سکانس آخر یک فیلم از بچگیم تو ذهنم مونده. نویسنده‌ای که تو ایتالیای فاشیستی زندان بوده حالا آزاده و در جمع دوستان روشنفکرش دارن گپ می‌زنن. ما گفتگوی درونیش رو می‌شنویم که در مورد رفقاش می‌گه همه‌شون خودآگاه یا ناخودآگاه فاشیستن. نظرات بعضی مثلا آزادی‌خواها رو که می‌خونم و می‌شنوم جمله‌اش تو ذهنم تکرار می‌شه.
