iiinova — where your digital self keeps evolving

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 02/06/2026

เสียงทุ้มเอ่ยตอบรับคำท้าทาย มาซายูกิอาศัยจังหวะที่คอเสื้อยังถูกรั้งเอาไว้ประคองทรงตัวให้เข้าที่ ก่อนจะยอมผ่อนแรงขัดขืนแล้วเป็นฝ่ายรุกคืบ จงใจออกแรงโน้มก้มกายลงมาจนใบหน้าคมคายจมลึกลงมาอีกระดับ  “... ลองร้อง ‘เหมียว’ ให้ผมฟังดูหน่อยสิครับ เทนโดซัง”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 02/06/2026

มือข้างที่ว่างอยู่ของคิตสึเนะหนุ่มยกขึ้น นิ้วเรียวแตะลงบนปลายเรือนผมของคนตรงหน้า ก่อนจะลากเเช่มช้าลากไล้ผ่านปลายผมลงมาตามกรอบหน้าคมคาย   “อยากให้ผมเล่นด้วยขนาดนั้นเลยงั้นหรือครับ...?”  มาซายูกิแค่นยิ้มเย็น    คาสโนวา…   ถ้ามีน้ำยา?    “ได้สิครับ...”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 02/06/2026

ยิ่งสัมผัสที่ไม่ได้เชื้อเชิญด้วยแล้วยิ่งทำให้หงุดหงิด — ยกเว้นเสียแต่ว่าตัวเขาจะเป็นฝ่ายเริ่มลงมือก่อน ช่างเป็นความย้อนแย้งที่น่ารำคาญในตัวเขาเสียจริง  แรงบีบกดแน่นขึ้นบนข้อมือเรียวตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน จนผิวเนื้อเริ่มขึ้นรอยแดง   นัยน์ตาสองคู่สบประสานนิ่งลึกไม่ลดละในระยะประชิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ   คำพูดชวนอยากฝากรอบประทับหมิ่นเหม่บนผิวกาย

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 02/06/2026

แรงกระชากวูบตรงคอเสื้อทำเอามาซายูกิเกือบจะเสียการทรงตัว ดวงตาสีอำพันเบิกกว้างขึ้นอย่างคาดไม่ถึงกับการกระทำของคนตรงหน้า “ฮาคุโช!” เสียงดุดังลอดฉีดออกมาจากริมฝีปากบาง มือหนึ่งคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเรียวของเด็กหนุ่มตามสัญชาตญาณระวังภัย  สถานการณ์ในตอนนี้คงไม่ต่างอะไรกับหนก่อนๆ... มาซายูกิเกลียดการให้ใครหน้าไหนก้าวข้ามเส้นเข้ามาใกล้ชิดกับร่างกายของตนเองเป็นที่สุด

100

Reposted by Tsukiina Masayuki 🍡

Genzaburou | npc @msg-genzaburou.bsky.social · 27/05/2026

(ไซกิ เก็นซาบุโร่ อิจิโร่ รวมกันเป็นแก๊งดังโงะ! 🍡 +ขออนุญาตแท็กนะคะ @msg-saikin.bsky.social (อ.(ที่ไม่ใช่อาจารย์) ไซกิ) @toyotomi-msg.bsky.social (พี่หนึ่ง) )

43226

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 25/05/2026

ทว่า... หากไม่ลองใจกล้าก้าวข้ามขอบเขตความปลอดภัยดูสักครั้ง ตัวเขาก็คงไม่มีวันเข้าถึงความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มนั้นได้อย่างง่ายดาย “...ผมสนใจอย่างหลังมากกว่า” “เป็นเหยื่อรายต่อไปงั้นหรือ?” “ถ้าอย่างนั้น... ผมนับเป็นคนที่เท่าไหร่กันล่ะครับ?”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 25/05/2026

“นายเข้าใจผิดไปนิดหน่อยนะ ผมไม่ได้คิดจะจับนายส่งจิตแพทย์หรอกครับ...” ร่างสูงจับจ้องปฏิกิริยาบนใบหน้าของคนตรงหน้าอย่างไม่กะพริบ แม้ในตอนนี้จะยังพิสูจน์ไม่ได้แน่ชัด... ว่าข้อความในหน้าสมุดเล่มนั้นเป็นเพียงเรื่องแต่งจากจินตนาการ หรือเป็นเรื่องจริงที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วกันแน่ ทุกอย่างยังคงคลุมเครือไร้หลักฐาน

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 25/05/2026

ความเงียบสงัดเข้าเกาะกุมซ้ำเติมจังหวะลมหนาวระลอกใหม่ ประโยคคำขู่คุกคามสั่นโสตประสาทอย่างน่ากลัว ทว่าคิตสึเนะหนุ่มกลับไม่ได้ก้าวถอยหนีเลยแม้แต่ก้าวเดียว มาซายูกิหยุดนิ่ง นัยน์ตาสีอำพันคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีชาดคู่นั้น... ไร้ซึ่งแววความตื่นตระหนก อยากเห็นปฏิกิริยาของเขาอย่างนั้นหรือ? เขาก้าวเท้าเดินตรงไปข้างหน้า เชื่องช้าทว่ามั่นคง จนระยะห่างระหว่างทั้งสองลดน้อยลง

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 23/05/2026

ในหัวพลันครุ่นคิดพิจารณาถึงข้อความชวนสะอิดสะเอียนที่ได้อ่านผ่านมา เด็กหนุ่มลอบถอนหายใจออกมาแผ่วเบา “รำคาญหรือไงครับ ที่เห็นผมเข้ามายุ่งไม่เข้าเรื่องแบบนี้?” “แต่ไหนๆ คุณก็ยอมก้าวเท้าเข้ามาอยู่ในชมรมวิจัยความรักแล้ว... การแสดงความห่วงใยต่อเพื่อนร่วมชั้น ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีไม่ใช่หรือครับ?”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 23/05/2026

ฝีเท้าของคิตสึเนะหนุ่มหยุดชะงักลงในทันทีที่อีกฝ่ายก้าวเข้ามาเผชิญหน้า มาซายูกิสาดสายตาคมกริบลงมองต่ำเพื่อหยั่งเชิงปฏิกิริยา “ก็เพราะอ่านจบแล้วน่ะสิครับ ถึงได้เกิดสงสัยขึ้นมา... ว่าเนื้อหาด้านในนั้นนายเป็นคนแต่งเองงั้นหรือ?” นัยน์ตาคมสบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีชาดคู่นั้นตรงๆ มาซายูกิไม่ได้มีความคิดที่จะหลบสายตาเลยแม้แต่น้อย

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 22/05/2026

มือเรียวยกขึ้นกระชับเสื้อคลุมตัวนอกให้แนบกาย ในเมื่ออีกฝ่ายบอกให้เดินไปเรื่อยๆ เขาจึงยอมก้าวเท้าเคียงข้าง ลึกเข้าไปตามเส้นทาง “หนังสือที่คุณลืมทิ้งไว้ที่ห้องชมรม... ผมเก็บไว้ให้แล้วนะ” เขาเปรยขึ้นลอยๆ หมายถึงสมุดโน้ตปกสีแดงเข้มเล่มนั้น... ก่อนจะเว้นจังหวะไปหนึ่งลมหายใจ จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “...เนื้อหาข้างในนั่น นายเป็นคนแต่งเองงั้นหรือ?”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 22/05/2026

“มันก็ไม่แน่หรอกครับ...” มาซายูกิตอบเรียบๆ พูดกันตามตรง... ตัวเขาเองก็ยังนึกไม่ออกเหมือนกันว่าจะจัดวางเด็กหนุ่มกึ่งแปลกหน้าคนนี้ไว้ในส่วนไหนของเรื่องราวในรั้วโรงเรียนแห่งนี้ดี “แต่ก็จริงอย่างที่คุณว่า... ผมเองก็ยังไม่รู้จักนายดีพอเหมือนกัน เทนโดซัง” คิตสึเนะหนุ่มกวาดสายตามองไปด้านหน้า ยามนี้อุณหภูมิรอบกายดูจะลดฮวบลงจนหนาวขึ้นอีกหนึ่งระดับ

