iiinova — where your digital self keeps evolving

(หนุหนีดิจิตอลฟรุตตี้ไม่พ้นหรอก หิหิหิ /ป้าฟริน)

110 1

(ไม่ใจอ่อนได้ไงอะแบบนี้ 😔🫶)

000 0

(โดนทิ้งที่เรียวกังก็ไม่หักเหรอ...)

100 1

(โดนหักหนึ่งคะแนน 😤 แต่ไม่เป็นไร มีเป็นร้อยคะแนนให้หัก-)

100 1

Reposted by มอริ

มอริบอกอีกฝ่ายเบา ๆ ก่อนหันกลับไปจัดการสิ่งที่ยังค้างอยู่ ทั้งที่มือขวายังคงถูกมัดไว้เหมือนเดิม ปิดท้ายฟุตเทจทำอาหารด้วยภาพที่พวกเขาถือจานอาหารของตัวเองยืนคู่หน้ากล้องที่ไม่รู้ว่าโฟกัสอะไรอยู่ ฟุตเทจทั้งหมดจนถึงตอนนี้ รวมถึงรูปถ่าย จะถูกจัดส่งในวาระต่อไป --ตัดจบเนื้อหาภารกิจตรงนี้แต่จะต่อก็ได้นะจ๊ะ--

112 2

112 2

เส้นแสงสั้นๆ ซ้อนทับกันยุ่งเหยิง จนแทบมองไม่ออกว่าเป็นคำว่าอะไร เขาจ้องมันจนแสงสุดท้ายดับลง เหลือเพียงแท่งเหล็กสีดำเย็นชืดอยู่ในมือ มอริหันกลับไปมองกลุ่มคนที่ยังสนุกกันอยู่ไม่ไกล สายตาหยุดอยู่ที่เอริคเพียงครู่เดียว ก่อนจะละออกมาแล้วเดินกลับไปหาทุกคน ทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น [--END--]

000 0

ทั้งที่เคยคิดว่าตัวเองพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อรักครั้งนี้ เติมเต็มส่วนที่ขาดหายไป แต่สุดท้ายกลับมีสิ่งหนึ่งที่ 'เพราะเขาเป็นเขา' ต่อให้พยายามแค่ไหน ก็ไม่มีวันมอบมันให้อีกฝ่ายได้ อดคิดไม่ได้ว่า บนโลกนี้อาจมีอาจมีใครสักคนที่สามารถเติมเต็มทุกอย่างได้สมบูรณ์กว่าเขา ลมทะเลพัดแรงขึ้นจนเปลวไฟเริ่มสั่น มอริมองมันอยู่พักหนึ่ง ก่อนค่อยๆ ยกไฟเย็นขึ้น เขียนอะไรบางอย่างเล่นบนอากาศ . .

100 1

ประโยคของเอริคยังค้างอยู่ในหัว มันไม่ใช่คำพูดกดดัน ไม่ใช่การโทษกันด้วยซ้ำ แต่ยิ่งเป็นแบบนั้น มันยิ่งทำให้เขารู้สึกปวดหนึบ มอริรู้ดีว่าเอริคเคยสูญเสียอะไรมาบ้าง และบางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้อีกฝ่ายหวาดกลัวมากกว่าปกติ ประกายไฟร่วงใส่หลังมือจนเขาสะดุ้งเล็กน้อย มอริก้มลงมองปลายนิ้วตัวเอง ก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ คล้ายสมเพชตัวเอง . .

