iiinova — where your digital self keeps evolving

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 14h

ㅤ ยังเหลืออีกงานสุดท้าย เขาจะได้กลับบ้านสักที ด้วยระเบียบการจ่ายเงินเพิ่มเพื่อเก็บขยะที่ปริมาณมากกว่าปกติ ทำให้เขาต้องจัดแจงเอาถุงที่เต็มไปด้วยขวดพลาสติกและห่อพลาสติดที่หุ้มรอบขวดพวกนี้ไปวางในที่สำหรับจัดการพิเศษสำหรับย่านเริงรมย์ ดีที่พวกโฮสต์แยกไปแล้วบางส่วน เลยเหลือแค่งานตรวจดูอีกรอบแล้วก็จัดถุงวางแยกให้เป็นระเบียบ ㅤ

000

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 14h

ㅤ เบียคุยะเห็นแบบนั้นจึงเปิดตู้แช่ที่อยู่ตรงปลายเท้า ใช้สำหรับแช่เครื่องดื่มไว้ผสม หยิบเครื่องดื่มแก้แฮงก์แบบที่หาซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อทั่วไป ถึงจะรู้ว่าช่วยอะไรได้ไม่มาก แต่เขาก็แอบซื้อทิ้งไว้ติดตู้อยู่ตลอด เขาหยิบมันออกมา เดินเอาไปวางตรงหน้าโดยไม่ได้ปริปากพูดอะไร ใบหน้าทำทีพยักพเยิดไปยังขวดแก้วก่อนจะเดินออกไปทางประตูหน้าร้าน ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 14h

ㅤ เขาเห็นอูจิยามะกำลังนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดิมกับที่นั่งเคียงคู่กับแขกที่มักจะร้องขอให้ร้องเพลงปิดร้านประจำ แววตาที่ปรือปรอยไม่ต่างจากสายตาเดียวกันกับที่เขามักจะได้เป็นผู้เดียวที่เฝ้ามองมันในยามเช้า ถึงจะเหนื่อยแค่ไหน แต่ก็ยังคงพยายามจะกอบโกยลมหายใจในช่วงเวลาค่ำคืนให้ตัวเอง ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 14h

ㅤ เขาเก็บกวาดทำความสะอาดเคาน์เตอร์บาร์และส่วนอื่น ๆ ที่อยู่ในความรับผิดชอบของตัวเอง รวมไปถึงการสรุปรายการออเดอร์ประจำวัน กว่าจะทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเวลาก็ล่วงเลยมาถึงช่วงเวลาปิดร้าน พวกโฮสต์พากันส่งเสียงโอดครวญด้วยความเหนื่อยล้า ช่วงใกล้ปิดยอด งานเรียกขอให้ดื่มมักจะหนักกว่าปกติเท่าตัว ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 14h

ㅤ และเมื่อเวลาเลิกงานใกล้เข้ามา เขาก็พบว่าอีกคนได้คลาดหลุดจากสายตาเขาไปแล้ว แม้ในใจจะยังหลงเหลือความติดค้างสงสัยในใจ แต่การไม่ไปรื้อฟื้นกับมันอาจจะดีกว่ากันแล้ว น่าแปลกที่ต่อให้ทำทีเหมือนว่าจะปล่อยผ่านไป แต่ในใจของเขากลับร้อนรุ่มยิ่งกว่าเปลวเพลิง ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 14h

ㅤ อดีตที่เคยหยุดนิ่งไปนาน กลับกลายเป็นหวนย้อนคืนกลับมา แววตาที่สร้างความรำคาญนั้น รบกวนเขาจนต้องเป็นฝ่ายเลิกใคร่ใส่ใจและปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยที่เขาไม่เอาตัวเองไปยึดติดกับมัน แต่การแสร้งทำเช่นนั้น กลับยิ่งกระตุ้นให้เขาจดจำมันได้ยิ่งกว่าเก่า ต่อให้ทำเป็นไม่สนใจ เมินเฉยเสมือนไม่ได้คิดถึงเรื่องอะไร รู้ตัวอีกทีก็ไม่สามารถรับมือกับความทรงจำมากมายไหลทะลักพวกนี้ได้อีกㅤ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 15h

