はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 12/08/2026เมื่อได้รับการเยียวยาและปลอบโยนดูแล เจ้าชีวิตใหม่ก็เริ่มเบ่งบานกลับมาอีกครั้ง สีเหลืองสดสวย ดอกใหญ่รับแสง เป็นดอกไม้ที่จะหันหาดวงตะวันเสมอไป ดอกไม้ที่เบ่งบานในเดือนนี้ ก็คือ 「ดอกทานตะวัน」 ที่จะช่วยนางิสะต้อนรับหน้าร้อนในครั้งนี้ต่อไป 000
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 12/08/2026. . . 'ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้วนะ' มือเรียวบางลูบเส้นผมสีชมพูที่เหมือนของตน ผู้เป็นบุตรอันเกิดจากเลือดเนื้อเชื้อไข ในปีหนึ่ง นางิสะจะเป็นเช่นนี้สองสามครั้ง เธอเข้าใจดีว่าความทรงจำร้าย ๆ มันลบยาก นางิสะจังของเธอ เป็นเด็กขี้เหงา นางิสะจังก็แค่อยากให้ใครมาบอกกับเขาว่าทุกอย่างจะไม่เป็นอะไร + 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 12/08/2026ดรุณีท่านนั้นเข้าไปในตัวร้าน ย่างกรายขึ้นไปยังชั้นสองที่เป็นที่อยู่อาศัยของนางิสะ "ใครน่ะ" 'นางิสะจัง' ดุจเสียงสวรรค์ เพียงเสียงที่คุ้นเคยนั้นดังขึ้น เจ้าของร่างสูงก็รีบรนเปิดประตูห้องออกไปพบ "..คุณแม่.." หนามแหลมที่ทะลุออกมาจากผิวนั้นไม่น่าดูชม ครั้นดอกไม้ชุดเก่าก็ยังคงเฉาติดอยู่กับตัว 'น่าสงสารจัง นางิสะจังของแม่' . แม่เป็นคนช่วยเหลือเขาจากวันร้าย ๆ เสมอ ตอนนี้ก็ด้วย + 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 12/08/2026ขังตัวเองไว้ในบ้านนั้นไม่สนุกเลยแม้แต่น้อย แหงสิ ก็เกลียดสภาพตัวเองตอนนี้เสียขนาดนั้น แต่ถ้าจะให้กลั้นใจสู้กับอะไรที่ร้อนแบบนั้น ไม่เอาด้วยหรอก หน้าร้อนเป็นฤดูที่ควรจะร่าเริงและมึความสุขแท้ ๆ ทำไม ถึงเป็นแบบนี้ นางิสะสับสน หวาดกลัว นับตั้งแต่วันที่เขาปิดร้านไป ก็แทบไม่มีวี่แววว่าจะกลับมาเปิด จนกระทั่ง มีหญิงสาวท่านหนึ่งโผล่มาที่หน้าร้านของฮาซุกิ นางิสะ + 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 02/07/2026(ฝั่งร้านคุณฮาซุกิก็ปิดม่านหมด แต่ขอบคุณสำหรับข้าวกล่องนะเทรุโอะคุง 🫳🏻) 010
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 01/07/2026CW: หนามบนผิวหนัง มวลดอก ¿̷̝̖̾̇ไ҈̯̗̜̞̂̀͌̉อ̴̤̰̀́̈́̓ร҉̞̳̩͈̀̌̅͊ิ̷̩͍̪̂̓̂̏ส̷̟͒̑ͅ?̵̰͔̾̆̈́̈̑ ผุดโผล่ขึ้นมาบนศีรษะและคอ หากแต่ไม่ใช่เพียงพวกเด็กน้อยที่ห่อเหี่ยวพวกนี้ แต่เป็นหนามแหลมที่แทงพ้นผิวหนังขึ้นมา— ความกังวล ความหดหู่ในใจ ทุกอย่างปะทะอยู่ในหัวของเขาจนออกไปไหนไม่ได้ พลางคิดว่าไม่ควรให้ใครเห็นสภาพเช่นนี้ น่ากลัว น่ากลัว น่ า ก ล ั ว อย่าพบฉันเลย อย่าเลย อ ย่ า พบฉัน พบ ฉัน . . ที 121
