iiinova — where your digital self keeps evolving

“ฮ่ะๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ” จะเรียกว่าเยอะก็ใช่ เพราะเขามักเดินทางอยู่บ่อยครั้ง แต่อาหารหลักที่ทานกลับเป็นแค่อาหารทะเลเท่านั้น “..” เมื่อรู้สึกสัมผัสบางอย่างเกิดขึ้นทำให้เขารู้ตัวเสียทีว่าตนเผลอทำอะไรไป เมริซรู้สึกดีแต่กลับประหม่าตัวแข็งทื่อ แม้ปากยังพูดตอบไป “ซูชิครับ แล้วคุณล่ะ?” จริงแล้วก็อาหารญี่ปุ่นทั้งหมดที่เป็นทะเลเลย แต่เมื่อสมองจะถูกช็อตชั่วขณะจึงตอบกลับไปโดยไม่ใช้ความคิดอื่น

100

เมริซยกยิ้มเปล่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ เขาไม่ได้หมายความอย่างนั้นแต่ก็ไม่ได้อธิบายกลับไปว่าเขาหมายถึงดวงของเธอที่ทำให้เขาได้กำไรแบบนี้ต่างหาก “ก็อยู่ที่ว่าคุณดื่มเก่งรึเปล่า?” เพราะปกติแล้วเขาไม่ใช่คนดื่มได้เยอะอะไร มักประมาณตัวก่อนที่ตัวเองจะเมาไปซะก่อน “เราสั่งเป็นแก้วดื่มกันก็ได้นะครับ” เพราะถ้าอีกคนดื่มเยอะเปิดเป็นขวดก็คุ้ม ไม่งั้นจะเสียค่าไวน์เป็นแก้วเยอะกว่าแน่นอน

เพราะส่วนมากจะทานแต่อาหารจากพื้นที่ พอมาอยู่บนเรือทุกจานที่เสิร์ฟเลยถูกยกระดับราวกับภัตตาคาร เมื่อเงยหน้าขึ้นมองปล่อยสายตาพักไว้ที่ดวงอาทิตย์ ขอบทะเลกำลังกลืนกินมันให้ลับขอบฟ้าเปลี่ยนเฉดสีโดยรอบอีกครั้ง

100

“อืม..” เมริซใช้ความคิดครู่นึงขณะที่สองมือกุมถูกเอามาวางไว้ที่ตักตัวเอง ปกติแล้วเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาใช้ความคิดมักจะเคาะปลายนิ้วกับอะไรสักอย่าง “ไม่มีเลยนะครับ บางอย่างที่ทานก็มีรสชาติไม่เหมือนกับที่เคยกิน” นิ้วโป้งถือวิสาสะขยับลูบผิวเนียนสีโทนมืดใช้ความคิดอย่างไม่รู้ตัว “แต่เพราะแบบนั้นเลยรู้สึกว่ามันก็อร่อยในแบบที่ยกระดับรสชาติที่เคยทานมาเลยล่ะครับ” +

100

“อย่างนั้นหรอครับ?“ ขณะที่ได้รับอนุญาตแล้วเมริซหลุบมองฝ่ามือนั้น “แปลว่าผมคงเคยได้ชิมอาหารคุณแล้วน่ะสิ” ปากก็พูดไปแต่สายตาจดจ้องมองมือที่ค่อยๆไล้เข้าไปสวมมือหนา เมริซยิ้มออกมาก่อนจะเงยหน้ามองคนข้างๆ “ครับ! เพราะอย่างนั้นอาหารบนเรือถึงได้อร่อยรึเปล่า?” จริงแล้วเขาก็ค่อนข้างประหม่าจึงเลือกพูดคุยหัวข้อเดิมต่อ สลัดความรู้สึกอุ่นจากฝ่ามือให้ตัวเองไม่ไปโฟกัสเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

152

“ดีใจเหมือนกันครับที่ได้ยินแบบนั้น” “หวังว่าสักมื้อนึงที่ผ่านมาผมได้ทานอาหารฝีมือคุณคราซไปบ้างนะ” เห็นว่ามีพ่อครัวอยู่หลายคนในนั้น ไม่รู้ว่าหัวหน้าอย่างเขาจะลงมาทำเองในห้องอาหารบ้างรึเปล่า “นั่นสิครับ ผมอาจจะไม่เคยได้ทานรสมือคุณเลยก็ได้” เมริซยกแก้วขึ้นจิบรับรสขมให้แผ่ซ่านไปทั่วลิ้น ก่อนจะเงยมองเฉดสีตะวันที่เริ่มเปลี่ยนไป “งั้น ผมขอจับมือคุณไว้ระหว่างเราพูดคุยกันเลยได้ไหมครับ?”

