เปลวยิ้มอย่าภูมิใจ ดีใจแหละที่คนตรงหน้ารับของขวัญไป
“ผมเปลวครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะถิง“
พยักหน้าเล็กน้อยก่อนตะมองรอบตัว ฟ้ามืดเต็มทน แถมแถวนี้ก็ยุงไม่ใช่น้อยๆ สุดท้ายก็หันมามองคนเป็นที่ดูเป็นภูมิแพ้ สมควรได้ไปพักผ่อนสุดแล้ว
”ถิงกลับบ้านอย่าลืมทานยานะ“
เตือนอย่างเห็นห่วง มองดอกไม้มนอ้อมแขนอีกทีแล้วหันกลับมายิ้มให้
”แล้วก็ ขอบคุณสำหรับดอกไม้อีกครั้งครับ“
