3.40 am
ไม่รู้ทำไมพักนี้ถึงได้เอาแต่นึกถึงเรื่องเก่าๆขึ้นมา ทั้งม๊าที่เสียไป ทั้งเรื่องตอนมอต้น
ป่านนี้เธอจะสบายดีไหมนะ จะอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่รึเปล่า
พอไม่ได้ติดต่อกันสักพักแล้วก็อดคิดไม่ได้
แสงสลัวจากจอมือถือสาดกระทบลงบนใบหน้า ปลายนิ้วกดเข้าแชทที่คุยกันแทบนับคำได้ ก่อนจะเลื่อนอ่านข้อความเดิมๆซ้ำไปซ้ำมา
ความคิดถึงนี่มันน่ารำคาญจัง
รู้ว่าเป็นแบบนี้คงไม่พูดออกไปซะตั้งแต่แรก
น่าเบื่อ
