iiinova — where your digital self keeps evolving

ริมฝีปากเม้มเข้าหากันมากกว่าปกติหลังจากได้ยิน 'ความเห็นใจ' จากคุณ "ก็มันเป็นหน้าที่ของผมนี่ครับ" ตามองตามทุกการเคลื่อนไหวอย่างจับผิดกว่าเดิม "และถ้าคุณไม่คิดจะทำให้งานของผมง่ายขึ้นล่ะก็ คงต้องรบกวนให้ถอยไปด้วยนะครับ" น้ำเสียงนั้นปะปนไปด้วยความเหนื่อยใจเล็กๆ เขามองจ้องเข้าไปในดวงตาของคุณเพื่อรอคำตอบที่ตนไม่คาดหวังมากนัก

100

"ผมคงต้องขอตัวไปทำหน้าที่ต่อแล้ว ขอบคุณสำหรับน้ำชามากนะครับ ช่วยได้เยอะเลยล่ะ" ค้อมหัวให้อีกครั้งก่อนยกมือขึ้นโบกลาเบาๆ "แล้วไว้เจอกันใหม่ครับ"

100

ถอนใจเบาเมื่อเห็นรอยยิ้มของเด็กสาว "โล่งอกไปที ขอบคุณที่เข้าใจนะครับ" ค้อมหัวกลับเช่นเดียวกัน คิ้วของคุณตำรวจเลิกขึ้นเล็กน้อย "จะมีกองไฟด้วยเหรอครับ?" ดูเหมือนจะโฟกัสแค่กับการทำหน้าที่จนละเลยข้อมูลไป "เด็กๆแบบพวกเธอก็คงสนุกกันน่าดูเลยสินะ ดีแล้วล่ะครับ" หลังจากกระดกดื่มชาหยดสุดท้ายจนหมด คุณตำรวจก็ลุกขึ้นเต็มความสูง +

100

จินเดินมาถึงบ้านของตน ไขประตูแล้วจึงเปิดไฟเพื่อให้ความสว่างแม้มันจะไม่ช่วยให้ความว่างเปล่าลดลงเลย เขามองห้องนั่งเล่นที่ใหญ่เกินความจำเป็น เดินผ่านพื้นไม้สะอาด ก่อนจะหย่อนตัวลงกับโซฟาตัวใหญ่ "..." มือเลื่อนไปขยับหยิบมือถือ พิมพ์ข้อความอยู่ครู่หนึ่งและวางมันกลับที่เดิมหลังจากกดส่ง [โอก้าซัง] [เมื่อไหร่จะย้ายร้านมาอยู่ที่มิโอริล่ะครับ?] (จบโรล ขอบคุณที่อดทนรอมากคั้บTT)

110

"ครับๆ ใจดีก็ใจดี" ผงกหัวให้คุณพลางมองสำรวจห้องเล็กน้อย มันเป็นห้องที่ดูดีทีเดียวในความคิดของเขา เปิดมือถือขึ้นมาดูเวลาเพียงแว้ปเดียว "โอ้ ดึกขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย" "ถ้างั้นผมไปก่อนนะ ไว้เจอกันครับวาซะมุเนะซัง" ยกมือขึ้นมาโบกน้อยๆ หลังคุณเข้าห้องไปแล้วจึงค่อยๆเดินลงบันไดจนไปถึงชั้นหนึ่ง ขณะที่เดินทอดน่องในยามวิกาลก็พลันนึกไปว่าวันนี้ได้รู้จักคุณมากขึ้นกว่าที่คิดไปเยอะเลย +

100

หลังจากคำว่าความเหงาได้หลุดลอดออกมาจากถ้อยคำของอีกฝ่าย ดวงตาสีซีดนั้นได้เหลือบมองใบหน้าด้านข้างของคุณก่อนจะหลุบมองพื้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ปล่อยให้บทสนทนาเมื่อครู่จางหายไปในความเงียบ มองคุณที่พยายามล้วงคีย์การ์ดออกมาด้วยสายตาเอาใจช่วย พอได้ยินเสียงจิ๊จ๊ะก็แอบขำในลำคอเบาๆ แม้จะผละออกมาเตรียมส่งคุณเข้าห้อง แต่ก็ยังช่วยจับไหล่ไว้เพราะกลัวจะล้มพับลงไปกับพื้น +

