iiinova — where your digital self keeps evolving

ทิ้งช่วงสักพัก แล้วมันก็หันกลับไปมองคุณเช่นเดิมก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปกติ "แล้วคุณรุ่นพี่คิดว่าไงล่ะ?" ไร้ซึ่งแววจะยียวนประสาท หากแต่เป็นคำถามที่เปี่ยมความฉงนสงสัย "อ๊ะ ยังไม่ได้ขำนะ" แล้วค่อยเคลื่อนมือสองข้างออกจากเจ้านก—ยกขึ้นสูงทัดหูคล้ายโจรมอบตัว... อันนี้เหมือนกวนนิดนึง ตัดเลี่ยนบรรยากาศสักหน่อย

100

กระนั้นน้ำเสียงของมันไร้ซึ่งวี่แววจะกวนประสาทโดยสิ้นเชิง กลับกัน—เหมือนจะถูกใจคำตอบของคุณอยู่มากไม่น้อย "แต่ก็น่าคิดดีว่ามันคุ้มจริงมั้ย" มันเบี่ยงหน้ากลับไปมองลานกว้างเช่นเดิม—แต่เหมือนจะไม่ได้โฟกัสอะไรเลยซะมากกว่า "ไอ้การที่พยายามมีชีวิตสุดตัว แต่ก็กลายเป็นได้แค่สินค้าซื้อขายเนี่ย" +

100

ตั้งแต่คุณเริ่มเอ่ยตอบจนถึงปลายสาย มันก็ไม่เคยเบี่ยงหน้าหนีไปทางอื่นแต่กลับมองคุณซะนิ่ง สิ่งที่ค่อยๆเปลี่ยนแปลงคงเป็นดวงตาที่เลิกหรี่—กลับมาเปิดอ้าเช่นเดิม พร้อมกับคิ้วที่เลิกขึ้นหน่อยเมื่อคุณกล่าวถึงความสุดยอดของแซลมอนที่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย "แต่สุดท้ายก็เป็นได้แค่'อาหารจานโปรด'ของใครหลายคนนี่นา" "ดิ้นรนแทบตาย แล้วก็ขาดใจบนเขียง" +

100

#MSG_Songkranfes "เติมน้ำราคาถูก เอาหน่อยมั้ย" "ไม่เอา?" .ยิง

13525

แต่พอเห็นตากลมๆผสมกับรอยยิ้มแป้นแบบนั้น ก็ถึงกับหรี่ตามองด้วยความเหลือจะเชื่อ "...🧍" "นี่กะให้อยู่สุดห่วงโซ่อาหารเลยรึไง" มันบ่นอุบอิบพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะวางคางลงบนหัวเจ้านกอย่างเบาแรง—กอดมันกลมประหนึ่งตุ๊กตา ขณะหรี่มองคุณด้วยความไม่สบอารมณ์หน่อยๆ

100

ในตอนที่คุณเอ่ยทำนองว่าจะหาตัวเปรียบเทียบที่ดีกว่ามาให้ มันก็ค่อยวางเจ้านกลงบนตักเช่นเดิมพร้อมหัน 45°ไปมองคุณที่กำลังจรดมองหมู่เมฆ "ก็หวังว่าจะไม่เลือกอะไรแปลกๆ-" แซลมอน "..." "ถ้าจะล้อเล่นก็ให้มันน้อยหน่อย ฮาท้องแข็งเลยแหละงี้" ถามเอาชัวร์เผื่อว่าอาจจะเป็นทริคหลอกให้ตกใจเล่น +

100

อากัปกิริยาของเจ้านกอ้วนทำเอามันฉงนเล็กน้อยจนต้องหันมาสบมองมันแทน แต่หลังจากดูท่วงท่าการสื่อสารเพียงอึดใจก็แกะประโยคออกมาได้แสนง่าย ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่สนทนาโดยไร้เสียงนี่นา กระนั้นหลังจากที่เจ้านกสื่อสารเสร็จสรรพครบถ้วน มันก็ยังคงไม่ละสายตาไปไหน "แกนี่แปลกดีชะมัด" "ก็ไม่ใช่ประโยคต่อว่าหรอกนะ"" แล้วก็ยกเจ้านกขึ้นมาระดับสายตาด้วยสองมือ—หยำน้วยแก้มมันซะเลย +