ㅤ การที่คนเราพยายามเลี่ยงหลีกจากอะไรบางอย่างจนคิดว่าทำมันสำเร็จแล้วคงเหมือนตอนค้นพบความสงบสุขในชีวิต ทุกอย่างผ่านไปจนเริ่มลืมตัว หลงคิดว่าจะไม่มีวันกลับไปนึกถึงมันได้อีก จนกระทั่งเมื่อได้สบตากับแววตาที่สะท้อนตอบกลับราวกับจะประกาศกร้าวถึงความคุ้นเคยต่อกันดีนักหนา หรืออาจเป็นจิตใจของเขาที่ได้มอดไหม้หลังสบมองดวงตาคู่นั้น ㅤ

100

Reposted by 𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑

𝐔𝐂𝐇𝐈𝐘𝐀𝐌𝐀-𝐒𝐀𝐍 𝐍𝐎.𝟑 @hostshuuza.bsky.social · 08/10/2026

@soundshiki.bsky.social เห็นว่าจะมาช่วยที่ร้านใช่ไหม ฝากซื้อบุหรี่หน่อยสิ terra black fuchsia menthol เบอร์ 54 มั้ง

002

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 06/10/2026

ㅤ บุคคลที่ครอบครองความปรารถนาเขาไว้เสียท่วมท้นอยู่นานแรมปี ก่อนที่เขาจะได้รู้ความจริงที่ยากเกินกว่าจะให้อภัย สิ่งที่ยังเป็นบาดแผลซึมลึกภายในใจเขามาตลอด ทั้งหมดนั่นคือบุคคลเดียวกันที่ย่ำยีความรู้สึกเขาไม่เหลือดี กับคนคนนั้น ที่เขาทั้งนึกชิงชังและไม่เคยคิดอยากจะพบกันอีก ทว่าจู่ ๆ ก็มีเหตุให้ได้กลับมาพบกัน ราวกับภาพหลอนที่ไล่ตามทัน หลังจากที่พยายามจะหนีมาตลอด ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 06/10/2026

ㅤ และเมื่อมันเป็นไปตามใจที่เขาตกล่องปล่องชิ้นจนตัวเขาเองก็หลงคิดว่า สิ่งนี้จะสร้างความชอบใจเขาไปได้ตลอด จนกระทั่ง…การได้กลับมาพบกับใครสักคน ในรูปแบบที่ตัวเขาเองก็ไม่ได้คาดคิดถึงมัน หรือร้องขอให้ความรู้สึกก่อตัวขึ้นไวกว่าความคิด หลุมบ่อที่ผุดพรายขึ้นมากลางอกอย่างไร้เหตุผล ไม่ต่างกับความทรงจำหนึ่งที่เคยปิดตาย ปริแตกจนไหลทะลักลอยอยู่เต็มหัว… ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 06/10/2026

ㅤ การที่ยังรับรู้ได้ถึงสิ่งพวกนี้ ราวกับย้ำเตือนถึงตัวตนของเขาในปัจจุบันไปด้วย ว่าตัวเขาที่กำลังช่วงชิงกายบางและเสียงร้องครวญครางขณะที่เขาสอดตัวเข้าหาเรียวขาที่อ้าถ่างร้องหาเขานั้น ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองหลงมัวเมาดูไม่ต่างจากสัตว์กินเนื้อตัวหนึ่ง และเมื่อเขาได้ครอบครองมันตามใจที่ถวิลหา ฉกชิมอย่างไม่สนต่อกงการใดㅤ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 06/10/2026

