บทที่ ๓๑ กวาดล้าง (๑/๒) - “ถ้าสมองมันใช้การได้ไม่ดีก็เชื่อร่างกายที่ตอบสนองสัมผัสของกูหน่อย ถ้ากูอันตรายต่อมึงจริง มึงคงไม่มาวอแวกูอย่างที่ทำอยู่หรอก” “ใครเขาวอแวมึง”