#SZW_Bunkasai
หลังจากได้รับคำอวยพรจากรุ่นน้องจึงได้เดินเข้ามาภายใตแสงร่ำไรของห้องเรียนในยามย่ำค่ำ เสียงเรียกชื่อถูกเอ่ยออกอย่างแผ่วเบา
“ คุณแกริค ”
สายตาที่แฝงไปด้วยความไม่มั่นใจได้ทอดมองไปยังใบหน้าของอีกคน เหงื่อที่เริ่มไหลรินเมื่ออีกฝ่ายหันมามองยิ่งทำให้เขารู้สึกมั่นใจในคำตอบบางอย่าง
“ คือว่า… ”
ว่าตอนนี้นั้นยังไม่ใช่เวลาอันสมควร
“ เปล่าครับ ”