ㅤ เบียคุยะไม่คิดปฏิเสธว่าเขาชื่นชอบการได้ทำกันหลังเลิกงานกับอีกคน การได้ร่วมจมจ่อทำเรื่องแบบนั้นกันทั้งที่เพิ่งกลับจากที่ทำงาน นัวเนียกันโดยที่มีกลิ่นทั้งจากมวลควันเผาไหม้จากบุหรี่หรือกลิ่นแรงฉุนจากแอลกอฮอล์ผสมปนเปไปกับน้ำยาเซ็ตผมที่ได้กล่าวถึงไป ทำให้เขารู้สึกราวกับได้ตีตราแสดงความเป็นเจ้าของว่าคนตรงหน้ายังเป็นคนของเขา ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 06/10/2026

และเพราะแบบนั้นน้ำยาเซ็ตผมนี้เลยถึงได้ติดใจเขาเสียขนาดนี้ กลิ่นที่ติดอยู่บนเสื้อเขามาตั้งแต่ตอนพัก เหตุเพราะเขาจัดแจงพยุงศีรษะของผู้เป็นทั้งคนรักคนปัจจุบันของเขาและเป็นถึงอันดับสามของร้านที่เขาทำงานอยู่ ลงมาเอนซบสั้น ๆ เพื่อคลายอาการปวดหัว ทว่าต่อให้ผ่านมาระยะเวลาหนึ่งแล้ว กลิ่นฉุนกึกนี่ก็ติดค้างราวกับกำลังเรียกร้องแสดงความเป็นเจ้าของ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 06/10/2026

ㅤ กลิ่นน้ำยาเซ็ตผมค้างเติ่งอยู่ที่ปลายจมูก กลิ่นที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี หรือเมื่อคราออกแรงขยุ้มกลุ่มผมนั้นเพื่อระบายมวลอารมณ์ระหว่างที่เรียวปากอวมอิ่มของอีกคนกำลังครอบรั้งเพื่อปรนเปรอให้เขาหลังผ่านค่ำคืนที่แสนยาวนานสักคืนมาแล้ว การใช้ชีวิตร่วมกับใครสักคนมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง คงเป็นธรรมดาที่เขาจะเริ่มให้ความสำคัญกับสิ่งที่รอบตัวคนนั้นมากกว่าจะมีแค่ความคิดของตัวเองเพียงลำพัง ㅤ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 06/10/2026

อะไรแบบนั้น ไม่จำเป็นหรอก…ผมไม่ต้องการ ก็นะ ถ้ายามะซังรำคาญ ผมจะเลิกออกมาแล้วก็ได้ เห็นช่วงนี้ดูจะดื่มหนักกว่าปกติ ก็แค่อยากจะมาดูให้แน่ใจ ถ้าทำให้ลำบากใจก็จะไม่ทำแล้ว

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 06/10/2026

ไม่ใช่เพื่อนหรอก ไม่ได้สนิทอะไรกัน…ความทรงจำที่นั่นก็ไม่ได้น่าจดจำขนาดนั้น ผมไม่ถนัดคุยตามมารยาทด้วย คุยผ่านคุณไปก็แล้วกัน ผมไม่มีอะไรจะคุยด้วย

100

Reposted by 𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑

𝐃𝐀𝐈𝐒𝐔𝐊𝐄 ( 大輔 ) @fastfoodie.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ “ไปหามันให้ได้อะไรขึ้นมา ก็รู้นี่ว่ามันน่ะ…“ เรียวเฮย์กระแทกแก้วน้ำพลาสติกลงบนโต๊ะอย่างแรง ทำให้ทั้งสองคนกลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งร้านเนื้อย่างชั่วขณะหนึ่ง “งั้นนายก็ตอบฉันมาสิ” ไดสุเกะไม่ทุกข์ไม่ร้อนกับทั้งคำพูดของเรียวเฮย์และการกระทำเช่นนั้น เขายังมีกระจิตกระใจคีบเนื้อที่ย่างจวนเจียนจะไหม้มาพักไว้บนจาน แล้วเอ่ยถามอีกคนด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ว่านายไปหาฮารุกิทำไม” ㅤ

