iiinova — where your digital self keeps evolving

黛李 @handle.invalid · 05/07/2026

ด้วยลมทะเลและเนื้อย่าง “ผมตั้งใจย่างอย่างดีเลยนะครับ” 🥢( .◠ ֊ ◠ )

085

黛李 @handle.invalid · 04/07/2026

เทิร์นที่ 2 :

110

黛李 @handle.invalid · 03/07/2026

เทิร์นที่ 1 :

110

黛李 @handle.invalid · 03/07/2026

( สบายจัยขึ้นเยอะเลยล่ะค่ะ😔!? )

111

黛李 @handle.invalid · 01/07/2026

#MSG_SeaBreeze | โรลเปิด ลมทะเลพัดโชย ด้วยกลิ่นอายของหน้าร้อน — โอกินาวะ ก้มมองเศษหอย แหงนมองฝูงนก มันส่งเสียงร้องดังทั่วหาด เหล่านางนวล ปล่อยให้รูมเมทที่กระโจนตัวลอยคอปลิวไปพร้อมทะเล ทิ้งเจ้าหล่อนให้มหาสมุทรเลี้ยงดู สักพักหนึ่ง ตัวเขาจึงนั่งยองขา มองตามสิ่งมีชีวิตเปลือกแข็งบนหาด ใต้ร่มเงาของต้นมะพร้าว ก็ปูมันน่าสนใจกว่านี่ ขามันขยับ ยุกยิก +

23933

黛李 @handle.invalid · 30/06/2026

#MSG_chienoame ฤดูร้อน — เจ้ากระต่าย กวางบุปผา และตัวผม

31917

黛李 @handle.invalid · 26/06/2026

“อืม…” ถึงพริกขี้หนูตัวปัญหาที่เขาไม่อาจจดจำ — มันยิบย่อยสำหรับเขาไปเสียหน่อย “ส่วนพริกขี้หนูผมจำไม่ได้ครับว่าจะต้องใส่ลงไปเท่าไร…” เขาว่าไปด้วยตามตรง แผ่วเบา ราวจะแอบซ่อนความผิดหวัง “ก็เลยใส่ลงไปหลายเม็ดเลยครับ เผื่อจะได้ช่วยให้หายเพลีย” แย้มยิ้มหัวเราะ “คิดว่ายังไงครั—อ่าว อาจารย์จมูกแดงจัง วันนี้ไม่ค่อยสบายเหรอครับ?” เอียงคอถามไถ่ เอ่ยกล่าวด้วยไม่ยี่หระในสสารที่ตนสร้าง

1108

黛李 @handle.invalid · 25/06/2026

( โจทย์ค่ะ!? พร้อมกับน้ำยาตื่นตัวเผ่ชบะเริดพริกหลากเม้ด ขอโทษอาจารย์ยาเซนล่วงหน้าTT )

100

黛李 @handle.invalid · 25/06/2026

#MSG_finaltest ดับซึ่งเปลวไฟจากเม่นเปลวเพลิง โฮจิโกะ เค็มติดติดปลายลิ้น จึงปรุงรสเล็กน้อยด้วยเลม่อน เพิ่มรสเปรี้ยวชวนให้สดชื่น จากนั้นจึงจับมีดแหลมคม ลงมือหั่นพริกเม็ดแดง พริกขี้หนู… แล้วต้องใช้กี่เม็ดล่ะเนี่ย ? เขาคิด เอาเถอะ ใส่ไปเยอะ ๆ “จะได้ตื่นเต็มตา” แย้มยิ้มด้วยห่วงใยมากเกินพอดี ปรากฎเป็นน้ำยาตื่นตัวสีส้มประกายแดง “สีเข้มจังแหะ” — ผิดเพี้ยนไปมาก

32522

黛李 @handle.invalid · 20/06/2026

#MSG_chienoame | หอสมุดเมืองมิโอริ เมื่อถูกรายล้อมด้วยฝูงปลา จึงถูกดึงดูดซึ่งความนึกคิด ให้ล่องลอยหายไปพร้อมเกลียวคลื่น แหวกว่ายตัวตนไปพร้อมฟองอากาศ เช่นว่าตัวเขาจะได้หลบหนีจากตัวอักษรของความวุ่นวายในมือ แม้ตัวเขาจะไม่ได้ใส่ใจกับมันมากเสียเท่าไร ในขณะที่ครุ่นคิด จึงสบสายตา “ผมขวางทางรึเปล่า กำลังจะขึ้นไปข้างบนน่ะ” บนบันได — เขาและคุณ ( แวะมา + ได้นะคะ📚! )

24638

黛李 @handle.invalid · 18/06/2026

“แม้ว่าผมจะเป็นส่วนหนึ่งของเธอแต่ผมก็ยังสงสัยเหลือเกิน” มันว่า เลือนรางไปเมื่อรุ่งสางมาเยือน เช่นเดียวกับในหัวของผมที่กลับมาเงียบสงัดดังเดิม อย่างที่ควรเป็น “ทั้งที่เกลียดชังผมถึงขนาดนั้นแท้ ๆ” เพียงนั้น เธอก็ยังคงเป็นสิ่งเดียวที่ผมจะโอบกอดแม้ทุกสิ่งจะสูญสลาย — ความทรงจำแสนล้ำค่า

011

黛李 @handle.invalid · 18/06/2026

“ได้โปรด…” จึงขอแลกตัวเธอ ดั่งน้ำพุแห่งชีวิต ด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่มีต่อโลกของผมนี้ ให้เจือจางหายไปดังเดิม ไปพร้อมกับอาทิตย์ยามรุ่งอรุณทอแสง