100 1

Monster Match Maker PROJECT @mmmproject-commu.bsky.social · 24/05/2026

[ รีแคปเหตุการณ์ | Around midnight at the beach party ] เสียงคลื่นซัดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ กลบเสียงหัวเราะจากกลุ่มคนรอบกองไฟไปได้บ้าง แต่ยังไม่มากพอจะกลบความคิดในหัวของมอริ ไฟเย็นในมือแตกประกายสีทองสว่างวาบทุกครั้งที่ขยับ แขนเสื้อถูกลมทะเลยกไหวเบา ๆ ขณะที่สายตาของเขากลับเหม่อมองปลายไฟนั้นนิ่งเกินไป เหมือนคนที่กำลังจมอยู่กับอะไรบางอย่าง . .

https://i.pinimg.com/1200x/a9/50/18/a9501856eec370b8f91fe5bc5054ea58.jpg

110 1

Reposted by มอริ

#ParadiseGateway_MMM3 📢 การเปลี่ยนช่องทางส่งภารกิจ ทางสต๊าฟขอเปลี่ยนช่องทางการส่งภารกิจเพื่อแลกรางวัล จากสต๊าฟประจำบ้านมาเป็นแอคเคาท์บลูสกายคอมมูเพื่อความสะดวกในการรวบรวมข้อมูลและให้ของรางวัล เมื่อคู่ของลูกมูเสร็จสิ้นภารกิจเรียบร้อยสามารถติดต่อส่งหลักฐานการทำภารกิจมาที่แอคมูได้เลยค่ะ จึงขอแจ้งให้รับทราบทั่วกัน ขออภัยในความไม่สะดวกและขอบคุณสำหรับความร่วมมือค่ะ

22422 24

"อืม..." มอริวางช้อนลง แสร้งทำท่าครุ่นคิด "ผมว่าเป็นความคิดที่ดีเลย" ใช้นิ้วแตะคางเขาไว้หลวมๆ แล้วโน้มตัวเข้าไปใกล้ ริมฝีปากอุ่นทาบลงมาแผ่วเบา คราวนี้ไม่ใช่แค่จูบแก้ม แต่เป็นจูบช้าๆ ราวกับกำลังละเลียดหาความกลมกล่อมในรสชาติที่ยังขาดหาย เสียงเดือดปุดของเกรวี่ในกระทะดังเป๊าะแทรกขึ้นมาดึงสติของมอริให้กลับไปสนใจมัน "ฮะๆ รีบจัดจานแล้วถ่ายรูปเถอะครับ" +

100 1

ซอสปรุงรสและพริกไทยดำถูกเติมตามลงไปแล้วจึงเคี่ยวต่อด้วยไฟอ่อนจนซอสข้นพอจะเคลือบหลังช้อน "ผมว่าได้ที่แล้วล่ะ" มอริหยิบช้อนสะอาดมาตักน้ำซอส เป่าไล่ควันเบาๆ ยกโชว์กล้องด้วยสีหน้าภูมิอกภูมิใจก่อนจะหันไปยื่นให้เอริคได้ชิม "ชิมดูครับ อยากเติมอะไรหน่อยไหม?"

100 1

หัวใจสำคัญของ loco moco อยู่หลังจากนี้ การทำน้ำเกรวี่ต่อในกระทะใบเดิมนี่แหละ มอริหยิบหอมใหญ่สับที่เหลือโยนลงไปผัดในน้ำมันและเศษเนื้อที่ติดก้นกระทะ กลิ่นหวานติดกลิ่นไหม้อ่อนๆ เริ่มลอยขึ้นพร้อมเสียงฉ่า เขาโรยแป้งลงไปเล็กน้อย ใช้ตะหลิวคนเร็วๆ ให้แป้งเคลือบกับน้ำมันจากเนื้อจนกลายเป็นเนื้อข้นสีทอง ก่อนค่อยๆ เทน้ำสต๊อกสำเร็จรูปลงไปทีละนิด คนและขูดคราบที่ติดก้นกระทะให้ละลายเข้ากัน +

100 1

มอริพยักหน้ารับ เปลี่ยนจากกระทะผัดมาเป็นกระทะย่าง ก่อนพรมน้ำมันบางๆ ลงบนผิวกระทะ "งั้นคุณใช้เตาเล็กทอดไข่ดาวให้หน่อย คนละฟองนะครับ เอาข้าวผัดไปจัดจานรอด้วยเลย" หันไปรับเนื้อสองก้อนมาจากอีกฝ่าย กดตรงกลางให้เป็นหลุมเล็กน้อยกันเนื้อพองตัว ก่อนวางทั้งสองชิ้นลงย่างพร้อมกัน รอพลิกเนื้อ รอจนผิวเนื้อขึ้นสีน้ำตาลเข้มและมีน้ำมันซึมออกมาบนกระทะ จึงคีบใส่ถาดส่งให้เอริคนำไปจัดจานต่อ +