116

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ “อืม ไว้ทีหลัง ผมจะออกไปข้างนอก” รู้ตัวอีกที เขาก็ทิ้งทุกอย่างไว้ตรงนั้น ไม่คิดแม้แต่จะตอบคำถามในหัวตัวเองว่ามันคืออะไร แต่ที่รู้แน่ ความรู้สึกที่ควบคุมไม่ได้กำลังเล่นงานให้เขาพาลนึกหงุดหงิดจนสติที่มีแทบจะขาดสะบั้น ㅤ

000

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ ”โทษ…“ เขาพูดด้วยความสับสนก่อนจะผละตัวออกโดยไม่สนใจว่าสภาพตอนนี้เป็นอย่างไร เขาพยายามตั้งสติ แต่กลับมีเพียงเสียงถอนหายลากยาวดังออกมา “เบียคุยะ” เขารู้สึกถึงฝ่ามือที่แตะลงมาบนบ่า มันไม่ได้มีน้ำหนักอะไรเลย แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงน้ำหนักที่ทิ้งลงมาจนซึมซาบไปถึงข้างใน เขาวางมือประกบลงเข้าหามือของอีกคนก่อนจะหันไปมองด้วยแววตาว่างเปล่า คล้ายกับการบอกอนุญาต ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ ภาพทั้งหมดหายไปจากสมองฉับพลัน เมื่อพบว่าความจริงตรงหน้าเขาทำอะไรลงไป ก็ยิ่งประหลาดใจ เมื่อในห้วงแห่งความคิดนั้น สีหน้าและคำพูดที่ร้องหาเขากลับไม่ได้มาจากปากของคนที่กำลังร้องบอกอยู่ใต้อาณัติ เบียคุยะเบิกตากว้างกับเรื่องที่เกิดขึ้น ความรู้สึกของความคับแน่นที่สอดอยู่เบื้องล่างทำให้เขาสติหลุดลอยไปชั่วครู่หนึ่ง ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ ความกระหายจากราคะทำให้เขาออกแรงขยับเข้าหาช่องทางนั้นอยากสุดแรงและปล่อยให้เสียงร้องนั้นเรียกหาเขาในตอนที่ร่างของพวกเขากำลังบดเบียดเข้าหากันด้วยแรงปรารถนาที่พวยพุ่งจนถึงขีดสุด ”อึก..!! เจ็บบ…!!“ㅤ ㅤ …!! ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ เขาขมวดคิ้วมุ่นอย่างนึกหงุดหงิดใจ ภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัวจนตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจ ความรู้สึกนั้นที่คั่งค้างมาตลอดทั้งคืน ใบหน้าแสนเศร้าสร้อยของคนคนนั้นกลับกลายเป็นเรียวปากที่กำลังอ้ากว้างขณะที่เขาวางมือบีบรั้งลำคอนั้นไว้ด้วยแรงที่คล้ายกับอยากบดขยี้อีกคนให้แหลกคามือ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ คำตอบที่อยู่ตรงหน้ายังคงเหมือนเดิม…เรียวขาที่ถูกอ้าถ่างให้เขาได้แหวกว่ายความปรารถนาของห้วงแห่งความต้องการอย่างไม่ยี่หระ ใบหน้าที่เริดร้องหาเขาด้วยเสียงกระเส่า แต่แล้วทำไม… ยังรู้สึกรำคาญใจได้มากขนาดนี้… ㅤ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ และเมื่อร่างคนตรงหน้าบิดเร้า เอ่ยเรียกหาเขาด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน เขาก็โน้มใบหน้าเข้าไปกัดใบหูเพื่อระบายความกระสันของตัวเอง บุคคลที่เขายอมก้มหัว ยินยอมจะทำในสิ่งที่ไม่เคยทำความเข้าใจด้วยความระแวดระวัง