iiinova — where your digital self keeps evolving

Reposted by なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท)

🌸ハロ― (พึ่งแอคทีฟค่ะ TT) @halo-msg.bsky.social · 24/04/2026

#MSG_Commu "ฮาโล..ค่ะ" "เราแค่พูด..กับคนไม่เก่ง แต่ว่า..ดีใจที่ได้พูดคุยด้วยนะคะ" ━━━━━━━━ 花守ハロ― | Hanamori Halo |「開花」 ฮานะโมริ ฮาโล | โซระ | ไคกะ : จิตวิญญาณฤดูใบไม้ผลิ ― วิถีพันธะ ━━━━━━━━ Doc in bio เวิ่น โรล โค จีบ 24/7 >> DM🤍

23124

Reposted by なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท)

まよよい ― ☆🌸✂️ @msg-chiyoyoi.bsky.social · 23/04/2026

【 #MSG_RenaiKenkyuuBu | #MSG_bunkatsu 】 ในโลกที่สัมพันธ์ล้วนมีมากหลาย , หากแต่จะมีอะไรรุนแรงที่สุด —คงเรียกว่า 『 รัก 』 — หากแต่มันไม่ได้มี 『 นิยาม 』 เพียงหนึ่ง , แต่กลับมากมายตามแต่บุคคล เพราะเหตุนั้น, พวกเราถึงต้องวิจัยมันยังไงล่ะ!? ขอยินดีต้อนรับสู่ 『 ชมรมวิจัยความรัก! 』 ลองมาดูก่อนไหม? เพราะเธอจะเจอมันในซักวันแน่นอน , 【 นิยามความรักของเธอ 】 น่ะ—!

1129128

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

...น่าเสียดายจัง ที่มันอยู่ได้ไม่ไกลขนาดนั้น แต่มันก็คงไกลพอที่จะได้ร่ำลารินก่อนจะกลับมาหาตนเอง เพียงแค่นั้น มันก็คงจะมากพอแล้ว "ฝันดีนะคะ ตัวเล็ก" คำพูดนั้นอาจไม่ส่งถึงเจ้าตัว แต่ถ้าหากเป็นไปได้ ก็อยากให้สายลมพัดพามันไปถึงรินจังเลยนะ... (จบโรลแล้วคับ!)

000

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

ใบหน้าของรินดูสงบและดีขึ้นกว่าตอนแรกมาก และสุดท้ายแล้วพวกเธอทั้งสองคนก็สบตากันอีกครั้ง "ค่ะ ยินดีเสมอเลย" "แค่เห็นรินมีความสุข พี่ก็มีความสุขเช่นกันค่ะ" เธอโบกมือร่ำลากลับไปก่อนจะขยิบตาส่งยิ้มให้กับเจ้าหมาเงา... 'ฝากดูแลรินซังจนกว่าจะถึงที่พักด้วยนะคะ' เมื่อเอ่ยเช่นนั้นแล้วเธอจึงปล่อยพลังเวทย์นั้นให้ตามร่างของรินไป +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

"คิก—ตั้งสิคะ" "เจ้าหมาตัวเล็กนี่จะคอยตามต้อยรินซังจนกว่ารินซังจะให้มันกลับมาหาพี่เลยนะ" เธอว่าเช่นนั้นแล้วก็ปล่อยให้รินได้ชวนคุยดั่งที่ใจเจ้าตัวต้องการ ทั้งเรื่องชื่อหมาที่ดูจะไม่ได้ติดขัดอะไร แต่เรื่องหมาเงากินหญ้านี่เธอก็ได้แต่หัวเราะร่าพร้อมกับส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงว่ามันก็ไม่ถึงกับต้องกินอะไรเสียหน่อยนี่ จนกระทั่งในตอนนี้ทั้งสองเราได้ก้าวมาถึงหอพักฤดูหนาวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

ก่อนที่ตัวเองจะเกิดไอเดียขึ้นมา เธอร่ายเวทมนต์พื้นฐานก่อนที่จะมีร่างเงาของสุนัขลาบราดอร์ปรากฏขึ้นมาอยู่ในมือ พลางยื่นมันไปให้เด็กสาวดูตรงหน้าระหว่างเดินทางกลับไปยังหอพักของตนเอง เจ้าหมาตัวเล็กส่ายหางไปมาอย่างแผ่วเบาพร้อมกับเสียงเห่า 'บ้อก' เล็กๆ ของมัน "ถ้าแบบนั้นแล้ว..." "เอาเจ้าตัวจ้อยนี่กลับไปที่หอด้วยสิคะ" "พี่ไม่อยากให้รินเดินกลับมืดๆ คนเดียวเหมือนกันนี่นา" 😖