100

จินตั้งใจฟังคุณด้วยความใจเย็น ภาพในคืนก่อนหน้านั้นหวนคืนมาเป็นฉากๆ เขาถอนใจเบาด้วยความหนักใจก่อนจะเผยอปากออกมา "ถูกต้องแล้วครับ เรื่องที่มีคนพยายามจะใช้เวทบรรพกาลเพื่อคืนชีพศพขึ้นมา" เขาเว้นช่วงไป ก่อนจะตวัดสายตากลับมามองคุณ "แต่ในเชิงลึกผมคงเล่าอะไรมากไม่ได้มาก ต้องขอโทษด้วยนะครับ" เขาค้อมหัวให้เบาๆ เนื่องด้วยหลายๆอย่างจึงตัดสินใจที่จะไม่บอกข้อมูลไปมากกว่านี้

100

จินยังคงมองด้วยสายตาระวังภัย จนเมื่อคุณถ่มใบไม้ลงแล้วหันมายิ้มให้ เสียงถอนใจลากยาวก็ตามมา "ให้ตายสิครับ..." มองรอยยิ้มยียวนของคุณโดยที่รู้ความหมายของมันอยู่เต็มอก "เอาเถอะ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วล่ะ" คว้าตะกร้าขึ้นมาตวัดมองคุณ "ให้ตายสิ..." พึมพำคำเดิมซ้ำสองด้วยน้ำเสียงละเหี่ยใจ

100

จินผ่อนลมออกเฮือกหนึ่งก่อนพูดอย่างหอบๆ "ถึงแล้วครับ..." ตากวาดมองไปยังห้องต่างๆ "แล้วห้องเธออยู่ตรงไหนกันนะ?"

100

แหงนหน้ามองตึกสูงตรงหน้า ก่อนที่เขาจะส่ายหัวให้คุณ "ไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวเธอเมาแล้วสะดุดล้มขึ้นมาจะแย่เอานะ" พูดจบก็กระชับแขนให้ดีๆอีกครั้งก่อนจะค่อยๆก้าวขึ้นบันไดไป การที่ต้องคอยประคองคนเมาไปด้วยและก้าวขึ้นบันไดไปด้วยทำให้ใช้เวลามากกว่าที่คิด หลายนาทีผ่านไปจนในที่สุดพวกเขาก็ได้ขึ้นมาถึงชั้นที่ห้าได้สำเร็จ +

100

พยักหน้ารับคำเบาๆ "งั้นเองสินะครับ" คงไม่ได้ใส่ใจชื่อใหม่ที่เพิ่งได้ยินเพราะความเมามายของคุณในตอนนี้ กระนั้นก็ตอบกลับไปว่า "ครับ" "อ้อ เหรอครับ" ตามมารยาท เสตามองเมื่อคุณกล่าวถึงห้องเล็กอันแสนอ้างว้าง "บางอย่างที่เธอว่ามา มันคืออะไรเหรอครับ?" ในใจเดาไปทางสัตว์เลี้ยง บางทียูเมะจูสักตัวอาจทำให้ห้องของอีกฝ่ายไม่เงียบเหงาเท่าเดิมก็ได้? +

100

มองตามมือที่ชี้ไปนั้นก่อนจะพยักหน้าเบาๆ "อ้อ ตรงนั้นเอง" "อพาร์ตเม้นฮาบุสินะครับ มิน่าล่ะถึงบอกว่าเห็นทะเล" เมื่อจุดหมายปลายทางดูชัดเจนขึ้นจึงเริ่มก้าวเดินต่อไปยังทางแสงสลัว จินกระชับตัวคุณให้ไม่เลื่อนหลุด ขณะที่ได้ยินคำถามถึงที่พักของตน "ครับ เป็นบ้านสองชั้นน่ะ" ฟังคำของคุณก็แค่นหัวเราะเบาๆในลำคอ "อันที่จริง มันใหญ่เกินไปสำหรับผมมากเลยล่ะครับ" "แต่ว่าโอก้าซังเขาอยากให้ซื้อเผื่อไว้น่ะ"

100

"สีสันชีวิตแบบนี้ไม่ตลกนะครับ" "ต้องการความช่วยเหลือรึเปล่า ให้ผมพาไปหาหมอไหมครับ?" ประโยคทั้งสองถูกพูดออกมาเร็วกว่าปกติมาก แต่กระนั้นก็ยังชัดถ้อยชัดคำ

