iiinova — where your digital self keeps evolving

ฉันยิ้มขึ้น ท่าทางกวนประสาทอยู่ไม่น้อย บ่นมาบ่นกลับไม่โกง เรื่องอะไรต้องยอม "เอาล่ะ ถ้าอยากเมาแอ๋หัวทิ่มข้างทางก็ตามใจ หวังว่าฉันจะไม่ต้องเรียกกู้ภัยมาเก็บซากคุณทีหลังก็แล้วกัน" ฉันมองคุณหัวจรดเท้าอีกครั้ง "4 คนหาม น่าจะไหว"

001

"แล้วก็อีกอย่าง" "ฉันกินผู้ชายแบบพวกคุณเป็นมื้อเที่ยง" "มื้อใหญ่เลยล่ะ เพราะงั้นฉันไม่แคร์หรอกว่าจะหาลูกค้าได้มั้ยหากฉันเป็นผู้หญิงขายตัว" "เผลอๆ ฉันเนี่ยแหละ จะเป็นคนจ่ายเอง" +

100

"ถ้าฉันเกลียดงานนี้จริงๆ ฉันคงไม่เข้ากะจนถึงค่ำ เพื่อจะตามจูงคนเมากลับเข้าเมืองรายทางแบบนี้หรอกนะคุณผู้ชาย" "และไม่ต้องห่วงเรื่องเงินภาษีที่พวกเราหม่ำๆกันหรอกนะ นายอำเภอก็เสียภาษีย่ะ ตาทึ่มเอ๊ย" ฉันยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มือสองข้างเปลี่ยนเป็นยืนค้ำเอวของตัวเองแทนแล้ว +

100

"ให้ตายสิ ตัวก็ใหญ่แท้ๆ แต่ไม่รู้จักโตเลยจริงๆนะ" เหมือนจะเริ่มหน่ายกับคำพูดหมิ่นประมาทของคนตรงหน้า แต่แน่นอนว่าฉันกลับไม่ได้มีท่าทีกลัวเลย ฉันเผชิญหน้ากับอาชญากรมานักต่อนักแล้ว ฉันผ่านการฝึกร่างกายมาแล้ว เพราะงั้นเลยไม่จำเป็นที่ต้องมาอกสั่นกับพลเรือนที่ฉันไม่รู้เลยว่าเป็นทหารผ่านศึก ถึงแม้บาดแผลเหล่านั้นจะชัดเจนว่าเขาเองก็คงจะไม่ใช่คนธรรมดา +

100

"ต่อให้ฉันจะขายจริงๆ ฉันมั่นใจว่าฉันเลือกลูกค้านะคุณผู้ชาย" "ประการหนึ่ง ฉันไม่ได้เมา และประการที่สอง ฉันกำลังทำหน้าที่ดูแลพลเรือน" "คุณคงไม่ได้อยากรู้อยู่แล้ว ว่ามันยุ่งยากแค่ไหนถ้าต้องคอยประสานงานหน่วยนิติเวชมาเก็บศพขี้เมาโดนรถชนเนี่ย"

100

ฉันยืนกอดอกอยู่แบบนั้น จนกระทั่งนิ้วหนาๆนั่นจิ้มบนร่างกายของฉัน น่าขันนักที่ฉันไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด กลับมีเพียงคิ้วที่ยกขึ้น เงยหน้ามองคนที่ดูตัวใหญ่กว่าที่เริ่มใช้ถ้อยคำรุนแรงใส่ "pfft—" ฉันส่งเสียงขำเบาๆในคอ ก่อนจะยืดอกสู้ ใช่ ฉันเองก็ไม่ได้กลัวคนแบบคุณนักหรอก แถมอีกอย่าง ยังมีคำว่าเจ้าหน้าที่คุ้มกะลาหัวฉันอยู่ด้วย (+)

100

Ellery Spencer (slow) @ellery-wtm.bsky.social · 14/03/2026

"คุณผู้ชาย คุณเมาแล้ว" "อีกอย่าง ที่น่าห่วงคืออุบัติเหตุต่างหากล่ะ" ฉันยกคิ้วมอง มือยกขึ้นกอดอก พ้อยขาคุยกับหนุ่มเมาแอ๋ตรงหน้า สายตาไล้มองตั้งแต่ใบหน้าของคุณจนไปถึงขา "เพราะดูจากร่างกายคุณแล้ว คงมีใครเอาชนะคุณยากแหงล่ะ" "เพื่อป้องกันอุบัติเหตุที่จะขึ้น ให้ฉันไปส่งมั้ย?"

