iiinova — where your digital self keeps evolving

“ไปเถอะ” พูดจบวินเซนต์ก็ตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆ ดันให้เจ้าตัวเก้าเท้าออกไป ตั้งใจจะปล่อยให้สองพี่น้องได้เข้าไปคุยกันเอง ( ตัดจบตรงนี้ก็ได้คับ ขอบคุณสำหรับโรลนะคะ 🫠🌟 )

100 0

“เยี่ยม!” รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาดีดนิ้วด้วยท่าทางภูมิอกภูมิใจ “บอกแล้วว่าเดี๋ยวก็เจอ” วินเซนต์หันกลับไปมองเด็กสาวผมทองอีกครั้ง “แต่ดูแล้ว…” เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา “คนที่น่าเป็นห่วงกว่าน่าจะเป็นนายมากกว่าน้องนะ” เหมือนเป็นประโยคเยาะเย้ย แต่เจ้าตัวก็แค่พยายามทำให้บรรยากาศผ่อนคลายเท่านั้น +

100 0

“เอามานี่สักครึ่งหนึ่ง” เขาขยับนิ้วเป็นเชิงให้ส่งหนังสือมาให้ “เดี๋ยวฉันถือเอง” แล้วจึงพยักพเยิดไปยังโซนถัดไปอย่างอารมณ์ดี “เธอยังต้องเหลือมือไว้จับเสื้อฉันอีกไม่ใช่หรือไง?” มุมปากจึงยกยิ้มขึ้นอย่างติดเล่น ดูอย่างไรก็ไม่ชวนให้รู้สึกชอบใจตามแม้แต่น้อย “ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของบริการแล้วกัน”

200 0

Flynn (ทยอยตอบ) @hwww2-flynn.bsky.social · 11/09/2026

“น่าภูมิใจจะตาย” เขาเอียงศรีษะพลางยกยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่ชวนให้รู้สึกหมั่นไส้ซะมากกว่า “เพราะกว่าจะเข้ามาได้…ฉันต้องฝ่าผู้คนมากมายนี่นะ” เขาจงใจพูดช้าลงเล็กน้อย ราวกับจงใจล้อเลียนคนตรงหน้า “ไม่คิดงั้นหรอ” วินเซนต์หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะก้มกลับไปสนใจรายการในมือต่อ “เอาล่ะ เหลือ…” เขาไล่อ่านอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกวาดตามองของที่ไอริสถืออยู่ “เดี๋ยวนะ เริ่มเยอะแล้วนี่” +

100 0

Reposted by Vincent PT.

โรลเปิด แยกรูท | 17.00 📍Middle Courtyard ช่วงพักหลังคาบเรียน ฟลินน์ออกมาเดินรับลมตามกิจวัตรเหมือนเคย โถงทางเดินและลานโล่งกว้างเป็นภาพที่แสนคุ้นตา ทุกครั้งที่มาแถวนึ้ เขามักจะรอคอยเซอร์ไพรส์— อย่างการได้พบคนมานั่งซึมซับบรรยากาศหรือแอบหลับแถวนี้ด้วยรึเปล่า ♪ และนั่นก็เป็นตอนที่เขาได้หยุดอยู่ข้างหลัง ‘คุณ’ ดวงตาคู่คมหลุบลงมองอย่างสนใจ พลางฮัมเพลงเบา ๆ ในลำคอ

94938 0

Reposted by Vincent PT.

ℋ𝒶𝓃𝓈ℯ𝓁 @hwww2-hansel.bsky.social · 11/09/2026

#HWWW2_B2HW — Hansel Story — “เจ้าแน่ใจนะ วิลโลว์เวลตัวน้อย?” ชื่อที่ไม่เคยมีใครเรียกเขามาก่อนถูกเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ราวกับหมวกนั้นรู้อะไรบางอย่าง… บางอย่างที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังอยากค้นหาคำตอบ . . . “ครับ..คุณหมวก” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะย้ำด้วยน้ำเสียงนุ่มไร้พิษภัย ”ผมไม่ค่อยชอบสีเขียว” [ Full Story : docs.google.com/document/d/1... ]

01911 0

Reposted by Vincent PT.

