Reposted by Linh Anh (โนติพัง+ติดงาน)
แต่ไม่เอ่ยตอบคุณหรอก
พลันร่างกายชะงัก ใบหน้ารั้นหันกลับมามองคุณอีกรอบ หัวคิ้วขมวดเมื่อนึกบางอย่างออก
" พูดอย่างนี้แสดงว่าออกมาบ่อยสิ? "
" ฉันล่ะไม่แปลกใจทำไมบ้านแดงคะแนนถึงหายไปทุกวัน "
" นายนี่เอง "
เสียงหวานล้ำเอ่ยออกมาอย่างไม่นึกเชื่อหู และหน่ายใจ
โชคดีจริงเชียวที่หล่อนไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมบ้านของคุณ