100

Reposted by Maddison C.

#WTM_เปิดโรล [10 PM | Playground park] Not far from Murrwood High School stood a playground park. It had been built around twenty years ago, when the mayor launched a campaign to promote the health of young ones. She remembered that when it first opened,

132

I ask the forensic doctor in front of me with a teasing look, my voice still flat and even. I don’t wait for you to answer. I don’t care about your permission. I simply sit on the swing beside you. (มือใหม่หัดโรลค่ะพี่ ให้โอกาสหนุ)

110

Sand shifts and sighs beneath my steps as I cross the dark ground. Streetlight spills a pale glow, enough for our faces to fall into view. “Did someone die here or something, huh?” +

100

At first, I meant to step out and say that sitting alone this late at night could be dangerous. But when I look again, I see who it is. Ellery. I turn back to the car and take the cloth bag with the beer bottles. +

100

A tight tank top. Low-rise jeans. A big-buckle metal belt. Black high heels. I’m still wearing them to drive, even though I know that’s hardly a wise choice. +

100

A Honda Accord in San Marino Red—probably not a car you’re used to seeing. But the long-legged woman stepping out of it is someone you know very well. Me. +

100

Out of the corner of my eye, I notice someone sitting in the playground two hundred meters ahead. The car slows, smooth and steady, before settling to a stop nearby. +

100

The wind whistles wide and hollow, followed by the slow roll of tires over the road that runs into this narrow lane. Headlights slide through the night. Inside the car, glass gives a faint clink—clink, a light little chime from a cloth bag carrying four bottles of beer from the convenience store. +

100

"ครั้งหน้าลองใช้แบบสายรัดอกดูดีกว่านะคะ ตัวใหญ่แบบนี้" ฉันแนะนำไป ไม่รู้จะมีประโยชน์มั้ยเพราะฉันไม่เลี้ยงหมาด้วยซ้ำ สถานการณ์วุ่นวายเบาๆได้ผ่านพ้นไปแล้ว ฉันหันไปมองคุณเจ้าหน้าที่ฮอว์ธอร์น ผู้เป็นดั่งพี้เลี้ยง ลุง และพ่อของฉันก็ว่าได้ "คุณจับเจ้ากู๊ดบอยตัวนั้นเหมือนกำลังปล้ำกับจระเข้เลย" ฉันพูดติดตลกน้ำเสียงเรียบๆ พลางทำท่ากอดและจับปากกับอากาศเลียนแบบให้คุณดูแบบง่ายๆ

000

เจ้าของหมาเป็นคุณป้าที่เดินเร็วหอบตามมา มือถือสายจูงที่หลุดจากคอของเจ้าลาบาดอร์ตัวนี้ที่กำลังทำท่าทีราวกับจะอ้อนวอนให้เจ้าหน้าที่หนุ่มใหญ่ให้ช่วย 'ขอบคุณมากเลยนะจ๊ะ นายอำเภอ' 'พามาหาหมอทีไรแทบจับไม่อยู่ที่ทีเลย' เธอพูดแบบนั้น พลางดึงๆ หมาตัวเองออกมาใส่ปลอกคอให้เข้าที่ (+)

100

ฉันมองคุณผ่านแว่นตากันแดดขอบบาง มือสองข้างค้ำหัวเข่าตัวเองในท่าทางโน้มตัวมองอยู่แบบนั้น ไมได้เข้าไปช่วยอะไร ตามตรงแล้วฉันไม่ค่อยชอบนักพวกสัตว์ขนที่น้ำลายเยอะและกลิ่นสาบ ถึงแม้ว่าบนรถลาดตระเวนตัวเองบ่อยครั้งจะมีตัวนึงที่คอยไปไหนมาไหนด้วยก็ตาม แต่นั่นไม่ใช่หมาฉันสักหน่อย (+)