100

ดวงตาสีซีดเบิกโพลงทันทีที่เสียงไอเริ่มดังขึ้น ท่าทางจับผิดเมื่อครู่พลันหายวับไปกับตา "ชิลิคอฟซัง?" เขาก้าวขายาวๆเข้าไปหาด้วยความรวดเร็ว มือข้างหนึ่งหยิบจิตเตะออกมาเผื่อว่าต้องใช้เวทช่วยเหลือ ส่วนอีกข้างยกขึ้นจับไหล่ของคุณ กระนั้นแล้วเจ้าตัวก็ดูจะรับมือไม่ถูกกับสถานการณ์ตรงหน้า สีหน้าที่มักจะเรียบเฉยแสดงท่าทีกระวนกระวายออกมา +

100

เมื่อได้ยินคำโปรยนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "หืม?" มือค่อยๆเคลื่อนวางแก้วลง ยืดหลังตรงพร้อมตั้งใจฟัง "ถ้าเป็นคำถามที่ผมพอจะตอบได้ล่ะก็ไม่มีปัญหาครับ" พยักหน้าอนุญาติเบาๆ

101

น้ำเสียงปะปนไปด้วยความหน่ายใจ "ดีขึ้นไหมครับ? พอจะมีสติขึ้นมาบ้างไหม?" อย่างน้อยก็บอกสีหลังคามาก็ยังดี...

100

เมื่อฟังคำตอบของคุณก็ทำให้คิ้วข้างหนึ่งเลิกขึ้นสูงกว่าปกติ "ไม่เอาน่าวาซะมุเนะซัง นึกให้ออกทีเถอะครับ" ลอบถอนใจเบาๆ "ถ้าให้ผมกดกริ่งไปทีละหลังก็ไม่ไหวนะ" ตาเบิกขึ้นเล็กน้อยคล้ายกับคิดอะไรออก "โยนลงทะเลก็เป็นหวัดกันพอดีสิครับ" พูดไปพลางหยิบจิตเตะออกมาด้วยท่าทีทุลักทุเล ก่อนเขาจะใช้มันควบคุมน้ำจากสายยางของบ้านหลังหนึ่งขึ้นมา ก่อนจะสาดมันเข้าที่หน้าคุณเต็มๆ "ขอโทษด้วยนะครับ" +

100

"ผมฝึกพิเศษให้กับเด็กคนนึงอยู่น่ะครับ" มือข้างที่ว่างชี้ไปมา "แบบว่า คล้ายๆกับฝึกกังฟูอะไรทำนองนั้นน่ะ" ยิ่งอธิบายยิ่งชวนเข้าใจผิดไปเสียอย่างนั้น

100

"แปลว่าเมียวโจซังก็เลี้ยงดูมาอย่างดีสินะครับ ดีแล้วล่ะแบบนั้น" พยักหน้าหงึกหงักเห็นดีเห็นงาม เขาเองก็ดูจะผ่อนคลายมากขึ้นเมื่อคุณชวนคุยนู่นนี่ ตาสีซีดเคลื่อนมองความว่างเปล่าขณะใช้ความคิด "งานอดิเรกเหรอครับ..." "นึกไม่ค่อยออกเลย อ้ะ มีอยู่อย่างนึงที่...เอ...จะเรียกว่างานอดิเรกได้ไหมนะ?" ดูท่าจะลังเลอยู่ไม่น้อย แต่เมื่อไม่พบคำตอบอื่นในหัวจึงเลือกที่จะพูดไป +

100

仁 ⦁ NPC【ตำรวจ】 @jin-msg.bsky.social · 22/05/2026

ลอบมองเมื่อคุณขึ้นมาเดินข้างๆ กระนั้นก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรทั้งยังสะดวกในการเดินกว่าเมื่อครู่ด้วยซ้ำ "อย่างงี้นี่เอง ผมก็ชอบที่เงียบๆเหมือนกันครับ เลยชอบไปแถวลำธารบนเขาบ่อยๆแหนะ" ฟังคุณเล่าไปก็มองทางไป ในจุดที่ต้องข้ามถนนก็หยุดมองรอให้รถโล่งแล้วจึงข้ามไป "โอ้ะ? เมียวโจซังน่ะเหรอครับ" หันกลับมาพูดคุย "แปลกใจไม่น้อยนะครับเนี่ย" +

