iiinova — where your digital self keeps evolving

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 04/10/2026

“ไม่เอาล่ะ ฉันไป ๆ มา ๆ จนตัวเองยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะไปโผล่ที่ไหน ขืนพากลับไปด้วย เจ้าพวกนี้คงได้ลำบากเพราะเจ้าของแหง” ว่าแล้วก็ยักไหล่อย่างไม่ทุกข์ร้อนนัก ก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะกลับมาเต็มหน้าอีกครั้ง “แต่ถ้ารางวัลปลอบใจสำหรับคนเสมอกันเป็นของกิน ฉันพร้อมรับผิดชอบเต็มที่เลยนะ?”

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 04/10/2026

“ภาษาจีนอีกแล้วเหรอ? ฟังจากจังหวะแล้วเหมือนนายจะตั้งใจพูดอะไรสักอย่างเลยนะ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นนิด ๆ “ไม่คิดจะเฉลยให้ฉันฟังหน่อยหรือไง ท่านโทราอิ?” ครั้นคำถามเรื่องปลาทองถูกโยนมาให้ เขาจึงเหลือบมองเหล่าตัวเล็กที่กลับลงไปแหวกว่ายในบ่ออีกครั้ง ก่อนส่ายศีรษะเบา ๆ

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 04/10/2026

“เดี๋ยวสิ—” ดวงตาก้มมองเจ้าปลาทองที่จู่ ๆ ถูกย้ายข้ามฝั่งมาอยู่ในขันของตน ก่อนจะเงยกลับขึ้นมามองคนต้นเหตุ รอยยิ้มมุมปากกลับขยับขึ้นมากกว่าเดิม “นี่มันปรับคะแนนตามอำเภอใจของกรรมการชัด ๆ เลยนี่นา” ถึงจะบ่นอย่างนั้นก็ไม่ได้คิดจะย้ายเจ้าตัวน้อยกลับคืน พอได้ยินคำภาษาจีนสั้น ๆ แทรกมาด้วย คิ้วข้างหนึ่งก็ยกขึ้นตามความสนใจ “ชือซาน?” ทวนเสียงตามอยู่ครู่หนึ่ง

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 02/10/2026

“เมื่อก่อนฉันเคยเจอปริศนาเล่นคำแบบนี้อยู่เหมือนกัน ใช้ตัวเลขแทนเสียงอ่านแล้วซ่อนคำเอาไว้ พอเห็นสามกับเก้าอยู่ใกล้กันทีไรก็อดนึกถึงไม่ได้เลยแฮะ” จากนั้นจึงปรายตามองคนข้างกาย รอยยิ้มกว้างขึ้นอย่างคนที่นึกเรื่องแกล้งได้อีกแล้ว “งั้นก็ ซันคิวสำหรับคำแนะนำเมื่อกี้แล้วกันน้าา ท่านโทราอิ”

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 02/10/2026

“โอ้ เก้าตัว” เขามองผลงานของตัวเอง แล้วเหลือบไปยังสามตัวจากรอบก่อนหน้า ทว่าจู่ ๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นอีกครั้ง “สามกับเก้า ถ้าเอามาเรียงติดกันก็เป็นสามเก้า —サンキュー, ซันคิว สินะ” เขาหัวเราะเบา ๆ พลางควงด้ามไม้ช้อนที่หมดสภาพระหว่างปลายนิ้ว

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 02/10/2026

“เอาล่ะ คราวนี้จะยอมฟังคำแนะนำของท่านโทราอิสักหน่อยก็ได้ พูดให้น้อยลง จดจ่อให้มากขึ้นสินะ?” ว่าอย่างนั้นแล้วก็เงียบจริง ปลายข้อมือขยับตามจังหวะของผิวน้ำ ครานี้ไม่มีการโฉบรวดเร็วเกินเหตุ เจ้าปลาทองถูกส่งลงขันทีละตัว หนึ่ง สอง สาม—กระทั่งตัวที่เก้าหลุดลงไปพักอยู่ในขันได้สำเร็จ ก่อนที่วงกระดาษจะฉีกขาดเอาตอนพยายามช้อนตัวถัดไปพอดี