Olivia🌻🌿(ตอบช้ามากเป็นพิเศษ) @hwww2-olivia.bsky.social · 05/09/2026

#HWWW2_Class01 โรลเปิด — ทะเลสาบ ไม่รู้อะไรบันดาลจิตบันดลใจให้ ‘โอลิเวีย ดาร์ลิงตัน’ เลือกที่จะพุ่งไปจับเจ้ากะหล่ำนั่นด้วยตัวเองแทนที่จะใช้คาถา อาจเป็นเพราะเจ้าตัวเล็กนี้อยู่ใกล้มากจนอยากจะจับด้วยตัวเองกระมัง จึงเลือกทำเช่นนี้ไป “จับได้แล้ว” โชคดีที่จับได้อย่างหวุด แต่โชคร้ายที่ดูเหมือนมันจะดิ้นแรงมากจนมุดลอดออกไปได้ +

114129 0

“เข้าไปดูข้างในก่อน” เขาเดินนำเข้าไปในร้าน ทว่ายังไม่ทันได้เดินเข้าไปลึกกว่านั้น ฝีเท้าของเจ้าตัวก็ชะงักลง ท่ามกลางผู้คนภายในร้าน สายตาของเขาสะดุดเข้ากับร่างหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเคาน์เตอร์ เส้นผมสีทอง โบว์สีดำ แล้วก็สีหน้าที่เรียบนิ่งเหมือนที่อีกฝ่ายอธิบายไว้ “เดี๋ยวนะ…” เขาหรี่ตามองเพื่อให้แน่ใจอีกครั้ง ก่อนจะหันขวับกลับมาหาคนข้างๆ “คนนั้นใช่ไหม?”

100 0

วินเซนต์มองตามปลายนิ้วของอีกฝ่ายก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ “โอเค เริ่มตรงนั้นก่อน” เขาคลายแขนที่โอบบ่าอีกฝ่ายออกเล็กน้อย สายตากวาดมองผู้คนรอบตัวระหว่างทางไปด้วย ไม่นานนักทั้งคู่ก็มาถึงหน้าร้านอัญมณี วินเซนต์หยุดฝีเท้าลงแล้วกวาดตามองตั้งแต่หน้าร้านไปจนถึงบริเวณข้าง ๆ อย่างละเอียด “ยังไม่เห็นแฮะ” พูดจบก็ยกมือขึ้นทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของคนข้างตัว “แต่ไม่ได้แปลว่าจะไม่เจอนี่” +

100 0

วินเซนต์พลิกมันดู ก่อนจะเทียบกับรายละเอียดในกระดาษ “อืม” คราวนี้ถูกแน่ เขาหันกลับมาหาไอริสพร้อมยื่นของชิ้นนั้นให้ “เจอแล้ว” รอยยิ้มอย่างคนพอใจกับตัวเองกลับมาอีกครั้ง “เช็กสองรอบแล้ว ไม่พลาดแน่นอน”

100 0

เขาหันกลับไปมองฝูงชนเบื้องหน้า เขาเดินแทรกผ่านผู้คนด้วยจังหวะที่ไม่เร็วมากนัก จนมาถึงโซนเป้าหมายได้สำเร็จ “เอาล่ะ คราวนี้…” เขาเดินตรงไปยังชั้นที่อยู่ไม่ไกล ก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้าของที่จัดเรียงไว้เป็นแถว เจ้าตัวก้มดูรายการก่อนจะเงยหน้าดูสันหนังสือ แล้วก็ก้มกลับไปดูรายการอีกรอบอย่างตั้งใจกว่าปกติ ไม่นานมือก็เอื้อมไปหยิบหหนึ่นังสือเล่มหนึ่งออกมาจากชั้น +

100 0

𝐗𝐀𝐕𝐈𝐀𝐍 🖤❄️ @hwww2-xavian.bsky.social · 06/09/2026

ชายหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างไม่คิดจะแก้ตัว “อุตส่าห์เก็บกลับไปเงียบ ๆ แล้วเชียว” “แต่สุดท้ายก็หาเจอน่า ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกัน” ว่าแล้วก็ทำเหมือนเรื่องเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง ๆ ทว่าขณะที่กำลังจะออกเดิน ความรู้สึกถึงแรงดึงเบา ๆ จากด้านหลังก็ทำให้เขาหยุดไปอีกครั้ง คราวนี้ไม่ต้องบอกด้วยแฮะ มุมปากยกขึ้นเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่สุดท้ายก็กลั้นเอาไว้ “รับทราบครับ” +

100 0

Reposted by Vincent PT.