100

เห็นท่าทางของหูที่กระดิกไปมาก็ลอบยิ้มบางอย่างเอ็นดู ดวงตาสีซีดมองคุณที่ดีดตัวขึ้นมาอย่างพอใจก่อนจะพยักหน้า "ครับ อยากทานอะไรก็บอกได้เลยนะ" แม้ว่าอาจต้องรอกลับไปที่เมืองก่อนก็เถอะ "แหม-" ลากเสียงเล็กน้อย "ผมก็แค่ไม่อยากให้เธอนอนตากแดดตากลมจนป่วยเท่านั้นเองครับ" ว่าแล้วก็หันมองรอบๆ "ไปหาที่นั่งพักที่อื่นกันไหมครับ?"

001

仁 ⦁ NPC【ตำรวจ】 @jin-msg.bsky.social · 19/05/2026

พอรู้ตัวอีกทีก็เข้ามายังเขตเนมุโนกิแล้ว "ไปทางไหนต่อนะครับ?"

100

仁 ⦁ NPC【ตำรวจ】 @jin-msg.bsky.social · 19/05/2026

จินนั้นไม่ได้ตอบกลับคำโวยวายของคุณ แต่มุมปากนั้นกลับยกขึ้นเล็กน้อยหากแต่ยากที่จะสังเกตเห็น สายตาเรียบนิ่งยังคงมองเส้นทางด้านหน้าขณะที่ฟังถ้อยคำของคุณในค่ำคืนอันเงียบเชียบ จนกระทั่งประโยคสุดท้ายถูกปิดจบ ดวงตาสีซีดนั้นจึงค่อยๆเลื่อนมามองคุณอีกครั้ง "..." มีเพียงเสียงถอนใจเบา "อย่างงั้นเหรอครับ?" เว้นช่วงหายใจไปครู่หนึ่ง "แต่เรื่องกวดขันนี่ยากอยู่นะ ผมไม่ค่อยจู้จี้ใครซะด้วยสิ" +

100

ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ตั้งใจให้คุณกินมันเข้าไปจริงๆ ดวงตาสีซีดขยับไปมารอดูผลลัพธ์ "เอ่อ..." "ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?"

100

ใบหน้าของเขายังคงเรียบนิ่งเหมือนเคย แต่สายตากลับดูเชือดเฉือนกว่าเก่าเล็กน้อย "ครับ" กล่าวตอบไปสั้นๆเมื่อได้รับคำชมที่ดูแสลงหู เขามองตามมือของคุณ จนเมื่อใบหนึ่งถูกหยิบขึ้นมาก็กลับไปสบตาของอีกฝ่ายอย่างตรงๆ 'จะกินจริงๆเหรอนั่น' เสียงในใจดังขึ้น ก่อนที่ในไม่ช้าเจ้าใบสีเขียวอมแดงนั้นจะถูกส่งเข้าปากไป ... +

100

เมื่ออีกฝ่ายโค้งศีรษะลง ดวงตาสีซีดก็เบิกขึ้นเล็กน้อย "อะ-" เขาชะงักไป เพียงครู่เดียวก็โค้งกลับเช่นกัน "ขอบคุณสำหรับคำชมนะครับ" "อ๋า ฮินางิซังสินะ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ" พูดจบก็โค้งอีกรอบเช่นกัน "หลังจากกลับไปแล้วถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือก็บอกได้เลยนะครับ ผมประจำการอยู่ที่ป้อมตำรวจนั่นแหละ" หรือไม่คุณก็อาจพบเจอเขาที่กำลังเดินตรวจตราอยู่ทั่วเมืองก็เป็นได้

100

仁 ⦁ NPC【ตำรวจ】 @jin-msg.bsky.social · 15/05/2026

"ครับ ผมเองก็ใช้เวลาสักพักเลยกว่าจะจบออกมาได้ พยายามเข้านะ" พยักหน้ารับคำอธิบายเกี่ยวกับชาด้วยสายตาที่มีประกายเล็กๆอยู่ในนั้น "ใส่ใจมากเลยนะครับนั่น" ว่าพลางยกแก้วขึ้นจบอีกรอบ "แต่มันก็ช่วยให้ผ่อนคลายได้มากจริงๆนั่นแหละครับ รู้สึกหายเหนื่อยขึ้นมาหน่อยนึงเลยล่ะ" +

