‘Mijn opa die boeken schrijft’, zo stelde kleindochter Vea (9) mij trots voor aan haar vriendinnetje, net na school. Voor ik het wist zaten we thuis aan de thee, bladerend door mijn boek over Verdwe..

Er verdwijnt iets uit Maas en Waal.

REGIO - In het weekend van 12 en 13 september openen duizenden monumenten in Nederland hun deuren voor publiek, tijdens Open Monumentendag. Het thema dit jaar is ‘Veerkrachtig erfgoed, in tijden van..

Ik weet nog dat kachel en kolenkit werden vervangen door een CV op olie. Dat werd vervolgens gas, uit Slochteren.

YouTube video by Jurgen Telkamp

YouTube video by Peter J. Fontijn

De Watersnood van 1926 is herdacht in Maas en Waal. Honderd jaar geleden stond het water hier letterlijk aan onze lippen. En na die helse hete zomer van 2026, waarin de Rijn zakte tot een nieuw mini..

Even snel met je mobieltje een foto maken om iets vast te leggen: die luxe hadden mensen in de achttiende eeuw niet. Het kunstenaarstrio Cornelis Pronk, Abraham de Haen en Andries Schoemaker trok er i...

Het kan nog net: babbelen over het weer, de laagste waterstand (6,10 meter bij Lobith) en – hoe kan het ook anders – de vissen. Want die hebben het zwaar deze zomer.

Een opmerkelijk bericht trok onlangs mijn aandacht. ‘Project Panama’, een geheime operatie van het AI-bedrijf Anthropic, koopt miljoenen fysieke boeken op voor de training van taalmodellen zoals Cla..

Sommige plekken bezoek je. Andere plekken bezoeken jou. De Tempelhof in Winssen behoort tot die laatste categorie. Wie er rondloopt, ziet water, bomen, beelden en symmetrie. Maar wie even blijft stils...

Code rood. Pffff. In 1672 stond de vijand al klaar. Tegenwoordig verschijnen bij extreme hitte de waarschuwingen op onze schermen. Hitteplannen worden afgestoft, zorginstellingen nemen maatregelen, gemeenten openen koele plekken en we krijgen adviezen om vooral rustig aan te doen. Terecht, natuurlijk. Een samenleving die kwetsbare mensen beschermt, doet wat ze moet doen.

Hitte laat zich slecht vangen in koele cijfers. Zij laat zich beter aflezen aan zacht geworden asfalt, slapeloze nachten, zure melk, dorstige paarden of verslaggevers die zinnen opschrijven als:

De koperen ploert hangt al dagen boven het land. Maas en Waal zucht, puffend onder het Nationaal Hitteplan. Zelfs de koeien zoeken de schaduw op. Maar juist in mei-juni trekken honderden mensen jaarlijks de wandelschoenen aan. Niet voor een verre trektocht, maar gewoon voor de Avondvierdaagse.

In het Land van Maas en Waal zijn we nooit overdreven sentimenteel geweest over erfgoed. Misschien heeft dat te maken met de vele dijkdoorbraken. Wie vroeger iets moois bouwde, liep het risico dat het...

Drie miljoen euro is er grofweg nodig. Met dat geld kan De Tempelhof in Winssen voltooid én duurzaam worden overgedragen aan de wereld. Dat is de grote wens van de 78-jarige beeldend kunstenaar Adelhe...

Er dreigt - stil en meedogenloos - iets ernstig mis te gaan: bitrot, de geruisloze ontbinding van onze digitale herinneringen. Enen en nullen keren zich om, bestanden verouderen, tapes en harde schijv...

In 1732 trekt het gezelschap van Cornelis Pronk en Abraham de Haen door ons Land van Maas en Waal. Geen romantische zwervers, maar visuele werkpaarden met een bijna moderne drang tot vastleggen. Wat vandaag ‘landschap’ heet, was voor hen eerst: meten, ordenen, corrigeren.

Wie goed kijkt naar oude tekeningen, ziet soms meer dan de tekenaar bedoelde. Neem het verdwenen Huis te Druten. Van dat adellijke huis bestaan verschillende versies: de bekende gravure van Hendrik Sp...

Het Land van Maas en Waal laat zich niet haastig lezen. Je moet er langzaam doorheen, over dijken die meer golven dan lopen, langs dorpen die hun geschiedenis niet uitschreeuwen maar stil bewaren. Het...

Dodenherdenking en Bevrijdingsdag liggen weer achter ons. Twee dagen waarin stilte en vrijheid elkaar raken. En telkens opnieuw die ene vraag over de Holocaust: waarom?

De paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas. Met stralend oog en blijde zin – en een goedgevulde tas.

‘Hoe kunnen we deze geschiedenis ooit aan onze kleinkinderen vertellen?’ vroeg Geert Mak zich af in zijn boek ‘Gedoemd tot kwetsbaarheid’. Die vraag schiet door mijn hoofd als ik met mijn kleindochter...

Op de Grebbeberg zijn de namen in steen gebeiteld. Stil, definitief. Maar niet elk verhaal eindigt daar. Sommige blijven hangen in huiskamers, in stiltes aan de eettafel, in vaders die overleefden, maar niets vertelden. Zoals Jan van der Linden uit Vlaardingen, lichting 1929, gelegerd in Druten tijdens de mobilisatie van 1939. Hij werd op 13 mei 1940 ingezet bij de tegenaanval en overleefde een Stuka-aanval alleen omdat een kameraad hem letterlijk de greppel in trok. Daarna verstilde hij. Decennialang.

Wonen in het Land van Maas en Waal was ooit vooral een kwestie van wie er vandaan kwam. Tegenwoordig is het steeds meer een kwestie van wat je je kunt veroorloven. De stilte van het buitengebied heeft namelijk een prijs gekregen, en die stijgt sneller dan het water in de Waal na een natte februarimaand.

Aan de Zelksestraat in Horssen staat boerderij Kweekhoven. Ook een gemeentelijk monument. Ook ooit van betekenis voor het dorp. En ook al jaren in stil verval. Het wrange verschil met de andere zorgenkinderen in de gemeente Druten: de eigenaar is specialist in de restauratie van exclusieve oldtimers. Machines uit vervlogen tijden worden door hem liefdevol tot nieuwstaat teruggebracht, maar het monument Kweekhoven laat hij al zo’n vijftien jaar stikken.

Aan de rand van Afferden, waar de Koningstraat overgaat in de drukke Van Heemstraweg, staat De Engelhof. Ooit een statige T‑boerderij met middenlangsdeel, nu een monument dat zichtbaar moe is. Boven de voordeur, met houten omlijsting en kroonlijst, prijkt nog altijd een bovenlicht met levensboom: symbool van groei en continuïteit. Ironisch genoeg lijkt juist dat laatste hier al jaren stil te staan.

Wie vandaag over het Kasteelpad in Druten kuiert, zal zich moeilijk kunnen voorstellen dat hier ooit het kasteel, het Huis te Druten, stond. Alleen de naam herinnert nog aan een wereld die langzaam verdween, samen met haar bewoners.

In 1863 kwamen veertien heren bijeen in het koffiehuis van Stef van der Wielen (wijk B-390, thans Kattenburg 64, Druten). Zij richtten een vereniging op ‘ter bevordering van het onderling gezellig ver...

Tien jaar geleden, in november 2016, overleed in Beiroet een man die de wereld had gezien, maar nooit zijn wortels vergat. Peter-Hans Kolvenbach, geboren in de Brouwersstraat te Druten op 30 november ...

Honderd jaar na de watersnood van 1926 zijn de stemmen van de ooggetuigen verstomd. Wat rest, zijn verhalen. En soms een naam die boven het water uit blijft steken.

Terwijl wij champagne ontkurkten, oliebollen bestoven en rotjes afstaken, stond de Vondelkerk in Amsterdam plots in lichterlaaie. Het neogotische monument van Pierre Cuypers - dezelfde Cuypers die de ...

Sneller dan vroeger (maar niet voor het eerst)

Het Drutense Ambtshuis stond de afgelopen maanden volop in de schijnwerpers. Eerst keerde koning Willem II terug; of beter gezegd: zijn borstbeeld. Daarna volgden de feestelijkheden rond Open Monument...

De cijfers spreken klare taal. Wie de verkiezingsuitslagen van Beuningen, Druten en West Maas en Waal naast elkaar legt, ziet een patroon dat bijna te logisch is om te negeren: drie gemeenten met hetz...

Appeltern. Daar begon het allemaal. Niet in Den Haag, niet in Amsterdam, maar hier, in ons eigen Land van Maas en Waal. Joan Derk van der Capellen tot den Pol (1741-1784), zoon van deze streek, schree...

We lezen niet meer. Of nauwelijks. Nieuws komt via filmpjes, flarden en filters onze hoofden binnen. Kranten, ooit de ruggengraat van geïnformeerd burgerschap, wankelen. DPG deelt nu gratis digitale a...