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 20/05/2026

“ว่างครับ...” มือเรียวขยับไปรับกรรไกรสีเงินมาถือไว้ พลางปรายสายตามองคนตรงหน้า “แล้วอยากจะไปที่ไหนล่ะครับ... คุณชาย?” น้ำเสียงที่เอ่ยตอบกลับมานั้นห้วนขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด ทว่ามาซายูกิก็ยังคงรักษามารยาทอันดีไว้ ... คิดเสียว่าหาโอกาสเล่นกับ ‘แมวมอมๆ’ แถวนี้นานกว่าเดิมอีกหน่อย คงไม่แย่อะไรเท่าไหร่หรอกมั้ง

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 20/05/2026

ความร้อนผ่าวแล่นวาบขึ้นมาบนผิวหน้า ท่าทีกลั้นหัวเราะที่ปิดไม่มิดของอีกฝ่ายมันกลบความหวังดีที่เคยหลงเหลืออยู่จนมิด ถ้าหากจะมีสิ่งใดที่ทำให้มาซายูกิยอมใจอ่อนได้ง่ายที่สุด คงเป็นการได้เห็นคนเจ็บ ทว่าคนเจ็บตรงหน้ากลับทำให้เขาอยากจะกระชากความหวังดีเล็กๆ น้อยๆ นั้นคืนกลับมาเสียเดี๋ยวนี้ ลมหายใจหนักๆ ถูกพ่นออกมาเฮือกใหญ่ คิตสึเนะหนุ่มกำหมัดแน่นเพื่อข่มอารมณ์ไม่ให้เผลอไผลทำตามความรู้สึกเบื้องลึก

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 19/05/2026

ในใจพลันหวนนึกถึงสมุดปกแดงเข้ม... ข้อความวิปริตที่เขาได้อ่านผ่านตาช่างน่าสะอิดสะเอียน ถ้าหากคนตรงหน้าไม่ใช่นักเขียนชั้นเลิศที่มีจินตนาการพิสดาร ก็คงจะเป็นพวกจิตไม่ปกติ และเมื่อนำมาผนวกเข้ากับบาดแผลลึกที่มือนั่น... ทุกอย่างก็ดูจะประจวบเหมาะเหมือนจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่วางไว้ถูกช่อง “นายก็คงจะรู้ตัวเองดี”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 19/05/2026

บนหน้ากระดาษสีนวลแผ่นนั้น ปรากฏตัวอักษรลายมือเขียนระบุสายอาชีพไว้อย่างชัดเจน ‘จิตแพทย์‘ พร้อมกับที่อยู่ของคลินิกเสร็จสรรพ มาซายูกิช้อนสายตาขึ้นสบตาสีหม่นคู่นั้นตรงๆ แววตาไร้ซึ่งความล้อเล่น “ใช่... ผมเห็นว่านายสมควรไปพบคุณหมอ”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 19/05/2026

“ก็เยอะประมาณหนึ่ง” มาซายูกิผละมือออก ปล่อยมือข้างนั้นคืนให้แก่เจ้าของ “เสร็จแล้ว” เขากวาดอุปกรณ์ทำแผลกลับเข้ากล่องอย่างเป็นระเบียบ ถ้าจะบอกว่าชำนาญก็คงว่าได้ “คุณหมอโชไทเป็นหมอเฉพาะทาง...” มาซายูกิล้วงมือลงไปควานหานามบัตรใบหนึ่งที่เขาบังเอิญได้รับมาเมื่อหลายวันก่อน นิ้วเรียวคีบกระดาษแผ่นเล็กใบนั้นขึ้นมา แล้วจึงยื่นส่งให้อีกฝ่ายตรงหน้า “ถ้านายสนใจ...”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 17/05/2026

จนกระทั่งผ้าพันแผลผืนใหม่ถูกพันทับรอยแผลเดิมจนเรียบร้อย มาซายูกิถึงได้เปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “เทนโดซัง...นายควรจะไปพบ ‘คุณหมอโชไท’ นะ” โชไท ชิรานุอิ* หมอจิตเวช เขตชัตสึมะ… (*เป็นหนึ่งในผู้เล่น NPC คุณหมอจิตเเพทย์ของเมืองค่ะ)

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 17/05/2026

มือหนาขยับจัดการล้างแผลและซับจนแห้งสนิทก่อนจะทายาเคลือบทับ ท่วงท่าเหล่านั้นดูคล่องแคล่วชำนาญอย่างน่าประหลาด ตลอดเวลาที่หยิบจับอุปกรณ์ เจ้าตัวปิดปากเงียบสนิท ไม่เอ่ยกล่าวยั่วยวนหรือจิกกัดดั่งเช่นทุกที ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคนทั้งสองอยู่นาน...

