Reposted by Milana_MIMI (💤)

ลมหนาวที่พัดผ่านมาทำให้ควินรู้สึกเบาสบายอย่างบอกไม่ถูก ในขณะเดียวกันนั้นเขาเองก็ถูกเส้นผมสีเข้มที่ปลิวไปตามลมดึงดูดสายตาไป
ควินยืนนิ่ง คิดวิเคราะห์อีกฝ่ายอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง นึกถึงความเป็นไปได้อะไรบางอย่าง
"ก็..."
"ทักมาได้ตลอดครับ"
เขาไหวไหล่เบาๆ สองเท้ายังไม่เคลื่อนไปจากจุดที่ยืนอยู่ ก่อนจะคลี่รอยยิ้มกว้างส่งให้จนดวงตาหยีเล็กน้อย
"ผมห้ามคุณซะที่ไหน"
+