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

แต่ว่าในคราวนี้ท่าทีของอีกฝ่ายดูเป็นห่วงเธอไม่น้อย และประโยคถัดมาก็ทำให้เธอเอียงคอมองเด็กสาวตรงหน้าพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆ ที่ดูอ่อนโยน แต่ไม่ทันไรเจ้าตัวเล็กก็ก้าวนำตนไปแล้ว คงปฏิเสธไม่ได้แล้วล่ะ ก็ทำตัวน่ารักขนาดนี้... "อ-อื้อ...แล้วใครจะไปเป็นเพื่อนรินละคะ?" เท้าเรียวรีบสาวตามเฟอเรทตัวน้อยไป ดวงตาสีทองสว่างกำลังเต็มไปด้วยความคิดอยู่ชั่วขณะ +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

แต่ทว่าดวงตาของเธอก็แอบเหลือบมองหางอันฟูฟ่องที่ส่ายไปมาตลอดเส้นทาง จนกระทั่งทั้งสองหยุดเดินลงตรงหน้าป้ายโรงเรียน ที่ในบัดนี้เวลากำลังพลบค่ำเต็มที ดวงตาสีแดงฉานที่เปล่งประกายหากแต่มันเต็มไปด้วยความคิด แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นสเน่ห์ที่ไม่อาจละสายตาได้... "ว่าไงคะ?" หูพับสีเข้มกระดิกไปมาราวกับว่ากำลังตั้งใจฟังคำถามของคนตรงหน้า "อื้อ ใช่ค่ะ ลึกกว่านิดนึงเอง" +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

"อื้อ! ใช่ค่ะ ก็เพราะรินซังน่ารักมากๆ ในสายตาของพี่นี่นา" แม้กระทั่งน้ำเสียงก็ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ระหว่างทางนั้นเองเธอปล่อยให้รินได้เล่าเรื่องของตนไปเรื่อย ทั้งเรื่องรสชาติของหญ้าที่ตนยังคงประหลาดใจว่ากินเข้าไปได้ยังไงหว่า หรือแม้กระทั่งการคาดเดาเรื่องของขนมที่คุณแม่ของตนนำมาให้ +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

ใบหน้าเล็กขึ้นสีระเรื่ออีกรอบจนถึงขั้นต้องเอามือมาขยี้จมูกตัวเองช่างเป็นอะไรที่น่ารื่นรมย์ไม่เบา นาโอเอะหัวเราะคิกคักพร้อมกับหางที่ส่ายปัดไปมาอย่างมีความสุขและหูที่กระดิกดิ้กไปมาอย่างตื่นเต้น ดวงตาสีสว่างมองตามเจ้าตัวเล็กที่เดินถอยหลังวนไปมาราวกับว่ากำลังร่าเริงอยู่ รอยยิ้มและคำพูดเหล่านั้นทำให้เธอยิ่งชอบใจเข้าไปใหญ่จนถึงขั้นที่ตัวเองเผลอพยักหน้าหงึกๆ ตามยิ่งกว่าหมาเสียอีก +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

มันยิ่งทำให้หัวใจของเธอเต้นระส่ำไปหมด ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นอะไรง่ายๆเลย ฟุ้งซ่านแน่ๆตัวฉัน เธอสะบัดความคิดนั้นออกไปก่อนจะหัวเราะคิกคัก "พูดไปนั่น รินซังก็น่ารักค่ะ" "ดูซิ ยิ้มจนตาปิดหมดแล้ว 'ไอ่ตัวเล็กเอ้ย...' คำพูดหลังเธอเลือกที่จะหรี่เสียงคำพูดนั้นลงจนแทบจะเบาไปกับสายลม

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

มือเรียวกระชับถุงผ้าในมือให้แน่นขึ้นก่อนจะเดินตามเจ้าตัวเล็กอีกฝ่ายไป ฉันน่ารักอย่างนั้นหรือ นั่นคงเป็นคำที่นาโอเอะไม่ค่อยจะชินหูเท่าไหร่ เธอน่ารักตรงไหน ไม่เคยมีใครชมเธอแบบนั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียวนอกจากผู้เป็นบุพการีทั้งสองของเธอ แต่ทว่า... รอยยิ้มนั้น... +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

