ชายร่างสูงเดินเข้ามาจากทางด้านหลังพร้อมตั้งฉากขึ้นฝ่ามือตนเป็นแนวตั้ง
ลงแรงกระทบบนหัวเด็กขี้แงของตนอย่างไม่ออมแรงใดๆ ด้วยท่าทางเหนื่อยหน่าย
“ขอโทษที่ขัด แต่เดี๋ยวข้าจัดการเขาเอง”
คำพูดเล็กๆไม่ยืดเยื้ออะไรเยอะเอื้อมจับคอเสื้อด้านหลังคนตัวจ้อยไว้
ก่อนจะเปลี่ยนท่ายกตัวอุ้มพาดไหล่ ประดั่งว่าเป็นลูกสุนัขตัว ก่อนจะพาเดินออกไป
“จริงๆเลยนะ…เจ้าเนี่ย”