iiinova — where your digital self keeps evolving

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 11/02/2026

“วิ่งแบบนั้นแหละ กำลังดี” ยูสุเกะยกมือขึ้นโบกตอบ “ขอบคุณแบบอเมซิ่ง… รับไว้แล้วนะ” พอเสียงเงียบลง เหลือแค่ลมเย็นยามเย็น ยูสุเกะก็หมุนตัวกลับ หยิบคลิปบอร์ดขึ้นมาดูโน้ตการซ้อมอีกครั้ง คิดจบก็ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเดินออกจากสนามด้วยจังหวะสบาย ๆ เหมือนกัน ไว้เจอกันใหม่—แน่นอนอยู่แล้ว 🍎 (ขอบคุณที่มาเล่นมาโรลด้วยกันนะครับ)

110

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 10/02/2026

“หนึ่ง พัก สอง อาบน้ำ สาม อ่านหนังสือ” พอเห็นนิ้วโป้งที่ชูมาสุดแขนทั้งสองข้าง ก็ยิ้มกว้างขึ้น “จำเป็นขั้นตอน แปลว่าสมองยังสดมาก” “แบบนี้อ่านไปไม่ถึงสิบหน้า ก็น่าจะเริ่มจับใจความได้แล้ว” เอียงศีรษะเล็กน้อย มองสีหน้าภูมิใจของอีกฝ่าย “เทคนิคไม่ได้อเมซิ่งหรอก” “แต่คนที่ตั้งใจทำตามนี่แหละอเมซิ่งจริง” ยกมือขึ้นชูนิ้วโป้งกลับให้หนึ่งข้าง แบบไม่เวอร์เท่าแต่มั่นใจพอกัน “ไปเถอะ เดี๋ยวร่างกายเย็น”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 08/02/2026

“วันนี้วิ่งได้ดี เพราะสมาธิมาดี” “ถ้าใช้จังหวะเดียวกันกับการอ่านหนังสือ โอกาสเข้าใจก็สูงขึ้นเหมือนกันนะ” เหลือบมองเวลา แล้วกลับมาสบตาแอปเปิล “งั้นวันนี้ถือว่าเก็บแต้มอเมซิ่งจากสนามไปแล้ว” “ที่เหลือเป็นแต้มอเมซิ่งจากโต๊ะอ่านหนังสือ” ยิ้มบาง ๆ แบบขี้เล่นนิดเดียว “พักให้พอ อาบน้ำ แล้วค่อยอ่าน” “ถ้าฝืนทั้งซ้อมทั้งอ่าน เดี๋ยวอเมซิ่งจะกลายเป็นล้าแทน”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 08/02/2026

ยูสุเกะมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มที่กลั้นไม่ค่อยอยู่ ตั้งแต่น้ำหกจนถึงสีหน้าสดชื่นเกินเหตุ ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดมือจากข้างสนามส่งไปให้แบบไม่พูดอะไรให้เป็นเรื่องใหญ่ “สดชื่นขนาดนั้น แปลว่าร่างกายยังตอบสนองดีอยู่” พยักหน้ารับเบา ๆ อย่างเห็นด้วยกับตรรกะประหลาดแต่จริงใจของอีกฝ่าย พอได้ยินเรื่องหนังสือ ก็เอียงคอคิดนิดหนึ่ง สีหน้าจริงจังขึ้นนิดเดียว แต่ยังคงโทนใจดี (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 07/02/2026

“โอเค เข้าใจแล้ว” “แต่มีเงื่อนไขเล็กน้อยนะ” “ถ้ารู้สึกตึง แปลบ ต้องบอกทันที ไม่ใช่รอให้เจ้าปวดขาชนะก่อน” ยิ้มมุมปาก ขี้เล่นขึ้นนิดหนึ่งตามจังหวะ นะ นะ นะ ของอีกฝ่าย “โรงพยาบาลน่ะ พาไปได้อยู่แล้ว” “แต่ถ้าดูแลดีตั้งแต่ตอนนี้ อาจไม่ต้องไปก็ได้ แบบนั้นอเมซิ่งกว่านะ” ตบท้ายด้วยการชี้ไปที่ขวดน้ำ “ดื่มน้ำก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะซ้อมหรือพัก” “เลือกได้เลย เจ้าของความอเมซิ่ง”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 07/02/2026