111

黛李 @handle.invalid · 18/06/2026

ตระกองกอดความเกลียดชังของตนให้แนบแน่น ด้วยทุกอย่างที่มี “....อย่าเอาเธอไปจากผม” เมื่อสายหมอกยังคงล่องลอย แสงอาทิตย์คงไม่อาจสาดส่อง เพียงตัวผมคงมีอยู่ได้เพราะเธอ — เพื่อนเก่า เพื่อนคนสำคัญ แม้ผมจะต้องจมปลัก ด่ำดิ่ง ลงในหุบเหวที่ไม่อาจหวนคืนสู่ฟากฟ้า เพียงสิ่งเดียวที่ไม่อาจปล่อยให้สูญหาย ไม่อาจปล่อยให้ตนได้หลงลืม เพราะตัวผมมีอยู่เพื่อจดจำไออุ่นของความใจดีนั้นของเธอ

111

黛李 @handle.invalid · 18/06/2026

“เดี๋ยว!” ตัวผมไขว่คว้า ออกวิ่งตามทาง แม้สะดุดล้ม ทว่าไม่หยุดหย่อน ติดตามร่องรอยในเงาจันทร์ที่มันหลงทิ้ง ครามบนตัวของมัน เลือนราง สลักแน่น เฉกเช่นครามบนตัวของผม เป็นรอยด่างพร้อยที่ไม่อาจได้รับการอภัย ครั้นไม่อาจถูกกลืนกินให้สูญหาย ภายในอกจึงแน่นขนัด เมื่อยามนี้ล้นหลามด้วยความรู้สึกที่ทำหายไปในเศษส่วนของรากรก

111

黛李 @handle.invalid · 18/06/2026

พลันในตนที่เคยเงียบสงัดกลับพรั่งพรูด้วยกลีบดอกของความไหววูบ ด้วยแรงอารมณ์ภายในกายที่วูบไหว เมื่อหมาป่าตัวนั้นคาบเอาเศษเสี้ยวซึ่งแตกหักในตัวของผมออกไป ผมกอบกุมภายในอกที่เอ่อล้นด้วยความหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมา ฝ่ามือกุมแน่นซึ่งเสื้อที่สวมใส่ ถูกช่วงชิงเอาบางอย่างไปไม่ทันคว้า

111

黛李 @handle.invalid · 18/06/2026

#MSG_KagamiYoKagami ตัวผมประกอบขึ้นจากความผิดพลาดมากมายเพียงใด ผมรู้ดี —ข้อผิดพลาดที่ท่านรังเกียจหนักหนา ให้ข้ากำจัดมันให้กับท่าน— มันกล่าว กระจกที่ร้าวราน

13226

黛李 @handle.invalid · 01/06/2026

#MSG_Dailyquest วันธรรมดาในเมืองมิโอริ อีกครั้งที่เขาตามใจรูมเมท ด้วยคาดหวังที่จะได้รับซึ่งค่าตอบแทนมื้อใหญ่ แม้ถังน้ำที่พกมาเพื่อใส่ปลาจะยังว่างเปล่า เขาจึงยังคงเหวี่ยงเบ็ด จนกระทั่ง ตู้ม!! เสียงดังจากข้างกายและใครที่หายไป พะงาบๆ ซึ่งเพื่อนสาวที่เคยยืนอยู่เคียงข้าง ลอยคออยู่ริมท่า “หา—!?” ดูเหมือนว่าเขาจะตกได้ปลาหน้าตาหายาก หรือควรจะเรียกว่าปลาสายพันธุ์ใหม่กันแน่นะ?

11513

黛李 @handle.invalid · 24/05/2026

#MSG_koinobori จำจากร่ำลา ซึ่งใบไม้ผลิสุดท้ายที่ร่วงโรย ยามสายลมผันผ่าน พัดพากลีบดอกให้ลอยล่อง เขาจึงปล่อยตัวให้ปลิดปลิว เฉกเช่นต้นหญ้ายามโอนเอนเล่นแรงลม เสกสรรค์ธงวาดเขียนในมือให้ขยับซึ่งกาย ให้แหวกว่ายซึ่งผืนอากาศยามตัวเขานึกคิด เพียงดูราวมีชีวิต แท้จริงกลับไหวตัวตามคำเอ่ยกล่าว เป็นตัวเขา ที่คงไม่อาจเหมาะสมยามวสันตย่ำเยือน ณ ที่แห่งนี้

55954

黛李 @handle.invalid · 26/04/2026

#MSG_bunkatsu #MSG_handmade ดูเหมือนว่ารู้ตัวอีกทีก็ยอมใจอ่อนให้กับคำเอ่ยชักชวนของรูมเมททั้งสอง เดินเข้าห้องชมรม ปล่อยให้ตัวถูกแต่งกายปล่อยให้ใจถูกนำพา ด้วยลูกปัดหลากทรงและผืนผ้าหลากสี ”คิริว มายุริ“ “เพิ่งจะเป็นสมาชิกได้ไม่นาน" "ฝากตัวฝากชมรมด้วยนะครับᵔ ᵕ ᵔ" 𓂃 🍃 𓈒𓏸‪‪

21512

黛李 @handle.invalid · 31/03/2026

#MSG_commu สายลมพริ้วไหวพาใบหญ้าให้ปลิดปลิว เขาเอื้อนเอ่ยด้วยบทบรรเลง แว่วเสียงขลุ่ยไม้ไผ่จึงดังแผ่ว ล่องลอย เคล้าคลอ ยามเฝ้ารอใบไม้ผลิให้แย้มบาน , ตัวเขาคงโรยรา “จะมานั่งด้วยกันก็ไม่รังเกียจหรอกนะ” 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 霧生黛李　⟡　คิริว มายุริ ไคกะ ⟡ หอฤดูใบไม้ผลิ ⟡ วิถีพันธะ doc — url.in.th/pnOMo talk co rp — dm

06954