100

"เอ้อ ละไอ้เจ้านกนี่..." มือทั้งสองช้อนใต้เจ้านกอ้วนขึ้นมาเล็กน้อยพลางหันหน้า 45° ไปหาคุณ กระนั้นมือก็ยังบีบๆเจ้าก้อนนุ่มไม่เว้นช่วง "แค่วางมือแปปเดียวก็พุ่งมามุดเสื้อเลยแน่ะ" "อยากได้ขนมเพิ่มอีกรึไง" ก้มมองจอมตะกละลูกอม แล้วก็เงยขึ้นมามองคุณด้วยความฉงนแทน

100

มือที่ลูบขยำเล่นกับเจ้านกก็เพิ่มไปอีกหนึ่งข้าง ถึงจะถูๆไถๆประหนึ่งเซ็งที่ได้ยินคุณเอ่ยแบบนั้นออกมาแต่ก็ยังคงเบามือตามที่ว่าไว้ "ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนทักเหมือนไอ้ปลาหน้าบูดนั่นหรอก" "แต่ถ้าจะคิดสร้างสรรค์ ขออะไรที่มัน...ไม่รู้ดิ 'ดูดีกว่านี้อีกสักหน่อย'งี้" คำเอ่ยก็หยุดไปชั่วขณะ พลางกลอกลูกตามามองคุณโดยไม่หันไปสบเสียตรงๆ ดูเป็นนัยยะว่ากำลังสบถด้วยความเซ็งอย่างไงงั้น +

100

แล้วมือที่ชะงักหยุดก็กลับมาลูบเจ้านกต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้คุณจะหันมาเอ่ยกล่าวแล้วกลับไปจรดมองที่แผ่นกระดาษอีกครั้ง มันก็ไม่ได้ปริพูดอะไรออกไป เพียงแค่มอง—และฟังสิ่งที่คุณเอ่ยออกมาอย่างเงียบๆ จนกระทั่งปลาพระอาทิตย์ถูกกล่าวถึง "..." "เดี๋ยวเหอะ อย่าเอาไปเทียบกับไอ้ปลานั่นสิเห้ย" แล้วก็พลันหันหน้าขวับ—หนีกลับไปทอดสายตามองลานกว้างตรงหน้าแทน +

100

邦画 @houga-msg.bsky.social · 08/04/2026

(ไดโจบุเดสเน เค้าก็ตกหล่นหลายรอบเซมๆ...🧎‍♂️) พอโดนทักท้วงเรื่องเป็นคนหัวเก่าอนุรักษ์นิยมไป มือที่ลูบหยำเจ้านกก็ถึงกับชะงักไปนิดเป็นอีกครั้ง ถึงกับจรดจ้องมองคุณซะเขม็ง...แม้สายของคุณจะไม่ได้สบกลับมาก็ตาม แล้วก็ได้เห็น—ถึงประกายแสงทองจากนัยน์ตาคู่ตรงหน้า หมุนวนไปมาราวกับจักรวาลทั้งผืนกระจุกอยู่ภายในนั้น ราวกับมองย้อนจากหลุมดำออกไปสู่ห้วงอวกาศอย่างไงงั้น +

100

Reposted by 建。

[ #MSG_2-C ] " ม.. ไม่นะ เราจะ.. เข้าร่วมไม่ได้ " ( สวมแว่นดำ ) . . " HEY M๋ANNNNN WELCOME TO OUR CLASSROOMHUH ? " จอยทูมายเวิลด้วยการใส่แว่นดำกันเถอะ ♥️