#HWWW2_B2HW TW : งู 📍 รถไฟสายด่วนฮอกวอตส์ | ช่วงบ่าย ขณะกำลังเดินตรวจตราความเรียบร้อยตามทางเดิน จู่ ๆ ไฟในรถไฟก็ดับลงจนรอบกายตกอยู่ในความมืดสลัว ทว่าในความเงียบนั้น นอกจากเสียงสายฝนที่กระหน่ำอยู่ภายนอก กลับมีเสียงประหลาดดังขึ้น ครืด… คล้ายเสียงเล็บกำลังขูดเบา ๆ ไปตามผนัง วิเวียนที่ซ่อนตัวอยู่ในผ้าคลุมของเขาพลันเลื้อยออกมาอย่างลนลาน ราวกับกำลังเตือนถึงบางสิ่ง

75041 0

Reposted by Vincent PT.

Llewellynnn 😎(พยายามกลับมาเเอคทีฟ) @hwww2-llewellyn.bsky.social · 06/09/2026

#HWWW2_class01 /กะหล่ำวิ่งหนี /ขโมยไม้กวาดคนเเถวนั้นมาขี่ไล่ /ไล่ตามเเบบดุเดือด แบบหล่อเท่ /ชน (มาลงเล่นค่ะ สังคมสามารถมาเเจมสั้นๆ ได้! ตอบช้าเล็กน้อย สามารถมา โดนชน โดนขโมยไม้กวาด ยืนเชียร์ หรืออื่นๆ ฿

73327 0

Reposted by Vincent PT.

Roderick S. @hwww2-roderick.bsky.social · 06/09/2026

#HWWW2_Class01 [โรลเปิด | แยกรูท] ตอนนี้ที่กะหล่ำจอมงับต่างวิ่งวุ่นไปทั่วโรงเรียน ต่อให้อยากหาที่สงบอยู่เกรงว่าจะทำได้ยากยิ่ง เพราะโรเดริคไม่ได้นึกอยากล่าคะแนน ที่ทำตอนนี้จึงเป็นการเดินหลบเลี่ยงความวุ่นวายเพื่อหาสถานที่หลบภัย แต่เหมือนเจ้าก้อนสีเขียวจะกลัวเขาใช้ชีวิตราบรื่นไป ปึ่ก! มันพุ่งใส่หน้าเขาก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว [คุณ] ที่ผ่านมาจึงเห็นเพียงเขานั่งกุมหน้าอยู่กับพื้น—

32417 0

Reposted by Vincent PT.

𝐈𝐕𝐀𝐑 (ติดงาน ตอบดึกมาก) @hwww2-ivar.bsky.social · 06/09/2026

#HWWW2_Class01 ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ถึงมีเจ้ากะหล่ำมากมายรุมล้อมรอบตัวแบบนี้ โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเขาด้วย นอกจากกลิ้งวนไปมา ภาพประหลาดตา แต่เพราะแบบนั้นแล้ว ถึงได้จับพวกมันได้อย่างง่ายดาย โดยมีหนึ่งตัวในนั้นที่มีสีสันต่างจากตัวอื่น ๆ โดยไม่คิดอะไรเขาก็อุ้มมันขึ้นมา "ถึงเวลากลับคืนเจ้าของแล้ว" เขายิ้มมุมปาก พูดกับเจ้ากะหล่ำที่มีสีแปลกตาตรงหน้า

117969 0

Vincent PT. @hwww2-peyton.bsky.social · 06/09/2026

“ไม่ใช่แฮะ” หนังสือถูกสอดกลับเข้าไปตามเดิม ไม่กี่อึดใจต่อมาก็เจอเล่มที่ต้องการจริง ๆ “ใช่ซักที” เขาดึงมันออกมาพลางพลิกดูชื่อซ้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ แล้วจึงยื่นให้อีกฝ่าย “แต่ดูเหมือนอันอื่นจะไม่ได้อยู่แถวนี้แฮะ” เขาหันไปมองทางเดินที่เชื่อมไปยังอีกส่วนของร้าน ซึ่งคนเริ่มหนาแน่นขึ้นอีกครั้ง จากนั้นจึงหันกลับมาหาไอริส “ไปกันเถอะ”