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 02/10/2026

สายลมพัดแผ่ว พร้อมทั้งสายตาของเจ้าตัวที่เลื่อนไปตามกระดิ่งลมในมืออีกฝ่ายโดยไม่ตั้งใจ คราวนี้กลับไปหยุดอยู่ตรงรอยพู่กันรูปริบบิ้นสีเงินที่วาดไว้บนแผ่นกระดาษ ตอนนั้นเขานิ่งเงียบ สายตาดูใช้ความคิด จู่ ๆ ก้นึกขึ้นมาว่าทำไมตนถึงเลือกสีนี้กันนะ? ช่างมันเถอะ คิดแล้วก็ยักไหล่ ปล่อยเรื่องที่นึกไม่ออกให้ผ่านไปง่าย ๆ ตามนิสัย ก่อนจะหันกลับมาหาไม้ช้อนอันสุดท้ายในมือ

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 30/09/2026

“หา วางแผนอะไรกัน ฉันยังไม่ได้แตะไม้ช้อนนายเลยนะ ” เขายกสองมือขึ้น “หรือจริง ๆ แล้วท่านโทราอิของเรา จะพูดมากจนเสียสมาธิเองหรือเปล่าอ่ะ" พูดจบรีบลุกขึ้นขยับหนี หัวเราะร่าเริงดี ที่ลุกนี่ กลัวฝ่ามืออรหันต์ที่อาจจะมาจากใครสักคนก็ได้

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 30/09/2026

“แต่ว่า เดาได้น่าสนใจนี่นา” ปลายนิ้วแตะกระดิ่งลมในมืออีกฝ่ายเบา ๆ จนเสียงแก้วใสดังขึ้นอีกหน “เหตุผลเรื่องสีริบบิ้นเนี่ย ฟังดูเหมือนนายจะศึกษารสนิยมฉันมาดีพอตัวเลยนะ?” ยังไม่ทันจะได้แกล้งซักไซ้ต่อ สายตาก็เหลือบไปเห็นรูบนไม้ช้อนของพยัคฆ์หนุ่มเสียก่อน คราวนี้รอยยิ้มบนใบหน้ากว้างขึ้นอย่างปิดไม่มิด

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 30/09/2026

คำพูดก่อนหน้านั้นทำเอาเจ้าของหมวกทรงสูงเงียบไปครู่นึง ซึ่ง.. ก็หาได้ยาก รอยยิ้มที่เคยพราวอยู่ตรงมุมปากคลายลงไปสักหน่อย แล้วก็ตามด้วยปีกหมวกที่ถูกกดต่ำลงมาปิดบังครึ่งใบหน้าพอดี “ โว้ว พูดอะไรชวนให้คนตั้งตัวไม่ทันแล้วก็มาแกล้งกันต่อเลยนะ” มือยกขึ้นดันปีกหมวกกลับเข้าที่ เผยให้เห็นรอยยิ้มขี้เล่นที่กลับมาประจำตำแหน่งดังเดิม ถึงจะดูบางกว่าปกติอยู่หน่อยก็ตาม

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/09/2026

“แต่ถ้าอยากรู้ว่าใครให้มา หรือฉันไปได้มันมายังไง” เขาจงใจเว้นจังหวะ ก่อนยกนิ้วแตะปีกหมวกตัวเองเบา ๆ “เก็บไว้ให้ท่านโทราอิเดาต่ออีกหน่อยดีกว่า เดี๋ยวเฉลยง่ายไปก็ไม่สนุกสิ” " ลองทายไหมล่ะ " ขยิบตาหนึ่งกรุบ

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/09/2026

แล้วพอหัวข้อเปลี่ยนมายังกระดิ่งลม ดวงตาก็เลื่อนไปยังประกายแก้วใสซึ่งแกว่งอยู่กับนิ้วของอีกฝ่าย เสียงกรุ๊งกริ๊งเบา ๆ แทรกมากับบรรยากาศรอบตัว “ ช่างสังเกตนี่ " รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อย ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/09/2026

“โอ๊ะ—” ปลายจมูกย่นลงเล็กน้อยตามแรงเคาะ ก่อนเจ้าตัวจะยกมือขึ้นลูบตรงนั้นป้อย ๆ พลางปรายตามองคนข้างกายอย่างไม่ค่อยสำนึกผิดนัก “พูดให้น้อยลงเนี่ยนะ? ถ้าทำแบบนั้นแล้วฉันยังจะเป็นฉันอยู่หรือไงล่ะ” ถึงปากจะเถียง แต่สายตาก็เหลือบมองเจ้าปลาทองสามตัวในขันตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง รอยยิ้มตรงมุมปากขยับขึ้นนิด ๆ