เพียงปรารถนาให้ร่างทั้งร่างของคนตรงหน้ายอมศิโรราบแต่เขาเพียงผู้เดียว และในทุกครั้งที่เขาได้รับการยินยอม เขาก็ไม่เคยสลัดหลุดพ้นจากความลุ่มหลงจากความเยินยอ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ แพขนตาขยับเป็นจังหวะเชื่องช้าจนยากจะละสายตาไปมองอย่างอื่น ความปรารถนาที่ชักนำเพียงใช้เป็นข้ออ้างจะสลัดจากความคิดคาราคาซัง กลับกลืนหายไปกับมวลอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้าเขาให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน เขาไม่ได้เอ่ยขออนุญาตด้วยคำพูด แต่ใช้มือสอดลงผ่านขอบกางเกง ลากปลายนิ้วสาละวนเข้าหาส่วนท่อนล่าง วางปลายนิ้วด้วยจังหวะที่เขามักทำกับอีกฝ่าย ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ สิ่งที่รู้แน่คือสายธารที่จะไม่มีวันหวนคืนกลับไปได้อีก ในความสัมพันธ์ที่ผ่านมาครั้งนั้นเองก็เช่นกัน…เขาไม่ได้อยากจะรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น กลับกันมันจบลงไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว สุดท้ายแล้ว เขาก็ตัดสินใจขยับตัวอีกครั้ง ใบหน้าสวดสอดเข้าหาร่างใครอีกคนที่นอนอยู่ข้างกาย เพียงผ่อนลมหายใจรินรดแถบแถวซอกคอ อีกคนก็ส่งเสียงคล้ายครางถามราวกับสงสัยก่อนจะลืมตาปรือปรอยมองมาที่เขา ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ คำถามที่รู้อยู่แก่ใจสำหรับเขา…มันจะยังสงบนิ่งอยู่แบบนี้ได้อีกเท่าไร ความรู้สึกคล้ายกับเปลือกไข่บอบบางที่ก็ไม่คิดว่าวันหนึ่งมันจะแตก แต่เขากลับคิดว่า ถ้าแค่กดแรงลงไปยังไงแล้วมันก็จะล้นทะลักออกมาที่แม้แต่จะย้อนกลับไปก็ไม่มีวัน หรือจะไหลต่อไปข้างหน้าก็บอกไม่ได้ว่าจะเป็นอย่าง ㅤ ㅤ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ ไอเย็นจากด้านนอกส่งผ่านบานกระจกจนทำให้เขารู้สึกเย็นจนต้องพลิกตัวออกมาให้พ้นจากมุมบานหน้าต่าง มือเอื้อมจับบานผ้าม่านระวังไม่ให้แสงแดดสาดกระทบลงมา เสียงลมหายใจผ่อนเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอบอกให้รู้ว่าคนที่นอนอยู่ข้างกายเพิ่งจะหลับสนิทได้ไม่นาน แต่ถึงอย่างนั้นแล้ว ตัวเขากลับข่มตาหลับไม่ลงเลยสักนิด ㅤ ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤ เวลาล่วงเลยผ่านมาเกือบสัปดาห์เศษ ที่ใบหน้าใครบางคนยังคงวนซ้ำอยู่ในหัว แม้ไม่ได้คุยอะไรกันสักคำ แต่กลับทิ้งร่องรอยเอาไว้จนยากจะสลัดออก แม้กระทั่งไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ เพียงแค่นั้นก็สร้างความร้อนรนใจจนความอดทนที่มีแทบขาดสะบั้น คำถามที่ไม่คิดแม้แต่จะสร้างขึ้นมา กลับกลายเป็นความรู้สึกที่อยากจะค้นหาคำตอบผ่านการกระทำบางอย่างที่ยากเกินกว่าจะสาธยายถึง ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 05/10/2026