100

เมริซเลิกคิ้วหลังได้ยินอย่างนั้นก่อนจะยิ้มออกมา ไม่ว่าอีกฝ่ายจะคิดอย่างไรแต่ตัวเขานั่นไม่ใช่คนพูดโกหกแน่นอน “สนุกดีครับ เหมือนออกทริปกับทัวร์ไปที่ต่างๆในระยะเวลาสั้นๆ” ก็รู้สึกเป็นแบบนั้นจริงๆ หากไม่นับเรื่องรายการหาคู่เข้ามาเกี่ยว “ผมชอบมากเลยครับ ได้ไปที่ต่างๆ แล้วได้เจอผู้คนมากมายน่ะ” ไม่ว่าจะนอกหรือในเรือ “คุณล่ะครับ เป็นอย่างไรบ้าง?” เขาเองก็อยากรู้ฝั่งทางนั้นเหมือนกัน

100

เห็นอีกฝ่ายใส่ทับเสื้อเดิมเขาก็ทำตามแต่ยังคงใส่เต็มครบเซ็ตอยู่ดี “ก็เข้ากับเอริกซ์ดีเหมือนกันนะครับ” อาจจะเพราะไม่ได้เลือกใส่ทุกอันทำให้มันเข้ากับชุดเดิมอย่างพอดิบพอดีไม่มากเกินไป เหมือนนักท่องเที่ยวที่กลมกลืนไปกับท้องถิ่น “เอาสิครับถ่ายรูปกันเถอะ” ชื่นใจที่ได้ถ่ายรูปแบบจริงๆจังๆซักครั้งหลังจากร่วมรายการมาก็ไม่ค่อยได้ถ่ายอะไรเก็บไว้เท่าไหร่

100

“อยากสิครับอยาก” เมริซตาลุกวาวอย่างสนอกสนใจ เดินตรงไปเลือกชุดที่แขวนเรียงรายโดยไม่ลืมที่จะถามกลับ “ใส่ด้วยกันไหมครับ?” มีทั้งกระโปรงยาวสานด้วยฟาง ผ้าเตี่ยวสีขาว และชุดเซ็ตใบไม้สีเขียว “อุสามาทั้งที ต้องไปให้สุดสิครับ” เมริซเลือกเซ็ตใบไม้ที่มีทั้งกระโปรง ข้อมือข้อเท้า ที่คล้องคอและรอบหัว เรียกได้ว่าเลือกเซ็ตที่จัดเต็มสุดๆ

100

“ดีใจที่คุณชอบนะ” เขาเปรยตามองแสงอาทิตย์ที่กำลังค่อยๆคล้อยตามเวลาของมัน ฉาบสีรอบด้านให้เป็นเฉดสีนวล “อืม ผมคิดว่าทีมงานคงไม่จับคู่มาทำภารกิจกันเอง ถ้าไม่ได้ออกไปไหนก็เหงาแย่เลยสิ” เขายังไม่ยกจิบค็อกเทลแต่เลือกที่จะตอบคำถามนั้นไปก่อน “อีกอย่างผมยังติดใจในความเก่งของคุณอยู่เลย”

100

“จริงหรอครับ!?” “รู้สึกยิ่งฟังก็ยิ่งน่าสนใจ” เมริซหลงใหลในวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งและแฝงไปด้วยความหมายจากคนท้องถิ่น “ผมคงต้องตั้งใจเต้นไม่ให้มันผิดเพี้ยนแล้วสิ” จากจุดหมายต่างๆที่เรือพาไปเยือนเหมือนจะมีที่นี่แหละที่เขารู้สึกเข้าใกล้ความเป็นอยู่ของสถานที่ที่สุด “อะ ถึงแล้วใช่ไหมครับ?” เหมือนข้างหน้าจะคล้ายสถานที่ที่ตามหาอยู่