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 17/05/2026

หากจะบอกว่านี่คือบาดแผลที่เกิดจากการหั่นมันฝรั่งจริง... มันก็ดูเป็นเรื่องเหลวไหลค้านสายตาเกินกว่าจะเชื่อลง หั่นท่าไหนกันถึงได้เกิดแผลลึกในจุดที่ไม่ควรจะเป็นเช่นนี้? สายตาจับผิดเลื่อนขึ้นไปสบกับ ‘คนป่วยกำมะลอ’ ที่จนถึงตอนนี้ก็ยังคงส่งรอยยิ้มระรื่นมาให้ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่ามาซายูกิไม่ได้เซ้าซี้เอาความในทันที เขาเบนสายตากลับไปยังกล่องปฐมพยาบาล จัดเตรียมน้ำยาฆ่าเชื้อและผ้าผืนใหม่ขึ้นมา

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 17/05/2026

น้ำหนักมือที่วางประกบลงมาไม่มีท่าทีจะขยับหนีหาย มาซายูกิพินิจมองผ้าพันแผลสีขาวสะอาดตาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ พลิกมือนั้นให้หงายออกอย่างเบามือ แล้วจึงเริ่มลงมือแกะเปลื้องผ้าพันแผลออกเพื่อสำรวจร่องรอยแผลที่ซ่อนอยู่ข้างใต้ “อืม...” เสียงครางแผ่วในลำคอดังขึ้นแผ่วเบา คิตสึเนะหนุ่มขมวดคิ้วม้วนเป็นปมในทันทีที่ได้เห็นรอยแผลลึกสีแดงสดตัดกับผิวเนื้อฝ่ามือที่ขาวจัดของอีกฝ่าย

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 17/05/2026

(น่ารักกกมากกก เปิดตาแล้ววววว)

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 16/05/2026

มาซายูกิพยักพยืดหน้าให้เทนโดไปนั่งรอที่มุมหนึ่ง ก่อนที่ตัวเขาจะหายลับไปจากสายตาพร้อมทิ้งคำกล่าวสั้นๆ ไว้ ‘ผมจะไปเอาอุปกรณ์ทำแผลมา‘ ไม่นานนัก คิตสึเนะหนุ่มก็กลับมาพร้อมกับกล่องปฐมพยาบาลในมือข้างหนึ่ง เขาทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะยื่นมือข้างที่ถนัดออกไปด้านหน้า “ขอมือหน่อยสิครับ?”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 16/05/2026

“สีแดง?” เอ่ยคำแซวกลับไปแบบนั้น ในเมื่อคุณชายผู้นี้มีนิสัยเดาทางยากไม่ต่างจากแมวหง่าว เขาละสายตากลับมาเบื้องหน้า สองเท้าเร่งความเร็วขึ้นอีกหนึ่งระดับ มาซายูกิไม่ได้คิดจะต่อบทสนทนาต่อ ในเมื่อตอนนี้มีอย่างอื่นที่น่าสนใจกว่ารออยู่ . . . ณ แคมป์ที่พัก เหล่านักเรียนมากหน้าหลายตาต่างพลัดกันเดินเข้าออกบริเวณโซนอาหาร โรงครัว จุดประชาสัมพันธ์รวมถึงจุดขนย้ายวัสดุก่อสร้างต่างๆ