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 20/09/2026

“……” ครานั้นที่จอมมายาผู้เปี่ยมความมั่นนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนค่อย ๆ ยกไม้ช้อนที่เหลือแต่รูขึ้นมาดู " เทพธิดาดูท่าจะไม่ช่วยฉันเท่าไหร่เลยน้าา "

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 20/09/2026

หนึ่งตัว สองตัว สามตัว.. ต่อกันอย่างคล่องมือจนดูแทบไม่น่าเชื่อว่าไม้แรกเพิ่งขาดไปเมื่อครู่ รอยยิ้มตรงมุมปากเริ่มกลับมามั่นอกมั่นใจดังเดิม “เห็นไหมล่ะ บอกแล้วว่าของจริงเริ่มจากไม้นี้" ไม่ทันขาดคำดี เสียงแคว่กแหวกอากาศออกมา วงกระดาษตรงกลางฉีกออก ปลาทองที่เกือบจะถูกช้อนขึ้นมาสะบัดหางหลุดกลับลงน้ำไปต่อหน้าต่อตา

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 20/09/2026

" สิบตัวเลยเหรอ " คนถูกท้าทายเลิกคิ้ว ก่อนจะคลายแล้วเข้าเต็ม ๆ สายตามองจำนวนปลาทองในขันของอีกฝ่ายแล้ววกกลับมาที่ไม้ช้อนอันที่สองในมือตัวเอง “โฮ่ ทำเอาจริงกว่าที่คิดนี่นา ท่านโทราอิ” คราวนี้เขาไม่ได้รีบโฉบไม้ลงน้ำเหมือนเมื่อครู่ ปลายนิ้วค่อย ๆ ลดระดับลงตามจังหวะการว่ายของฝูงปลา ปรับองศาเพียงเล็กน้อยแล้วช้อนขึ้นอย่างนุ่มนวล

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 20/09/2026

"อย่างน้อยวันนี้ก็คุ้มแล้วล่ะ ได้ทั้งสมบัติ ได้ทั้งดูบอดี้การ์ดแสดงมายากลแข่งกับฉันฟรี ๆ อีกหนึ่งโชว์" " กำไรล้วน ๆ ! "

001

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 20/09/2026

โซมะไม่ได้เอ่ยอะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่เพิ่งเห็น เพียงหมุนกล่องไม้ในมืออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจัดการสอดมันเก็บลงในกระเป๋า ราวกับของชิ้นนั้นสมควรจะไปอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก "เอาล่ะ" เขายืดตัวขึ้น ยกมือแตะปีกหมวกให้กลับเข้าที่ รอยยิ้มขี้เล่นค่อย ๆ กลับคืนมาบนใบหน้าเหมือนไม่มีช่วงเงียบเมื่อครู่เกิดขึ้น สายตาหลุบลงมองเจ้าก้อนขนข้างตัว ก่อนมุมปากจะกระตุกขึ้นอีกหน

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 20/09/2026

ปลายนิ้วขยับเปิดฝากล่องไม้ออกช้า ๆ คราวนี้ไม่มีเสียงอุทานโอเวอร์แอคติ้งหรือท่าทีตื่นตระหนกใดหลุดออกมา มีเพียงนัยน์ตาคู่คมที่ทอดมองลงไปยังสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในเพียงลำพัง เขาทอดสายตามองสิ่งที่อยู่ภายในไม่กี่วินาที ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ อย่างคนที่เพิ่งได้รับคำตอบบางอย่างตามที่คาดเอาไว้ แล้วฝากล่องก็ถูกกดปิดลงอีกครั้ง

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 20/09/2026

" ว้าว .. " เขาพูดติดตลกสักหน่อย ไหล่สั่นเล็กน้อย ดูชอบใจกับผลลัพธ์ที่พุ่งทะลุแผนการแกล้งไปไกลลิ้บบ "ฉันแค่แกล้งให้ตกใจเล่น ไม่ได้สั่งให้โชว์สเปเชียลเอฟเฟกต์แปลงร่างสักหน่อย เล่นใหญ่กว่าคนเปิดกล่องอีกนะเนี่ย!" เขาย่อตัวนั่งยอง ๆ ขนาบข้างเจ้าสัตว์หน้าขน รอยยิ้มกว้างยังคงประดับบนใบหน้า ก่อนความสนใจจะค่อย ๆ วกกลับมาสู่วัตถุในมืออีกครั้ง