100

จนกระทั่งในจังหวะที่เริ่มเกิดความอึดอัดขึ้นนั้น เสียงเบาหวิวก็ได้ถูกเอื้อนเอ่ย "ถึงจะเหงาไปบ้าง แต่คนอย่างผมก็ไม่เป็นไรหรอกครับ" ลมหายใจหนักๆถูกพ่นออกมาหลังจบประโยคนั้น

100

仁 ⦁ NPC【ตำรวจ】 @jin-msg.bsky.social · 15/05/2026

เขาไม่ได้ตอบกลับเรื่องเป็นหวัดนั่นต่อ ยังไงก็ไม่ได้กะจะใช้พลังนั้นอย่างพร่ำเพื่อกับเพื่อนร่วมงานอยู่แล้ว "เธอเนี่ย...เมาแล้วเพ้อน่าดูเลยนะครับ" เขาเพียงพึมพำตอบกลับเบาๆ สูดหายใจเข้ารับอากาศเย็นของช่วงเวลากลางคืน ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อถูกคาดคั้น ดวงตาสีซีดไม่ได้หันกลับมามองคู่สนทนา เช่นเดียวกับที่ขาสองข้างยังคงก้าวเดินต่อ "..." มีแต่ความเงียบที่ตอบกลับมา +

100

Reposted by 仁 ⦁ NPC【ตำรวจ】

熊崎花音 🐻 [ 3-A ] ต่อตัวละครนะ! @msgkumasakikanon.bsky.social · 15/05/2026

#MSG_HELPkamimochi คาน่อนเองก็ร่วมช่วยในกิจกรรมครั้งนี้เช่นกัน และดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะสนุกในการทำอาหารมากเป็นพิเศษ พอวันหลังๆมีเวลาได้พักที ก็จะเจอเจ้าตัวได้ที่ทุ่งดอกไม้ล่ะ ((มาจอยอีเว้นท์แบบเลทๆค่า TT))

43937

ตอนแรกกะจะมานั่งพักเฉยๆ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายรินชาให้แล้วก็ไม่อยากจะเสียมารยาท "อะ- ถ้างั้นไม่เกรงใจล่ะนะครับ" นิ้วเกี่ยวลอดผ่านหูจับ ยกแก้วขึ้นสูดดมกลิ่นของดอกไม้ ก่อนจะจิบรสชาติที่ขอบแก้วอย่างละเมียดละไม "เป็นชาที่หอมมากเลยครับ" สายตาดูผ่อนคลายลงจากเมื่อครู่เล็กน้อย "จริงสิ ผมนี่เสียมารยาทซะจริง" ดูจะเพิ่งรู้ตัวว่ายังไม่ได้บอกชื่อ "ผม เคนซากิ จิน เป็นตำรวจของเมืองมิโอริครับ"

100

ยกหลังมือขึ้นบังรอยยิ้มเอ็นดูเล็กน้อยที่ปรากฏขึ้นเมื่ออีกฝ่ายพูดด้วยความภาคภูมิ "ดีแล้วล่ะครับ เป็นการใช้เวลาอย่างคุ้มค่าเลยล่ะ" น้ำเสียงแฝงไปด้วยความชื่นชมแม้จะยังคงเรียบนิ่ง "โอ๋? ยังอยู่แค่สึโบมิปีแรกแต่ทำได้ขนาดนี้เชียว แบบนี้ได้เลื่อนชั้นภายในปีเดียวแน่นอนเลยครับ" ท่าทางจะประทับใจไม่น้อย ก่อนดวงตาสีซีดจะหลุบมองแก้วตรงหน้าของตน +

100

แต่กระนั้นก็ไม่ได้ถามซ้ำแต่อย่างใด "เหงาเหรอครับ?" เหลือบมองคุณเพียงครู่หนึ่งก่อนจะกลับไปมองถนน "ใครๆก็เคยเหงากันทั้งนั้นนี่ครับ?"

