من معمولا پیش دوستا و فامیلای تو ایران از درد و مرضام نمیگم چون فکر میکنم خوشون خیلی بیشترشو روزانه دارن. ولی بعضی وقتا که دیگه به زیون میام و یه چیزی رو براشون میگم بهندرت پیش اومده همدلی ببینم. همیشه یه بزرگترشو برام رو میکنن. اوکی من میدونم تو هم بدبختیای خودتو داری، ولی بذار یهبارم من بگم.