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 01/07/2026ในวันที่ 1 กรกฎาคมนี้ ผู้คนที่อยู่ระแวกซัทสึมะและได้ผ่านไปผ่านมาแถวหน้าร้านของนางิสะคงได้เห็นป้ายที่แขวนไว้ตั้งแต่เช้ามืด 「 ปิดร้านชั่วคราว 」 ไม่มีใครทราบว่าคุณเจ้าของร้านไปไหนกันแน่ แต่ก็คงมีมีคนที่สัมผัสได้ถึงตัวตนของเขา— ว่าไม่ได้หายไปไหนเลยแม้แต่น้อย แล้วเหตุผลที่ไม่เปิดร้านน่ะหรือ ? นั่นคงเป็นเพราะ 「ฮาซุกิ นางิสะ」ไม่อยากให้ใครเห็น 「สภาพ」ตนตอนนี้ ถ้าจะถามว่าเป็นแบบไหน— 111
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 18/06/2026“ใช่ไหมล่ะ” มีลมแรงพัดมาเล็กน้อย กลีบดอกไม้ปลิวไปตามกระแสลม “เพราะแบบนั้น ฉันก็เลยคิดว่าเด็ก ๆ พวกนั้นก็อาจจะกลัวเหมือนกัน” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 18/06/2026เพียงแค่หวนย้อนนึก ก็ทำให้ลมหายใจหอบระรัว ดวงใจเต้นระส่ำคล้ายกับจะหลุดออกมาโลดเต้นนอกร่าง ทั้ง ๆ ที่ฝนตกอยู่แท้ ๆ ทำไมถึงนึกถึงอยู่ได้ นางิสะยืนหยุดนิ่งหน้าร้าน ในขณะที่กำลังจะจัดกระถางเด็ก ๆ เพื่อไม่ให้โดนฝนมากเกินไป ตัวสั่น— ระริก ราวกลับเป็นต้นไม้ใหญ่ที่สั่นไหวไปมาเมื่อถูกลมพายุพัดพา เปาะ แปะ เปาะ แปะ สายฝนจะเป็นผู้ทำให้ใจดวงนี้สงบ หรือ จะมีใครมาทำให้ใจสงบ กันนะ 000
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 18/06/2026[ตอนฝนตก ช่วงกลางวัน] ฝน ฝนตก เปาะ แปะ ตัวเข— ไม่สิ ตัวเธอ ? ไม่สิ.. ตัว ’นางิสะ‘ โปรดปรานอากาศเย็นและสายฝนมากกว่าไอร้อนและเปลวเพลิง เปลวเพลิงมันเผา— ผลาญทุกสิ่ง ทุกครั้งที่เห็นละอองไฟหลุดรอดเข้าในสายตา เขากลัว— กลัวที่ความรู้สึกในวันที่สัมผัสได้ถึงความร้อนที่กำลังทำลายหน่อกิ่งใบบนร่างในวัยเด็ก มันย้อนกลับคืนมา มันร้อน ร้อน ร้อน— แสบร้อนเหลือเกิน + 121
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 12/06/2026(ขอบคุณที่มาโรลด้วยกันค่ะะะ โอวกะจังน่ารักมาก ๆ เอ็นดู 🤲🏻) 010
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 12/06/2026“อืม..เพราะมีชีวิตอยู่ร่วมกันน่ะ” ว่าพร้อมทอดสายตามองไปยังผืนน้ำ “ถ้าลองคิดเล่น ๆ ว่า..” “มียักษ์ที่ตัวใหญ่กว่าร้อยเท่า กำลังไล่จับเราอยู่” พูดจบก็เว้นช่วงเหมือนต้องการให้คิดตาม “คงจะไม่น่าสนุกหรือเปล่า ?” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 12/06/2026เขากวาดสายตาวัดระยะพื้นที่คร่าว ๆ อืม พอไหว “ไหวอยู่น่ะ” ว่าพร้อมกับค่อย ๆ นั่งจัดระเบียบตัวเองให้ไม่เกะกะใครเข้า ขาเลยยกชันขึ้นมาหน่อยหนึ่ง แต่ไม่ลำบากเกินกำลังตัวเขานัก “.. ถ้ามันไปเกะกะเธอเข้าก็บอกนะ” กล่าวแจ้งอีกฝ่ายไว้เผื่อ ไอ้ความสูงแบบนี้ก็มีข้อเสียของมันล่ะนะ “ชอบนั่งริมหน้าต่างหรอ?” เว้นช่วงไม่นานก็ถามคำถามเพื่อชวนคุยขึ้นมา 000
