พอโดนแซวซ้ำอีกเขาก็ยิ่งอายเข้าไปใหญ่ ยกมือลูบทายทอยแก้เก้อ หูกับหางที่เคยตั้งก็ลู่ลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยความรู้สึกประหม่า…
“อย่าแซวสิครับ…” เขาพูดเสียงเบาลงเล็กน้อย
เห้อ…รู้สึกว่าวันนี้คงตัดสินใจพลาดจริง ๆ ที่ไม่ได้หยิบหมวกติดมือมาด้วย ถ้าเอามาคงพอใช้บังใบหน้าตอนนี้ของเขาได้บ้าง
“ใช่ครับ เดินลาดตระเวนเสร็จก็หมดกะผมแล้ว”
…