มือเล็กกระตุกชายเสื้อให้ตัวเองก้มลงมาหา ตนเองเตรียมจะฟังคำตอบจากอีกฝ่ายว่าทำไมถึงหัวเราะเช่นนั้น เสียงอันใสแป๋วแหววราวกับเด็กกำลังออดอ้อนถูกกระซิบมาข้างหู... ...และคำตอบนั่น "...!" หางเจ้าหมานั่นตั้งขึ้นมาทันควันเมื่อรินผละออกไป เหมือนว่าตัวเองจะถูกแกล้งเข้าให้เสียแล้ว นาโอเอะได้แต่ส่ายหัวไปมาพลางลอบถอนหายใจก่อนจะแอบอมยิ้มให้ +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 18/04/2026

ทำไมพอตัวเองถามคำถามแบบนั้นออกไป รินถึงได้กลั้นหัวเราะหนักกว่าเดิมจนตัวสั่นราวกับเฟอเรทตัวน้อยขนาดนั้นละนั่น? หางสีดำยิ่งสะบัดแรงขึ้นด้วยความลนลานไปหมด ไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไงถึงจะดูปกติ—ก็ปกติเธอไม่ได้เป็นคนปกติในสายตาคนอื่นนี่นา! ละทำไมเจ้าตัวจ้อยถึงได้หัวเราะมากกว่าเดิมละนั่น?! แม้ว่าสายตาของอีกฝ่ายจะดูใสซื่อ แต่ทว่าการกระทำถัดไปนั้นไม่ใสซื้อเลยซักนิด +

100

Reposted by なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท)

緑夢 || Guren 🌓 @handle.invalid · 14/04/2026

(ผปค.ยังงานยุ่งๆวุ่นๆเลยยังไม่ว่างแอคทีฟ เลยแวะเอารูปกุเร็นร่างสาวที่ผมเดลูลูเอาไปเล่นสงกรานต์มาลงครับ /… แต่งตัวค่อนข้างวับๆแวมๆเลยเอาเซนเซอร์ปิด แบบปกติในเมนชั่นนะครับ!)

184

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 14/04/2026

"ห-หัวเราะอะไรหรอคะ?" ใบหน้าของเจ้าหมาตัวใหญ่เริ่มขึ้นสีระเรื่ออีกครั้งด้วยความเขินอายที่หางของเธอไม่หยุดส่ายเสียที แม้ว่าเธอจะพยายามหยุดมันมากแค่ไหนก็ตาม แต่หางคงเป็นไม่กี่อย่างที่เธอไม่อาจควบคุมให้มันเป็นไปดั่งที่ใจเธอต้องการได้ หรืออีกนัยนึงก็คือ เธอโกหกด้วยหางไม่ได้เลย

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 14/04/2026

"ค่ะ ท้องฟ้าตอนนี้สวยมากเลยล่ะ" เธอว่าเช่นนั้นก่อนที่จะหันกลับมามองหญิงสาวที่สายตาคู่สีแดงทับทิมกลับอ่อนช้อยลงอย่างน่าประหลาด แต่ทว่าไม่นานนักสายตาคู่นั้นก็สบกันจนเธอเผลอใจเต้นขึ้นมาเล็กน้อย แล้วดวงตานั้นจึงค่อยเลื่อนไปมองหางของตนที่ยังคงส่งเสียงพั่บๆ ไม่หยุด... ...จนมันเผลอทำลายบรรยากาศอันเงียบงันซะได้ +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 14/04/2026

"อื้อ—ไม่คืนคำค่ะ" พอเห็นเจ้าตัวเล็กเอ่ยเสียงใสแถมยังดูจะภูมิใจอีก มันก็ยิ่งทำให้เธอนึกเอ็นดูจนไม่รู้จะเก็บอาการได้อีกนานแค่ไหน ภายในความคิดนั้นเธอแอบหวังลึกๆ ว่าจะไม่มีใครจับมันได้ แต่ถึงอย่างนั้นไอ้หางเจ้ากรรมนี่มันก็ดันโกหกไม่เป็นด้วย ยกตัวอย่างเช่นก่อนจะก้าวออกจากบ้าน มันก็หยุดส่ายลงพร้อมกับหางที่ปลายลู่ลงด้วยความเสียดาย หรือในตอนนี้ที่หางส่ายไปมาดังพั่บๆ +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 14/04/2026

