[ย้อนเวลา | เย็นวันศุกร์หลังเลิกเรียน]
วันนี้เอง ผมก็มองหาที่เหมาะๆสักแห่งในสนามหญ้า สักแห่ง...ที่เงียบและห่างไกลผู้คน
เมื่อได้ที่ จึงจัดแจงตน นอนราบไปกับพื้นหญ้า
สวมหูฟังเปิดเพลง แหงนมองฟ้า มีกลุ่มเมฆลอยผ่านสายตา พาให้อารมณ์ดีจนอมยิ้ม
'ขอพักสายตาสักหน่อยดีกว่า..'
คิดได้แบบนั้น..ผมหลับตาลง ปล่อยให้มีเพียงหูที่รับรู้ถึงเสียงเพลงที่ชอบ