โครงกระดูกที่ถูกปลุกขึ้นจากการหลับใหลด้วยเสียงฟ้าร้อง ได้ชะโงกกะโหลกไปที่หน้าต่าง เฝ้ามองท้องฟ้ามืดครึ้มและพลันสว่างวาบในชั่วพริบตาด้วยฟ้าแลบ มันยังมาพร้อมกับสายฝนที่เทลงมาห่าใหญ่ ทำเอาคลื่นลมทะเลปั่นป่วนไปหมด เรือก็เริ่มโคลงเคลงไปมาจนน่าเวียนหัว
เขาเอามือขยี้เบ้าตาอย่างงัวเงีย แล้วจึงมองดูเวลา
“ใกล้จะถึงเวลาตื่นนอนของเราแล้วสิ ของีบหลับระหว่างรอฝนซาก่อนได้ไหมนะ?”