(อร้าย นี่ชั้นโดนเอาคืนหร๊อ อ้าหสกเาสวหกาเสวหกเาวหกสาเสวฟกดาเฟสเาหก่ส่หกเสว่าฟกหเวาสกหฟ่เวาสฟหกเ่าสกฟหเ่าสวฟเกห่าสาสหฟก่เาาส่ดเกฟสหาด /ตัวสลาย /กรี้ด /ย้าหกสดากดสหกวดๆๆๆ ว้าหสกเดาหวสกเาสวหเ)

000

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

แต่สุดท้ายก็กลับไปเดินจังหวะตามเดิม ดวงตาเงยมองท้องฟ้าที่มืดมนแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยดวงดาวนับล้าน และหางนั้นก็ยิ่งส่ายแรงขึ้นไปอีก

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

"พี่ยินดีเสมอนะคะ ถ้ารินหิวหรืออยากกินเนื้ออีกเมื่อไหร่ มาหาพี่ได้ตลอดเลย" หางสีทมิฬส่ายไปมาเล็กน้อยด้วยความสุขที่มี มือนั้นบีบข้อมือของอีกฝ่ายเบาๆ ตัวเองไม่ได้อยากให้เวลาเหล่านี้จบไปเลย นาโอเอะเหมือนจะก้าวช้าลงเล็กน้อยตอนที่ตัวเองต้องจำใจออกจากบ้านอันแสนอบอุ่นของตน +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

เพียงแค่นาโอเอะเห็นได้ถึงอาการของเจ้าตัวเล็กที่จ๋อยลงระหว่างเธอกำลังหวีผม ก็รับรู้ได้ทันทีว่ารินไม่ค่อยชอบที่จะถูกจับอยู่นิ่งๆ เสียเท่าไหร่ เผลอๆ จะไม่ชอบให้หวีผมด้วยซ้ำ รุ่นพี่สาวจนบันทึกสิ่งเหล่านั้นลงไปในความทรงจำของตัวเอง จะได้ไม่เผลอทำให้รินรู้สึกไม่พอใจแบบนี้อีก... แต่ว่าดูจะชอบของกินมากๆ อันนี้เธอก็จดในหัวอีกรอบเช่นกัน "หื้ม—อ้อ ไม่เป็นไรค่ะ" +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

ขาพาก้าวออกไปยังห้องอาหารที่คุณแม่แพ็คทั้งสองถุงผ้าให้เป็นอย่างดี อันนึงเป็นของนาโอเอะที่แม่มักจะเตรียมให้เป็นปกติ ส่วนอีกอันก็เป็นของรินที่เหมือนว่าจะใส่ความรักแบบคุณแม่ๆ (?) ให้ไปด้วย ต้องกลับหอแล้วสินะ... น่าเสียดายจัง...

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

เธอละออกจากเรือนผมสีขาวโพลนพร้อมกับเก็บหวีให้เรียบร้อย แล้วจึงค่อยเอ่ยชักชวนให้เจ้าเฟอเรทกลับหอด้วยกัน "ไปกันเถอะค่ะ" "เดี๋ยวเอาข้าวกับขนมที่คุณแม่พี่เก็บไว้ให้ด้วยนะคะ เผื่อไว้กินพรุ่งนี้หรือเก็บไว้ก็ได้ค่ะ" ว่าแล้วก็ค่อยๆ เปิดประตูห้องเตรียมกลับหอที่โรงเรียนแต่โดยดี มือนั้นจับข้อมือของคนตัวเล็กกว่าอย่างถือวิสาสะ +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

"แต่รินซังผมยุ่งอีกแล้วนะคะ" ก็ที่ตกเตียงขลุกๆ นั่นแหละ เธอค่อยๆ เดินไปหาอีกฝ่ายอย่างเชื่องช้าจนอยู่ด้านหลังของเจ้าตัวเล็ก มือเรียวเริ่มสางผมพลางหยิบแปรงที่อยู่ในห้องด้วยเวทมนต์ตัวเองก่อนจะเริ่มแปรงให้มันเข้าที่เข้าทางมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และไม่นานนักมันก็ดูเรียบร้อยขึ้น... จริงๆ พอรินดูเรียบร้อย ก็น่ารักไปอีกแบบนะเนี่ย ไม่สิ แบบไหนก็น่ารักดีนี่นา +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

ทั้งสองคนคุยกันอยู่ซักพัก ก่อนที่จะได้ยินประโยคจากมิเรย์—เหมือนว่านั่นจะเป็นชื่อของผู้เป็นน้องสาว ว่าคุณแม่ 'เตรียมข้าวกับขนมกลับไปให้ที่หอเผื่อทั้งสองคนแล้ว' นาโอเอะเหมือนจะรีบไล่น้องสาวของตนลงไป ก่อนจะหันไปมองรินอีกครั้ง "งั้นเดี๋ยวเราออกจากบ้านกันนะ" "แต่ก่อนอื่น ผมยุ่งหมดแล้วค่ะ มาให้พี่หวีก่อนนะ"

