บางทีก็อิจฉาเด็กเขาเหมือนกันนะ
เสียใจท้อแท้อึดอัดใจก็แค่ระบายมันออกมาร้องไห้มันออกมาซื่อตรงต่อความรู้สึกของตัวเองมันก็เท่านั้น
แต่พอมาเป็นผู้ใหญ่ก็รู้สึกว่าเก็บอารมณ์มากขึ้นร้องไห้ยากขึ้น เฉยชาและเก็บความรู้สึกไม่สบายใจอึดอัดใจเหล่านั้นไว้ภายในและไม่แสดงมันออกมา
มีเพียงแค่สายตาวิตกกังวลบางอย่างที่แสดงออกมาให้เห็นเพียงเท่านั้น