Reposted by gigi🎀 ( ผปค.มึน+นิ้วเบียดหนัก )

ดอกกระเจียวบานอีกไม่นานก็คงสิเฉา
อ้ายก็รอเจ้าอยู่คือเก่าไปเป็นผู้สาวผู้ใดหนอนาง (รอ)
นั่งคึดฮอดบ่ได้นอนจนฟ้าสาง
ย่านความฮักเฮาแตกม่าง
เจ้าลืมทุกอย่างของสองเฮา
ดอกกระเจียวบานผ่านหน้าแล้งเจ้าไปอยู่ไส
เข้าหน้าฝนบ่โดนเท่าไหร่
น้ำตาของอ้ายกะไหลหย่าว
ใจสะวอยอย่าให้คอยถึงหน้าหนาว
จนดอกกระเจียวของอ้ายเหี่ยวเฉา (โฮ)
เจ้ายังบ่คืนมา