ㅤㅤ คำคำหนึ่งหลุดหายไปจากสมอง นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก แต่ถ้านึกออกแล้วคงจะอธิบายถึงความรู้สึกคั่งค้างให้เขาได้มากกว่าที่ควร ลอดเลยผ่านไปนอกหน้าต่างมีเสียงคนปั่นจักรยานผ่านไปสองสามคน กับเด็กเล็กที่กำลังเร่งรีบสะพายกระเป๋าเดินไปโรงเรียน ช่วงเวลาที่พลิกกับอีกด้านกับชีวิตของเขา ขณะที่โลกกำลังเริ่มต้นวันใหม่ แต่สำหรับเขาแล้ว ชีวิตที่แสนวุ่นวายเพิ่งจบลงไปได้ไม่กี่ชั่วโมง ㅤ

107

Reposted by 𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑

𝐃𝐀𝐈𝐒𝐔𝐊𝐄 ( 大輔 ) @fastfoodie.bsky.social · 04/10/2026

เขาคนนั้นรู้สึกยังไงกับผม

111

Reposted by 𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑

𝐃𝐀𝐈𝐒𝐔𝐊𝐄 ( 大輔 ) @fastfoodie.bsky.social · 04/10/2026

ไม่ชอบ

105

Reposted by 𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑

𝐃𝐀𝐈𝐒𝐔𝐊𝐄 ( 大輔 ) @fastfoodie.bsky.social · 27/09/2026

ㅤ “เอาเงินไปทำอะไรเยอะแยะ” ปู่ฮาเซงาวะเอ่ยถามหลานชายที่โตจนเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังไม่วายแยกตัวออกไปอยู่คนเดียว เขายังอาศัยอยู่บ้านหลักร่วมกันกับพ่อ แม่ และคุณปู่ ในขณะที่ลูกหลานคนอื่น ๆ ต่างก็ย้ายไปอยู่อพาร์ทเมนต์กันหมด “…ซื้อของ” “ลองคิดเรื่องทำงานพิเศษดูไหม ไดสุเกะ” “จะลองคิด” แค่ลองคิดแต่คงไม่ทำ “เอาเถอะ ฉันเหนื่อยจะพูดแล้ว” ㅤ

1113

Reposted by 𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑

𝐃𝐀𝐈𝐒𝐔𝐊𝐄 ( 大輔 ) @fastfoodie.bsky.social · 27/09/2026

ใครจะมีแมวอยู่ในร่าง ... ไม่มี

001

Reposted by 𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑

𝐃𝐀𝐈𝐒𝐔𝐊𝐄 ( 大輔 ) @fastfoodie.bsky.social · 27/09/2026

บ...ไม่รู้

001

Reposted by 𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑

𝐃𝐀𝐈𝐒𝐔𝐊𝐄 ( 大輔 ) @fastfoodie.bsky.social · 27/09/2026

…

001

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 22/09/2026

ㅤㅤ กับใครคนนั้นที่ไม่คิดว่าจะได้หวนกลับมาเจอกันอีก จากรูปแบบความสัมพันธ์ที่ตัวเขาในตอนนี้เองก็ไม่จะเข้าใจ จะทั้งจากความคะนองหรือสัมผัสที่เคยเสพติดจนจมจ่อไม่ต่างจากสัตว์กินเนื้อ ในแบบที่คิดแล้วก็ขยาดจนไม่มีวันอยากจะกลับไปนึกถึง รู้ตัวอีกทีสิ่งรบกวนใจนั้นก็แทรกซึมเข้ามาเร็วรวดจนไม่อาจจะยับยั้งไว้ได้อีกต่อไป ㅤ

021

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 22/09/2026

ㅤ ความคิดที่แสนกระจัดกระจายไม่เป็นรูปเป็นร่าง ขาดช่วงไปเพราะเสียงเครื่องบินลำหนึ่งที่บินพาดผ่านมาพอดี ความสงบแบบที่ถูกรบกวนอาจเป็นสิ่งที่ตัวเขาตอนนี้ชอบมากที่สุดแล้วก็เป็นไปได้…เบียคุยะคิดขณะเดินจับไม้แขวนของชุดทีละตัว เพื่อไม่ให้พวกมันพัดปลิวมากองรวมกัน ถึงจะคิดแบบนั้น…แต่เจ้าของแววตาแสนเศร้าสร้อยที่ได้สบมองกลับไปเมื่อคืนก่อนก็ยังคอยรบกวนใจเขาได้อยู่เรื่อย ㅤ