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 02/06/2026หันมองตามคำชักชวน นิ่งไปสักพัก แล้วส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ล่ะ” “กลัวว่าจะเผลอไปทำร้ายเข้าน่ะ” ดูเหมือนจะกังวลล่ะ “แค่ระวังไม่ให้เหยียบก็ยากแล้ว” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 02/06/2026(นายน้อยอยากชมดอกไม้ไหม เดี๋ยวส่งนางิซังไปทักทาย 🌸) 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 31/05/2026วันคืนผันไป เดือน 6 ก็ต่อมา ตัวนางิสะยังคงปล่อยความผิดปกตินั้นให้เป็นไปตามอำเภอใจ ทั้งร่างกาย ทั้งอีกชีวิตบนตัว ที่หมายถึงเจ้าดอกไม้พวกนี้ เพราะดอกไม้นั้นสวยงามเสมอ คงเป็นเช่นนั้นจึงไม่คิดริดรอนจนกว่าจะร่วงโรย กับชีวิตก็คงเป็นเช่นกัน ในเช้าวันที่ 1 เดือน 6 ดอกไม้ที่ปรากฎแทนที่คือ — Hydrangeas กลุ่มก้อนดอกสีอ่อนดูน่าชมไม่น้อยเลย (บวกเป็นเวลาเช้าที่ร้านได้ค่ะ) 01715
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 31/05/2026ตั้งใจฟังทุกถ้อยคำ เอียงหัวเล็กน้อยคล้ายกับกำลังครุ่นคิด เมื่อได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเบา ๆ “แบบนั้นเองสินะ” “ดอกไม้น่ะ สวยงามเสมอจริง ๆ นั่นแหละ” คล้ายกับว่าเพียงต้องการถามความเห็น พอได้ยินอะไรที่พอใจเข้าก็เหมือนว่าดอกไม้บนร่างเหล่านั้นก็ดูสดใสขึ้นเล็กน้อย ถึงเป็นเช่นนั้น แต่ท่าทีของนางิสะก็ไม่ได้แสดงออกชัดอะไรนัก แต่ถ้าเดาจากการที่ดอกไม้สดใสขึ้น ข้างในก็คงสดใสเช่นกัน 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 30/05/2026พยักเพยิดหน้าฟังตามที่พูด ก่อนจะเบิกตานิดนึงตอนอีกฝ่ายยื่นมือมาปัดดอกฟูจิ “อ้อ” “อื้ม ของจริงน่ะ” แล้วจึงเอามือแหวกผมบริเวณคอ เผยให้เห็นกิ่งก้านสาขาที่โผล่ออกมาจากผิวท้ายทอย “มาจากตรงที่ให้ดูไปเมื่อกี้…” “กับ” เลื่อนมือมาวางตรงอก “อยู่ในนี้” เอ่ยเสียงอืดอาด ก่อนจะลอบสบตากับอีกฝ่าย “คิดว่าน่ากลัวไหม?” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 30/05/2026“อย่างนั้นเองสินะ” ยืนมองสักพัก ขยับเท้ากวาดน้ำไปมา กลีบดอกไม้ร่วงหล่นลงผืนน้ำและไหลไปมาตามแรงคลื่น “ฉันได้แต่ยืนมองมันวิ่งไป” “ครั้นจะวิ่งตามก็เกินกำลัง ถึงก้มลงไปมองก็รู้สึกว่าตัวเล็กเกินจะคว้า” พูดอะไรไปเรื่อยตามประสา 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 15/05/2026“ส้ม… อืม จะว่าชอบก็ชอบแหละนะ” “เพราะเป็นผลผลิตจากธรรมชาติ.. เหตุผลประมาณนั้นล่ะมั้ง” กล่าวถึงเหตุผลไปพลางเหลือบมองอีกฝ่ายไปด้วย พอเห็นท่าทีที่ต้องเงยหน้าก็เอียงตัวลงไปหาเล็กน้อย “แล้วอินุบุชิซังล่ะ ? ชอบไหม ?” ถามกลับอย่างเรียบง่าย แต่พอเอียงตัวลงแล้ว พวงดอกฟูจิก็เอียงตามมาระหน้า เหมือนตัวเขาก็ระวังไม่ให้พวงดอกไม้ไประรานคนอื่นอยู่เช่นกัน 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 15/05/2026ปูนั้นตัวเล็กมากในสายตาของนางิสะ เขาพยายามมองตามที่ว่า แต่กว่าจะเห็นเจ้าปูน้อย มันก็คงวิ่งไปไกลแล้ว “ตัวเล็กจังเลยนะ” เพราะมาจากสายตาของคนตัวใหญ่กระมัง “เธอเคยจับปูไหม?” เขาเอ่ยถามอีกครั้ง 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 15/05/2026สายตากวาดมิงเจ้ามารุปปี้ที่เดินออกมาปกป้องเจ้านาย ก็จะพ่นบมหัวเราะออกมาแผ่วเบา น่าเอ็นดูดีนี่ “อืม.. นั่นสินะ” พยักเพยิดหน้าทำความเข้าใจ แล้วจึงเลื่อนมามาเหนือหัวของสาวน้อย และทำท่าทีลูบอากาศ ”ขอให้มันเป็นอย่างที่เธอต้องการ“ ”เอาล่ะ ได้เวลาไปซื้อของต่อหรือไม่ก็กลับโรงเรียนได้แล้วล่ะสาวน้อย“ 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 04/05/2026เจ้าตัวเป็นพวกที่ถนัดทั้งพูดและฟัง การที่มีคนเริ่มชวนคุยก็เป็นสิ่งที่จรรโลงใจใช่ย่อย “อืม..“ ส่งเสียงครุ่นคิดยืดยาวสักพักในขณะที่ก้าวขาเดินไปเรื่อย จนนึกบางสิ่งบางอย่างออก ”อินุบุชิซัง.. เคยไปไร่ส้มยูซุกิไหม ?” กล่าวด้วยภาษาสุภาพไม่ระบุเพศตามปกติ ตัวเขาเอนหัวลงเล็กน้อยเพื่อมองอีกฝ่ายไปด้วย “1,500 เยน ได้ส้มกลับบ้านหนึ่งถุง” “แถมเอาไปฝากเด็ก ๆ ที่โรงน้ำชาได้” “คิดว่าอย่างไร?” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 04/05/2026เพราะความสนุกของธรรมชาติคือความไม่คาดคิดนี่แหละนะ “แล้ว.. หลังจากนี้ มีอะไรที่เธอคาดหวังไว้ไหม?” ยังคงเลือกยิงคำถามต่อ แต่คงเพราะเป็นวันแรกของเดือน การตรวจสอบเจ้าหนูน้อยขาประจำคงเป็นสิ่งที่เขาอยากทำตอนนี้ เพราะอย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่พึงกระทำในการดูแลเด็ก หรืออาจจะแค่เป็นการทำให้หมาป่าตัวน้อยได้พูดเยอะขึ้นกระมัง 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 04/05/2026เขารับฟังถ้อยคำทั้งหมดอย่างใจเย็น เหตุเพราะการเรียบเรียงคำและวิธีพูดของเด็กคนนี้นั้นพิเศษกว่าใคร “อืม.. อย่างนั้นเองสินะ” พยักเพยิดหน้าตามที่กล่าวมาทั้งหมด นิ้วเรียวยาวกระดิกเคาะโต๊ะด้วยความเบาจนไร้เสียง “จิตวิญญาณ..แปรปรวน..” ทวนสิ่งที่เด็กสาวพูดอย่างใคร่สนใจ “น่าสนใจไม่น้อย” “ก็คงน่าสนุกอย่างที่เธอกล่าว” แล้วจึงพ่นลมหัวเราะออกมาเบา ๆ + 100
Reposted by はずきさーん✿ 【NPC】Genzaburou | npc @msg-genzaburou.bsky.social · 02/05/2026โรลปิด @nagisa-msg.bsky.social [วันที่ 2/05 | ณ คาเฟ่แห่งหนึ่ง] เหมือนจะเห็นว่ามีเหตุการณ์น่าสนุกอย่างหนุ่มนัดบอดอยู่ก็เลยมาร่วมด้วยเพราะดูน่าสนุกดี เขาหันไปมองชายร่างสูงซึ่งเป็นคู่เดทของเขาในวันนี้ " เหมือนว่าเราจะต้องจับมือครบ 5 ครั้งก่อนถึงจะปลดเจ้านี้ได้นะ " ว่าพลางมองกุญแจข้อมือที่เชื่อมตนเองกับอีกฝ่ายเอาไว้ มือข้างหนึ่งยื่นไปหาอีกฝ่ายทันที- 12618
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 02/05/2026ตัวเขามาเข้าร่วมนัดบอดเพื่อหาอะไรสนุก ๆ ทำ แต่ลึก ๆ แล้วก็ไม่มีใครเข้าใจนักว่าคาดหวังอะไรบ้าง “อ้ะ?” ด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้ม เขามองอยู่เพียงไม่กี่วิ ก็วางมือลงเพื่อจับมือ “เป็นพวกรุกเร็วเหมือนกันนะ ?” และดูเหมือนอีกเป้าหมายคือการหาเพื่อนคุยและได้แกล้งหยอกล้อคนนี่แหละ “อื้ม เข้าใจแล้วล่ะ” พร้อมกล่าวลอย ๆ ขึ้นมาโดยไม่อธิบายว่าเข้าใจเรื่องอะไรกันแน่ เหนื่อยหน่อยนะคุณคู่เดท 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 02/05/2026นางิสะมองตามการกระทำ ก่อนจะถอดรองเท้าแล้วปล่อยให้เท้าสัมผัสพื้นทรายและผืนน้ำ ทรายอุ่น ๆ กับน้ำเย็น ไม่ค่อยชินเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา ดูเหมือนจะเพลิดเพลินอยู่นะ 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 02/05/2026“อืม.. งั้นเองสินะ” เขาพยักเพยิดหน้า ยกมือจับปลายคางครุ่นคิดในขณะที่ยังคงรอยยิ้มเอาไว้ “เดือนนี้ เธอคิดว่าจะเป็นอย่างไร?” เขาเริ่มด้วยการยิงคำถามที่ฟังดูปกติ นั่นคงเป็นการเริ่มการสนทนาที่ดี แต่เป็นคำถามที่มาตอนที่กำลังอยู่ในช่วงเหตุการณ์แปลก ๆ ดูจะสบายอารมณ์เกินไปหน่อยกระมัง “ฉันกำลังอยากรู้ว่านักเรียนมาโฮชิกิเดี๋ยวนี้เขาคิดอะไรกันบ้าง” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 30/04/2026เหมือนจะเป็นของแถมสำหรับคนที่มาซื้อ เขาชูขึ้นมา ยื่นให้ดูไม่นานนัก ก็นำซองเมล็ดไฮเดรนเยียใส่ลงไปในถุง “ต้องการอะไรเพิ่มไหม ?” แล้วจึงถามความต้องการของเด็กสาวเพิ่มเติม “หรือว่า” “อยากได้เพื่อนคุยด้วยล่ะ” พฤติกรรมชอบชวนคุยเริ่มขึ้นอีกครั้ง ด้วยใบหน้ายิ้มสงบแบบนั้น ทำให้คาดเดาอะไรไม่ออกนักว่าจะมาไม้ไหน 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 30/04/2026“ต้นเล็ก ๆ..” พึมพัมแผ่วเบา จากนั้นจึงเดินไปที่โซนที่มีไม้ดอกเพาะไว้แล้ว แล้วจึงหยิบกระถางหนึ่งมาจากชั้นวาง “เด็กคนนี้คือ ไวลด์กราวน์มอร์นิ่งกลอรี่” “หน้าตาน่ารัก ขนาดเล็ก คงจะไม่เปลืองพื้นที่นัก” พูดเสร็จก็วางกระถางลงที่เคาท์เตอร์ แล้วหยิบเมล็ดไฮเดรนเยียออกมาหนึ่งถุง “รวมสองอย่างนี้ 1000 เยน” “.. พร้อมสิ่งนี้ด้วยแล้วกัน” ถุงผ้าปักขนาดเล็กถูกหยิบขึ้นมาให้เห็น + 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 30/04/2026“อรุณสวัสดิ์เช่นกัน” ตัวเขายังคงมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า ก่อนจะที่จะหันมองเหล่าเมล็ดพันธุ์ที่มี “เดือนนี้.. คงจะใกล้ช่วงไฮเดรนเยีย ถ้าไม่ใช่พวกที่ฉันจัดไว้ของฤดูใบไม้พลิ ก็คงเป็นเด็กคนที่ว่าไป” เอ่ยอธิบายพลางมองที่หมาป่าน้อยตรงหน้า พินิจพิจารณาอยู่สักพัก แต่ก็ไม่พูดอะไรเพิ่มเติม “อยากได้เมล็ดหรือเป็นต้นเลยล่ะ ?” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 30/04/2026วันเดือนหมุนวน รู้ตัวอีกทีก็เดือน 5 ยังคงเป็นปกติของเขา ที่ปล่อยให้ร่างนี้เปลี่ยนแปลงไปตามที่มันจะเป็น ไม่บังคับ ไม่ควบคุม ถึงแม้จะทำได้ นั่นคงเป็นความสบายใจเล็ก ๆ ของฮาซุกิ นางิสะกระมัง ในเช้าวันใหม่ ดอกไม้สีม่วงที่ผลิบานเป็นพวงสดสวยบนร่างของนางิสะคือ — Wisteria เป็นพวงดอกสีม่วงเคียงคู่เส้นผมสีอ่อน ดูเข้ากันอย่างลงตัว (โพสลอย แต่บวกเป็นเวลาเช้าที่ร้านในเขตซัทสึมะได้ค่ะ) 22315
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 29/04/2026“แต่คนเก่งอย่างเทรุโอะคุงคงจะทำความเข้าใจได้อย่างดีแน่ ๆ ฉันเชื่อแบบนั้นนะคะ” “ฉันจะเฝ้าดูการเติบโตของต้นอ่อนอย่างเทรุโอะคุงต่อไปนะคะ” “เธอจะต้องโตมาเป็นต้นไม้ที่สวยงามได้แน่ ๆ” คงเป็นคำเอ่ยชมพิเศษที่ไม่ได้ฟังในวันปกติ แต่ก็ชวนทำให้ใจอบอุ่น วันเมษาหน้าโง่ก็คงไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น 010
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 29/04/2026นางิสะหัวเราะแผ่วเบา ก่อนจะก้มมองข้าวกล่องพิเศษที่ว่า อ่า พิเศษจริงด้วย— “ได้เลยค่ะ ก็น่าสนุกดีนี่นา” เป็นน้ำเสียงร่าเริงที่หาได้ยากจากตัวเธอ ไม่มีคำติเตียน ดูถ้าจะยอมรับกับความเป็นไปอย่างที่กล่าวไว้จริงแท้ “ขอบคุณนะคะ จะทานให้อร่อยเลยล่ะค่ะ“ แล้วจึงรับเบนโตะนั้นมาไว้อย่างเบามือ “บางที สิ่งที่ฉันพูดอาจจะฟังดูเข้าใจยากไปหน่อย ต้องขอโทษด้วยนะคะ” + 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 29/04/2026นางิสะรับฟังพลันนิ่งคิด ตัวเธอในตอนนี้จะตอบไปแบบไหน ไม่มีใครรู้ “อืม…” “ฉันน่ะ เชื่อในความเป็นไปของทุกสิ่งค่ะ” “มีเกิด ต้องมีร่วงโรย” “มีสุขสม ต้องมีทุกข์ระทม” “ยังไง ฉันก็เชื่อว่าเราควบคุมทุกสิ่งไม่ได้ค่ะ” แล้วจึงเว้นวรรคไปชั่วครู่ แต่เหมือนนานจนเผลอกลั้นหายใจ “แต่เพราะชีวิตมันก็เป็นไปแบบนั้น มันถึงล้ำค่ามาก ๆ ไม่ใช่เหรอคะ” “ตัวฉันนั้นยอมรับกับสรรพสิ่งที่เป็นไปค่ะ” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 28/04/2026เหล่ากลีบดอกสีฟ้าอ่อนร่วงโรย และเริ่มแทนที่ด้วยหน่อสีม่วงเล็ก ๆ คราวนี้คล้ายจะงอกออกมาเสียเยอะ น่าสงสัยเสียจริง ดูท่าจะเป็นพวกเด็ก ๆ ที่ชอบอยู่เป็นกลุ่มสินะ ? คิดได้แบบนั้นก็เอียงหัวไปมาอยู่เพียงคนเดียวอย่างสบายใจ คงเพราะเป็นห้องส่วนตัวที่ไม่มีใครเข้ามากระมัง ถึงพอจะเดาได้ว่าเด็กน้อยพวกนี้คืออะไร แต่จะไปตัดสินเลยก็ใช่เรื่อง เพราะความสนุกของชีวิตน่ะ อยู่ที่การเฝ้าดูการเติบโตไง 000
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 28/04/2026[สตอรี่การเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย] วันเดือนหมุนผ่าน เป็นอีกครั้งที่เหล่ากลีบดอกไม้ร่วงหล่นไปทั่ว เกิด ผลิบาน เหี่ยวเฉา แล้วจึงร่วงโรย เพราะชีวิตเป็นเช่นนั้น การที่มีตัวแทนของชีวิตอย่างพืชพันธุ์บนตัว เป็นสิ่งที่ทำให้นางิสะรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ เพราะมีตัวตน สิ่งเหล่านี้จึงมีอยู่ คำพูดสลับซับซ้อนหมุนวนในห้วงคะนึง ไม่มีใครเข้าใจ และนางิสะเองก็ไม่เอ่ยถึง เป็นอีกครั้ง ที่ชีวิตหมุนเวียนบนตัวเขา 142
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 28/04/2026“อืม..อะไรที่แปลก.. อะไรที่แปลก” ทบทวนคำถามอยู่กับตัวเอง ดูเหมือนจะสงสัยเอามาก ๆ กับคำนั้น “แต่ถ้าแปลก ก็เพราะอากาศร้อนแน่ ๆ เลยค่ะ” เพราะตนเป็นพวกไม่ชอบอากาศร้อน จึงกล่าวโทษสิ่งที่ไม่ถูกใจเสียอย่างนั้น “แต่เดี๋ยว.. วันพรุ่งนี้คงจะอากาศเย็นลง” “ถ้าผ่านวันที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้ดั่งใจไป วันต่อไปก็จะเป็นวันที่สดใสขึ้น” “คิดแบบนั้นไหมคะ?” ไม่รู้ว่าแผงนัยอะไรไว้ในคำพูดหรือเปล่า 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 28/04/2026ภายใต้แพขนตาหนา นางิสะเฝ้ามองการกระทำของเด็กคนนี้อยู่เงียบ ๆ ยังคงเหลือพฤติกรรมแบบนี้ไว้ให้ 1 เมษานี่ช่างเลือกเสียจริง “อะไรแปลก ๆ… อะไรแปลก ๆ หรอคะ?” ทวนคำพูดซ้ำสองครั้ง คล้ายกับว่าไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น “เทรุโอะคุง.. ก็เป็นเด็กที่น่าชื่นชมเหมือนเดิม