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 16/05/2026

“ฮาคุโช..” “เรื่องนั้นปล่อยให้ผมตัดสินใจเองเถอะ” น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยตอบรับคำเตือน มันเบาหวิวราวกับล่องลอยไปในอากาศ เจ้าของคำพูดไม่ได้ใส่ใจนักว่าผู้รับสารจะได้ยินหรือไม่ อย่างไรเสียเขาก็ตั้งใจจะทำตามใจชอบอยู่ดี ส่วนตัวเขาจะเป็นน้ำหรือน้ำมันต่อกองไฟนั้น... คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของอนาคต “อ่า... แมว?” มาซายูกิเอียงศีรษะกลับไปมองเบื้องหลัง สายตาทอดมองคนที่เดินอ้อยอิ่งตามมาติดๆ

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 15/05/2026

“แต่ก็นะ...น่าเสียดายนิดหน่อย ผมนึกว่าวันนี้จะได้มีโอกาสเล่นกับ ‘แมวมอมๆ’ สักตัวที่แคมป์เสียเเล้ว” เรียวขายาวก้าวเดินนำหน้าต่อไปโดยไม่คิดจะรอคำตอบ คิตสึเนะหนุ่มเลือกเดินหมากตามใจตน ทิ้งให้ผลลัพธ์ของคำตอบตกไปอยู่ที่คนเบื้องหลังแต่เพียงผู้เดียว

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 15/05/2026

เเต่ใครเล่าจะเป็นผู้ล่า ใครคือเหยื่อ คงยากที่จะคาดเดา มาซายูกิปรายสายตามองผืนป่ารกชัฏข้างทางตามคำกล่าวของอีกฝ่าย “เอาสิครับ... ถ้าคุณอยากจะไป ผมก็ไม่ได้ห้ามอะไรนี่” เขาไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ถ้านายชอบที่ที่มันทั้งรกทั้งร้อน มากกว่าแคมป์เย็นๆ สบายๆ ผมก็ตามใจคุณ”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 15/05/2026

“ผมไม่ได้คิดว่าคุณสมบูรณ์แบบหรอกครับเทนโดซัง... กลับกัน ผมว่าอะไรบางอย่าง ที่คุณพยายามซ่อนไว้นั่นแหละ คือสิ่งที่ทำให้คุณดูน่าสนใจขึ้นมานิดหน่อย” น้ำเสียงนั้นเน้นหนักที่ท้ายประโยคอย่างจงใจ... น้ำนิ่งย่อมไหลลึก ภายใต้หน้ากากของคุณชายผู้นั้นคือปริศนาชั้นดีที่เขาใคร่จะหาคำตอบ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเริ่มก่อตัวจนกลายเป็นเกมไล่จับระหว่างแมวกับหนูที่เขานึกสนุกอยากจะเล่นดูสักตั้ง

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 14/05/2026

สองเท้าก้าวตามไปติดๆ จนกระทั่งมาซายูกิกลับมาเดินเคียงข้างกับคู่สนทนาตามเดิม “ เดี๋ยวผมขอดูหน่อยสิว่าเจ้าศัตรูตัวนั้น ทำอะไรกับมือข้างนั้นของนายไว้บ้าง” สายตาตวัดกลับมามองอย่างมีความนัยย์ รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้าไม่คลาย “แต่... ก็น่าแปลกจริงเชียว ผมนึกว่าคนอย่างเทนโดซังจะมีประสบการณ์โชกโชน กว่านี้เสียอีกนะเนี่ย”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 14/05/2026

“คนเราต่างก็มีครั้งแรกกันทั้งนั้นแหละครับ” “สำหรับเทนโดซังเองก็คงไม่ได้รับการยกเว้นเช่นกัน” รอยยิ้มวาดชัดบนใบหน้าทว่ากลับส่งไปไม่ถึงดวงตา ร่างสูงโปร่งทอดสายตามองอีกฝ่ายที่จงใจเคลื่อนกายหลบหนีตนออกไปเสียแล้ว “อย่างน้อยหนนี้... เจ้ามันฝรั่งก็คงเป็นศัตรูตัวฉกาจที่ฝากรอยแผลไว้บนมือคุณชายได้เจ็บแสบทีเดียว”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 12/05/2026

“ผมแน่ใจว่าอยากได้คำตอบของเรื่องนี้ มากกว่าคำถามก่อนหน้าเสียอีก... ว่ายังไงครับ? อยากจะลองพิจารณาคายความลับออกมาหน่อยไหม”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 12/05/2026