100 1

"ใช่ว่าเราจะได้ใช้ครัวบนเรือบ่อยๆ นี่ครับ? เอาไว้ตอนคุณพาผมไปนอร์เวย์ด้วยกัน ผมจะตื่นมาทำอาหารให้คุณทุกเช้าเลย เป็นไงครับ?" "อ้อ.. เนื้อเบอร์เกอร์คลุกแค่พอเข้ากันนะครับ นวดนานเดี๋ยวเนื้อจะแน่น" หันไปบอกอีกฝ่ายก่อนจะลดไฟลงเล็กน้อยและใช้ข้อมือปาดเหงื่อที่ย้อยลงมาที่ปลายคาง "ปั้นมาเลยก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมเตรียมกระทะรอเนื้อมาจี่" มอรินิ่งไปครู่หนึ่ง "คุณทอดไข่ดาวเป็นใช่ไหม?"

101 1

มอริใช้มือเดียวในการจับข้าวของ ตอกไข่ ใส่วัตถุดิบ ควงตะหลิว และร่อนกระทะผัด มือขวาที่ใช้งานไม่ได้จึงต้องถูกแทนที่ด้วยร่างกายส่วนอื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นเข่าหรือสะโพก ไฟผัดลุกโหมชั่ววูบตอนที่มอริเทซอสลงกระทบกระทะร้อนจัด กลิ่นควันหอมฟุ้งขึ้นเคล้ากับกลิ่นเนยและกระเทียม สับปะรดหั่นเต๋าถูกผัดจนผิวเริ่มใสและมีรอยคาราเมลสีทองไหม้อ่อนๆ ตัดกับสแปมที่ขอบเริ่มกรอบ +

101 1

มอริหันมองคนที่เอ่ยประโยคลอย ๆ ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไรในทีแรก แต่พอลองขยับมือที่ถูกมัดติดแน่นไว้ด้านหลัง ถึงเริ่มเก็ตขึ้นมา "..." มอริเพียงหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ เขาไม่ได้เรียนรู้เรื่องแบบนี้มาเพราะชอบสักหน่อย แต่เพราะมันจำเป็นต่างหาก "โฟกัสครับ เมอซิเออร์วาร์เกเซน" เตือนสติอีกฝ่ายเบา ๆ +

101 1

"เพื่อความเท่าเทียม" เอี้ยวตัวให้กล้อนดูก่อนจะส่งยิ้มให้คุณ "เดี๋ยวผมจะให้คุณสับเนื้อตรงนั้นให้ละเอียด แล้วก็ผสมเนื้อกับเครื่องปรุงที่ผมเตรียมไว้ตรงนี้นะ" ชี้ไปที่เขียงเนื้อและถ้วยเครื่องปรุงที่เตรียมไว้แล้ว "ส่วนผมจะไปผัดข้าว" พูดจบก็แยกไปทำหน้าที่ของตัวเอง ระหว่างนั้นก็หันมองอีกฝ่ายเป็นระยะๆ

100 1

"แต่ผมว่ามือพวกนั้นดูขี้โกงไปหน่อย.. เอาแบบนี้ดีกว่า มานี่ครับ" เขาคิดว่าตัวเองคงมัดหนวดพวกนั้นไว้ไม่ได้ เลยเลือกจับมือทั้งสองข้างของอีกฝ่ายไพล่ไปด้านหลังแล้วมัดไว้แทน "ผมมีมือให้ใช้แค่ข้างเดียว เพราะงั้นคุณก็ต้องใช้มือเดียวเหมือนกันสิ ผมให้คุณใช้หนวดได้แค่อันเดียวนะ" กำชับเสียงหนักแน่น จากนั้นก็หันไปชูผ้าอีกผืนให้กล้องดู ก่อนจะใช้มือข้างเดียวมัดมือขวาของตัวเองเข้ากับห่วงเข็มขัดด้านหลัง +