100 0

Vincent PT. @hwww2-peyton.bsky.social · 06/09/2026

“อื้ม หาเล่มอื่นต่อก็ได้” วินเซนต์รับคำอย่างว่าง่าย เขายื่นหนังสือให้อีกฝ่ายถือเอาไว้ด้วยใบหน้าที่ยังคงประดับด้วยรอยยิ้มอย่างทุกที ชายหนุ่มก้มมองรายการในมืออีกครั้ง ก่อนใช้นิ้วไล่ลงไปยังชื่อถัดไป “ต่อไป…” “น่าจะอยู่ในีใกล้ๆนี้แหละ” วินเซนต์เดินนำไปอีกแถวของชั้นหนังสือ หลังจากไล่ดูสันหนังสืออยู่พักหนึ่ง เขาก็เอื้อมมือหยิบเล่มหนึ่งออกมา แต่พอพลิกหน้าปกดู สีหน้ากลับนิ่งไป +

100 0

พูดจบก็ยกยิ้มให้อีกฝ่ายอีกครั้ง ก่อนจะขยับเข้าไปโอบบ่าเจ้าตัวเอาไว้หลวม ๆ แล้วพาเจ้าตัวหันไปทางเดียวกันทั้งที่ไม่รู้ว่าจะถูกทางมั้ยก็ตาม “เอาล่ะ ไปกันเถอะ” “บอกทางนะ พี่พาไปเอง”

100 0

“เริ่มจากร้านที่กำลังจะไปก่อนพลัดกัน เธออาจจะรู้ตัวแล้วไปรออยู่ที่นั่นก็ได้” อย่างน้อยก็ดีกว่าวิ่งตามหากันอย่างไร้จุดหมายท่ามกลางผู้คนมากมายขนาดนี้ เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะยกมือขึ้นใช้นิ้วแตะหน้าผากของรุ่นน้องตรงหน้าเบาๆ ทีหนึ่ง คล้ายจะเรียกสติคนที่กำลังร้อนรนให้กลับมาอยู่กับตัว “เพราะงั้นใจเย็นๆ ก่อน” มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มตามนิสัย ก่อนเจ้าตัวจะขยับก้าวออกไป “ยังไงก็เจอน่า” +

100 0

วินเซนต์นิ่งไปเล็กน้อย ยิ่งเห็นน้ำตาที่เอ่อล้นบนใบหน้าของอีกฝ่ายเขาก็ยิ่งทำตัวไม่ถูก สุดท้ายจึงได้แต่หัวเราะแก้เก้อออกมาเบาๆ “แอบกดดันเลยแฮะ” ถึงจะพูดแบบนั้น แต่พอเห็นสีหน้าที่ยังดูเป็นกังวลของคนตรงหน้าเขาก็พยายามทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง “แต่ต้องเจออยู่แล้วน่า” วินเซนต์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ากับตัวเองราวกับตัดสินใจได้ “ค่อยๆ ไล่หาแล้วกัน” +

100 0

“คิดรสที่อยากสั่งไว้แล้วแหละ” ฝีเท้าหยุดกึก เขาหันกลับมาหาเจ้ามือผู้แสนใจกว้างพร้อมรอยยิ้มสดใส ก่อนจะถามคำถามสำคัญขึ้นมาราวกับเพิ่งนึกได้ “คุณหนูพกเงินมาพอใช่ไหม?” “ถามไว้ก่อน เดี๋ยวพอถึงเวลาจ่ายแล้วจะหาว่าพี่ชายเอาเปรียบ” พูดจบก็ยกยิ้มร่าอย่างคนที่ดูจะไม่รู้สึกรู้สากับคำว่า ‘เอาเปรียบ’ เท่าไรนัก ก่อนจะเดินเคียงกันเข้าไปภายในร้าน (จบตรงนี้เลยได้นะคะ ขอบคุณสำหรับโรลคับ 🌟)

110 0

วินเซนต์พยักหน้ารับอย่างจริงจังเกินเหตุ ถึงอย่างนั้นก็ยังรักษาจังหวะการเดินให้ไม่เร็วจนเกินไป “ว่าแต่…” เขานึกถึงท่าทางของหญิงสาวตอนที่เจอกันก่อนหน้านี้ขึ้นมา “กลับมาทำหน้าสมกับเป็นคุณหนูผู้งดงามได้แล้วนี่” ถ้อยคำเอ่ยเย้าตามประสา ก่อนเจ้าตัวจะหันกลับไปทางร้านไอศกรีมราวกับไม่ได้พูดอะไรเป็นพิเศษ แต่เพียงครู่เดียวความสนใจของเขาก็ดูจะถูกป้ายหน้าร้านช่วงชิงไปเสียหมด +

100 0