(กลับมาหลังจากโดนดูดหายไปในห้วงมิติ)
"สิบหกแล้ว—" อิรีนพูดขึ้นก่อนจะผงะไปคล้ายใช้ความคิดบางอย่าง แล้วจึงส่งเสียงพูดงอแงเล็กน้อยราวกับย้อนกลับไปวัยเด็กอีกครั้ง "ดาฟเน่เพื่อนรักของฉัน ไม่ใช่ลูกแมวน้อยอีกต่อไปแล้ว!"
แล้วจึงค่อย ๆ เบาเสียงลง "—เพราะงั้นก่อนหน้านี้ เลยมีสีหน้าเศร้าสร้อยแบบนั้นเหรอ" พูดออกมาอย่างกังวลและเป็นห่วงเป็นใยคนตรงหน้า