100 1

มอริรับเจ้าจานสับปะรดมาดู และไม่ลืมยกมันอวดกล้อง "ผมว่าใช้ได้นะ.. หน้าตาของมันคงไม่ส่งผลกับรสชาติหรอก" ว่าแล้วก็หยิบขึ้นมาชิมชิ้นหนึ่ง ก่อนจะหยิบอีกชิ้นป้อนให้อีกฝ่ายลองด้วยเพื่อยืนยันทฤษฎีนั้น "สัปปะรดกำลังหวานเลยผมว่าแค่นี้ก็อร่อยแล้ว" เขย่งจุ๊บแก้มให้รางวัลคุณทีหนึ่งในขั้นแรก ก่อนจะเอื้อมไปหยิบบางอย่างขึ้นมาสะบัดเบาๆ มันคือผ้าสองผืน +

100 1

มอริไม่ได้เบี่ยงหลบการโอบเอว ปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามใจ และเมื่อได้รับคำยืนยันแบบนั้นก็วางใจ หันไปสับพวกสแปม กระเทียม และหอมใหญ่ ทั้งหั่นเต๋าและสับละเอียด โดยโขว้มือขวาไว้ด้านหลัง แต่ก็มีเผลอยกมือขวามาหยิบจับของอย่างลืมตัวบ้าง เมื่อเงยหน้ามองกล้องที่กำลังถ่ายตัวเองอยู่ ก็เห็นภาพ ‘มือที่ไม่ถนัด’ ทั้งแปดกำลังทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขยันขันแข็งซะอย่างนั้นจริงๆ +

100 1

พวกเนื้อกับผัก รวมถึงสับปะรดถูกล้างทำความสะอาดเตรียมไว้แล้ว แค่ยังไม่ผ่านขั้นตอนการหั่น ส่วนพวกเครื่องปรุงก็ถูกแบ่งไว้เป็นถ้วยๆ แต่ก็ยังต้องตวงเอาเองอีกที "...ก่อนอื่น ผมจะให้พ่อปลาหมึกของเราปอกสับปะรด แล้วเดี๋ยวผมจะหั่นพวกวัตถุดิบที่เหลือเตรียมไว้..." หันไปมองคนข้างๆ อีกที "ทำได้ไหมครับ?" ถามเพื่อความแน่ใจว่าการปอกเปลือกและหั่นสับปะรดนั้นเกินความสามารถของอีกฝ่ายหรือเปล่า

100 1

"แต่อาจจะดูโกงไปสักหน่อย เพราะผมเคยเป็น Chef de Partie ในครัวมาก่อน และผมคิดว่าพ่อปลาหมึกของเราก็น่าจะมีมือข้างที่ไม่ถนัดอยู่หลายมือทีเดียว" อดเอ่ยแซวช่วงท้ายไม่ได้ หลังจากนั้นมอริก็เริ่มบรรยายถึงอาหารที่จะทำ มันเป็นเมนู Loco Moco ที่เปลี่ยนจากข้าวสวยเป็นข้าวผัดสับปะรด พร้อมกับไล่แนะนำวัตถุดิบแต่ละชนิดที่วางเป็นระเบียบบนโต๊ะ +

100 1

เมื่อวางกล้องตัวสุดท้ายลง และมั่นใจแล้วว่ากล้องทำงานอยู่ ก็ถอยออกมาเช็กภาพในจอจิ๋วสักหน่อย ก่อนจะยกยิ้มและเริ่มโบกมือให้กล้อง "สวัสดีครับ มอริอ็อง ฟลอร์ รองส์นะครับ วันนี้ผมอยู่กับ..." ขยับตัวออกให้เห็นคู่ภารกิจ "พ่อปลาหมึกสุดฮ็อตคนนี้ เอริค ฮาฟดาน วาร์เกเซน" "และภารกิจของเราทั้งคู่ในวันนี้คือการทำอาหาร... ด้วยมือข้างที่ไม่ถนัด" มอริยกมือซ้ายขึ้นโบก +