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 20/09/2026

ดวงตาใต้ปีกหมวกทรงสูงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เขา ที่ตั้งใจจะรอดูคนเลิ่กลั่กถึงกับนิ่งไปครู่นึง เมื่อกลุ่มควันปริศนาพวยพุ่งขึ้นมาตรงหน้าแทนที่จะเป็นเสียงโวยวายหรืออาการลนลานแบบมนุษย์ปกติ.. เมื่อฝุ่นควันจางลงจนเผยให้เห็นเจ้าก้อนขนปุกปุยที่ยืนจังก้าทำหน้าขึงขังอยู่บนพื้น พร้อมกับความเงียบที่โรยตัวลงมาชั่วอึดใจ ก่อนที่ใครสักคนนั้นจะเอ่ยขึ้นมา

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 02/09/2026

ระหว่างนั้นเขาก็หันกลับมาให้ความสนใจกับกล่องไม้ในมือ ปลายนิ้วขยับแง้มฝากล่องขึ้นช้า ๆ ท่ามกลางความลุ้นระทึก ทว่าจู่ ๆ นัยน์ตากลับเบิกกว้าง ร่างสูงโปร่งผงะถอยหลังไปครึ่งก้าวพร้อมกับอุทานเสียงหลง "เฮ้ย! ระวัง! " ปฏิกิริยาตื่นตระหนกที่เล่นใหญ่เกินเบอร์ของจอมขโมยซีน อีกฝ่ายจะสะดุ้งสะเด็งไปได้แค่ไหนกัน

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 02/09/2026

เขาเห็นหรอก สายตาคาดหวังนั้น เห็นทีไรก็คันใจยิบ ๆ อยากเล่นสนุก " อันนั้นก้น่าสนใจไปใหญ่ " เขายิ้มก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปยังก้อนหินหนักอึ้งในมือของอีกฝ่าย "ก่อนจะลุ้นเบาะแส ฉันว่านายวางหินก้อนนั้นลงก่อนดีกว่าไหม ขืนถือค้างไว้แบบนั้นแล้วตกใจปล่อยหล่นใส่เท้าตัวเองขึ้นมา บอดี้การ์ดของฉันได้เข้าห้องพยาบาลอีกรอบแน่ ๆ"

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/08/2026

“อุณหภูมิน้ำ กระแสลม ความเร็วของเป้าหมาย—ข้อมูลครบแล้ว” น้ำเสียงจริงจังเสียจนเกือบน่าเชื่อ หากไม่นับดวงตาที่กำลังยิ้มระริกอยู่ “ของจริงเริ่มจากไม้นี้ต่างหาก” แล้วจึงปรายตามองพยัคฆ์หนุ่มข้างตัวอย่างท้าทาย " ตานายแล้ว "

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/08/2026

“……” โซมะกะพริบตาปริบหนึ่ง มองซากอาวุธในมือ แล้วมองเจ้าปลาผู้รอดชีวิตซึ่งว่ายหนีไปอีกฝั่งอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ก่อนเจ้าตัวจะค่อย ๆ หันหน้าไปทางโทราอิ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดกลับขึ้นมาแทบจะทันที “อ่าฮะ” “ไม้แรกเป็นแค่การสำรวจสนามต่างหาก” เขาทิ้งซากไม้ช้อนอันแรกหน้าตาเฉย แล้วหยิบอันที่สองขึ้นมาควงเบา ๆ ระหว่างนิ้ว ประหนึ่งความพ่ายแพ้เมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/08/2026

“รู้แล้วน่า รอดูฝีมือเถอะ” คำตอบหลุดกลับไปแทบจะทันที น้ำเสียงยังติดหัวเราะอยู่ปลายคำ แล้วทันทีที่เจ้าปลาส้มว่ายเข้าสู่ระยะ— “ได้ตัวล่ะ!” ไม้ช้อนโฉบวูบลงไป — เร็วไปเพียงนิดเดียว ปลาทองสะบัดหางดังแหมะ หลุดลอดออกจากวงกระดาษไปอย่างเฉียดฉิว เหลือไว้เพียงรูโหว่เบ้อเริ่มกลางไม้ช้อนในมือ