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

ถึงบ้านจะห่างกันเพียงแค่ไม่กี่นาทีก็ตามที "ยังไงนี่ก็ยังไม่ใกล้ถึงเวลาเคอร์ฟิวเลย ไม่ต้องตกใจนะคะ" เธอพยายามกล่อมให้คนตรงหน้าใจเย็นลง ก่อนที่ตัวเองจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืนพาไปเปิดประตูเตรียมลงไปด้านล่าง ก็ปะเจอเข้ากับน้องสาวของตนที่กำลังจะมาเคาะห้องพอดี +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

เธอไม่ได้เร่งอะไร กลับกันนาโอเอะให้รินได้ใช้เวลาอย่างเต็มที่ จนกระทั่งคำตอบนั้นถูกเผยออกมาเป็นเสียงกระซิบอันแผ่วเบา แต่ทว่าความสงบนั้นก็ไม่ได้อยู่นานนัก เจ้าตัวเล็กก็หดคอหนีกระทันหันจนนาโอเอะหูหางตั้งขึ้นมาอีกครั้งด้วยความตกใจ สายตามองไปยังนาฬิกาที่ตั้งข้างหัวเตียงเป็นเวลาพลบค่ำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว วันนี้ผ่านไปเร็วจังเลยแฮะ "งั้นกลับด้วยกันนะคะ" "พี่เองก็ต้องกลับหอเหมือนกัน" +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

แม้ว่าเสียงนั้นจะดูบ่นอุบอิ่บออกมาพร้อมกับแก้มที่พองเหมือนกับเด็กที่ถูกขัดใจ หากแต่ว่าหัวที่เอียงมารับสัมผัสตนนั้นกลับบอกอีกอย่างไป นาโอเอะได้แต่คลี่ยิ้มอันอ่อนหวานโดยที่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เธอปล่อยให้เจ้าตัวเล็กได้พิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้นภายในวันนี้ หากไม่ได้นับเรื่องที่เจ้าตัวเผลอกัดคอและหอมแก้มเธอไปฟอดใหญ่แล้วละก็นะ "..." +

100

Reposted by なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท)

Mahoushiki Report @mahoushikireport.bsky.social · 13/04/2026

#MSG_commu [ เลื่อนกำหนดการอีเว้นท์ ] เนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดสงกรานต์เพื่อให้ทุกท่านได้พักผ่อนกันอย่างสบายใจ ทางคอมมูจึงมีการเลื่อนกำหนดการณ์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มเวลาให้กับชมรมต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมโปรโมทและเพื่อให้ทุกท่านที่กลับมาจากวันหยุดพักผ่อนได้กลับมาเข้าร่วมอีเว้นท์พร้อมกับผู้เล่นท่านอื่น ๆ ค่ะ

1107113

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

แต่ทว่าเจ้าตัวเล็กก็ผละออกจากตัวเองไปก่อนอย่างน่าเสียดาย มือเล็กบีบไหล่ของตัวเองพร้อมกับหัวเราะออกมา นาโอเอะจึงค่อยๆ ผละออกจากไหล่ของรินก่อนจะมอบรอยยิ้มให้กับคนตรงหน้าด้วยความเอ็นดู มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเรือนผมสีสว่างอีกครั้ง—เหมือนว่าเธอจะชอบใจกับการได้ลูบหัวเด็กสาวไม่น้อยเลย "ยินดีเสมอค่ะ" "ขอแค่รินซังมีความสุข พี่ก็ดีใจมากๆแล้ว"

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

"ง-งั้นหรอคะ...?" เธอเผลอส่งเสียงร้องงี้ดง้าดเมื่อมือเล็กขึ้นไปตบหลังตัวเองอย่างแผ่วเบา หัวเผลอไถไปตามไหล่เล็กของคนตรงหน้าเล็กน้อย พยายามไม่ลงแรงมากเกินไปเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะเจ็บตัวด้วยความเผลอตัวของตนเอง "ค-คะ?" "ขอบคุณพี่หรอคะ?" จังหวะนั้นเองที่นาโอเอะเผลอใจเต้นผิดจังหวะอีกครั้ง— +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

