้ หยุดมองหาความดีในตัวผู้คนไม่ได้ ถึงมันจะวนลูปกลับมาให้เราต้องเจ็บซ้ำๆ 🥹 มันเหมือนกับเรามีความเป็น Humanist ค่อนข้างมาก