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/08/2026

เสียงที่ทุกคนหากอยู่ใกล้คงได้ยินกันหมด " "

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/08/2026

" ย่อมได้ ย่อมได้ กลัวที่ไหนล่าา " ว่าแล้วก็ร่นแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อยอย่างคนเตรียมทำศึกใหญ่โตเสียเต็มประดา ไม้ช้อนกระดาษอันแรกถูกคีบไว้ระหว่างปลายนิ้วดูคล่องมือ ดวงตากวาดตามฝูงปลาทอง ก่อนจะหมายตาเจ้าตัวสีส้มอ้วนกลมที่ว่ายเฉียดเข้ามาใกล้ขอบบ่อ เขาขยับข้อมือ กะระยะอยู่สองสามครั้ง หากแต่เสียงหนึ่งกลับดังขึ้นข้าง ๆ ท่ามกลางเสียงจอแจของงานเทศกาล

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 29/08/2026

ชายหนุ่มยอมปล่อยสายกระดิ่งลมแก้วให้ไปอยู่ในความดูแลของอีกฝ่ายอย่างว่าง่าย ก่อนคิ้วข้างหนึ่งจะยกสูงขึ้นเมื่อได้ยินสรรพนามใหม่ที่ดูเหมือนพยัคฆ์หนุ่มจะติดอกติดใจเสียเหลือเกิน “พ่อโจรมือเบาอะไรกัน เลิกเรียกฉายานั้นได้แล้วน่า—ฉันคือนักมายากลผู้เชี่ยวชาญด้านการหยิบจับต่างหาก!” โซมะหัวเราะร่า ยกนิ้วชี้ขึ้นแกว่งปฏิเสธไปมาอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนรอยยิ้มจะยิ่งกว้างเมื่อได้ยินเงื่อนไขอีกครึ่งหนึ่ง

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 28/08/2026

โซมะยกกล่องใบนั้นขึ้นระดับสายตา พลิกหมุนดูรอบ ๆ อย่างพินิจพิเคราะห์เพื่อสำรวจร่องรอยภายนอก รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้า ก่อนที่เขาจะหันหน้าไปทางผู้ช่วยข้างกาย แววตาใต้ปีกหมวกทรงสูงฉายแววท้าทาย " ฮะ ๆๆ สมบัติโผล่มาทักทายพวกเราแล้ว ไอคุง" เขาเขย่ากล่องในมือเบา ๆ เผื่อจะฟังเสียงของที่อยู่ด้านใน "นายคิดว่าของข้างในจะเป็นอะไร? "

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 28/08/2026

พูดจบก็ย่อตัวลง ปลายนิ้วปัดไล่เศษดินร่วนซุยเหล่านั้นออกเบา ๆ เพียงไม่นาน สัมผัสจากปลายนิ้วก็กระทบเข้ากับวัตถุแข็งบางอย่างที่ถูกฝังไว้ไม่ลึกนัก เขาขุดคุ้ยดินรอบ ๆ อีกเพียงนิด ก่อนจะดึงสิ่งนั้นขึ้นมาปัดเศษดินออก มันคือ กล่องไม้ขนาดเล็ก ที่ถูกปิดฝาสนิท

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 28/08/2026

และนั่นคือหินก้อนที่เจ็ดที่ถูกยกขึ้นมา สิ่งที่พบ คือร่องรอยของหน้าดินที่มีสีเข้มกว่าบริเวณอื่น ลักษณะร่วนซุยคล้ายกับเพิ่งถูกขุดคุ้ยและกลบฝังลงไปใหม่ได้ไม่นานนัก ส่วนโซมะที่ยืนสังเกตการณ์อยู่เบื้องหลัง ในตอนนี้ขยับก้าวเข้ามา เสียงย่ำหยุดลงเคียงข้างพ่อหนุ่มแว่น " ท่าทางว่าจะเจอตัวการแล้วสิ "