100 1

#ParadiseGateway_MMM3 [ โรลปิด | @erik-mmm.bsky.social ] ไม่คิดว่าการกลับมาทำอาหารครั้งแรกในรอบหลายปีจะเป็นการทำอาหารออกรายการหาคู่แบบนี้ แต่เขาไม่ได้รู้สึกแย่กับมันหรอกนะ ออกจะตื่นเต้นด้วยซ้ำ มอริไล่วางกล้องตัวจิ๋วสามตัวตามมุมสเตชัน ในตำแหน่งที่จะทำให้มองเห็นทุกการกระทำ +

111 1

Morian Fleur Ronces & Erik Hafdan Vargesen

010 1

"แปลว่าผมจะกลายเป็นมือใหม่แค่คนเดียวในคลาสสินะ... ตอนอยู่ฝรั่งเศษผมไม่ค่อยมีโอกาสไปเที่ยวทะเลสักเท่าไหร่ด้วย" /เป็นทหารบกนี่นะ "คุณจะรอรับผมอยู่ใต้คลื่นก็ได้นะ เพราะผมว่าผมน่าจะตกน้ำป๋อมแป๋มหลายรอบเลยล่ะ" /หัวเราะตื่นเต้น "อยากให้ถึงพรุ่งนี้ไวๆ แล้วสิ.. กลับกันเถอะครับ อยากรีบนอนขึ้นมาแล้ว" /ตัดสินใจแล้วก็ออกแรงดึงมืออีกฝ่ายให้เลี้ยวกลับเรือไปด้วยกัน

100 1

"ต้องชวนด้วยเหรอครับ ยังไงคุณก็ต้องอยู่กับผมทั้งวันอยู่ดี" /หัวเราะเจ้าเล่ห์ /ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายปฏิเสธอยู่แล้วและรู้ว่าอีกฝ่ายก็คงตามใจเขาอยู่ดี /เริ่มจะเคยตัวเข้าจริงๆ แล้วสิ.. "เคยเล่นเซิร์ฟบอร์ดไหมครับ? ทะเลเป็นบ้านคุณนี่นา"

100 1

/หัวเราะชอบใจ /เอนไปกระซิบคุยต่อ "แน่สิถ้าผมไม่หลงคุณผมจะชวนคุณเดตเหรอ และอย่าพูดเชียวว่าคุณเองก็ไม่หลงผม" /อาจจะมั่นไปหน่อยแต่อย่าพูดเชียว /มองตามอีกฝ่ายลงไป "คลื่นลมที่นี่ดุมากเลยนะครับ" /ดูจากขนาดคลื่นที่ซัดเข้ามา "ผมว่าทะเลที่นั่นคงเย็นชากว่าที่นี่เยอะ... แต่ทะเลที่ไหนก็คงทำอะไรผมไม่ได้ถ้าผมมีคุณอยู่" /ยิ้ม “เพราะงั้นพรุ่งนี้คุณต้องมาเรียนเซิร์ฟบอร์ดเป็นเพื่อนผมแล้วล่ะ”

100 1

/โคลงศีรษะเบาๆ "คงเพราะที่นี่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรและฤดูร้อนมากกว่าที่อื่น" /เงยหน้ามองคนข้างๆ ด้วยแววตาซุกซน “หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะเหตุผลอื่น... ผมว่าอุณหภูมิมันเปลี่ยนไปนิดหน่อยตั้งแต่ตอนคุณเดินเข้ามา” /หัวเราะเบาๆ ในลำคอ “ความฮอตของคุณมันแผ่ออกมาจนสัมผัสได้เลย ผมว่าคุณน่ะ เหมาะกับทะเลที่สุด”

100 1

/หลับตาตอนโดนจุ๊บ "ไปเดินเล่นกับผมก่อนสิ... พระจันทร์บนหาดฮาวายก็สวยดีเหมือนกันนะครับ สร่างแล้วค่อยกลับก็ได้" /ยอมปล่อยออกมาจับมือแกว่งไปมาเบาๆ

100 1