“โอเค หมดเวลาโหมดซึ้งแล้ว!” ยูสุเกะพูดพลางเดินไปทางจักรยาน “วันนี้ถือว่าผ่านการฝึกทั้งร่างกายและจิตใจ เรียบร้อย!” เขาหัวเราะอีกครั้ง “งั้นไปหาอะไรอร่อย ๆ กินกันดีกว่า อยากกินอะไรพูดมาได้เลย” “มื้อนี้เทรนเนอร์เลี้ยง—ถือเป็นโบนัสสำหรับนักวิ่งที่กล้าซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเอง”

000

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 07/02/2026

ยูสุเกะหัวเราะเบา ๆ เหมือนจะจับอารมณ์ได้แล้วว่าถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เดี๋ยวน้ำตาคงไหลไม่หยุด เขาเอียงตัวนิดหนึ่งก่อนพูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่น ปนจริงใจ “รู้ไหม คนที่ยังร้องไห้ได้เนี่ย… แปลว่ายังแคร์ ยังจริงจังกับสิ่งที่ทำอยู่” “ถ้าไม่รู้สึกอะไรเลยต่างหาก นั่นแหละน่าห่วง ของแท้มันต้องมีน้ำตาบ้าง” พูดจบเขาก็เปลี่ยนท่าทีแบบไม่ให้ตั้งตัว—อุ้มลัคกี้ขึ้นพาดบ่าอย่างระวัง เหมือนยกนักกีฬาที่เพิ่งเข้าเส้นชัย (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

ยูสุเกะพยักหน้ารับทันทีที่เห็นท่าทางการยืด ขยับเข้ามานิดเดียวแต่ยังเว้นระยะพอดีสายตาคนคุมสนาม “โอเค เห็นแล้ว” พูดพลางชูนิ้วโป้งให้หนึ่งที “จังหวะยืดดีนะ ซ้าย–ขวาไม่รีบ แล้วก็ไม่ฝืนเข่า” สายตากวาดตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาเหมือนเช็กงานละเอียดตามนิสัย “แบบนี้โอกาสปวดขาตอนเย็นลดลงเยอะเลย” จากนั้นก็ยิ้มขำเล็กๆ กับประโยคเมื่อกี้ “แต่เจ้าปวดขาน่ะ ยังไม่ยอมลากลับง่าย ๆ หรอก”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

“จากนี้ ถ้ามีอะไรหนักใจ บอกได้เลย ไม่ต้องแบกคนเดียว” “เพราะหน้าที่ของเทรนเนอร์ ไม่ใช่แค่พาเข้าเส้นชัย แต่ต้องยืนอยู่ข้างๆ ตอนที่นักวิ่งลังเลด้วย” “เอาล่ะ วันนี้พักให้เต็มที่ พรุ่งนี้เราค่อยเริ่มใหม่ แบบที่ไม่ต้องฝืนใจตัวเองแล้วกัน”

110

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

“ต้องขอโทษเหมือนกัน ที่ไม่สังเกตให้เร็วกว่านี้” เขาหัวเราะเบาๆ คล้ายจะยอมรับ “แต่รู้ไหม การที่เธอกล้าพูดออกมาตอนนี้ มันสำคัญกว่าผลแข่งไหนๆ เลยนะ” เขาหันมายิ้มให้ เป็นรอยยิ้มสบายๆ แบบที่คุ้นเคย “น้ำตาน่ะ ไม่ได้แปลว่าอ่อนแอ แปลว่าเธอยังจริงใจกับการวิ่งอยู่ต่างหาก” ยูสุเกะยืดตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพูดทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงมั่นคง (+)

110

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

ยูสุเกะเห็นแผ่นหลังเล็ก ๆ ที่พยายามตั้งตรง ทั้งที่ไหล่สั่นนิดเดียว เขาไม่ทัก ไม่เร่ง ไม่ทำเหมือนไม่เห็นแค่ขยับมายืนข้างๆ “เฮ้ ไม่ต้องโค้งขนาดนั้นก็ได้” เขาพูดเสียงเบา เหมือนกลัวลมเย็นจะพัดคำพูดแตกหายไปก่อนถึงเธอ “เรื่องแบบนี้ ไม่ใช่ความผิดหรอก มันแค่เป็นเรื่องที่คนพยายามเกินตัว แล้วหลงทางนิดหน่อย” เขาเอามือพิงรั้วเหมือนเดิม สายตายังคงมองสนาม ไม่ได้จ้องหน้าเธอโดยตรง (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

