iiinova — where your digital self keeps evolving

“ เพราะอะไรล่ะ? เพราะแค่คุณเจอใหม่.. ก็เลยเขี่ยผมออกได้แบบนั้นเลยเหรอครับ ไม่แฟร์เลย ” “ … ทั้งที่ผม.. ” “ กำลังจะขอเป็นแฟนแท้ ๆ ” เขาพูดจบ โมล็อคก็เงียบลง ใบหูหนาของเขาลู่ หางใหญ่ของเขาไม่ส่ายไปมาเลยสักนิด “ … โมล็อคไม่เคยพูดให้ฟังหรอก ” “ แต่.. ผมน่ะอยากจะตื่นมา.. แล้วเห็นอิลอยู่ในอก ” “ อยากทำอาหารให้.. เตรียมเปิดบาร์ด้วยกัน ” “ มีอิลเป็นนักร้อง ”

100

“ อย่าใส่ใจเลย ” เขาพูดพร้อมพ่นลมหายใจออกมา เขาเงียบสักพัก หางของเจาไม่ได้ส่าย “ .. ไหว ”

100

“ อือ ” “ .. เขาพยายามมากจริง ๆ ” เขาพูดด้วยความชื่นชม เป็นไปได้ไม่อยากใฟ้เจ็ปมาเจอเขาในสภาพนี้เลย.. “ อยากจะมองฟ้าแบบนี้ตลอดไปเลยนะ.. “ ” ถ้าไม่ต้องเครียดเรื่องอะไรก็ดี “

110

“ อิลจิก.. ” “ บอกมาสิ ว่าผมรับอะไรในตัวของคุณไม่ได้? ” เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย โมล็อคไม่ได้ยิ้มแม้แต่น้อย โมล็อคยกยิ้มมุมปาก และหันไปทางอื่น “ โมล็อคน่ะ รักอิล.. มากจนจินตนาการว่าตื่นมาเราจะใช้ชีวิตยังไง “ ” ปัญหา.. มันอยู่ที่ผมรับในตัวอิลไม่ได้หรอ? “ ” … สรุปแล้ว ผมก็แค่วันไนท์ของคุณสินะ? วันไนท์ที่ไม่ได้มีอะไรกัน “ “ ถ้าคุณเลือกได้ทั้งสองคน คุณก็เลือกเขา ถูกไหม? ”

100

“ คุณเจเนสน่ะ ถึงจะน่ากลัว แต่สวยนะ ” “ ถ้าเขาเป็นดาว.. ต้องเป็นดาวที่ส่องแสงสว่าง และสวยมากแน่ ๆ ” โมล็อคพูดจบก็หรี่ตาลง ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อยเหมือนกำลังนึกอะไรบางอย่าง.. เหมือนกับ.. เขาคนนั้น “ เจ็ปก็คงจะเป็นดาวที่เล็ก.. แต่เขาไม่ว่าจะยากแค่ไหน เขาก็เก่ง ” “ รู้จักเจ็ปไหม? ” “ ผมเชื่อว่าเขาต้องเป็นดาวที่สวยพอ ๆ กับคุณเจเนสแน่ ”

100

“ อืม ไง ” “ โอเค.. ” เขาพูดพร้อมพยักหน้าเบา ๆ ดวงตาของเขากลับไปมองที่ดวงดาวบนฟ้าอีกครั้ง “ มา.. เดินเล่นสินะ? อย่าใส่ใจผมเลย ”

100

“ เหนื่อย “ เขาพูดจบและหลับตาลง หัวใจของเขามันเต้นแรงจนอดไม่ได้.. ” … ทรมาณ ไม่แน่ใจทำไม “ ขอบตาของเขาเพียงแค่ดูแค่นี้ก็รู้ว่าเขาร้องไห้มา.. บ่อยมาก “ อิลคงจะมีความสุขมากเลย.. ใช่มั้ย? ” แหงล่ะ.. มีความสุขอยู่แล้วสิ ก็เห็นคุณกับเขาตอบกลับกัน.. หวานยิ่งกว่าของเราอีก โมล็อคเหล่มองคุณ ไม่ได้ยิ้ม.. ” … ทำไมล่ะ? “

100

โมล็อคแทนที่จะขำออกมา เขากลับยิ้มออกมาเล็ก ๆ ที่มุมปากเท่านั้น “ ไม่.. รู้สิ ” ” ขอโทษนะ ผมไม่รู้จริง ๆ “ เขาพูดจบก็ส่ายหน้าไปมาเหมือนกำลังผิดหวังที่ตนเองไม่ได้มีความสุข.. ” … น่าจะตั้งชื่อเหมือนสมาชิกในบ้านนะ เช่น.. “ ” นั้นคุณเจเนส “ เขาพูดจบก็ทำนิ้วลากไปมา

100

“ แหะ ๆ ” “ … ” เขายิ้มมุมปาก และยืดแผ่นอกเล็กน้อย ดวงตาของเขากลับไปมองยังท้องฟ้าเหมือนเคย “ เปิดของนายสิ ”

000

“ มันไม่ใช่นิโคตินหรอก ” เขาพูดจบก็รับหมากฝรั่งจากคุณ เจาเพียงแค่มองสักพัก ก่อนจะนำเข้าปาก.. “ ดวง.. ไม่สิ หมู่ดาวหรอ ” “ … ” “ ไม่มี ไม่รู้เรื่องอะไรแบบนั้นหรอก ”