100

เสียงหอบดัง น้ำลายย้อยเลอะเสื้อคุณเข้าให้ และฉันที่วิ่งตามมาก็ได้ชะลอฝีเท้าลง ทั้งน้ำหนักและแรงของมัน คงจะมากพอให้คุณล้มได้เลย ฉันโน้มตัวลงในชุดที่ไม่สุภาพตามสไตล์ที่เห็นกันจนชินตา "เป็นปะป๊าให้พวกตัวขนตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย เจ้าหน้าที่ฮอว์ธอร์น?" น้ำเสียงและรอยยิ้มติดตลกเอ่ยถามไปแบบนั้น ในขณะที่เจ้าของสัตว์เลี้ยงวิ่งตามมาอย่างหอบเหนื่อย

000

(เค้ามาเล่นด้วยค่ะ อิอิ) "โอ้ว.." ฉันเองที่บังเอิญมาเดินลาดตระเวณแถวนั้น ถึงแม้จริงๆแค่กำลังอู้หาอะไรทานแล้วบังเอิญได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือ จึงได้รีบวิ่งตามมา และสิ่งที่ได้เห็นคือสุนัขพันธุ์ใหญ่อย่างลาบาดอร์รีทีฟเวอร์สีขาวน้ำลายย้อย ที่เหมือนกำลังหนีเจ้าของจากการจะพามาที่คลินิคสัตว์ แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มันโดนคุณจับไว้ในอ้อมอก และมันคงเหนื่อยที่จะกระเสือกกระสนหนีต่อไปแล้ว (+)

100

นัยย์ตาสีฟ้าสีเดียวกับอายส์ชาโดว์ เหลือบมองไปยังบุรุษที่ยืนยิงกระต่ายในที่สาธารณะ รถชะลอลง ก่อนจะลดกระจก แขนเท้ากับขอบหน้าต่างรถ พลางชะเง้อหน้าไปมองคุณ " ตรงนี้ไม่ได้นะคุณผู้ชาย " น้ำเสียงกึ่งแคชชวล ถึงแม้จะเป็นถนนที่ไม่มีคนพลุกพล่าน แต่ตราบใดที่อยู่ใกล้ถนนก็อันตรายทั้งนั้น ฉันสังเกตเขา ดูเมาใช่ได้ เพราะแบบนั้นเลยจอดรถลงในที่สุด "มาเดินเมาตรงนี้เดี๋ยวก็โดนปล้นหรอก"

100

(เค้ามาลองของคุณเกร๊ก 🗣️) (FYI : ผู้ปกครอง ok กับทุกการกระทำค่ะ มาเล่นกันเถอะ) รถจี๊ปคันหนึ่งได้แล่นลาดตระเวณไปตามถนนตรอกและซอกซอยเป็นกิจวัตร ฉันในฐานะเจ้าหน้าที่นายอำเภอก็กำลังลาดตระเวณก่อนเวลาเลิกงานในอีกไม่กี่ชั่วโมง ตอนนี้ห้อยแว่นดำไร้กรอบมีแบรนด์ไว้ตรงปกคอเสื้อ ที่ตอนนี้เปิดกว้างจากการไม่ได้ติดกระดุมถึง3เม็ดบน ตามสไตล์ของฉันที่หลายคนในเมืองคงเห็นชินตา (+)

100

และในตอนนั้น เจ้าหน้าที่รุ่นน้องอย่างแลนซ์เองก็เริ่มดุฉันเรื่องท่านั่งที่ไม่เหมาะสมของฉันรอบที่ล้านแปด ฉันทำหูทวนลม และในตอนนั้นยัยกล้ามบ้านี่ก็ตีขาฉัน "โอ๊ย!" "นี่กล้าแต๊ะอั๋งฉันเลยหรอ?" ฉันหันไปดุ มือยกแว่นดำตัวเองขึ้นพาดหัว ก่อนที่บทสนทนาของพวกเราจะดำเนินต่อไปในขณะที่รถยังแล่นบนถนนสาย wood side ในคืนที่ยังคงวุ่นวายเหมือนทุกที (จบ) (ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคะ เย้)