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 27/08/2026

"เตรียมควักกระเป๋าจ่ายค่าถุงใส่ปลาทองกลับบ้านได้เลยท่านโทราอิ" โซมะหัวเราะร่าเริงพลางชูไม้ช้อนปลาในมือขึ้นมาแกว่งทักทายปลาในบ่อเบา ๆ "แต่การแสดงมายากลมันก็ต้องมีของรางวัลสิ ถ้าฉันช้อนได้เยอะจนนายอึ้งล่ะก็ โชคชะตาเป้าหมายต่อไป นายต้องยอมเดินตามใจฉันแบบห้ามบ่นสักคำเลย" " ดีป่ะล่ะ " 😋

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 27/08/2026

เขาจัดการเคลียร์ถ้วยคากิโกริที่ว่างเปล่าลงถังขยะใกล้ ๆ แล้วก้าวเข้าไปหยุดอยู่หน้าบ่อน้ำสี่เหลี่ยม แสงไฟจากโคมกระดาษสะท้อนผิวน้ำ เขารับไม้ช้อนปลาคลุมกระดาษบางเฉียบมาถือไว้ พลิกไปมา หมุนควงมันเล่นผ่านปลายนิ้วตามสไตล์คนชอบเป็นจุดสนใจ ก่อนจะย่อตัวลงนั่งยอง ๆ แล้วเงยหน้าช้อนสายตาขึ้นมองคนท้าทาย

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 27/08/2026

เขามองอีกฝ่ายพร้อมเลิกคิ้วขึ้น แววตาชัดเจนทีเดียวว่ารู้สึกสนุกมากกว่าเดิมอีกสักหน่อย " หือ กล้าท้าทายนักมายากลในเรื่องความมือเบาแบบนี้เหมือนโจ เอ้ย ถือว่าใจกล้าไม่เบาเลย" มือข้างหนึ่งของโซมะที่ตอนนี้ต้องหนีบทั้งช้อนและหิ้วสายกระดิ่งลมแก้วเอาไว้ด้วยกัน ขยับจัดการตักคากิโกริในมืออีกข้างเข้าปากคำโตอย่างรวดเร็ว ความเย็นจี๊ดแล่นปรี๊ดขึ้นสมองอีกรอบแต่ก็ไม่อาจหยุดรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าได้

100

Reposted by Mr.HatGuy (Rest)

Haruka (ตอบช้า) @haruka-msg.bsky.social · 25/08/2026

#MSG_โรลเปิด ล็อบบี้ของหอพักนักเรียน | ช่วงบ่าย สาวน้อยผมสีเงินนั่งอยู่ที่ล็อบบี้ของหอพัก ช่วงเวลาเงียบเหงาเพราะหลากหลายคนกลับบ้านกันเสียหมด แต่สำหรับเธอเพราะรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปก็คงทำได้เพียงอยู่ภายในเขตบ้าน เลยเลือกจะอยู่ที่เมืองมิโอริเสียแทน ในขณะที่ [คุณ] กำลังจะเดินผ่านไป เธอก็เหมือนว่าจะได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณ

185

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 22/08/2026

"ทีนี้ก็เหลือแค่ต้องหาว่าก้อนไหนคือ 'วันอาทิตย์' ในบรรดาเจ็ดก้อนนี้.. ลองใช้สัญชาตญาณผู้ช่วยนักล่าสมบัติของนาย เลือกยกมันขึ้นมาสักก้อนดูสิ ไอคุง" เขาไม่ได้อยากจะใช้แรงงานเปล่า ๆ หรอก เพียงแต่ รู้สึกว่าอีกฝ่ายคงจะสนุกอยู่หรือเปล่านะ เขาเดา

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 22/08/2026

"ลองนับดูสิ หินประดับพวกนี้มีทั้งหมดเจ็ดก้อนพอดีเป๊ะเชียวนะ "ถ้าเปรียบหินเจ็ดก้อนนี้เป็นเจ็ดวันในหนึ่งสัปดาห์.. 'ศิลาแห่งการพักผ่อน' ที่ซ่อนของเอาไว้ ก็ควรจะเป็นหินก้อนที่แทนความหมายของวันอาทิตย์ตามที่นายบอกนั่นแหละ" โซมะขยับถอยหลังเว้นพื้นที่ให้เล็กน้อย ผายมือไปยังกลุ่มหินเบาๆ ราวกับกำลังเชิญชวน