สายตาเหลือบมองรองเท้า จังหวะยืน น้ำหนักตัวที่ถ่ายลงพื้น แล้วพยักหน้าอีกครั้งอย่างพอใจ “ทีมนี้ไม่ได้มองแค่ใครเร็วที่สุด” “แต่ดูว่าใครฟังร่างกายตัวเองได้ดีที่สุดด้วย” ยิ้มมุมปากนิดๆ แบบขี้เล่น “แล้ววันนี้ เธอทำได้ทั้งสองอย่างเลย” “เอาล่ะ ไปยืดกล้ามเนื้อก่อน เดี๋ยวความอเมซิ่งจะปวดขาตอนเย็นเอาได้” 🍎

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

ยูสุเกะเผลอหัวเราะออกมาคราวนี้ไม่ได้ปิดเสียง เห็นท่าทางเอียงไปเอียงมานั่นแล้วเหมือนความเหนื่อยจะหายไปครึ่งนึง “ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไรหรอก” พูดพลางยกมือขึ้นวางเบาๆ บนหัวเธอ แค่แตะเดียวแล้วก็ยกออก เหมือนกลัวจะรบกวนจังหวะความร่าเริง “แค่ยังวิ่งแล้วสนุกได้ แบบที่ร่างกายไม่ฝืน แบบนั้นแหละที่เรียกว่าอเมซิ่ง” (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

ยูสุเกะหัวเราะเหมือนจะลดความตึง “เห็นหมดนะ เรื่องที่เธอฝืน เรื่องที่ลังเล แล้วก็เรื่องที่ยังไม่ยอมแพ้” เขาเว้นจังหวะนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “ถ้าให้พูดตรงๆ ก็ไม่ได้คาดหวังให้ลัคกี้ชนะทุกครั้ง” “แต่เชื่อว่าเธอจะหาทางกลับมาได้ ถ้ายังกล้าถามตัวเองแบบนี้อยู่” ยูสุเกะยักไหล่เล็กน้อย พลางยิ้มมุมปากแบบขี้เล่น “เพราะงั้นคำตอบคือ ยังเชื่ออยู่เหมือนเดิมนั่นแหละ”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

ยูสุเกะเงียบไปครู่หนึ่งไม่ได้ตอบทันที เขาเอื้อมมือไปเคาะรั้วเหล็กเบาๆ เหมือนกำลังคิดจังหวะคำพูดของตัวเอง จากนั้นก็หันมายิ้มให้ เป็นรอยยิ้มสบายๆ แบบเดิม “ถ้าคำตอบคือไม่เชื่อ คงไม่ยืนรอคุยหลังซ้อมแบบนี้หรอกนะ” เขาพูดเสียงเรียบ แต่ฟังดูมั่นคง แล้วก็ยืนตัวตรงขึ้นเล็กน้อย สบตาเธอโดยไม่หลบ “ผลแข่งมันสำคัญก็จริง แต่ดูอย่างอื่นมากกว่านั้น” (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/02/2026

ยูสุเกะหัวเราะ ตอนเห็นท่าทางเตาะแตะเข้ามาแบบนั้น ก่อนยกมือขึ้นทำท่าหยุดนิดหนึ่ง เหมือนกันไม่ให้ชน “ฟังจากเสียงหายใจก็รู้เลยว่าใส่สุดจริงๆ” สายตามองตั้งแต่ปลายผมสีแดงที่ยังมีเหงื่อแล้วพยักหน้าช้าๆ “วันนี้วิ่งได้ อเมซิ่ง นะ ไม่ได้พูดเอาใจ” “จังหวะกลางดีขึ้นมาก คุมลมหายใจได้เยี่ยม” พูดจบก็ยิ้มแบบขี้เล่นขึ้น “แต่ที่อเมซิ่งที่สุดไม่ใช่ความเร็ว” “เป็นตรงที่ยังยิ้มได้หลังเข้าเส้นชัยแบบนี้แหละ”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 05/02/2026

#โรลเปิด #แยกรูท หลังการซ้อมรอบเย็นจบลง สนามค่อยๆเงียบเสียงลมพัดผ่านหญ้าข้างลู่วิ่งแทนที่เสียงฝีเท้า ยูสุเกะยืนพิงรั้วเตี้ยๆ ข้างสนาม ้ที่เพิ่งมาร่วมซ้อมด้วยสายตาสบายๆ รอให้เธอหายใจเข้าที่ก่อน ถึงจะเดินเข้าไปใกล้ พลางยิ้มบางๆ เหมือนอารมณ์ดี “วันนี้… ขอบคุณที่มาซ้อมด้วยกัน”