010

ฉันพยักหน้าเบาๆ มองผ่านเลนส์แว่นสีดำกับถนนที่เริ่มสาดแสงสีส้มเรื่อจนจะมืดโดยสมบูรณ์ตามรูปแบบฤดูใบไม้ผลิ "ขอบใจ เอล" ฉันเองก็ตอบสั้นๆ กลับไปแบบนั้น และนั่นคือสิ่งที่อยู่ในหัวฉันทั้งหมดที่จะพูดกับเจ้าตัว (+)

100

ฉันหัวเราะในลำคอเบาๆเล็กน้อย มุมปากก็ยิ้มบางๆ เมื่อได้ยินคำพูดสั้นๆของเพื่อนเก่า ถึงแม้จะน่าเป็นห่วงในเรื่องของคำว่าสัญชาตญาณจากเรื่องราวในอดีต ฉันไม่รู้หรอกว่าเจ้าตัวไปโดนอะไรมาบ้าง แต่ก็พอรู้ว่าเธอเจอกับอะไรมาก่อนเหมือนกัน (+)

100

"ขนาดยัยแลนซ์ขับวิบากไปสองหน เธอก็ยังดูแลมันได้ดีขนาดนี้" "งั้นฉันก็คงไม่ต้องมาพะวงว่าเด็กใหม่อย่างเธอจะทำอะไรเสียหายแล้วล่ะมั้ง" จริงๆ การทำงานของเอลเลอรี่ที่เห็นมาก็เรียกได้ว่าเป็นหมอน้ำดีคนหนึ่ง แต่จากประสบการณ์แล้ว พวกมือใหม่มักทำพลาดในตอนแรกเสมอ และนั่นทำให้ฉันกังวลเล็กน้อยในระยะเวลาที่ร่วมทางกันมาตลอด "หน้าที่แบ่งเค้ก ฉันยกให้เธอก็แล้วกัน เอล" "ยินดีต้อนรับกลับบ้าน"

100

แต่น่าประหลาดใจที่สถานการณ์มะรุมมะตุ้มก่อนหน้านี้ เอลเลอรี่กลับรักษาสภาพของมันออกมาได้เป็นอย่างดี "เก่งนี่" ฉันพูดขึ้น โดยไม่ได้สนคำถามเรื่องการซื้อเค้กก้อนใหม่เลยสักนิด ฉันหันกลับไปมองทาง มุมปากยกยิ้ม น้ำเสียงเรียบตึงในตอนแรกดูอ่อนและติดตลกมากขึ้นมาแล้ว (+)

100

แว่นดำถูกสวมกลับเข้าบนกรอบหน้า ขายกขึ้นนั่งไขว่ห้างบนรถคันใหญ่นั้น เรื่องนี้ฉันถูกดุไปหลายร้อยครั้ง ว่าท่านั่งดังกล่าวมันอันตรายแค่ไหนในสถานการณ์บนท้องถนนแบบนี้ แต่ก็ช่างสิ ฉันสะดวกแบบนี้นี่ และให้เดาว่าวันนี้ก็คงโดนดุอีกแหง หมอสาวพูดถึงเค้กที่เราซื้อมา ฉันมองเจ้าตัวผ่านกระจกมองหลัง ก่อนจะเอียงคอไปมองสภาพเค้กในกล่องนั้นด้วยใบหน้าที่เหมือนจะไม่ใยดีมันนัก (+)