“ถ้ายังพูดจิกกัดได้คล่องปากแบบนี้ ก็คงสบายดีอยู่สินะครับ” ร่างสูงก้าวเท้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด กวาดสายตาลงต่ำพลางแสร้งทำเป็นสำรวจร่องรอยบนใบหน้าของคนพิลึกตรงหน้าอย่างจงใจเสียมารยาท “ตอนแรกผมก็สงสัยเรื่องแผลที่มือ... แต่พอคิดดูอีกที ผมกลับสงสัยว่าทำไมแผลถึงไปอยู่ที่มือของคุณชาย มากกว่าจะอยู่ที่ปากกันนะ?”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 12/05/2026

คำถามที่สวนกลับมาด้วยน้ำเสียงกดต่ำของเทนโด ทำเอาบรรยากาศรอบตัวที่ร้อนระอุอยู่แล้วยิ่งดูอึดอัดขึ้นไปอีก มาซายูกิหยุดฝีเท้าลงในทันที ดวงตาของคิตสึเนะหนุ่มหรี่ลง จ้องลึกเข้าไปในมณีไร้แววคู่นั้น ราวกับจะค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้คำย้อนถาม “นั่นสินะครับ... บางทีความสอดรู้สอดเห็นของผม มันอาจจะนำพาไปสู่เรื่องที่ยุ่งยากเกินตัวก็ได้” “แต่...” มาซายูกิระบายยิ้มบางที่เดาอารมณ์ไม่ออก

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 10/05/2026

“เรื่องนั้นไม่เป็นปัญหาหรอกครับ... ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยทำแผลให้ใครเสียหน่อย” “ว่าแต่แผลนั่นน่ะ... เทนโดซังไปโดนอะไรมาหรือครับ?”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 10/05/2026

“...ขอบคุณครับ คุณชายช่วยได้มากเลยทีเดียว” มาซายูกิเอ่ยพลางโยนซากไม้ชิ้นสุดท้ายในมือลงไปสมทบกับกองข้างๆ กวาดสายตามองพื้นที่ซึ่งเคยรกแต่บัดนี้ถูกจัดการจนเสร็จสรรพ ในยามนี้ดวงตะวันเริ่มทอแสงจ้า แสงแดดที่แยงตาบวกกับความล้าเริ่มทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัว การกลับไปพักผ่อนที่แคมป์สักครู่คงไม่ใช่เรื่องเสียหาย มาซายูกิพยักหน้า ก่อนจะออกเดินนำไปข้างๆ พร้อมส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายเดินตาม

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 10/05/2026

เด็กหนุ่มหันหลังกลับไปมองตาม กองซากปรักหักพังถูกจัดการจนเบาบางลงด้วยฝีมือของคนตรงหน้า เล่นเอาคิตสึเนะหนุ่มถึงกับต้องเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ ใบหูเรียวชูชันขึ้นเพื่อรับฟังถ้อยคำที่พรั่งพรูออกมา พิลึกคน... การกระทำไปทาง คำพูดไปทาง แถมประโยคต่อมาก็ยังดูขัดแย้งกันเองเสียจนน่าขัน นัยน์ตาคู่คมหรี่ตาลงอย่างพินิจ

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 09/05/2026

”ว่าไง? มาเยี่ยมหาคนรู้จักหรอ“ มาซายูกิมอง ‘คนแปลกหน้าที่คุ้นตา’ สบเข้ากับดวงตาสีชาดเพียงชั่วครู่ แววตาของเขาไม่ได้มีความเป็นมิตรมากนัก ก่อนที่สายตาคมกริบจะเลื่อนไปสะดุดเข้ากับผ้าพันแผลที่พันอยู่รอบมือของอีกฝ่าย เนื้อความในหนังสือปกแดงยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด ใจหนึ่งเขารู้สึกระอาที่เผลอเปิดอ่าน แต่อีกใจกลับกระหายที่จะหยั่งรู้ความจริงเบื้องลึกเบื้องหลังหน้ากากนั้น…