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 22/08/2026

" วันอาทิตย์ อ่าฮะ น่าสนใจนี่นา แถมเป็นสากลด้วย " แววตาบอกได้เลยว่าชิ้นส่วนปริศนาที่ลอยไปลอยมาในความคิดประสานเป็นหนึ่ง " ส่วนสำหรับฉัน ตารางชีวิตมันค่อนข้างจะไม่ตายตัวเหมือนชาวบ้านเขาน่ะสิ บางทีทุกวันก็คือวันหยุด แต่บางทีเวลากลางคืนก็ดันเป็นเวลาทำงานซะงั้น" เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงแฝงความเย้าหยอกไปบ้าง อาจจะชวนสงสัยได้หน่อย ๆ จากนั้น เขาก็มองไปยังหินตรงหน้า

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 18/08/2026

"นี่ ไอคุง " "ถ้านึกถึง 'การพักผ่อน' ขึ้นมาจริงๆ สำหรับนายแล้ว.. วันหยุดหรือวันที่นายรู้สึกว่าควรจะได้นอนพักผ่อนที่สุด มันควรจะเป็นวันไหนกัน?"

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 18/08/2026

"อีกอย่าง ปริศนาจงใจซ่อนขนาดนี้ เจ้าของคำใบ้อาจจะกำลังแอบจับตามองดูพวกเราอยู่จากที่ไหนสักแห่งเพื่อดูความพ่ายแพ้ของเราก็ได้นะ" ตอนนั้น เขาเงียบไปชั่วอึดใจ หาใช่เพราะกำลังหาสายตาคน แต่เขากวาดมองหินทั้งเจ็ดก้อนสลับกับทบทวนคำว่า ศิลาแห่งการพักผ่อน ในหัวซ้ำไปซ้ำมา ก่อนที่เขาจะหันมามองผู้ช่วยข้างกาย

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 18/08/2026

"ถ้าสุ่มยกหมดนี่ สำหรับคนที่มีแผลเต็มมือแบบนาย คงได้แผลเพิ่มก่อนเจอสมบัติแน่ๆ" เขาเอ่ยก่อนจะขยับเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างก้อนหินก้อนหนึ่ง ยกมือขึ้นกอดอกพลางมองท่าทางมุ่งมั่นตั้งใจของอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ดูนึกสนุกขึ้นมาอีกเท่าตัว "แล้วก็ ถ้าทำแบบนั้นมันคงง่ายไปหน่อยล่ะมั้ง? หาคำตอบได้ด้วยแรงก็จริงแต่ก็ไม่ค่อยน่าภาคภูมิใจสมกับเป็นนักล่าสมบัติเท่าไหร่เลย" เขาละมือข้างหนึ่งมาขยับแตะปีกหมวก

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 18/08/2026

เมื่อปะติดปะต่อภาพเบื้องหน้ากับบทกวีในหัวได้แล้ว เจ้าของหมวกทรงสูงเบนสายตากลับมามองแผ่นหลังของคนแว่นหนาที่ตอนนี้เริ่มคิดที่จะใช้กำลังแล้ว แน่นอนว่าเขาไม่ได้ห้ามปรามในทันทีหรอก โซมะขยับก้าวเดินตามเข้าไปยังบริเวณกลุ่มหินประดับที่วางเรียงรายอยู่ สายตาหลุบนับจำนวนก้อนหินที่มีอยู่ทั้งหมดในบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดเจ็ดก้อนพอดีเลยด้วย

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 18/08/2026

เขาละสายตาจากสัญลักษณ์ออนเซ็น ทว่าในจังหวะที่ปรายตามองตามทิศทางของคำบอกเล่าของคุณ สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับผ้าที่แขวนอยู่ตรงประตูทางเข้า ม่านโนเรนสองผืนขยับไหวตามแรงลมเบาๆ ผืนหนึ่งเป็น สีชาด อีกผืนเป็น สีคราม แบ่งแยกฝั่งชัดเจน ทว่าในจุดที่ม่านทั้งสองผืนมาบรรจบกันตรงกึ่งกลางประตูนั้น แสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องลงมากระทบซากปรักหักพังพอดีประหนึ่งพิมพ์เขียวที่จงใจลากเส้นนำสายตา

100

Reposted by Mr.HatGuy (Rest)

