Saat, pabuç, serveti, resim, tablo ait olduğu sınıfı göstermeye başladığında zevk bitmiş, vitrin başlamıştır.
Başkasının parasını yöneten biri içinse vitrin yalnızca zevk meselesi değildir; güven meselesidir.
Gerçek görgü, sahip olduğunu gösterme ihtiyacı duymamaktır.