Reposted by LaL่a(คัมเบคแต่slooow)

โอฟีเลียมองดวงดาวจิ๋วที่กลิ้งลงบนฝ่ามือ ปลายนิ้วประคองมันไว้ด้วยความระวัง กลัวว่าจะทำมันยับเสียก่อน
สายตาเลื่อนมองก้อนผ้าตรงหน้า ก่อนจะก้มลงมองดาวกระดาษในมืออีกครั้ง
"...ขอบคุณค่ะ"
มุมปากยกขึ้นเพียงเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มบาง ๆ ที่แทบจะมองไม่เห็น
"แบบนี้ก็ได้เห็นคุณดวงดาวทุกวันแล้วสินะคะ"
สองมือค่อย ๆ กักดาวดวงนั้นเอาไว้ระหว่างฝ่ามือ เพื่อไม่ให้สายลมของค่ำคืนนี้พัดพามันจากไป