"..." "ขอบคุณนะคะ" "พี่ก็แค่...ดีใจน่ะ" หางสีทมิฬเริ่มส่ายไปมาอีกครั้งราวกับว่ากำลังจะมีความสุขอีกครั้ง เธอค่อยๆ ขยับตัวเข้าใกล้คนตรงหน้ามากขึ้น ก่อนจะค่อยๆ วางหัวตัวเองลงบนไหล่เล็กของรินพลางลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก "ที่รินซังไม่รังเกียจพี่"

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

"ค่ะ กอดเฉยๆค่ะ" "ไม่ได้ทำอะไรแปลกๆเลย..." "พี่แค่กลัวว่ารินซังจะรู้สึกไม่ดีที่กอดพี่เฉยๆ..." ดวงตานั้นหลับปี๋ลงด้วยความประหม่าก่อนที่เธอจะสัมผัสได้ถึงมือเล็กที่คว้าเข้าที่ข้อมือของตนพร้อมกับแรงบีบที่ทำให้เธอกลับมามองใบหน้าของเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าได้ รอยยิ้มนั้นทำให้เธอค่อยๆ เผยรอยยิ้มออกมาบ้าง แม้ว่ามันจะดูประหม่า แต่ว่ามันก็ออกมาจากใจจริง +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

"รินซังไม่ผิดเลยค่ะ..." เมื่อเธอเห็นว่ารินรีบคลานตะเกียกตะกายเข้ามาหาเธอพร้อมกับโบกฝ่ามือไปมาตรงหน้า จนกระทั่งใบหน้านั้นเริ่มแดงก่ำมากกว่าเดิมเสียอีก มันก็ยิ่งทำให้ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวตามไปด้วย และเมื่อได้ยินคำถามประโยคหลังเข้าให้ มันก็ยิ่งเผลอทำให้หูนั้นกระดิกสั่นไปมาด้วยความเคอะเขินเมื่อคิดถึงเรื่องที่รินพึ่งจะทำกับเธอไปเมื่อไม่นานมานี้... +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

ใช่ ใครจะไปกล้าพูดเล่า?! เรื่องที่รินกัดคอตัวเองหรือหอมแก้มตัวเองอย่างนั้นน่ะ อย่างน้อยๆ ตอนนี้รินก็ควรจะรู้สึกสบายใจก่อนมิใช่หรือ? "รินซังคะ..." "ไม่เป็นไร...จริงๆนะคะ..." ดวงตาสีสว่างเริ่มมองใบหน้าของเด็กสาวอย่างอ้อนวอนขอให้ไม่เผลอรังเกียจตัวเองไปมากกว่านี้ หางเริ่มขดเข้าระหว่างขาตัวเองพร้อมกับหูที่ลู่ไปด้านหลังด้วยความกลัว "พี่ยินดีให้เธอกอดค่ะ..."

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

หากแต่ว่าเจ้าตัวเล็กก็เผลอร่วงหล่นลงไปจากเตียงเสียแล้ว นั่นยิ่งทำให้นาโอเอะตกใจเข้าไปใหญ่ เธอรีบลุกจากเตียงพลางย่อตัวคุกเข่าลงข้างๆ พร้อมกับหูหางที่ลู่ลงด้วยความเป็นห่วง เสียงร้องงี้ดๆ ดังขึ้นอย่างเศร้าโศกเสียใจว่าตัวเองเผลอทำอะไรไม่ดีหรือเปล่า "ม-ไม่เป็นไรเลยค่ะ รินซังใจเย็นๆนะคะ" "พี่ไม่ถือสาเลยค่ะ รินกอดพี่เฉยๆเอง" +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

ในตอนแรกนาโอเอะก็คิดไปแล้วว่าเธอจะโดนอะไรอีก จนกระทั่งอีกฝ่ายเริ่มละเมอชื่อของตัวเองออกมา นั่นจึงเป็นจังหวะที่ดวงตาสีทองเหลืองได้สบพบกับดวงตาสีชาดที่จับจ้องมายังใบหน้าของเธอด้วยสายตาที่เหมือนคนกำลังงัวเงียไม่มีผิด "ต-ตื่นแล้วหรอค—" เธอยังไม่ทันที่จะได้กล่าวอะไรไปมากกว่านั้น เสียงกรีดร้องของรินก็ดังขึ้นจนเธอเผลอยกมือทั้งสองขึ้นมาปิดหู +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