200

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 23/11/2025

(ขอบคุณเช่นกันครับ แล้วก็ไม่เป็นไรครับ คุณบัวไม่ต้องถอนสายบัวก็ได้ครับ)

000

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 20/11/2025

แก้วที่ว่างเปล่าถูกยกขึ้นเล็กน้อยเหมือนจะดื่มแก้วสุดท้ายในเชิงสัญลักษณ์ “ขอบคุณสำหรับกาแฟดีๆ กับช่วงเวลาแบบนี้นะเนโร ถ้าผ่านมาจะไม่พลาดแวะมาแน่” เขาหัวเราะอีกครั้งด้วยน้ำเสียงขี้เล่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความสดใสของคนที่เพิ่งได้พักใจจริงๆ หลังวันเหนื่อยๆ หนึ่งวัน.

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 20/11/2025

เขาหันมามองเธอด้วยรอยยิ้มจริงใจ “งั้นจะจำไว้แล้วกัน โรงอาหารตอนเที่ยง ถ้าได้กลิ่นกาแฟหอมๆ เมื่อไหร่ จะถือว่ามีตู้กดกาแฟพกความใจดีนั่งรออยู่แน่ๆ” เขาพูดพลางหัวเราะในลำคอ “แต่ต่างจากตู้กดจริงตรงที่ คุยได้สนุกกว่าหลายเท่าเลย” (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 20/11/2025

ยูสุเกะหัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ “โอ้ ระวังนะ ถ้าพูดแบบนั้น พรุ่งนี้เช้าอาจจะวิ่งโชว์เลยก็ได้” เขาพูดติดตลก พลางทำท่าเหมือนกำลังยืดกล้ามเนื้อแข่งในอากาศ “แต่ต้องมีเงื่อนไขนะ หลังวิ่งเสร็จผมขอกาแฟสักแก้วเป็นรางวัลก็แล้วกัน” ยูสุเกะพูดจบก็หัวเราะอีกครั้ง ก่อนจะมองเหยือกกาแฟที่ตอนนี้ว่างเปล่าด้วยสีหน้าปนเสียดายเล็กน้อย “อา หมดซะแล้วสินะ รู้ตัวอีกทีผมก็ซัดไปเกือบครึ่งเหยือกเลย” (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 14/11/2025

“แต่ก็เข้าใจเลยนะที่พูด… กาแฟมันอร่อยขึ้นเยอะเลยตอนมีคนดื่มด้วย โดยเฉพาะเวลาคุยกันไปเรื่อยแบบนี้ มันเหมือนรสขมในแก้วกลายเป็นรสกลมกล่อมไปเฉยเลย” เขาพูดจบก็มองเธอด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “งั้นขอบคุณกลับเหมือนกัน ที่ให้คนทำงานพิเศษโทรมๆ ได้พักจิบกาแฟดีๆ แบบนี้ แถมได้คุยกับบาริสต้าผู้เชี่ยวชาญจากด้วยอีกต่างหาก บอกตรงๆ เริ่มคิดแล้วว่าความเหนื่อยเมื่อเช้ามันคุ้มสุดๆ เลยล่ะ”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 14/11/2025

“แหม… ถ้าฟ้าทำงานได้แบบนี้บ่อยๆ ล่ะก็คงต้องตั้งแท่นบูชาถวายกาแฟแทนธูปแล้ว” เขายกแก้วกาแฟในมือขึ้นหมุนเบา ๆ ก่อนจะยกขึ้นจิบอีกคำ “ว่าแต่เนโรนี่เก่งจริงนะ ดื่มเยอะขนาดนี้แต่ยังนั่งนิ่งได้อยู่ ทางนี้ถ้าดื่มตามคงได้วิ่งรอบโรงเรียนแทนสาวม้าแล้วแน่ๆ” ยูสุเกะพูดพลางหัวเราะในลำคออีกทีก่อนจะวางแก้วลงช้าๆ (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 12/11/2025

“กาแฟนี่ ถึงจะชงดื่มคนเดียวได้ก็จริง แต่ถ้ามีคนอีกคนนั่งดื่มด้วย มันจะหอมกว่าเดิมเสมอนะ เพราะงั้น ถือว่ามาช่วยรักษาสมดุลของเหยือกนี้ก็แล้วกัน ถ้าชงมาเผื่อคนหนึ่งแล้วเขาไม่มา ก็แปลว่าฟ้าส่งยูสุเกะคนนี้มาแทนไง” เขาหัวเราะเบาๆ พลางยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มอีกครั้ง