41917

"ถือว่าเคลียละเนอะ" ก่อนจะเว้นช่วงไปครู่หนึ่งพลางยื่นมือกลับไปนัวกับเจ้านกอ้วนต่อ พร้อมกับสายตาที่ทอดมองผ่านคุณไปด้านหลัง...คล้ายกำลังนึกบางอย่าง —และเหมือนจะนึกออกแล้วด้วย "แล้ว... "ตัวตนของผมผ่านลายเซ็นนี้นี่..." "มันเป็นแบบไหนล่ะ?" พลางเอียงคอมองด้วยความใคร่รู้อีกครั้ง (แย้ปยาวมาก ขอโทษก่ะ🧎‍♂️)

100

"รับงานเสริมเป็นคนทวงหนี้รึไง" น้ำเสียงออกไปทางยียวนอีกครั้ง แล้วมือซ้ายก็ควักสื่อเวทย์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อกันหนาว—เคนดามะ ปลายจิ้มไปที่ตรงหน้า—สร้างรอยแยกสีนิล—คุ้ยโพสต์อิทออกมาแล้วจึงปิดมันทิ้งไป ถึงจะกระทันหัน แต่ก็ควักปากกาออกมาเซ็นแล้วยื่นให้คุณไปในท้ายสุดอยู่ดี drive.google.com/file/d/1X-0N... +

drive.google.com

signature.png

100

จนคุณหันเอียงพร้อมสายตาที่กลับมาจรดมอง และด้วยคำเอ่ยต่อเช่นนั้น มันก็ค่อยกลอกเกลื้อนนัยน์ตากลับไปสบพบคุณ "..." แม้ไม่มีสีหน้าที่แสดงอย่างแจ่มชัด กระนั้นบรรยากาศรอบๆมันก็เปลี่ยนไปเพียงนิด ครั้นคุณสลับตัดกลับมาดื้อดึงเรื่องลายเซ็น เสียงหัวเราะเบาๆในลำคอของมันก็เผลอหลุดออกมา เพราะคำพูดก่อนหน้า หรือความงอแงอยากได้ลายเซ็นกันนะ? +

100

เหมือนกับคุณเลยละ แววตาของมันไม่จรดมองที่ใดหนึ่ง แต่สำหรับมันนั้นกลับคล้ายว่าถูกหมอกภวังค์ความใคร่คิดลงซะหนาทึบอย่างไงงั้น กระทั่งคุณขึ้นหัวข้อใหม่ก็เลยได้เบี่ยงความสนใจสักนิด แต่สายตาก็ยังคงทอดไปที่ลานกว้างเช่นเดิม "ก็มีเหตุผล เล่นซะขนาดนี้นี่เถียงไม่ได้เลยแฮะ" "ไม่ยักคิดว่าจะมีมุมแบบ'รุ่นพี่ผู้ผ่านโลกมาเยอะ' หรืออะไรทำนองนั้นด้วยนะนี่" +

100

ทั้งในแง่ระยะทาง ความสัมพันธ์ หรือสถานะ และสิ่งที่คุณพูดมานั้น มุมมองแบบนั้น มันคนละฟากฝั่งความรู้สึกกับที่เขาเข้าใจมาตลอด ชะงักไปเลยละ แบบว่าชัดเจนเลย แล้วมันก็หันหน้า—ทอดสายตาออกไปที่ลานกว้างแทน มือถือเคยหยุมเล่นกับเจ้านกก็ร่นถอยอย่างเชื่องช้า ลดระดับลงมาวางแน่นิ่งบนพื้นที่ว่างของม้านั่งแทน +

100

ไม่นานนักก็ถูกสวนกลับด้วยเล่ห์เหลี่ยมที่ทดเดาไว้ในใจอยู่แล้ว แอบคิดไว้อยู่แล้วละว่าคนทริคแพรวพราวแบบคุณคงรู้ทางหนีทีไล่แหง แต่ที่ไม่ได้คาดคิด...คงจะเป็นเรื่องของภาพถ่าย ที่ผ่านมาก็มองภาพถ่ายเป็นเพียงสิ่งที่บอกเล่าเรื่องราวได้ดีอันดับต้นๆ หน้าที่ของพวกมันคือทำให้เรายังสามารถจดจำใบหน้าคนรู้จักแม้ห่างเหินได้ +