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 09/05/2026

เสียงฝีเท้าที่สับสนผสมปนเปไปกับเสียงพูดคุยจอแจที่เต็มไปด้วยความวิตก เขาทำได้เพียงยกเศษซากแผ่นไม้ขึ้นจากกองปรักหักพัง พยายามช่วยเก็บกวาดเท่าที่เรี่ยวแรงของมนุษย์คนหนึ่งจะเอื้ออำนวย ในวินาทีนี้พลังมายาที่เขาเคยภาคภูมิใจกลับกลายเป็นสิ่งที่ไร้ค่า . . “เทนโดซัง?“ ภาพตรงหน้า…จะว่าประหลาดใจอยู่ก็ใช่ แต่ถ้าบอกว่าไม่เกินคาดหมายก็ไม่เชิง…

100

Reposted by Tsukiina Masayuki 🍡

Mahoushiki Report @mahoushikireport.bsky.social · 01/05/2026

#MSG_Story | หลังค่ำคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด TW! : ศพเดินได้ | น่ากลัวนิดหน่อย เมื่อยามเช้ามาเยือน แสงสว่างช่วยพัดพาความมืดและความวุ่นวายให้เลือนหายไป เหลือทิ้งไว้แค่เพียงร่องรอยบ่งบอกว่าครั้งนึงมันเคยเกิดขึ้น ถนนที่ลัดเลาะตามบ้านเรือนเต็มไปด้วยข้าวของล้มระเกะระกะ ดอกไม้ที่บานสะพรั่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิถูกพัดหายไปราวกับเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง

1155156

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 01/05/2026

(เค้าขอตัดจบก่อน ตอนนี้งานทับมาก T^T หมดแรง)

110

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 01/05/2026

แค่คิดว่าปีนี้เป็นปีสุดท้ายแล้ว การจะมีของที่ระลึกจากโรงเรียนติดไม้ติดมือกลับบ้านไปบ้างก็ถือเป็นเรื่องไม่เลวเลย กระดาษแผ่นนั้นถูกพับเก็บลงในกระเป๋าเสื้ออย่างเรียบร้อย “เอาล่ะ ถ้างั้นผมไปล่าลายเซ็นต่อก่อนนะ... นายเองถ้าเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาตอนนี้ก็ยังไม่สายไปนะครับ” มาซายูกิขยิบตาทีเล่นทีจริงให้หนึ่งที ก่อนจะเดินหายไปอย่างรวดเร็วพอกับตอนที่ปรากฏตัวออกมา

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 01/05/2026

“อย่างนั้นหรือ... อย่างนั้นหรือ แย่จริงเชียว” มาซายูกิแกว่งถุงมารุปี้ในมือไปมาเป็นจังหวะซ้ายทีขวาทีพลางลอบยิ้ม... ก็นะ เห็นแอบมองตาปรอยอยู่เมื่อครู่แท้ๆ ปากอย่างใจอย่างเสียจริงคนๆนี้ “ถ้างั้นก็น่าเสียดายจังน้า...” “กระดาษใบนี้นายคงไม่ต้องการแล้วสิครับ? ผมไปล่าลายเซ็นต่อให้ครบเองดีกว่า เผื่อจะโชคดีจุ่มของรางวัลได้เพิ่มอีกสักชิ้นสองชิ้น” เจ้าตัวยิ้มแป้นอย่างนึกสนุก

100

Reposted by Tsukiina Masayuki 🍡

Mahoushiki Report @mahoushikireport.bsky.social · 30/04/2026

#MSG_Story | คืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด หนังสือพิมพ์เช้าเมืองมิโอริฉบับพิเศษ ประจำวันที่ 30 เมษายน ค.ศ.2026 ถูกพาดหัวข่าวไว้ดังนี้ เรื่อง " สั่งปิดประตูแห่งความลับประจำปี 2026 " เรียน บุคคลากรพื้นที่เวทมนต์ กระทรวงเวทย์มนต์ได้มีคำสั่งว่า ในวันที่ 30 เมษายน ซึ่งเป็นวันคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด จะมีการปิดประตูแห่งความลับ ห้ามไม่ให้บุคคลใดเข้าออกประตูโดยเด็ดขาด