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 12/11/2025

ยูสุเกะฟังเงียบๆอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะอย่างเบามือ เขาเอนตัวพิงเก้าอี้เล็กน้อย ก่อนจะพูด “งั้นก็เรียกว่าโชคดีทั้งคู่แล้วล่ะ—ทางนี้ได้ดื่มกาแฟดีๆ ส่วนเธอก็ไม่ต้องลงแข่งดื่มกาแฟคนเดียวทั้งเหยือกให้หัวใจเต้นแรงจนถึงวันพรุ่งนี้” เขาพูดติดตลกเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปเคาะแก้วของตัวเองเบาๆ (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 12/11/2025

“ว่าแต่...โดนเทนัดแบบนี้นี่ ถือว่าโชคดีหรือเปล่านะ? เพราะถ้าอีกคนนั่นมา... ก็คงไม่ได้กาแฟดีๆ แบบนี้แน่เลย” พูดจบ เขาก็เอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย เสียงถอนหายใจดังเบา ๆ พร้อมกลิ่นกาแฟที่ยังอบอวล

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 12/11/2025

ยูสุเกะหัวเราะออกมาทันทีหลังได้ยินคำตอบนั้นอย่างจริงใจ พลางยกแก้วกาแฟขึ้นอีกครั้งเหมือนจะคารวะให้กับชื่อของเธอโดยเฉพาะ “อ๋ออ ถึงว่า กลิ่นกับรสนี่มันไม่ใช่ฝีมือสมัครเล่นแน่ๆ” เขายิ้มกว้างพลางพยักหน้าช้า ๆ อย่างคนเพิ่งเข้าใจอะไรบางอย่าง เขาพูดพลางหัวเราะในลำคอ ขยับเก้าอี้เข้าใกล้โต๊ะอีกนิดด้วยท่าทีสบาย ๆ ก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบอีกคำ แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งแซว (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 12/11/2025

#: ขอบคุณเช่นครับครับผม

000

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 10/11/2025

ยูสุเกะยกมือขึ้นดูนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ “โห... เวลานี่มันเดินไวเหมือนตอนโดนสาวม้าซัดซ้อมรอบสนามเลยแฮะ” เขาหยิบถาดอาหารที่กินหมดแล้วขึ้นมา พลางยิ้มให้เธอ “งั้นฉันขอตัวไปทำภารกิจยิ่งใหญ่ก่อนนะ — ภารกิจล้างถาด แล้วก็หนีหัวหน้าแผนกบรรณารักษ์ที่ชอบลากประชุมตอนบ่าย” เขาพูดจบก็ลุกขึ้นพลางโบกมือให้ “ไว้เจอกันมื้อหน้าล่ะกัน รอยัลตี้” เขาหัวเราะออกมาเต็มเสียง

110

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 10/11/2025

ยูสุเกะหัวเราะพลางยกแก้วกาแฟขึ้นหมุนเล่นในมือ “เหนื่อยนิดหน่อยแค่พอให้รู้สึกว่ากระดูกยังอยู่ดีครบสามร้อยชิ้นเท่านั้นเอง” เขายักคิ้วให้อย่างขี้เล่น ก่อนจะชี้ไปที่เหยือกกาแฟขนาดใหญ่ “ว่าแต่… นั่นกาแฟหรือเสบียงไว้ชงแจกนักเรียนทั้งชั้น?” ยูสุเกะหัวเราะอีกครั้งก่อนจะเอื้อมไปเติมกาแฟใส่แก้วของตัวเอง “ว่าแต่ดูชงกาแฟเก่งนะ ถ้าไม่บอก นึกว่ามีร้านกาแฟลับที่เธอเป็นเจ้าของอยู่หลังโรงเรียนซะอีก”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 10/11/2025

ยูสุเกะรับแก้วกาแฟกลิ่นหอมเข้มแตะจมูกในทันที ก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบ รสขมเข้ม ทำให้รู้สึกเหมือนได้ปลดภาระหนักจากไหล่ไปชั่วขณะ “โอ้ นี่แหละ! กลิ่นของความรอดในวันเหนื่อยๆ!” ยูสุเกะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดแรง มือยังถือแก้วกาแฟไว้เหมือนของศักดิ์สิทธิ์ “ทำงานพิเศษมาทั้งเช้า แบกกล่องจนคิดว่าตัวเองควรได้เบี้ยเลี้ยงพิเศษเป็น ‘คาเฟอีนฟรีตลอดปี’ แล้วล่ะ”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 09/11/2025