100

“เหมือนจะไม่มีดวงจริงๆอย่างที่คุณพูดเลย” เมริซกระพริบตาปริบๆหลังฟังคำบอกเล่าของสาวเจ้า “แต่นี่ก็ถือว่าเป็นดวงของคุณนะครับ สำหรับค่ำคืนนี้” ก็เพราะเธอ เขาถึงได้กำไรจากคาสิโนตั้งแต่ครั้งแรกที่เข้าไปใช้บริการ เมริซหยิบเมนูอาหารขึ้นมามองปราดเดียวในหมวดอาหารทะเล ก่อนจะเลือกสเต็กแซลมอนและซุปซีฟู้ดสไตล์ฝรั่งเศส “คุณอยากเปิดเหล้า ไวน์หรือแชมเปญด้วยไหม?” เงยหน้าขึ้นมาถามดู

“ถ้าอย่างนั้น หรือพวกเราควรจะเมาก่อนดีนะ?” เมริซยกแขนขึ้นมาเกาะอกก่อนจะใช้นิ้วเคาะแขนตัวเองเบาๆอย่างใช้ความคิด แต่คำพูดที่กล่าวออกไปเหมือนจะพึมพำไม่ได้ตั้งใจถามอะไร เพราะเป็นโรงเรียนสอนคงไม่อนุญาตให้ดื่มก่อนเข้าไปล่ะมั้ง “สนุกดีครับ ได้ฟังเพลงแล้วขยับร่างกายไปตามจังหวะของมัน” เพราะมันล้วนแต่มีเสน่ห์ของมันซ่อนอยู่จนน่าหลงใหล “แต่มีคนเต้นด้วยก็ยิ่งสนุกครับ”

100

“นั่นสิครับ! …ผมว่าจะถ่ายมันสักหน่อย” เพราะโดนคนรู้จักที่ญี่ปุ่นทักท้วงมาว่าออกรายการทั้งที่หัดใช้โทรศัพท์ให้เป็นประโยชน์แล้วมีรูปมาอวดซะบ้าง นั่นทำให้เขาหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายแก้วที่อีกฝ่ายกำลังยื่นมาให้ไปหนึ่งรูป “ขอบคุณครับ” เก็บโทรศัพท์แล้วกลับมารับแก้วค็อกเทล เห็นด้วยกับการที่นั่งเอนจอยไปก่อนจะถึงเวลา “จริงด้วยสิ ยินดีที่ได้รู้จักคุณนะครับ” เขายกแก้วเตรียมชนพร้อมพูดคำที่ยังไม่เคยได้กล่าว

100

“เคยเข้าอยู่สองสามครั้งน่ะครับ ผมเล่นเป็นแต่ตู้คีบตุ๊กตาน่ะ” เครื่องเล่นอันดับต้นๆของญี่ปุ่น ประเทศที่เขาไปใช้ชีวิตอยู่นานจึงซึมซับไปเยอะ “แล้วคุณล่ะครับ? ระหว่างอาเคดกับคาสิโน หรือว่ามีที่ที่คุณชอบมากกว่า?” เอ่ยถามกลับไปขณะที่มาถึงห้องอาหาร Velvet Hoof Dining Hall บนเรือ เมริซหันไปพูดคุยกับพนักงานก่อนจะถูกพาไปที่นั่งจุดริมหน้าต่างเห็นวิวทะเลยามค่ำคืนที่กำลังสะท้อนแสงจันทร์

“งั้นอยู่ที่คุณแล้วล่ะครับว่าแค่ไหนถึงเรียกคอแข็งน่ะ” เมริซกินได้พอประมาณ แต่เดิมทีแอลกอฮอล์ไม่ใช่เครื่องดื่มหลักของเขาแน่นอน “เรื่องภารกิจ.. เป็นของคนโสดแท้ๆ แต่ผมได้ จับมือกันดูอาทิตย์ขึ้นหรือตกน่ะครับ” เจ้าตัวยิ้มแห้งอย่างเกรงใจที่ดันได้ภารกิจแบบนี้มา แต่ดูไม่รบกวนเวลางานอีกฝ่ายดี จึงเป็นเหตุผลที่เขาเลือกมาตอนเย็น ไม่นานเครื่องดื่มที่สั่งไว้ทั้งสองก็มาวางจรดบนโต๊ะเล็กด้านหน้าพวกเขา