101

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 22/09/2026

ㅤ แต่เมื่อเข้ามาจนใกล้ กลิ่นที่ยังค้างติดตรึงอยู่ก็ยังคงเป็นกลิ่นผลไม้อ่อน ๆ ที่เกิดจากน้ำยาเผาไหม้ของมวนบุหรี่ไฟฟ้า กลิ่นพวกนี้คงตลบอบอวลจนหลอมรวมกับเจ้าของเสื้อตัวนี้ไปแล้วเช่นกัน กลิ่นแบบที่มักจะตีขึ้นจมูกเสมอกระทั่งตอนเดินเฉียดผ่านหรือตอนที่กอดก่ายซุกไซ้กันอยู่บนเตียง ㅤ

110

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 22/09/2026

ㅤ ก่อนที่เสื้อเชิ้ตสีม่วงระบายขาวเป็นดวง ๆ ตัวหนึ่งจะหลุดจากไม้หนีบไปข้างหนึ่ง การเคลื่อนไหวพัดพลิ้วตรงหน้าราวกับกำลังเรียกร้องความสนใจให้กับเขา เบียคุยะหยัดตัวขึ้นจากพื้นแข็งกระด้าง ตรงเข้าไปจัดเสื้อตัวนั้นให้หนีบไว้กับตัวหนีบตามเดิม แม้หลังซักเสร็จกลิ่นเจลบอลจะอบอวลแตะปลายจมูก ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 22/09/2026

ㅤ ก้อนเมฆกระจายตัวเป็นริ้วบาง ๆ ลอยตัวอยู่เหนือชั้นบรรยากาศ ตกเป็นเงาสะท้อนบนนัยน์ตาเฉดสีเข้มของชายหนุ่ม นอกจากสภาพอากาศแล้ว อาจเป็นจิตใจของเขาในยามนี้เองที่ยากจะคาดการณ์ว่าต้องการสิ่งใดอยู่เป็นแน่ กว่าทันจะคิดถึงหยาดเม็ดฝนที่ปรอยลงมาราวกับห่าพายุวันก่อน เสียงตะโกนของคนร่างเล็กที่พยายามจะต่อปากต่อคำกับเขานั่นก็ถูกตัดขาดไปจากห้วงแห่งความคิด ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 22/09/2026

ㅤ แต่เพราะไม่อยากเห็นเฉดสีม่วงเหล่านี้ต้องกลายเป็นหม่นหมองเพราะความร้อนจากเตาอุ่น สุดท้ายก็คิดเผื่อจนกลายเป็นขึ้นมาจับจองราวตากผ้าบนชั้นดาดฟ้าที่คนในตึกไม่ค่อยขึ้นมาใช้นี่ไปซะได้ ผืนนภาของมหานครกรุงโตเกียววันนี้ปลอดโปร่งต่างกันจากสองสามวันมานี้ลิบลับ แสงแดดเจิดจ้าที่สาดกระทบผืนผ้าซึ่งกำลังปลิวลู่ลมบางเบาราวกับสิ่งย้ำเตือนถึงความเอาแน่เอานอนไม่ได้ของสภาพอากาศ ㅤ

110

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 22/09/2026

ㅤ เขาทอดมองอาภรณ์ในโทนม่วงหลายเฉดและเฝ้ามองอย่างระแวดระวังไม่ให้ถูกตากทับกันจนอาจจะทำให้ผ้าไม่แห้งและเกิดกลิ่นเหม็นอับㅤ งานซักผ้าให้คนอื่นกลายเป็นงานของเขาไปแล้ว ใจของตนนั้นรู้ดีว่าการจะทำไปไม่ใช่เพราะหน้าที่ แต่เป็นความเต็มใจที่เขานึกพึงพอใจอยากจะทำมันเอง ต่อให้รู้ว่าการใช้เครื่องอบจะร่นเวลาได้มากกว่ากัน ㅤ

