Reposted by —soushizen
(ขอปักนะคะ!🥺💙☁️)
เธอเพียงพานพบ
ริ้วผ้าพริ้วไหวแนบเคียงสายลม
เพียงกายห่อหุ้มล่องลอยเคียงไป
จากผืนฟ้าเคล้าเงาเมฆขาว
จึงปรากฏให้เห็นเป็นเขา
ราวสุดปลายสายนภาไม่อาจเก็บกัก
เป็นเพียงผืนผ้าใบให้ท่านได้แต้มสี
แม้เพียงน้อยนิด กลับเป็นดั่งจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่
แพขนตาเธอจึงประสานกับสีน้ำเงินนั้น
— ด้วยใจก้องกังวาน เวทย์มนตร์เหล่านั้นช่างแสนงดงามเสียเหลือเกิน
“สวยจังเลย…“