100

"อ๋า เขตเนมุโนกินะครับ" ทวนคำอีกครั้งก่อนเลิกคิ้ว "แหม ตัวเธอก็ไม่ใช่จะเบาๆนะครับ" "แต่ผมใช้เวทน้ำอุ้มเธอกลับไปได้นะ แต่ตัวอาจเปียกจนเป็นหวัดได้" จับแขนข้างหนึ่งของคุณขึ้นยกพาดคอ ขณะที่หางเกร็งเพื่อบาลานซ์น้ำหนักที่เอนไปมา "หมายถึงว่า หน้าที่พักของเธอมันโล่งๆจนเห็นทะเลเหรอ?" "หรือว่าในที่พักที่โล่งกันแน่ครับ?" ดูจะสับสนกับข้อมูลที่ได้รับพอควร เลิกคิ้วขึ้นกับคำที่เบาจนฟังไม่ออก +

100

โทโยซัง | 1-B (ตอบช้าไทม์โซนตปท.) @okuri-msg.bsky.social · 09/05/2026

"นิยามคำว่าสีสันชีวิตของคุณดูจะผิดแปลกไปเสียหน่อยนะครับ" คิ้วข้างหนึ่งถูกยกขึ้นเล็กน้อยขณะพูด มองตามนิ้วของคุณ ก่อนเอื้อมไปเด็ดต้นที่ถูกระบุว่าทานได้แบบไร้ปัญหา จนเมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายนั้น ตาข้างหนึ่งก็กระตุกเพียงแว้ปเดียวเท่านั้น "อืม...ก็มีทางเดียวที่จะพิสูจน์ใช่ไหมล่ะครับ?" ตะกร้านั้นถูกยื่นให้คุณจนเกือบชิดแผงอก "ถ้ามีพิษก็แค่เป็นสีสันชีวิตตามที่คุณบอก ถูกต้องไหมครับ?"

100

Reposted by 仁 ⦁ NPC【ตำรวจ】

#MSG_HELPkamimochi #MSG_โรลเปิด แยกรูท ราวช่วงเช้าหากว่าตื่นมาทันก็จะเจอว่าโทโยกำลังรดน้ำด้วยบัวรดน้ำรูปดอกไม้? สภาพมันก็คงดูธรรมดาดี ถ้าไม่ติดว่ารอบๆตัวเขามีแต่โอริกามิขายาวยืนล้อมอยู่ แถมบางตัวก็ดูจะคาบช่วยอะไรด้วย อาจจะเพราะวิธีที่เขาผูกผ้าเลยจะไม่ได้ยินหากใครเดินมาข้างหลัง ถ้าเกิดสะกิดขึ้นมาก็คงจะสะดุ้งโหยงแน่ๆ คุณเลยเลือกที่จะ....

53734

Reposted by 仁 ⦁ NPC【ตำรวจ】

Mahoushiki Report @mahoushikireport.bsky.social · 12/05/2026

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_MainEvent 【อัพเดต】 การซ่อมหมู่บ้านและป่าที่พังเสียหายเป็นไปด้วยดี ทำให้พื้นที่ในบริเวณนี้กลับมาสะอาดและสามารถใช้งานได้อย่างปกติอีกครั้ง ในปัจจุบันสามารถเริ่มซ่อมพื้นที่บริเวณ 「ออนเซ็น」และ 「สะพาน」ได้แล้ว ! สามารถเริ่มส่งแอคทีพในฟอร์มเดิมได้ตั้งแต่วันที่ 12-20 พฤษภาคม เวลา 23:59น. เป็นต้นไป

1117123

พอคุณถามจึงเหลือบหันมอง "หืม? ชอบมากๆงั้นเหรอครับ?" ตากลอกขึ้นบนขณะใช้ความคิด "ก็คงเป็นมัจฉะกับราเมน..." หันกลับไปเดินดูทางต่อ "คนที่บ้านผมทำร้านราเมนน่ะครับ"

100

สายตาของเขาเลื่อนไปเห็นหางที่ส่ายไปมา มือเลื่อนบังริมฝีปากก่อนเสียง พรืด เบาๆจะตามมา "ครับ ถ้างั้นก็ทางนี้ครับ" ออกก้าวเดินไปก่อนช้าๆให้คุณเดินตาม "โอ้ ดีใจที่คุณชอบนะครับ ถ้าอยากไปที่ไหนอีกก็บอกได้เลยนะ" ระหว่างค่อยๆที่เดินไปตามทางเท้า ดูเหมือนเขาจะพยายามรักษาระยะของมือให้ไม่ห่างและใกล้จนเกินไป +

100