เสียงเดินเข้าโรงอาหารพร้อมกับแรงลมบ่าย ยูสุเกะในชุดเชิ้ตที่ปลดกระดุมบนออกหนึ่งเม็ด เดินเข้ามาช้าๆ พลางยกมือขึ้นนวดต้นคอตัวเองด้วยท่าทีอิดโรย “เฮ้อ~” เสียงถอนหายใจเบาๆ หลุดออกแต่ทันทีที่เดินผ่าน กลิ่นกาแฟหอมก็ลอยแตะจมูกจนทำให้ยูสุเกะชะงักเท้า ยูสุเกะเดินเข้าไปอย่างเก้ๆกังๆ “ขอโทษนะ พอดีได้กลิ่นกาแฟหอมจนอดไม่ไหวเลยน่ะ ขอแบ่งดื่มสักแก้วได้ไหม?”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 06/11/2025

ยูสุเกะมองเธอเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ขณะเห็นท่าทางที่เริ่มผ่อนคลายขึ้นกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย “อืม… เห็นแบบนี้แล้วดีใจนะ อย่างน้อยมื้อนี้ก็ดูไม่เงียบเหงาเหมือนตอนแรกแล้วใช่มั้ย?” เขาหัวเราะเบาในลำคอ เสียงของเขากลืนไปกับเสียงพูดคุยของผู้คน “ถ้ามีวันไหนที่รู้สึกเหงาอีกล่ะก็ มาเจอฉันที่โรงอาหารได้เสมอนะ หรือจะเป็นที่ห้องสมุดก็ได้ ปกติจะอยู่ที่นั่นประจำ" ประโยคหลังเขาพูดด้วยรอยยิ้มขี้เล่น

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 02/11/2025

ยูสุเกะชะงักมือที่กำลังจะตักข้าวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเห็นได้ชัด “โอ้—โรลเค้กเหรอ ฟังดูน่ารักดีนะ” “แบบครีมสดนุ่ม ๆ กลิ่นวนิลาหอม ๆ ใช่มั้ย หรือชอบแบบใส่ผลไม้ข้างในด้วย?” “ถ้าได้กินของหวานหลังมื้อเที่ยงแบบนี้ คงช่วยให้วันธรรมดาดูสดใสขึ้นเยอะเลยล่ะ”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 01/11/2025

“งั้นเหรอ แกงกระหรี่สินะ” เขาพูดพลางพยักหน้า “ฉันก็ชอบเหมือนกันนะ โดยเฉพาะแบบที่เผ็ดนิด ๆ แล้วก็ใส่เนื้อชิ้นโต ๆ” เขาว่าพร้อมทำท่าคิด “แต่ที่ทำกินเองส่วนใหญ่จะออกไปทางบ้าน ๆ หน่อยน่ะ ใส่มันฝรั่งเยอะจนเหมือนซุปมากกว่าแกง”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 28/10/2025

“พอพลาดตอนท้ายแค่นิดเดียว มันเลยรู้สึกเหมือนเสียทั้งโลกไปเลยใช่ไหมล่ะ” เขาเงยหน้าขึ้นสบตาเธออีกครั้ง สีหน้าสงบแต่จริงจัง “แต่บางทีนะ สิ่งที่สำคัญกว่าผลลัพธ์ตอนเข้าเส้น อาจเป็น ‘เหตุผล’ ที่เธอเลือกวิ่งตั้งแต่แรกก็ได้” ยูสุเกะพูดเสียงเรียบ ด้วยรอยยิ้มอบอุ่นผสมกับความจริงใจ “เพราะครึ่งช่วงตัวน่ะ... สำหรับคนที่ยังอยากก้าวต่อ มันไม่ใช่ระยะที่แพ้หรอก มันคือระยะที่ ‘เกือบถึง’ ต่างหาก”