🐈‍⬛🎇 昇と数枝 | 1-A & NPC @msg-noboru-kazue.bsky.social · 17/08/2026

[Story] Ch 00 Thermal Anomaly เพราะทุกครั้งที่ผมนึกถึงมัน ความรู้สึกเจ็บแปล๊บก็จะแล่นพล่านเข้ามายังกลางอกนี้ ทั้งความร้อนในวันนั้น เสียงจักจั่น และสัมผัสที่บีบลงมาบนแขนของผม รู้สึกสนใจขึ้นมาแล้วใช่ไหมล่ะ? ถ้าอย่างนั้นก็มาเริ่มกันเถอะ เรื่องราวของหน้าร้อนในวันวานของผม wp.me/pgUIYe-2G (WordPress) (อันนี้เป็นส่วนที่เล่าผ่านมุมซับคาร์ก่อน ขอฝากสตอรี่ของเด็ก ๆ ด้วยนะคะ)

12012

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 16/08/2026

ราวกับรอคอยคำตอบจากพยัคฆ์หนุ่ม ทันทีที่โซมะเอ่ยจบประโยค สายลมยามค่ำคืนก็พัดวูบผ่านมา ส่งผลให้กระดิ่งลมแก้วสั่นไหวและส่งเสียงดังกังวานใสลากยาว ดูเหมือนว่า ไม่ว่าคำตอบของโทราอิจากนี้จะเป็นอะไร เจ้าเข็มทิศแก้วชิ้นนี้ก็อาจจะอยากรอฟังความเห็นของมนุษย์อยู่ก็ได้

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 16/08/2026

เมื่อคากิโกริพร่องไปได้สักพัก ชายหนุ่มก็ยกกระดิ่งลมแก้วในมือขึ้นมาไว้ในระดับสายตาอีกครั้ง ปล่อยให้มันแกว่งไกวไปมาเบาๆ โดยยังไม่ได้ก้าวเดินไปทางไหน "เอาล่ะ เติมน้ำตาลจนเต็มหลอดแล้ว เข็มทิศของฉันคงกำลังมองหาเป้าหมายต่อไปแน่ๆ" "นายลองทายดูสิ ว่าโชคชะตาอยากจะพาเราไปเข้าร้านแบบไหนต่อ?"

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 16/08/2026

ในนาทีถัดมา สิ่งที่เรียกความสนใจจากนักมายากลได้ดีที่สุดกลับไม่ใช่ขนมหวานในมือ แต่เป็นจังหวะที่เขาได้สังเกตเห็นปลายลิ้นของอีกฝ่ายที่เปลี่ยนสีไปจากการผสมกันของไซรัป โซมะจ้องมองภาพนั้นนิ่งๆ มีคำถามบางอย่างผุดขึ้นมาในใจ ทว่าเขากลับเลือกที่จะอมยิ้มและเก็บมันไว้โดยไม่เอ่ยทัก ปล่อยให้พยัคฆ์หนุ่มได้ใช้เวลาประเมินรสชาติความหวานแสบคอของถั่วแดงกวนต่อไปเงียบๆ

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 16/08/2026

พอถูกขิงเรื่องหน้าตากลับ โซมะก็หลุดหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ แหงสิ... คำพูดแบบนี้พอออกจากปากคนที่ชอบทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเป็นปกติแล้ว มันชวนให้รู้สึกเอ็นดูแปลกๆ เขาแสร้งทำเป็นไหวไหล่ยอมแพ้ "ยอมให้วันนึงก็ได้ ถือซะว่าเป็นสิทธิพิเศษสำหรับเจ้ามือที่เลี้ยงคากิโกริฉันก็แล้วกันนะ"

100

Mr.HatGuy (Rest) @kaikaze-msg.bsky.social · 13/08/2026

"เปรี้ยวอมหวานชื่นใจดีจัง รสชาติเข้ากับนายดีนะ" เขาลากเสียงยาวอย่างอารมณ์ดี พลางผละใบหน้าออกมารักษาระยะห่างเท่าเดิม แล้วยื่นช้อนตักถั่วแดงกวนกับวุ้นหลากสีในถ้วยสตรอเบอร์รี่ของตัวเองส่งกลับไปให้ตรงหน้าโทราอิเป็นการแลกเปลี่ยนบ้าง "เอ้า แลกกัน! ชิมของฉันหน่อยไหมล่ะ? ของดี น่ากินสุด ๆ เติมพลังงานอย่างเจ๋ง "

100