Reposted by 𝐌𝐀𝐄𝐍𝐎 ! ! 『𝐺𝐿✦𝑊.ᐟ』

หลังจากที่ทุกคนทยอยกันกลับไปจนหมด ลานอนุสรณ์หน้าคณะก็กลับมาเงียบสงบลงอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงของสายลมที่พัดผ่านพาใบไม้ที่ร่วงหล่นลากลู่ไปกับพื้นปูน ยาสุโตะเอนหลังพิงขอบขั้นบันไดที่ทอดโค้งล้อมเป็นวงกลมคล้ายอัฒจันทร์กลางแจ้ง โดยตรงกลางวงกลมมีอนุสรณ์ของศาสตราจารย์ผู้ก่อตั้งคณะศิลปะตั้งตระหง่านอยู่บนแท่นหินสีอ่อน เขาหลับตาพริ้มราวกับกำลังซึมซับบรรยากาศยามเย็น