เขามักจะอวด—เล่าเรื่องหลานชายให้เพื่อน ๆ ที่โรงเรียนฟังอยู่บ่อย ๆ
ทว่าคนที่ได้ฟังบ่อยที่สุดก็หนีไม่พ้นเพื่อนสนิทที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดอย่างอิวะจัง
❝ . . แล้วทีนี้พอฉันทำหน้าแบบนี้— ❞
เขาดึงหนังตาล่างลงพร้อมแลบลิ้นออกมาประกอบคำพูด
❝ ทาเครุก็หัวเราะใหญ่เลย ❞
โทรุหัวเราะคิกคัก ส่วนอิวะจังที่ยืนถือลูกวอลเลย์อยู่ฝั่งตรงข้ามเริ่มมีทีท่าว่าจะหมดความอดทน เขาจึงรีบหุบปากฉับและตั้งท่ารอรับลูกแต่โดยดี