“โอ้…อืม…บางทีคนที่โกรธอาจเป็นมูชิคุงนะ”
มารุยยิ้มอย่างอ่อนโยน รู้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าชอบการกินยิ่งกว่าอะไร แต่ตอนนี้มันยังเป็นสูตรทดลองอยู่ มารุยก็ทำเสียไปหลายอัน เหลือที่กินได้ก็เท่านี้
“เอาเป็นว่าฝากด้วยแล้วกันนะ ฉันต้องไปทำงานต่อแล้วล่ะ โชคดีนะ”
พ่อครัวตัวกลมโบกมือลาและส่งยิ้มให้เด็กหนุ่มที่เดินจากไป ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปทำงานต่อ
