Reposted by Nagisa🐟(หมดแรง ตอบเดมช้ามาก)

📍 สวนชินอาโออิ [เวลา 22.00]
ความมืดคลุมล้อมสวนสาธารณะ ทอดเงากิ่งซากุระจากแสงไฟให้เรี่ยลงยังร่างที่กำลังยกโทรศัพท์ไว้ข้างหู
มืออีกข้างวางยังม้านั่ง ขูดนิ้วแผ่วกับเนื้อไม้จนแว่วเสียง ดวงตาหลุบต่ำจนแพขนตาเรี่ยเนินแก้ม รอยยิ้มวาดบางคลอรับเสียงปลายสาย
"เข้าใจแล้วครับ.. ดีใจที่อย่างน้อยก็โทรมานะครับ"
เสียงสนทนาดังอีกพักหนึ่ง ก่อนเงียบหายไปพร้อมกับร่างเด็กหนุ่มที่ยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม