“จนมันถามกูกลับว่า แล้วคิดว่ามึงน่ารักมั้ยล่ะ..กูชะงักไปพักนึงเลย”
“ก็คิดว่ามึงน่ารักจริงๆ ตั้งแต่ตอนนั้นก็หยุดนึกถึงมึงไม่ได้ ทำงานก็ตั้งสติแทบไม่ได้…”
ผิวที่ใบหน้าขึ้นสีแดงอ่อนๆ แต่ยังรวมสติในการพูดไว้ได้ ฮึบอึกใจเดียวหันไปสารภาพอีกคน
“ก็เลยคิดว่า..น่าจะชอบมึงเข้าจริงๆแล้วล่ะ”
“..เป็นแฟนกับกูไหม…ครับ?”