เธอกลืนน้ำลายลงคอพร้อมกับร่างที่แอบสั่นเทิ้มเล็กน้อย ฝ่ามือเริ่มถูกปกคลุมไปด้วยเงาดำเมื่อเธอพยายามข่มตัวเองโดยใช้เวทมนต์ช่วย และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่รินกลับมานอนซุกซอกคอตัวเอง... "ยัยตัวจิ๋วเอ้ย..." เสียงนั่นแอบแหบพร่าก่อนที่ตัวเองจะทิ้งร่างลงไป แอบเกร็งเมื่อไหร่ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

เสียงจุ๊บที่ดังก้องหูตัวเองในบัดนี้จนสมองคิดว่านี่มันไม่ต่างอะไรจากพวกมังงะที่เธออ่านเลยนี่นา?! แต่เธอจะต้องกลั้นมันไว้สิ! อย่าไปคิดกับน้องเขาแบบนั้น แต่หัวใจมันฟังเสียที่ไหนกัน?!! ยัง! ยังจะสูดกลิ่นหอมของตนเข้าไปอี๊ก!! "อึ่ก..." +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

แต่ทว่าเหมือนว่ามันจะยังไม่จบ เมื่อเธอเห็นว่าดวงตาคู่นั้นยังหลับสนิท—แถมยังกลับไปซุกไซร้ตามซอกคอของตนเองอีกครั้ง แต่ในคราวนี้มันกลับชนเข้ากับพวงแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเองอยู่ "อ-อือ..." เธอกลั้นเสียงอันน่าอดสูไว้ในระหว่างที่รินยังคงละเมอซุกไซร้เธอไปทั่ว แต่ไม่ทันไรนั้นเองริมฝีปากนุ่มก็ทาบลงบนพวงแก้มของเธอเข้าให้เสียแล้ว นาโอเอะรู้สึกเหมือนตัวเองจะระเบิดมันตรงนั้นเลย +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

พอคนภายในอ้อมกอดเริ่มขยับยุ้กยิ้ก นาโอเอะก็พลันคิดว่ารินคงจะใกล้ตื่นแล้วกระมัง เธอค่อยๆ ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเพราะว่าแม้ตนจะชอบเวลารินซุกเข้าใต้เรือนร่างของตัวเองมากเท่าไหร่ แต่การที่ถูกกัดคอแถมเลียตรงคอแบบนั้น จิตใจคงต้องแกร่งดั่งหินผาละมั้งถึงจะไม่รู้สึกอะไรเลย—หรือไม่ก็ต้องไม่ชอบผู้หญิงนั่นแหละถึงจะไม่อ่อนไหวขนาดนี้! +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

เพราะสัญชาตญาณหมาแน่ๆ! < มีอะไรโทษความผิดปกติไว้ก่อน และยิ่งหางมาตบถี่ขึ้ตรงขาอีก นาโอเอะได้แต่กัดฟันกรอดไม่ให้ตัวเองเผลอทำอะไรแปลกๆ ลงไป... "ค-คะ?" สุดท้ายแล้วเจ้าตัวเล็กที่แสนแสบก็หลับปุ๋ยไป ทิ้งเธอไว้กับหัวใจที่เต้นระรัวจนไม่อาจสยบได้ นาโอเอะพยายามทำให้ลมหายใจตัวเองกลับมาสงบอีกครั้ง—หัวพยายามนึกถึงเรื่องอื่นเข้าไว้ หรือชิงหลับไปเลยดีนะ? นาโอเอะแอบคิดเช่นนั้น

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

ถึงอย่างนั้นเธอก็เอาผ้าห่มคลุมตัวรินกับตนเองไว้ให้ความอบอุ่นยังอยู่ มีเพียงแค่มือข้างที่กำลังร่ายเวทย์อยู่เท่านั้นที่อยู่ด้านนอกเพื่อป้องกันไม่ให้รู้สึกหนาวเย็นไปมากกว่านี้ แต่ถึงอย่างนั้นทั้งข้างแก้มที่ถูไถซอกคออันอ่อนไหวของตน รวมไปถึงขาเรียวที่พาดเกยทับขาของตนเองไว้ไม่ให้เล็ดลอดออกไปไหนได้ โชคดีนักที่เจ้าตัวไม่รู้ตัวว่าเธอกำลังใช้ความพยายามอย่างมากที่จะเก็บสะกัดกลั้นอารมณ์ที่ไม่คุ้นเคยของตัวเอง +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