100

"อ๊ะ แต่ยังไม่ได้บอกนี่ว่าจะ'ไม่ให้'—" "หรือจะ'ให้'ลายเซ็นน่ะ" น้ำเสียงเริ่มออกรสยียวนกวนเล็กน้อย คล้ายนิสัยเก่าเริ่มเล็ดรอดออกมาบ้าง กระนั้นมือก็ยังลูบๆแปะๆเล่นกับเจ้านกอ้วนไม่ปล่อยถอยไปไหน "ถ้าอยากเก็บเป็นความทรงจำ กะอีแค่ถ่ายรูปก็ได้ไม่ใช่รึไง" "อย่างน้อยก็จดจำใบหน้าได้นี่?" เอียงคอมองด้วยความฉงน ทั้งที่มีรูปถ่ายที่บันทึกได้ง่ายแท้ๆ ไหงเลือกลายลักษณ์อักษรแทนกันนะ

100

"ไม่เถียง เข้าเงื่อนไขที่ว่าจริงแหละ" "แต่เงื่อนไขว่าไว้ 'ถ้าให้เล่นกับนก ก็อีกเรื่อง' นี่เนอะ" "ไอ้'ก็อีกเรื่อง'ที่ว่า..ไม่ได้มีคำจำกัดความนี่นา" มันก็พลางค่อยหรี่ตาลงต่ำขณะสบพบคุณ คิ้วทั้งสองค่อยขมวดตาม—ราวกับกำลังยียวนกวนคุณเป็นการเอาคืนที่มาตุกติกใส่...กระนั้นฝีปากก็ยังนิ่งเป็นขีด เหมือนสุมให้ฉุนกว่าเดิมอีกหน่อย "หลุมเบ้อเร่อเลยแหละ เนอะ?" หมายถึงกับดักน่ะ +

100

เพียงแค่ชั่วครู่—ชั่วครู่ที่เปลือกหวานปรกรอยยิ้มของคุณพลันหายไป นัยน์ตาของมันก็ขยายขึ้นเพียงนิด...นิดจริงๆจนแทบมองไม่เห็น อันเนื่องด้วยความฉงนที่ถูกคลี่ออก คิ้วก็ขมวดเพียงนิด...กระนั้นก็ไม่ได้ทักท้วงไปซึ่งหน้า เพียงแค่ละไว้ในฐานที่เข้าใจ หากแต่คำถามใหม่ที่ผุดขึ้นนั้นแสนฉงนกว่าเก่า : แล้วแสงประกายภายในตาคู่นั้นล่ะ ใช่จริงแท้หรือแค่ห่อหุ้ม? ... วุ้ย คิดอะไรเยอะแยะ +

100

(ถ้านายอยากลองเชิงละก้อ(⁠θ⁠‿⁠θ⁠)... ก็มาสิ๊ ระวังโดนกัดแหว่งแน🤤)

000

พิรุธแบบตะโกนเลยเถอะ ทักแค่นี้ถึงกับหลบตา แต่แบบ โว้ย เกิดหยังขึ้นน้อ "เมื่อกี้ก็กินไปก้อนนึงแน่ะ" "ตอนนี้ก็ครั่นตัวอยากกอดคนไปทั่ว แขยงตัวเองชะมัด" สำเนียงนิสัยเก่าเหมือนออกมาหน่อยๆ ก็ถอนหายใจทีนึง "วุ้ย ชิ่งเลยละกัน ชักจะหนักข้ออีกละ" ปลีกตัวไปหาที่สงบๆอยู่คนเดียวซะงั้น (ขอตัดจบก่อนนะครับ ขอบคุณที่แวะมาจอยนะครับ! เฟิสอิมเพรสทั้งคู่คือปั่นมาก✌️😭💔เค้าเกือบสำลักน้ำหลายรอบ55445)

