บรรยากาศที่กลับมาเงียบสงบ ผู้คนค่อย ๆ ทยอยเลือนหาย เป็นสัญญาณของกิจกรรมที่กำลังจะจบลง
ฝ่ามือกำก้านสายไหมที่โดนกัดไปเพียงไม่กี่คำไว้แน่น
ยังไม่อยากให้จบเท่าไหร่เลย ...
สะบัดหัวไล่ความคิดชั่ววูบที่ปรากฏออกมาก่อนคงสีหน้าที่ยิ้มแย้มอันเป็นเอกลักษณ์
"อื้ม กลับกันเถอะ"
ลุกขึ้นยืนช้า ๆ เพื่อเตรียมตัวกลับ ถึงจะเสียดายนิดหน่อย แต่ใช่ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายเสียหน่อย
(โรลจบพร้อมมูไปเล้ย)
