จะผ่านพ้นปีนี้ไปอีกปีแล้ว รู้สึกตัวนะว่าเป็นปีที่เอาความรู้สึกไปผูกกับความพอใจของคนอื่นจนวิตกจริตไปเองบ่อยมาก
การต้องถีบตัวเองออกมาจากสังคมที่เคยเป็นเพื่อมีชีวิตลูทีนทำงานกงสี มันสร้างความกลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียวจริงๆ แหละนะ เลยแคร์ไปหมดจนไม่นึกถึงตัวเองเลย
อยากหลุดจากอาการแบบนี้ หวังว่าจะทำได้ ช่างแม่งให้เยอะขึ้นกับชีวิตคนอื่น