ไม่มีอะไรแปลกนี่คะ ?” เอ่ยคำตอบออกมา ทั้ง ๆ ที่คนที่แปลกที่สุดน่ะคือคนที่พูดอยู่ตอนนี้ต่างหาก + 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 28/04/2026เขานิ่งคิดชั่วครู่ สายตาทอดมองไปที่ทะเลเหมือนกำลังสนใจ ก็ไม่แย่ “ได้สิ น่าสนุกดีเหมือนกัน” ดูเหมือนพวกดอกไม้ที่ยังอยู่บนตัวจะดูสดชื่นขึ้น น่าจะอารมณ์ดีล่ะ พอเป็นแบบนั้นก็เลยก้าวขาเดินไปที่ชายหาด ก่อนจะพินิจอยู่เงียบ ๆ “พื้นทรายนี่ ร้อนไหมนะ?” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 28/04/2026ทันใดที่หนวดบนหัวของเด็กน้อยเด้งขึ้นมา เจ้าคนที่เป็นที่มาของสติที่หายไปก็แปลกใจเล็กน้อย “เอ๋..?” “อ้ะ น้ำสินะคะ ได้เลยค่ะ” “รอสักครู่นะคะเทรุโอะคุง” แล้วจึงเดินเข้าไปในตัวร้าน เปิดตู้เย็นอันเล็กที่อยู่หลังเคาท์เตอร์ ก่อนจะหยิบขวดน้ำเปล่าออกมาและนำมาให้ “ดื่มได้เต็มที่เลยนะคะ มันร้อนนี่เนอะวันนี้” 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 23/04/2026เขาหันมองทันทีที่ได้ยิน เอียงหัวสงสัย แล้วจึงถามกลับไป “ยืดเส้นยืดสายที่ว่า คืออะไรงั้นหรอ” ไอ้ตัวเองก็ไม่ใช่คนชอบขยับร่างกายอะไรขนาดนั้นด้วย เลยถามก่อนให้แน่ใจ 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 23/04/2026(มาลงเก็บข้อมูลนางิสะซังที่เคยวาดไว้ค่ะ มีเพิ่มข้างล่าง รูปแอบไม่สบายใจนิดนึง ขอแปะแยก) 144
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 23/04/2026สายตามองตามเด็กน้อยตรงหน้าด้วยความใครรู้ ก่อนจะปรบมือให้เมื่อเห็นวิ่งกลับมาพร้อมข้าวกล่อง "เอ๋? ว้าวー ลืมไปเลย" "เก่งมากเลยค่ะที่จำได้ด้วย" "ให้รางวัลเด็กดีนะคะ" พูดจบก็วางมือบนศีรษะของเทรุโอะ ลูบเบา ๆ ไปมาเป็นการให้รางวัล?.. อะไรที่ไม่ได้เจอก้ได้เจอในวันแปลก ๆ นี้นี่แหละ "โยชิโยชิ เด็กเด็กดี~♪" เริ่มไม่มั่นใจนักว่าอันนี้คือตั้งใจแกล้งด้วยตัวเองไหม 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 21/04/2026“อืม.. ก็ปวดเพราะพวกข้าวของมันอยู่ต่ำกว่าระดับสายตา พอจะมองจะหยิบก็ต้องก้ม..” “ก็เลยปวดน่ะ” ว่าแล้วก็ยืดหลังนิดนึง “มีไปปรึกษาบ้างแล้ว ก็พอทำเนาน่ะ” ”.. สูงแบบพอดีก็ดีแล้วล่ะ“ แล้วจึงวางมือบนหัวของอีกฝ่าย ลูบเบา ๆ แล้วกลับมาสำรวมดังเดิม 100
はずきさーん✿ 【NPC】 @nagisa-msg.bsky.social · 14/04/2026“อืม..ดูเป็นแบบนั้นหรอกหรอ?” ว่าแล้วก็ยกมือขึ้นจับปลายคาง คิดอยู่สักพัก “จริง ๆ แล้วก็มีปัญหาเรื่องปวดหลังอยู่น่ะ จากปัญหาเรื่องส่วนสูง” “ลำบากพอตัวเลยล่ะ” (กลับมาต่อรูทแล้วค่ะ เค้าหายไปปั่นโปรเจคมาTT) 100