100

“ได้สิครับเอริกซ์” เมริซเดินเข้าไปเทียบใกล้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ รู้สึกวางใจที่อยู่ด้วย “ตื่นเต้นจังเลยครับ” เพราะพูดไว้ตั้งนาน แถมเรือก็หยุดนิ่งทำให้เลื่อนเวลามาถึงไปอีก ถึงไดรู้สึกดีใจขึ้นมา “ผมก็จะได้เห็นคุณเต้นด้วยสิ เอริกซ์ชอบไหมครับ? เต้นน่ะ” เขาเองรู้สึกสนุกอยู่เสมอหากเป็นกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม

100

“ถ้าคุณดื่ม ผมก็จะดื่มด้วย” เมริซยิ้มรับก่อนจะหันไปสั่งเครื่องดื่มกับพนักงาน “ผมสั่งเป็นค็อกเทลน่ะครับ อยากลองเหล้าขึ้นชื่อของที่นี่ดู” เป็นเครื่องดื่มที่ผสมเหล้ากับเบสที่เป็นน้ำผลไม้ ไม่หนักจนเกินไปและยังคงความสดชื่นแบบที่เขาชอบ “จริงสิครับ ผมยังไม่ได้บอกคุณเลยว่าเราได้ภารกิจอะไร”

100

เพราะเห็นท่าทีสะดุ้งแบบนั้นจึงยิ้มบางออกมาอย่างเอ็นดู ไม่ลืมที่จะเอ่ยอีกครั้งในร่างนี้ “ขอบคุณที่คอยดูแลนะครับ” “วันนี้มีแพลนจะไปไหนไปที่แรกล่ะ?” หลังจากพิมพ์แชทไว้ตั้งแต่ก่อนถึงฮาวายก็มีหลายที่ที่อยากไป และอยากทำกันเยอะเลย

100

“ขอบคุณนะครับที่อุสามา” เขายิ้มรับเมื่อได้ยินคำตอบแบบนั้น “ผมว่าจะสั่งเครื่องดื่มพอดี คุณคราซอยากดื่มแอลกอฮอล์ไหมครับ?” เอ่ยถามให้ทางเลือกกับอีกฝ่าย เพราะทุกๆที่ไปเมริซมักหาข้อมูลเกี่ยวกับของพื้นถิ่นเพื่อมาลิ้มลองเสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน และเขามีตัวเลือกทั้งมีและไม่มีแอลกอฮอล์แล้ว

100

เมื่อมีเสียงแทรกบรรยากาศรอบด้านเมริซก็เงยหน้าหันไปตอบรับอีกคน “อะ สวัสดีครับ” ก่อนจะหันไปมองแสงตะวันที่ดูจะใช้เวลาราวๆอีกชั่วโมงถึงจะเปลี่ยนเฉดสี “ฮ่ะๆ ยังมีเวลาเหลือให้คุณได้เลทกว่านี้อีกครับ” เมริซต้อนรับอีกคนด้วยการผายมือไปที่เบาะนั่งข้างๆ “คุณไม่ต้องรีบมาก็ได้นะครับ ผมเข้าใจว่าทีมงานก็มีอะไรต้องทำน่ะ” กึ่งเกรงใจกึ่งยินดีที่เห็นท่าทีเหนื่อยหอบเพื่อแลกกับการมาหาเขาให้ทัน

100

เมริซที่เดินชมหาดมาสักพักใหญ่ตั้งแต่ถึงฮาวาย แน่นอนว่าชายหนุ่มคนนี้แต่งตัวเนี้ยบแต่ยังแฝงความสบายๆให้เหมาะกับฮาวายที่มาถึง เพราะอย่างนั้นเขาจึงเดินย้อนกลับมาท่าเรือที่ห่างไปไม่ไกลจากจุดที่ตัวเองพึ่งลงมา ไม่ได้ตอบกลับแชทอะไรแต่ไปหาถึงที่ในทันทีเลย “สวัสดีครับ เอริกซ์” เจ้าตัวเอ่ยเสียงทักจากคนที่กำลังยืนรอเขาอยู่ เป็นครั้งแรกที่ได้พบกันในร่างปกติ และดูเหมือนเขาจะสูงกว่าอีกคนนิดหน่อย

