เขียนเมื่อปี 48 ซัดไป 80 หน้า ด้วยพลังติ่งไชยาและความโอตาคุลิเก มันนำพาเด็กม.6 คนนึงที่ชอบลิเกปนสับสนอนาคตจัดๆ ไปถึงขนาดนั้นเลย และชอยส์ตอนนั้นคือเลือกเรียนอักษรเอกไทย แต่ตอนนั้นทำใจไว้แล้วว่าไม่น่าจะได้วาดการ์ตูน เหมือนเขียนสั่งลาอ่ะ ไม่รู้จะได้ทำมั้ยใดใด ละวาดมังงะสนุกสุด บ้าพลังสุดด้วย
20 ปีถัดมา เอ้าอีห่า กำลังเขียนกาตูนสองเล่มพร้อมกัน