000

(ไม่เหลือแล้วสต่งสติ เอกซเรย์ไปเจอแต่หัวโล่งๆ😭💔โดนข้าวปั้นเร่นเข้าให้แร้ว..ว...🙏💔 .#ข้าวปั้นสยอง .#พี่จ๋าช่วยหนูด้วย .#ค่าสติติดลบ)

100

พลันยกนิ้วชี้ขึ้นมากระดิกซ้ายขวาใส่ แต่ก็ไม่หันไปมองคุณอยู่ดี "แอ่ด—แอ่ด— อาจจะยังไม่ช่าย" เหมือนจะปั่น จริงๆคือนิสัยเก่าแผลงฤทธิ์น่ะ ไม่ได้จะกวนประสาทจริงๆนะรุ่นพี่คุง "วาฬน่ะเบ้อเร่อกว่านี้นา เผลอๆคนละจังหวัดเลย" "ถึงจะยังไม่เคยเจอตัวจริงก็เหอะ" ไอ้นี่🧍‍♂️ "แต่ว่านะ...ไอ่ที่บอกว่าเปล่งประกายก่อนหน้านี้อ่ะ" "คือไงนะ? ขนลุกชะมัด" คราวนี้ใช้หางตามองคุณแทน ก็ยังไม่กล้าสบอยู่ดีละ

000

(คืนนี้บ้านอาจจะหนาวหน่อยนะครับ🧍‍♂️หลังคาโบ๋นิดนึง อ๊ะ ไม่คืนให้หรอกนะ .เผลอวิ่ง)

000

ลูบคาง ลูบหน้า สักพักก็กัดเล็บเหมือนขบคิด "นั่นสิเนอะ ถ้าลิงคงจะสั้นไปหม่าง" "แต่ก็ไม่ได้ระบุว่ามีกี่ยูนิต...อืม..." เริ่มใช้ศัพท์เกมเม่อ ไม่ยักรูัว่าข้าวปั้นลดค่าสติด้วย "อืม..." "อื้ม...!" "เอาเป็นของวาฬละกัน" ห๊ะ "เอ้อ ละพึ่งรู้ตอนเด็กจ๋าๆว่าวาฬกับโลมาไม่ใช่ปลาแฮะ" ห๊ "จะว่าไป ครีบวาฬนับเป็นแขนได้มั้ย?" ❓

000

ยื่นมือไปทำท่าจะหยุมๆลูบๆหัวเจ้านกอ้วน แล้วสายตาก็ทอดตามไป "แล้วจะเอาไปทำไม ลายเซ็นน่ะ" "จะเก็บของทุกคนลงสมุดบันทึกรึไง น่ารักดีนี่" แซะแซวติดตลกไปทีนึง ถึงน้ำเสียงและสีหน้าจะไม่เอื้อสักนิดก็ตามที

100

"เป็นรุ่นพี่ที่ลูกไม้เยอะจริงเนอะ..." "อุ-เมะ-ฮา-ระ-จัง" ทุกคำกล่าวที่เว้นช่วงนั่น มันก็ค่อยๆขยับขึ้นจากนั่งพิงกลับมาที่ท่าเดิม และแม้จะเป็นน้ำเสียงธรรมดาเดิมๆ แต่ก็เหมือนจะมีน้ำหนักขึ้นหน่อย อีกอย่าง ไหนๆก็เรียกลงท้ายแบบนั้นแล้วนี่เนอะ ถ้าจะใช้เรียกแบบเดียวกันก็คงไม่ติด "ก็แอบเดาตั้งแต่แรกแล้วละ ว่าคงเป็นคนมีทริคเยอะ" "แต่น่าจะเยอะกว่าที่ทดไว้" +

100

คำเฉลยจากคุณนั้นทำให้มันถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา แผ่นหลังเอนติดกับม้านั่งพร้อมทั้งเงยหน้าชี้ฟ้า ภาพเพียงชั่วขณะนั้นแสนคุ้น อย่างกับม้วนเทปเก่าพลันถ่ายทอดย้อนอดีตทันใด แม้ในใจลึกๆจะแอบตั้งข้อสงสัย แต่ก็ไม่ได้พูดออกไป "..." "ได้กับผีอ่ะดิ" ก่อนจะค่อยๆหันกลับมาจรดมองคุณอีกครั้ง พร้อมทั้งถอนหายใจอีกครา +