101

𝒵𝑒𝓅𝒽𝒶𝓇𝒾𝒶𝓃.𝒩 @zepharianmmmnpc.bsky.social · 22/05/2026

#ParadiseGateway_MMM3 โรลปิด @krazmmmnpc.bsky.social โลเคชั่นถูกส่งไปให้คนคนนึงหลังชวนเขามาทำกิจกรรมที่ต้องทำเป็นคู่ แต่ส่วนใหญ่เพื่อนของเขาต่างก็มีคู่รักกันแล้ว เมริซจับจองริมหาดชายเป็นพื้นที่ที่ให้บริการของร้านอาหารและเครื่องดื่ม เบาะนั่งแบ็กบีนสบายๆสองตัวหันออกหาแสงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน “เป็นการรบกวนไหมนะ?” หวังว่าจะละจากงานแล้วมาหาเขาทันก่อนตะวันจะลับฟ้าไปนะ

111

Reposted by 𝐒𝐭𝐞𝐥𝐥𝐚𝐌𝐚𝐫𝐢𝐬

#MMM_offset ☁️ : นานๆ ทีได้เล่นน้ำในร่างนี้ก็ไม่เลวนะครับ...ว่าไหม😊

52919

(เท่าที่เห็นก็ยังนะ 🤔 .ชาร์จเข้าไปจุ้บเหม่ง 💋😘 หุหุ)

(เอาไปเลี้ยงก็โดนพ่อดุอะสิ แอบหอมหัวดีก่า .ฟืดดดด✨)

111

“ได้สิครับ” “คุณเองก็อย่าลืมกลับมาเล่าให้ผมฟังนะ” ไม่ค่อยรู้จักกับทีมงานมาร์คัสเท่าไหร่ จำได้แค่ว่าเป็นผู้ดูแลบ้านที่เชียร์ลูกบ้านตัวเองไม่เบาเหมือนกัน “ถือว่าพวกเขารับมือได้ดีขณะที่เรือนิ่งอยู่นะครับ นอกจากคุณ พวกเขาก็ทำให้ผมสบายใจได้อยู่เหมือนกัน” หมายถึงทีมงานที่ยังคงทำงานหากิจกรรมให้ลูกเรือได้อยู่ด้วยกัน และมีอะไรทำแก้เบื่อ

(ที่ข้างน้องนิกซ์ขอเป็นผมบ้างได้ไหม อยากหอมหัว🫳🫳 .ฟุดฟิดๆๆ)

เมริซยิ้มตาหยีหัวเราะร่า “ครับ แค่เลขสามเท่านั้นเอง” อีกไม่กี่ปีเขาก็จะเข้าเลขสามเหมือนกัน “สำหรับผม อายุเท่านี้ก็เก่งมากเลยล่ะครับ”

010

(หลังจากเปิดตัวแล้วก็เปิดยาว ผมเหยินไม่ไหวแล้ว)

𝐒𝐭𝐞𝐥𝐥𝐚𝐌𝐚𝐫𝐢𝐬 @marismmm.bsky.social · 21/05/2026

“ผมกลัวว่าคุณจะไม่มีชุดไปทานดินเนอร์นะครับ?” หากทุ่มกว่านี้เกรงกว่าสาวเจ้าจะไม่มีเสื้อใส่ไปกินมื้ออาหารแล้ว หลังจากเธอลุกขึ้นเขาก็ลุกตามและเดินข้างๆไปทางเป้าหมายดินเนอร์คืนนี้ “หากผมเล่นคาสิโนไวกว่านี้คงจะมาที่นี่แหละครับ” เขาหัวเราะแห้ง “แต่ผมยังไม่มั่นใจเท่าไหร่เลยเลือกไปรวมตัวกับคนอื่นที่สระน้ำเอาน่ะครับ”

𝐒𝐭𝐞𝐥𝐥𝐚𝐌𝐚𝐫𝐢𝐬 @marismmm.bsky.social · 21/05/2026

กล่าวเอ่ยออกไปแม้ไม่รู้จักกับผู้ร่วมรายการคนนี้ดี แต่ด้วยความใจดีของเขา การช่วยเหลือแก่มังกรเขียวคงเป็นเรื่องที่สมควรทำหากเขาต้องการ “ขอให้สนุกกับฮาวายนะครับทั้งสามคน” “แล้วเจอกันใหม่นะครับ ทักทายผมได้เสมอหากเจอกันอีกนะครับคุณรามอน” เมริซโบกมือไหวๆพร้อมใบโคลเวอร์สี่แฉกในมือ

