Daar sta ik dan, ontdaan van elke laag.
De koeien kijken rustig en gestaag,
De koele avondwind streelt mijn blote huid,
Geen oordeel hier, geen storend hard geluid,
gewoon versmolten met de wei.
kwetsbaar, puur en ongekend dichtbij,
volkomen rustig, ongetemd en vrij.