000

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 28/10/2025

ยูสุเกะนิ่งฟังโดยไม่แทรกคำใด เขามองการเคลื่อนไหวของเธอเมื่อพูดถึง “ความพ่ายแพ้” นั้นออกมา “…ครึ่งช่วงตัวสินะ” เขาทวนคำโดยไม่ได้มีเจตนาล้อเลียน “สำหรับคนที่วิ่งอยู่ข้างหน้าเกือบตลอด เส้นชัยมันเลยดูเหมือนอยู่ในมืออยู่แล้ว…” เขาว่า ก่อนจะละสายตามองซันเดย์ที่ละลายจนเหลือครึ่งถ้วย คล้ายกับใช้มันเป็นภาพสะท้อนของสิ่งที่เธอพูด (+)

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 27/10/2025

เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พลางยกมุมปากขึ้นนิด ๆ “ดีแล้วล่ะ แบบนั้นแหละ” เสียงของเขาแผ่วแต่มั่นคง “ข้าวจะอร่อยขึ้นอีกเยอะเลย ถ้ากินไปยิ้มไปแบบนั้น” มือของยูสุเกะยกแก้วน้ำขึ้นดื่มอีกครั้ง ก่อนจะเอียงหัวมองเธอด้วยสายตาผ่อนคลาย “ว่าแต่... เธอชอบกินข้าวกับเมนูแบบไหนล่ะ? ฉันจะได้จำไว้ เผื่อวันไหนได้กินด้วยกันอีก”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 27/10/2025

“อืม...บางทีมันก็ไม่ง่ายหรอกที่จะเจอคนแบบนั้น… คนที่ไม่ต้องฝืนคุยด้วย ไม่ต้องระวังคำพูด หรือทำตัวให้ดูดีตลอดเวลา” เขาหัวเราะเบา ๆ พลางใช้ตะเกียบเขี่ยข้าวในถาดไปมา “แต่ถ้าได้เจอสักคน ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แค่ตอนกินข้าวกลางวัน ก็อาจทำให้ใจมันไม่เหงาเท่าเดิมก็ได้” ยูสุเกะเงยหน้าขึ้นมาสบตาอีกครั้ง รอยยิ้มมุมปากกลับมาแต่งแต้มบนใบหน้า “อย่างตอนนี้ไงฉันคุยกับเธออยู่ ก็รู้สึกสบายดีนะ”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 27/10/2025

เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย แต่สีหน้าไม่ได้แสดงความแปลกใจนัก “พูดแบบนั้น แปลว่าคงยังติดใจอะไรบางอย่างอยู่สินะ” ยูสุเกะเอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย วางศอกพาดบนโต๊ะแล้วเท้าคางด้วยท่าทีที่ดูไม่เร่งรัด “ตอนแข่งมันมีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?” เขาพูดแต่ทิ้งจังหวะให้เธอได้หายใจเหมือนคนที่รู้ดีว่าคำบางคำต้องใช้ความกล้าถึงจะพูดออกมาได้ “หรือว่า…เธอรู้สึกว่ายัง ‘วิ่งไม่สุด’ เหมือนที่ใจอยากให้เป็น?”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 26/10/2025

ยูสุเกะหัวเราะพลางยกมือรับถ้วยซันเดย์มาจากเธอ “ขอบใจนะ" เขาพูดพร้อมใช้ช้อนตักไอศกรีมขึ้นมาชิม “อืม ยังพอมีรสอยู่แฮะ ไม่เลวเลย” เขาเงยหน้าขึ้น มองสาวม้าที่กำลังจิบชานม “ว่าแต่ หน้าตาเธอดูไม่เหมือนคนที่อยากมากินของหวานสักเท่าไหร่นะ” ยูสุเกะพูดพลางเอนหลังพิงเก้าอี้ แขนข้างหนึ่งวางพาดบนพนักเก้าอี้ “เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า? หรือว่า... ซันเดย์นี่ไม่อร่อยอย่างที่คิด?”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 25/10/2025

ยูสุเกะยกสายตาขึ้นจากถาดอาหาร มองเธอเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง “เข้าใจนะ…” เขาพูดเสียงทุ้มแผ่วแต่จริงใจ “บางทีที่แบบนั้น มันก็ไม่ได้แปลว่าเธอไม่มีคนน่าสนิทหรอก — แค่ยังไม่เจอคนที่คุยแล้วรู้สึก ‘สบายใจ’ มากพอต่างหาก” เขายิ้มบาง ๆ พลางยกแก้วน้ำขึ้นจิบ