100

Lance (ขอเวลารื้อฟื้นคาร์) @lance-clowleywtm.bsky.social · 12/03/2026

ฉันนั่งฟังคำบ่นของหมอสาวหน้าใหม่ เข้าใจดี ช่วงแรกๆที่ฉันนั่งกับยัยแลนซ์ก็รู้สึกอะไรทำนองนี้ แต่ในตอนนี้มันกลับกันแล้ว ฉันชอบความเร็ว และแน่นอนว่าแลนซ์ทำได้ดีเลยล่ะที่จะตอบสนองความอยากนั้น แต่ตลอดมาฉันก็ไม่ค่อยจะชมเจ้าตัวนัก เดี๋ยวเหลิงไปใหญ่จะตายกันเอาเข้าสักวัน (+)

100

Reposted by Maddison C.

|•สำนักงาน |• เวลา 14.30 เจ้าหน้าที่สาวที่เพิ่งกลับมาจากงานตรวจตรารอบเมือง เธอหนีเข้าไปนอนพักสายตาที่ห้องพักรับรองที่สำนักงานโดยที่มีนิตยสารเล่มโปรดวางอยู่บนหน้า ดูเผินๆก้เหมือนนิยสารแฟชั่นทั่วไป แต่หาก(คุณ)พยายามเอื้อมไปหยิบมาเปิดดูเนื้อหาด้านในเเล้ว อาจจะพบกับสิ่งวาบหวิวที่ชวนจักจี้หัวใจเหล่าชายได้ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะหลับโดยที่ไม่รู้ตัวเสียด้วยว่าวางหนังสือเล่มนั้นไว้บนหน้า..

5117

Reposted by Maddison C.

𝓛𝓮𝓮 𝓛𝓸𝓭𝓮𝓷 ( Slow มาก) @madamlee2-wtm.bsky.social · 10/03/2026

#WTM_Openseason (แวะมาแปะชุดมาดามในงานค่า เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาทยอยตอบโรลกะแจมทุกคนนะค้า ขอตัวนอนก่อน)

2167

รถจี๊ปชะลอลง ก่อนจะจอดขนาบข้างรถคันนั้น ฉันชะเง้อหน้าไปหา แขนเท้าขอบหน้าต่างมองเด็กผู้หญิงหน้าตาดีในสถานที่อับสายตาเช่นนี้ "Nice pick." ฉันชมออกไปเพราะเพลงที่เจ้าหล่อนเปิดมันก็ตรงจริตฉันเกิน "need help?"

100

แสงไฟยกสูง คงพอๆกับหน้าอกที่ถูกดันขึ้นใต้เสื้อเชิ้ตราชการที่ปลดกระดุมลงถึงสามเม็ดด้วยอารมณ์อึดอัด ฉันยังคงมุ่งหน้าไปตามทางเปลี่ยวพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ไกลสายตา ฉันเห็นรถหรูคันหนึ่งที่จอดอยู่ผิดวิสัย ใครกันจะมาสนใจรับลมในที่แบบนี้ เว้นเสียแต่จะมีเหตุอันใดให้เจ้าตัวเอารถราคาแพงมาเสี่ยงไกลที่อยู่ผู้คน (+)

100

Dorothy @dorothydyers-wtm.bsky.social · 09/03/2026

ล้อรถจี๊ปขอบสิบห้าลายดอกยางบล็อกใหญ่กำลังหมุนวนไปบนถนนแถบ wood side ยามวิกาลไร้แสงสีต่างจาก downtown ฉันที่ตั้งใจจะกลับบ้านตัวเองหลังจากเลิกงาน เอาตามตรงมันหมดกะฉันไปตั้งนานแล้ว แค่ทำตัวเสนอหน้าทำงานต่อไปเพราะไม่มีอะไรทำก็เท่านั้น (+)

100

Reposted by Maddison C.