100

𝐒𝐭𝐞𝐥𝐥𝐚𝐌𝐚𝐫𝐢𝐬 @marismmm.bsky.social · 21/05/2026

“ผมเมริซครับ คุณอิกดราเซียร์” หลังค้นพบแล้วว่าครอบครัวเดียวกันนี้เป็นคนดีสุดๆจึงยิ้มตาปิดให้โดยไม่เหลือความระแวงใดใด “ผมเองก็เหมือนกัน” และไม่ลืมที่จะหันไปยิ้มรับให้ชายชราที่ตนอยู่ด้วยมานานสองนาน “ผมอาจจะช่วยให้เขาสุขไม่ได้ แต่ผมจะช่วยไม่ให้เขาทุกข์ใจแล้วกันนะครับ” +

100

“พอแล้วล่ะครับ คุณเองก็ทุ่มสุดตัวในการสอนผมด้วย” ไม่ได้หมายถึงแค่ความตั้งใจแต่หมายถึงกองชิปนั่นด้วย ความตั้งใจอีกอย่างก็คือหยุดเล่นต่อเมื่อสาวเจ้าหมดตัวด้วยน่ะนะ “หาอะไรทานก่อนกลับกันเถอะครับ” พูดไปโดยไม่ลืมที่จะนึกถึงดินเนอร์หลังจากได้กำไรมาแบบนี้อย่างที่พูดไว้ และก็ยินดีที่เป็นเขาเองได้เป็นคนเลี้ยงมื้ออาหารนี้ “ให้ผมตอบแทนที่คุณพาผมมาเดินเล่นตอนเรือหยุดนิ่งเถอะครับ”

“แลกกับสิ่งนี้นะครับ คุณซิลวาน” เขายื่นไข่มุกให้สลับกับใบโคลเวอร์สี่แฉก

100

เมริซตาแป๋วมองสามตนไปมาอย่างสนอกสนใจ “แปลว่าคุณรามอนมีครอบครัวอยู่ที่นี่หรอครับ?” “หรือแค่มาเซอร์ไพรส์พักร้อนกัน?” รู้สึกตื่นเต้นไปด้วย เพราะคงจะรู้สึกดีไม่น้อยที่อยู่บนเรือใหญ่มานานและได้กลับมาเจอครอบครัวอีกครั้ง “โอ้ะ ขอบคุณครับ ถ้าอย่างนั้น” นิ้วยาวหยิบบางอย่างออกมา มันเป็นไข่มุกรูปร่างโค้งงอไม่ออกทรงกลม แต่สีนวลประกายของมันทำให้รู้ได้ว่ายังเป็นคุณภาพดี +

100

เมริซทำท่าทางประหลาดใจกับกองชิปที่ได้คืนมาเท่าตัว แม้ในใจจะกังวลหน่อยก็ตาม “สงสัยผมใช้โชคในวันนี้หมดแล้วล่ะครับ” ไม่วายหันมาหัวเราะแห้ง “ภูมิใจในตัวผมไหมครับคุณพีพี?” กระนั้นก็ไม่วายถามออกไปในคำถามติดตลกแต่เขาพูดเอ่ยด้วยความอยากรู้จริง เพราะก็ตั้งใจเล่นตามที่เคยกล่าวไว้ “สนุกมากเลยล่ะครับ!” อาจเพราะไม่ได้ขาดทุนด้วยล่ะมั้ง แต่ถึงเขาแพ้หมดตัวก็คงจะพูดเช่นเดิม

“อ๋าา” แย่แล้วสิสาวเจ้าเขาลงหมดตัวเลยนะ หมดแบบเหลือทางที่ออกได้น้อยสุดแล้วอีก “งั้นผมลงแบงเกอร์หมดตัวครับ” ไม่เขาก็เธอที่จะได้เงินกลับบ้าน หรือไม่ก็ ดวงซวยไม่ได้เลยสักคน ว่างั้นแล้วก็เลื่อนชิปทั้งหมดออกจากหน้าตนเองราวกับเด็กเลียนแบบที่ลงหมดตัวเหมือนกัน

