โคฮารุหัวเราะออกมาเบา ๆ สายตาจับจ้องทุกท่าทางของคนตรงหน้า ไม่ละสายตาสักนิด
สีหน้าหดหู่นั้นช่างขัดกับท่าทางซะเหลือเกินจนอดขำไม่ได้
“เอ้า ๆ สีหน้าแบบนี้ รับแสงแดดไม่พอหรือไงกัน?” โคฮารุพูดหยอกแซวเล่น
กิจกรรมนี้ก็ไม่แย่นะเนี่ย
หลังพอใจแล้ว ก็หยิบกระดาษของมาซากิมาเซ็นให้
“อะ นี่” ส่งคืนให้พร้อมกับรอยยิ้มที่พึงพอใจ