#WTM_เปิดโรล แยกรูท | 22:00 | ถนนในย่านWoodside เส้นทางในยามวิกาลทอดยาวเงียบงัน มีเพียงแสงไฟข้างทางที่ส่องสลัวเป็นช่วงๆ หากใครสักคนสัญจรผ่านมา ก็อาจสะดุดตากับภาพที่ไม่เข้ากับบรรยากาศนัก รถเปิดประทุนสีแดงสดคันหรูที่จอดนิ่งอยู่ข้างทาง ข้างมันมีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ ท่าทางหงุดหงิดราวกับกำลังทะเลาะกับโชคชะตา…หรืออย่างน้อยก็กับยางรถ "เวรเอ้ย!" (+)

144

"ไปรับสองคนนั้น และไปดื่มกันเถอะ" "ฉันหมดอารมณ์จะไปงานแฟร์แล้วล่ะ" ฉันบ่นให้ทั้งสองคนบนรถฟัง "ยังอยากอ้วกอยู่มั้ยหมอ?" @ellery-wtm.bsky.social

100

เสียงประตูรถปิดลง เครื่องยนต์ดังขึ้นก่อนที่แลนซ์จะขับรถออกไปเช่นเคย อย่างน้อยความเร็วก็ไม่ได้โหดเท่ารอบแรกที่เอลเคยได้นั่ง ... หมวกวันเกิดที่หน้าคอนโซลรถตอนนี้หล่นลงที่ใต้เบาะ ฉันหยิบขึ้นมาวางไว้ที่เดิมในขณะที่รถกำลังแล่นไปอย่างเรียบง่าย (+)

100

ก่อนจะเดินไปหาเจ้าหน้าที่หนุ่มอีกคน ฉันเว้นระยะห่าง มีสองอย่างหากไม่ใช่เพราะความเหมาะสม ก็อาจจะเป็นเพราะไม่อยากโดนบ่นเรื่องการแต่งกายที่ไม่ถูกระเบียบวินัยที่ควรจะเป็นของตัวเอง "ขอบคุณที่เป็นธุระให้ เจ้าหน้าที่ดาวน์นิ่ง" "รายงานเบื้องต้นฉันจะเขียนเอง" ฉันแจ้งให้ทราบก่อนจะบิดคมเอี้ยวตัวกลับขึ้นรถไปทันทีไม่ปล่อยให้บทสนทนายาวไปมากกว่านี้ (+)

100

... เวลาล่วงผ่านไปไม่กี่นาที หน่วยเสริมได้เข้าถึงพื้นที่แล้ว กระบวนการต่างๆถูกดำเนินการไปอย่างขะมักเขม้น ศพถูกเคลื่อนย้ายอย่างมิดชิดขึ้นรถอีกคัน "กลับกันเถอะ หมดหน้าที่ของเราแล้ว" ฉันหันไปหาทีมเมทของตัวเอง อย่างแลนซ์และเอลเลอรี่ (+)

100

เมื่อแต่ละคนแยกย้ายกันทำหน้าที่ ฉันเดินกลับไปที่รถอีกครั้ง ก่อนจะประสานงานไปยังศูนย์ใหญ่เพื่อแจ้งถึงการพบศพที่สองในหมวดหมู่คดีฆาตกรรม รวมไปถึงประสานไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้เข้าสู่พื้นที่ เมื่อเสร็จจากตรงนี้แล้ว ฉันก็ไปร่วมกันอเมริกันมุงออก "ถอยไป ถอยไป พื้นที่นี้ห้ามเข้าแล้วไม่รู้รึไง" ฉันเดินไปยืนอยู่หน้าเทปกั้น พยายามใช้สัญญาณมือกันคนออกไปจากเทปสีเหลืองนี้... (+)

100

ฉันยืนประเมินสถานการณ์ ทุกอย่างดูเป็นไปตามขั้นตอนที่เหมาะสมแล้ว ไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองนักแต่แน่นอนว่าการจัดการงานและคุมทีมของตัวเองนั้นยังเรียกได้ว่ารวดเร็วและยังคงคุณภาพไว้อยู่ในฐานะเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน (+)

100

"เจ้าหน้าที่นิติเวชมาถึงแล้วค่ะ, เจ้าหน้าที่ดาวน์นิ่ง" ฉันแจ้งให้เขาทราบ เปิดทางให้หมอนิติเวชเพียงหนึ่งเดียวตรงนี้ได้เข้าไปสำรวจศพ @ellery-wtm.bsky.social

100