100

Since when did you fucking care? เขากัดปากและคิดในใจ มือของเขากำแน่นจนคมเล็บจิกลงไปที่ฝ่ามือหนาของตน โมล็อคเงียบสักพัก และละสายตาออกมาจากคุณ.. สายตาของเขามันเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย.. เย็นชา.. … แต่ลึก ๆ มันกลับยังมีความอ่อนโยนอยู่ “ อืม ” เขาเปลี่ยนขยับมาเป็นท่านั่ง แทนที่จะนอนลง ดวงตาของเขาจ้องมองไปยังพระจันทร์ด้วยท่าที.. เหนื่อยกว่าปกติ

100

พอเห็นคุณไอค่อกแค่ก แบบนั้น เขาก็รีบดับบุหรี่ทันที และใช้มือปัด ๆ ควัน “ .. เกลียดบุหรี่ ” “ แต่กลิ่นของบุหรี่มันแฝงไปด้วยอะไรที่ทิ้งไม่ลงน่ะ ” พอได้ยินคุณกล่าวว่าเคยชอบดู เขาก็เพียงแค่เงียบเท่านั้น.. ดวงตาของเขายังคงจ้องมองคุณ ” แค่.. ดูดาวน่ะ มานั่งด้วยกันสิ “

100

“ … “ โมล็อคเงียบสักพัก ดวงตาของเขากลับมามีความหวังเล็กน้อย.. แต่ในท้ายที่สุดเขาก็ขำเบา ๆ ในลำคอพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ” … ไม่หรอก “ ” มันที่สาธารณะ อิลอยากจะนั่งที่ไหน.. มันก็นั่งได้ “ ไม่แม้แต่จะมองหน้าด้วยซ้ำ.. มือของเขาสั่นเล็กน้อย เขาเงียบสักพักก่อนจะพ่นบุหรี่ออกมา.. ” อย่างที่บอก “ ” .. มันก็แค่บุหรี่ “ ” ไม่ต้องใส่ใจ “

100

“ เพลงหรอ ” “ นั้นสิ.. ช่วงนี้ฟังแต่เพลงอะไรไม่รู้ ” “ เพราะว่าฟังแล้วมันไม่ค่อยแฮปปี้ เลยหาอะไรช้า ๆ ฟังสักหน่อย ” โมล็อคถอดหูฟังออก และยื่นหูฟังให้คุณข้างหนึ่ง เสียงเพลงนั้นดังไม่มากนัก แต่มันยังเล่นอยู่.. [ youtu.be/3XqqkrJENB4?... ]

100

ดวงตาสีเหลืองมองคุณด้วยหางตา เขาค่อย ๆ พ่นควันออกมาพร้อมยกยิ้มมุมปากเล็ก ๆ.. ” ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นล่ะ? “ ” … แค่ไม่ใส่หน้ากากเอง “ ” สรุป.. จะให้ผมลุกขึ้นให้ไหม? ไม่ได้มาดูดาวหรอก? “ โมล็อคเอ่ย..

100

ดวงตาสีเหลืองเหล่มองคุณด้วยหางตา เขารีบดันตัวลุกขึ้นทันที เป็นจังหวะเดียวที่หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้น ” … อิล “ ” จิก “ เขาเรียกชื่อคุณเบา ๆ มือหนาของตนขยับลงไปกุมเสื้อของตนเองแน่น.. ดันเจอคนที่ไม่อยากเจอที่สุดซะได้.. เวร..

100

โมล็อคยิ้มมุมปาก และขำเบา ๆ ในลำคอ มันเป็นเสียงขำที่.. ไม่จริงใจ “ นั้นสิ ” “ .. ไม่แน่ใจเหมือนกัน “ พอคุณพูดคำว่าดาวหาง เขากลับนึกถึง ‘คนนั้น‘ เขาเงียบสักพักพร้อมยกมือขึ้นมาปิดบังดวงตาของตนเอง ” … หวังเหรอ “ ” … “ ” ขอบใจนะ.. หวังว่าดาวหางที่นายรอ จะมาเจอนายเร็ว ๆ นี้ ”

100

ดวงตาสีเหลืองจ้องมองคุณสักพัก เขาเอนตัวนอนลงมองท้องฟ้าเหมือนเดิม มือหนาของเขาจับบุหรี่และพ่นลมออกมาจากริมฝีปาก.. “ ? ” “ … อีโม? ผมไม่ได้อีโมอะไรนั้นสักหน่อย ” “ แค่เหนื่อย ก็เลยมาหาที่พักผ่อนแค่นั้นเองครับ ”

000

“ …. “ ” การรอคอยมันดีนะ จนกระทั่งวันหนึ่ง “ ” ถ้าคุณรู้ว่าเธอรอคอยในสิ่งที่.. มันไม่แน่นอน “ โมล็อคถอนหายใจออก มือหนาของเขากุมไปที่เครื่องเล่นเพลงแน่นจนมือสั่นเล็กน้อย ก่อนจะคลาย.. ” ถ้าคุณรู้ว่าดารรอคอยมันไร้ค่า “ ” จะยัง.. รออยู่ไหม? “

100