110

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 22/09/2026

ㅤ ตัวเลขแสดงผลอุณหภูมิบนแอปพลิเคชั่นพยากรณ์อากาศเปลี่ยนไปจากเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิง และต่อให้ผ่านมาแล้วสองชั่วโมงให้หลัง ความแม่นยำของมันก็ยังคงเชื่อถือได้ ทั้งจากรายงานสภาพอากาศทางโทรทัศน์ที่เขาเปิดทิ้งไว้ระหว่างจัดการกับกองผ้าสำหรับผู้อาศัยสองคน ซึ่งตอนนี้ได้นำมาตากบนชั้นดาดฟ้าต้องแดดยามสายจนเจลบอลส่งกลิ่นหอมฟุ้งขจรขยายไปทั่ว ㅤ

1014

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 17/06/2026

ㅤㅤ กลับเป็นตัวเขาที่หวงแหนอยากจะจ้องมองมันเพียงคนเดียว เห็นเมื่อใด ก็ยังคงทำให้รู้สึกหงุดหงิดใจได้เสมอ “อยากจะขย้ำให้ตาย” มวลอารมณ์ที่ข่มกลั้นไว้ถึงกับขาดผึ่ง ฝ่ามือที่กดอยู่ข้างลำตัวคนตัวเล็กกลับเคลื่อนขยับไปใกล้ก่อนจะซุกไซ้สอดใบหน้าเข้าหาซอกคอขาว “คุณชอบพูดอะไรแบบนี้…แล้วก็มาทำหน้าไม่รู้เรื่องทีหลัง” พูดจบก็ขบเม้มประทับร่องรอยสีกลีบกุหลาบตามผิวเนื้อนวลนุ่ม ㅤ

000

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 17/06/2026

ㅤ เขานิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ดวงเนตรสีดำนิลจับจ้องใบหน้าของอีกฝ่ายราวกับกำลังพินิจ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาเคยเห็นอีกฝ่ายมานักต่อนัก ทั้งในยามอ่อนแอ ยามแข็งแกร่ง ยามเคืองแค้นแทนพวกพ้องที่ยืนหยัด รวมถึงยามที่วางเฉยต่อศัตรูจนไม่มีใครกล้าต่อกร แต่สีหน้าเช่นนี้…สีหน้าในยามนี้… ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 17/06/2026

ㅤ ร่างสูงจับคนตัวเล็กกว่านอนราบไปกับผืนเสื่อทาทามิ ฝ่ามือข้างหนึ่งก็ถูกกดลงข้างลำตัวขณะที่ลำตัวพาดคร่อมกักตัวอีกคนไว้ไม่ให้หลุดรอดไปจากพันธนาการ “รู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่” ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 17/06/2026

ㅤ ทแววตาที่เรียบเฉยกลับกลายเป็นสั่นคลอนขึ้นชั่วขณะ ความรู้สึกที่วางเฉยมาได้ถึงคราวเปลี่ยนแปลงฉับพลัน “นาย…“ น้ำเสียงกดต่ำลงกว่าปกติ บางอย่างในแววตาเปลี่ยนไปจากเดิม ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นจากเบาะอย่างกะทันหัน และอาศัยจังหวะอันเร็วรวดนั้นก้าวข้ามระยะห่างระหว่างทั้งคู่ในเวลาเพียงเสี้ยววินาที ㅤ

100

𝐁𝒀𝐔𝑲𝑈𝒀𝐀 ❑ @lostinnitetime.bsky.social · 17/06/2026

“ถ้าจะบอกฉันเป็นคนแรก” น้ำเสียงทุ้มต่ำลงเล็กน้อย มือเรียวยื่นออกไปหาหน้าผากคนตัวเล็ก ออกแรงแตะเบา ๆ สองสามทีแทนจะดีดมันอย่างนึกเอ็นดู “ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องทำหน้าเหมือนกำลังจะถูกฉันพิพากษา” ㅤ

100