หยั่งกับอ่านใจออกไม่เคยปิดอะไรมิดเมื่ออยู่ต่อหน้า
ในทันทีที่มืออีกฝ่ายยื่นมา เขาค่อมตัวก้มลงเล็กน้อยโดยอัตโนมัติราวกับลูกแมวเชื่องๆ หูลู่ออกข้างพร้อมกับหางที่สบัดสื่อให้เห็นว่าเขาดีใจมากกับการปลอบโยนนี้จนมีเสียงครางครืดดังออกมาจากลำคอ
แอบเสียดายที่มือนั้นผละออกไป น้อยครั้งที่จะได้รับสัมผัสแบบนี้จากอาจารย์ของเขา
เหมือนกับพ่อ
เมื่อหยัดตัวขึ้นรอยยิ้มสว่างจ้าก็กลับมาดังเดิมอย่างสบายใจ
+