100

(ได้เลยคับๆ คนบ้านเดียวกันแน🗣️) เพราะกำลังตั้งใจยับยั้งอารมณ์ประหลาดไว้ เลยยังไม่ทันตั้งตัว "เอ่อ...ใครอ่ะ" เกาปาก งงแปปนึง "อ๋อ เทราโซโนะซังเนอะ" "...มองไปทางอื่นทีครับ แบบว่ากลัวๆยังไงไม่รู้" เงียบแปปนึง "...แล้วก็เว้นระยะห่างสามช่วงแขนด้วยครับ" "ไม่งั้นมีหวังโดนกัดแน่" เกินจริงไว้ก่อน แต่ก็คือเตือนแล้วนะ

000

(สิ้นเลยครับ เจอลูกนี้ไปนี่สิ้นเลย/เครซี่)

000

(เอ้า คนไทยกันเองแท้ๆ จะวกมาเลาะหลังคาหนูออกทำม๊าย...งื้ด...🥀 /โฮมเลส)

000

🌼 • DIANA • 🐰 (ฝึกงาน💥) @msg-diana.bsky.social · 07/04/2026

#MSG_onigiri เพียงแค่หนึ่งก้อนก็ทำเอาโลกรอบตัวหุนหันพลันแล่นทันใด นัยน์ตาที่เคยเขม็งและมองขวางก็แข็งกระด้างขึ้นอีกเท่าตัว กำลังพยายามหักห้ามใจไม่ให้ตะครุบหรือโผกอดใครอื่นน่ะสิ เหมือนเด็กเก็บกดยังไงอย่างงั้น แนะนำว่าอย่าสบตาก็เป็นอันปลอดภัย มั้งนะ (+สั้นๆได้นะครับ🤤✨)

11511

Reposted by 建。

#MSG_onigiri | #MSG_โรลเปิด เห็นว่ามีแจกข้าวปั้นฟรี เห็นเป็นของกินเรื่องแบบนี้เธอไม่พลาดแน่ เธอเดินไปรับอย่างเกร็งๆ เมื่อได้รับข้าวปั้นมา เธอก็โยนเข้าปากไปทั้งคำ รสชาติเป็นรสที่เธอชอบจึงปลื้มอกปลื้มใจ ว่าแต่เอ๊ะ “ใครปิดไฟคะ เอ๊ะ เอ๊ะ ?! — !?” เหมือนว่าผมจะยาวลงมาปกปิดใบหน้าจนมองไม่เห็นทาง

296

Reposted by 建。

泡 🫧 @awa-msg.bsky.social · 07/04/2026

#MSG_onigiri “อะ— บั่กๆๆบุ๋งๆๆๆ“ หลังจากทานข้าวปั้นสุดพิศดารไป ไม่น่าเชื่อว่าอาการที่ออกจะเป็นฟองสบู่ที่ลอยออกมาทุกคำพูด สมชื่ออาวะ (ฟองสบู่) จริงๆเลย—!? 🫧 (+สั้นๆได้ค่ะ55555555555555😭😭😭🫧🫧🫧)

1158

Reposted by 建。

⋆. 𐙚 ᴋᴏᴛᴏʜᴀ ⋆✿ [ ติดฝึกงาน😭 ] @msg-kotoha.bsky.social · 08/04/2026

#MSG_onigiri หลังจากที่ได้ทานเข้าไปแค่เพียงคำเดียว เธอก็ยืนอ้าปากหัวเราะแบบไร้เสียงจนไหล่ทั้งสองข้างต้องสั่นหงึก ๆ ก่อนจะทรุดตัวลงไปนอนกับพื้น ตัวก็พลิกไปมาอย่างกับคนเส้นตื้นที่ขำจนขายืนแทบไม่ไหว ( แวะมาบวกสั้น ๆ กันได้นะคะ😍⭐ )

22016