พยักหน้ารับรู้, ป๊อปปี้แต่แพ้เกสรดอกไม้ รู้ตัวอีกทีก็หลุดขำแล้ว
มองเวลามุมจอล่างขวาบ้างแล้วค่อยหันไปมองจอมือถืออีกครั้ง
เห็นหน้าเหมือนมีคำถามก็เลยกดเซฟงานเขียนของตัวเองแล้วพับจอโน๊ตบุ๊คลงไปก่อน
— ยืดแขนไล่ความเมื่อยล้าแล้วหยิบมือถือขึ้นมาไว้ใกล้หน้าตัวเองอีกหน่อย
"นอนกันมั้ยคะ" ถามพร้อมกับส่งยิ้มบางๆ