และเป็นเขาเองที่ต้องเงยหน้ามองมังกรกับชายสูงที่มีผมเฉดสีเดียวกัน “ยินดีด้วยนะครับที่ได้เจอกันแล้ว” “เหลนของคุณเป็นคนดีทั้งคู่เลยล่ะ” อีกคนก็ช่วยคนที่บาดเจ็บ และอีกคนก็ช่วยตามหาคนให้น่ะ

เมื่อทั้งสามมายืนรวมตัวกันก็พอเข้าใจความสัมพันธ์ได้แล้ว แต่อาจเพราะรามอนไม่เคยเจอกับซิลวานรึเปล่าถึงทำให้ทั้งสองคนปฏิบัติเหมือนคนแปลกหน้ากัน หรือแค่ไม่เคยเจอกันในโฉมที่เป็นอยู่ก็เท่านั้น? “ไม่เป็นครับคุณตา” “แต่ บังเอิญจังเลยนะครับ” เพราะเหลนที่ตามหาก็เป็นพี่ชายของคนที่อาสานั่งเป็นเพื่อนกับเขาด้วยแต่แรก พอได้ยืนบนทรายไร้รองเท้าเกี๊ยะแล้วก็ทำให้รู้ได้ว่า เขาสูงประมานเดียวกันกับคุณตา +

100

หากมีผู้เล่นคนอื่นลงเสมอกันละก็คงจะทำเขาประหลาดใจน่าดู แต่ดูเหมือนจะไม่มี และไม่ได้เสียเงินครั้งนี้ด้วย “เหมือนเดิมครับ” 30ชิปถูกลงฝั่งเพลย์เยอร์ ก็หวังว่าจะไม่เสมออีกรอบแล้วกันนะ 17 ฝั่งแบงเกอร์ และ 6 ฝั่งเพลย์เยอร์ ไม่ต้องคำนวนก็พอเห็นได้ว่าเพลย์เยอร์ใกล้กว่า เมริซเริ่มรู้สึกยินดีแต่ก็รู้สึกเสียใจแทนสาวคนข้างๆเหมือนกัน “ถ้าคุณหมดแล้วเราต้องพอนะครับ” หันไปพูดเช็คแต่ไม่ได้บังคับ

“เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงเข้าร้านซักผ้ากันบ่อย” เมริซยิ้มมองสาวเจ้าที่กำลังเอนจอยกับโต๊ะพนัน เขาเองก็หันมามห้ความสนใจในตานี้บ้าง นิ้วเรียวเคาะที่ชิปอย่างใช้ความคิดก่อนจะยกไปวางไว้ด้านหน้า “สงสัยต้องตามคุณให้ทันเสียหน่อย” “30 ฝั่งเพลย์เยอร์ครับ” (ครั้งนี้คุณทอยบ้าง สลับตากันทอยในดิสแล้วกันนะคะ)

พลันสายตาเห็นคุ้นเคยอยู่เมื่อกี้ลับสายตาไปสักพัก ก็มาปรากฏเป็นภาพตรงหน้าแทน ใบหน้าที่แสดงออกแต่ความสับสนเผยให้เห็นชัด “อะ คุณรามอน!?” เมริซลุกขึ้นยืนเปล่งเสียงดังออกไปด้วยความเป็นห่วง เห็นอีกคนหมุนติ้วๆก็นิ่งดูสถานการณ์ “ดูเหมือนจะตามเจอแล้วสินะครับ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอย่างโล่งใจที่รามอนเป็นคนพาคนนั้นมาหาด้วยตัวเองได้เลย

100

“ใจกล้าน่าดูเลยนะครับ” ไม่พออีกคนยังคงเดิมพันด้วย50ชิปแถมแทงลงตัวเลือกที่ออกยากยิ่งกว่า แต่ก็ได้กำไรหลายเท่าเหมือนกัน เมริซเลื่อนสายตาจากกองชิปนั้นไปอยู่ที่ไพ่บ้าง 14 ฝั่งแบงเกอร์ และ 10 ฝั่งเพลย์เยอร์ งั้นแปลว่าที่เขาลงไป20ได้คืนมา2เท่าเลยนะ แบบนี้ก็ได้กำไรแล้ว แต่ก็ไม่อยากคาดหวังมากไปสำหรับตาแรก “ต้องเอาเงินคืนแล้วไหมครับคุณพีพี?”