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 25/10/2025

“อืม… ชื่อเท่ดีนี่ รอยัลตี้ แซทเทิลไลท์” เขาว่าก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นราวกับกล่าวคำทักทาย “ใช่แล้ว ฉันเป็นเทรนเนอร์” เขาเอียงหน้ามองอีกฝ่ายเล็กน้อย แววตานุ่มลงเหมือนอ่านอะไรบางอย่างจากท่าทางของเธอ “แต่ไม่ต้องเรียกฉันว่า ‘คุณ’ ก็ได้ เรียกแค่ยูสุเกะก็พอ มันฟังดูเป็นกันเองกว่าน่ะ” ก่อนที่เขาจะก้มลงตักข้าวคำต่อไปอย่างไม่เร่งรีบ “แล้วเธอ มานั่งเหงาอยู่คนเดียวแบบนี้ทำไมกัน?”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 25/10/2025

ยูสุเกะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอเมื่อเห็นปฏิกิริยานั้น เขาวางตะเกียบลงข้างถาดอาหาร พลางเอนตัวพิงพนักเก้าอี้เล็กน้อย “เห็นมั้ยล่ะ?” เขาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มบางๆ “บางทีแค่มีใครสักคนมานั่งด้วย ก็ทำให้มื้อข้าวมันอร่อยขึ้นอีกหน่อยแล้วล่ะ” มือข้างหนึ่งของเขายกแก้วน้ำขึ้นจิบ “โทเรนจิ ยูสุเกะ อายุ 26 ยังโสด บรรณารักษ์และเทรนเนอร์ทั่วไป ฝากตัวด้วย” “แล้วเธอล่ะ? ชื่ออะไร?”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 25/10/2025

ยูสุเกะที่เดินถือถาดอาหารเรียบง่ายในมือผ่านมาก็ก้าวเข้าไปใกล้พลางวางถาดอาหารของตัวเองลง ท่ามกลางเสียงพูดคุยจอแจของโรงอาหาร เขาโน้มตัวเล็กน้อย มองซันเดย์ที่เริ่มละลาย “ไอศกรีมนั่นถ้าไม่อยากกิน ขอทางนี้ได้หรือเปล่า…” เขาพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งล้อเล่นกึ่งจริงจัง แววตาเปล่งประกายคล้ายเด็กที่แอบอยากลองชิมของต้องห้าม “เพราะเหมือนว่าเขาจะไม่ให้คนนอกจากนักเรียนได้สั่งน่ะ”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 25/10/2025

(ขอมาเล่นด้วยนะครับ) ยูสุเกะที่ผ่านมาชะงักไปชั่วครู่ พลางยกถาดอาหารในมือขึ้นเล็กน้อยเหมือนตัดสินใจได้ และเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามโดยที่ไม่ได้ถาม "ก็หาเพื่อนนั่งกินข้าวด้วยกันสักคนสิ" เสียงของเขาแฝงความขี้เล่นเหมือนคนที่ไม่ได้ตั้งใจจะปลอบใจใครสักคน ยูสุเกะตักข้าวคำแรกขึ้นมาช้า ๆ แล้วพูดต่ออย่างไม่ซีเรียส “เที่ยงแบบนี้กินคนเดียวมันดูเศร้าไปหน่อยนะ ว่ามั้ย?”

110

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 23/10/2025

(ขอบคุณเช่นกันครับผม🙏)

010

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 23/10/2025

ยูสุเกะยิ้มบางๆ พร้อมน้ำเสียงที่ฟังดูจริงจังขึ้นเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นก็ขอฝากตัวอย่างเป็นทางการด้วยแล้วกัน” เขายิ้มกว้างขึ้น “ตั้งแต่วันนี้ไป เทรนเนอร์โทเรนจิ ยูสุเกะ จะเป็นคนดูแลการฝึกของลัคกี้ สตาร์ไลท์เอง” แล้วก็หัวเราะเบา ๆ พลางพูดติดตลกในตอนท้าย “หวังว่าจะไม่หนีเทรนเนอร์ตั้งแต่วันแรกนะ”

100

TourenjiYuusuke_MKG @mkg-yuusuke.bsky.social · 21/10/2025

พูดจบยูสุเกะก็หัวเราะเบา ๆ อีกครั้ง “แต่ทั้งหมดนั่นต้องเริ่มจากการที่เชื่อใจเทรนเนอร์ก่อนนะ ถึงจะดูแลกันได้จริง ๆ” เขาหันมามองเธอด้วยสายตานุ่มนวล “ว่าไงล่ะ ลัคกี้ สตาร์ไลท์ จะลองเชื่อใจเทรนเนอร์คนนี้ดูสักหน่อยไหม?”

100