น้องชอบผึ้งหรือผีเสื้อ?

บทแทรก หมดความอดทน - 60 คืนในกำมือของสิ่งลี้ลับ 60 วันกับหายนะที่คืบคลานเข้ามา การต่อสู้ของเหล่าเด็กหนุ่มสาว ปีศาจ และลัทธิประหลาดในครั้งนี้จะลงเอยเช่นไร

บทที่ ๒๑ เกือบไป (๑/๒) - “ถ้าสมองมันใช้การได้ไม่ดีก็เชื่อร่างกายที่ตอบสนองสัมผัสของกูหน่อย ถ้ากูอันตรายต่อมึงจริง มึงคงไม่มาวอแวกูอย่างที่ทำอยู่หรอก” “ใครเขาวอแวมึง”

II : War never gone ยุทธนาปรากฏกาย (2) - เมื่อ 'เธอ' ผู้เป็นเทพีแห่งสันติมือใหม่ จะต้องขอให้สี่จตุรอาชาแห่งวันโลกาวินาศมาร่วมมือกัน เพื่อช่วยให้ผู้คนที่เหลือรอดจากวันสิ้นโลกกลับมามีความสุขในใจอีกครั้ง

บทที่ ๑๐ ย้ำเตือน (๒/๒) - “ถ้าสมองมันใช้การได้ไม่ดีก็เชื่อร่างกายที่ตอบสนองสัมผัสของกูหน่อย ถ้ากูอันตรายต่อมึงจริง มึงคงไม่มาวอแวกูอย่างที่ทำอยู่หรอก” “ใครเขาวอแวมึง”

บทที่ ๑๐ ย้ำเตือน (๑/๒) - “ถ้าสมองมันใช้การได้ไม่ดีก็เชื่อร่างกายที่ตอบสนองสัมผัสของกูหน่อย ถ้ากูอันตรายต่อมึงจริง มึงคงไม่มาวอแวกูอย่างที่ทำอยู่หรอก” “ใครเขาวอแวมึง”

บทที่ ๗ ปล้น (๒/๒) - “ถ้าสมองมันใช้การได้ไม่ดีก็เชื่อร่างกายที่ตอบสนองสัมผัสของกูหน่อย ถ้ากูอันตรายต่อมึงจริง มึงคงไม่มาวอแวกูอย่างที่ทำอยู่หรอก” “ใครเขาวอแวมึง”

บทที่ ๑ สูญหาย (๑/๒) - “ถ้าสมองมันใช้การได้ไม่ดีก็เชื่อร่างกายที่ตอบสนองสัมผัสของกูหน่อย ถ้ากูอันตรายต่อมึงจริง มึงคงไม่มาวอแวกูอย่างที่ทำอยู่หรอก” “ใครเขาวอแวมึง”

แค่จะตามหานาย...เรายังรู้จักนายแค่ชื่อเล่น เหตุการณ์นี้ทำให้เรารู้...ว่าเราไม่เคยรู้จักนายเลยสักนิด

“คุณตรวจสอบให้รอบคอบก่อนจะว่าความให้ทางนั้นเถอะ แวดวงมาเฟียน่ะ มันมีความลับซุกซ่อนอยู่เสมอนั่น

ร้อยตำรวจโทตุลธีรับภารกิจแฝงตัวเข้าไปสืบคดีค้ามนุษย์ในแก๊งผู้มีอิทธิพลในนามแฝง ‘ดุหยง’ โดยร่วมมือกับรุ่นพี่สายสืบ ‘เซโรว์’ ที่แฝงตัวอยู่ก่อนแล้ว แต่ไปถึงวันแรกก