1193206

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 30/04/2026

“แล้วเจอกันครับ” “บ๊ายๆ” (เดี๋ยวว่างๆเค้าค่อยแวะไปเล่นด้วยใหม่ งานทับพอกันค่ะ T^T)

010

Reposted by Tsukiina Masayuki 🍡

静夜 /•᷅‎‎•᷄\੭ | Seiya 2-E @handle.invalid · 29/04/2026

#MSG_Commu 影雪静夜 คาเกะยูกิ เซยะ 𑄝 หอฤดูหนาว | ความมืด 𑄝 ไคกะ | 17Y | 68/168 𑄝 ชมรมเรียนรู้ยูเมะจู ----✩₊˚.⋆☾𓃠☽⋆⁺₊✧---- Doc in bio โค / เวิ่น / โรล DM OK! (มาลงสาย แต่มาลงค่า (ᵕ ó ᴗ ò) (สงสัยตลาดวายหมดแล้ว (⁠•⁠ ⁠▽⁠ ⁠•⁠;⁠) ))

22119

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 28/04/2026

“เดี๋ยวถ้าเอฟเฟกต์หายไปแล้ว ผมจะแวะไปหาที่บูธชมรมนายนะ... อ่า จริงสิ เลือกได้หรือยังครับว่าจะเข้าชมรมไหน?” มาซายูกิเอียงคอถามด้วยความสนใจ หากจำไม่ผิดเหมือนครั้งก่อนเจ้าตัวจะดูสนใจชมรมชิงธงอยู่ไม่น้อย “ไว้ตอนนั้น... นาโอยะคุงรอเอาคืนผมได้เลยครับ“

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 28/04/2026

เห็นอีกฝ่ายหน้าแดงตัวแดงเป็นลูกตำลึงสุกแบบนี้ มาซายูกิก็ยิ่งนึกอยากจะแกล้งหยอกให้หนักกว่าเดิม เด็กหนุ่มมองปฏิกิริยานั้นพลางยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ทว่าในเมื่อเจ้าตัวเอ่ยปากขอร้องขนาดนี้ จะให้แกล้งต่อก็ดูจะใจไม้ไส้ระกำไปเสียหน่อย สองมือยกขึ้นเสมอไหล่เป็นเชิงยอมแพ้ “ก็ได้ๆ นาโอยะคุงขอทั้งที ผมจะปฏิเสธลงได้ยังไงล่ะครับ” เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะถอยห่างออกมาเว้นระยะไว้สักสองสามก้าว

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 26/04/2026

เด็กหนุ่มยิ้มกริ่มพลางเอียงคอเมียงมอง ก่อนที่เขาจะเริ่มโยกย้ายตัวเอง แทรกตัวเข้าไปอยู่ในครรลองสายตาของอีกฝ่ายอย่างนึกสนุก “มองตาผมหน่อยสิครับ นาโอยะ ~”

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 26/04/2026

“อ่า... ดวงอาจจะแย่กว่านายนิดหน่อยล่ะมั้ง” ว่าแล้วเจ้าตัวก็ยื่นคำทำนายในมือให้อีกฝ่ายดู แต่ทว่า... แม้คำทำนายจะน่าสนใจเพียงใด ท่าทางของคนตรงหน้ากลับเรียกความสนใจจากเขาได้มากกว่า “นี่...หลบหน้ากันทำไมครับ? มีอะไรติดหน้าผมหรือเปล่า?” มาซายูกิหัวเราะในลำคอ จริงๆ เขาก็พอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่านานๆทีจะมีโอกาสได้เห็นมุมนี้ จะปล่อยให้หลุดมือไปก็น่าเสียดาย...

100

Tsukiina Masayuki 🍡 @masayuki-msg.bsky.social · 25/04/2026

ก่อนจะเอียงศีรษะหันกลับไปทางเทนโดอีกครั้ง “เทนโดซังเองก็… อย่าหักโหมกับงานชมรมมากเกินไปนะครับ” ดวงตาคมทอดมองอยู่เพียงครู่ ก่อนจะละสายตาออกอย่างไม่ใส่ใจ

100