"อ้ะ—" เหมือนว่าไม่ใช่เพียงแค่เรื่องอุณหภูมิที่เปลี่ยนไปเท่านั้น เมื่อเรือนร่างเล็กเริ่มเบียดเสียดเข้าหาเนินอกใหญ่ของเธอที่อบอุ่นกว่าจุดอื่นภายในร่างกาย หัวใจของเธอยิ่งเต้นสั่นระรัวจนนาโอเอะแทบจะเป็นบ้า ความต้องการประหลาดของเธอเริ่มก่อตัวขึ้นมาในใจอีกครั้ง หากแต่คราวนี้เหมือนว่าเธอจะใช้เวทย์สะกัดจุดได้เป็นอย่างดี มันจึงไม่ได้ทำให้เธอเกิดอะไรแปลกๆ แบบนั้นอีก +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

พร้อมกับหางอ้วนกลมที่ส่ายตีกับขาของเธออยู่แบบนั้น "..." บ้าเอ้ย—บ้าจริง! ด้วยความจนปัญญา เธอจึงพยายามใช้เวทย์บรรเทาเพื่อระงับอารมณ์ที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น มือเรียวเริ่มขึ้นสีดำเล็กน้อยพร้อมกับอุณหภูมิที่เย็นลงบริเวณปลายนิ้วที่เธอตั้งใจไม่ให้โดนตัวของเฟอเรทสาว นาโอเอะอยากให้รินหลับสบายก็เท่านั้น แต่การที่เผลอแทะตัวเองนี่มัน...! แย่แน่ๆ นาโอเอะแย่แน่นอน

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

แบบนี้มันก็ยิ่งไปปลุกอะไรบางอย่างที่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิต... "อ้ะ..." เธอรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังเปลี่ยนไป มือเรียวแอบร่ายเวทย์สะกดไม่ให้ 'สิ่งนั้น' ตื่นขึ้นมา เธอค่อยๆ พยายามควบคุมลมหายใจให้คงที่ รินไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอรู้สึกแบบนี้ อย่ารู้สึกไปเองสิ! นาโอเอะกำลังตีกับเสียงในหัวตัวเองอย่างหนักจนกระทั่งร่างของตนถูกอ้อมกอดเล็กกระชับให้แน่นขึ้น +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

น-เนื้อ??? "...!!!" ยังไม่ทันที่เธอจะได้มีโอกาสขยับตัว คมเขี้ยวเล็กก็ถูกฝังลงบนลำคอขาวระหงของตนเข้าให้เสียแล้ว นาโอเอะถึงกับตัวกระตุกสะดุ้งโหยงขึ้นมาจากแรงกดที่ตั้งใจกัดลงมาจนตัวเองเผลอร้องครางหลงออกมา "อื้อออ—" นาโอเอะถึงกับต้องกัดฟันกลั้นสะกดเสียงอันน่าอับอายไว้ แต่มันยากเสียเหลือเกินเมื่อลิ้นเล็กเริ่มโลมเลียบนรอยกัดที่เจ้าตัวก็เป็นคนสร้างขึ้นมาเองแท้ๆ! +

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

"พี่อยู่ตรงนี้นะคะ ตัวเล็ก" นาโอเอะค่อยๆ กระซิบอย่างแผ่วเบาพลางส่งเสียงฮัมเพลงกล่อมไปเรื่อย เมื่อถูกกอดเช่นนี้แล้ว ความอบอุ่นจากร่างกายเด็กสาวก็ทำให้เธอเริ่มจะคล้อยตามจะหลับไปด้วยเช่นกัน เปลือกตาของเธอเริ่มหนักขึ้นเล็กน้อย หากแต่ก็พยายามประคองไว้ไม่ให้เผลอหลับไป... เธอยังอยากดูแลเด็กคนนี้อยู่ แม้กระทั่งตอนนี้ โดยเฉพาะตอนนี้

100

なおえ — 🐶 (ติดธีสิสป.โท) @naoe-msg.bsky.social · 13/04/2026

จึงต้องพยายามมองห้องโดยรอบพลางใช้ความคิดกับอย่างอื่นมากกว่าที่จะนึกถึงริน แต่ว่าหางเจ้ากรรมกำลังกระดิกไปมาเป็นจังหวะเชื่องช้า... มันก็เผลอทำให้หางตัวเองขยับไปมาจนตบเข้ากับที่นอนดังปุ้กๆ เช่นกัน "..." เธอได้ยินคำพูดนั้นแล้วก็ได้แต่แอบคิดบางอย่างอยู่ในหัว... คงไม่ใช่หรอกใช่มั้ย? "ไม่ไปไหนหรอกค่ะ" +

100