iiinova — where your digital self keeps evolving

เราอาจจะไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่คงเพราะเป็นลางสังหรณ์กระมังที่ชวนให้รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด แต่เซ้นพวกนี้ก็เชื่อถือไม่ได้หรอก เขาคิด ( ขอบคุณที่มาโรลด้วยกันนะคับบ )

100

อีกฝ่ายยิ้มกว้างชวนนึกถึงพระอาทิตย์กำลังขึ้น ช่างต่างกับอะไรที่ทึมเทาเหมือนเขา ฮิเดโอะแค่พยักหน้า ไม่ได้ยิ้มตอบ เลยดูจริงจังเคร่งเครียดมากกว่าเป็นมิตรซะอีก “ ยินดีที่ได้รู้จัก ไว้เจอกันใหม่ “ จากนั้นเขาก็แค่หันหลังกลับแล้วเดินไปทางหนึ่งที่ตั้งใจเอาไว้ ในใจก็ึคิดว่ารู้สึกคุ้น ๆ กับอีกฝ่ายแปลก ๆ

100

“ มันเหมือนตรงไหน “ “ น้องสาวฉันก็เคยพูดว่าฉันเหมือนแมว ฉันเลยอยากรู้ว่าอะไรที่เหมือน “ “ ฉันไม่น่าเดาใจยากเหมือนเจ้าพวกนี้หรอกใช่ไหม “

100

Renji Hideo @hideokmi.bsky.social · 13/12/2024

คุณจะไม่เห็นอะไรนอกเสียจากชุดสูทสีดำที่เขาสวม ไหนจะมีขนแมวหลากหลายสีติดอยู่บนขากางเกงส่วนล่างของเขาเต็มไปหมด บ่งบอกได้เลยว่าโดนแมวพวกนี้รังแก(?)อย่างหนัก ส่วนคุณที่เสียงเบาลง แต่มากพอให้เขาได้ยินก็เช่นกัน ฮิเดโอะจ้องหน้าคุณนิ่งแล้วก็หรี่ตามอง บอกโดยไร้คำพูดว่าได้ยินนะเฮ้ย

100

เขามองตามแมวที่ค่อย ๆ หายไปทีละตัว ทีละตัว ปัญหาลำบากใจ ก็เหมือนจะถูกสะสางไปด้วย “ ผมจะขึ้นสถานี “ “ เราไปทางเดียวกันหรือเปล่า “ เผื่อว่าใช่ ก็เท่ากับมีเวลาคุยด้วยกันต่ออีกสักพัก

100

Renji Hideo @hideokmi.bsky.social · 10/12/2024

เพียงยื่นมือตรงไป หนึ่งแมวในกลุ่มนั้นก็ให้ความสนใจกับคุณทันที มันทั้งออเซาะและออดอ้อน บ่งบอกว่าเชื่องกับมนุษย์มากนัก ทว่ามันก็ไม่นานนักหรอก ดวงตากลม ๆ ก็จ้องมองไปที่คนเป็นอาจารย์ในชุดสูทสีดำ จากนั้นก็เดินมาหาเขา เรียกเสียงถอนหายใจออกมา “ ไม่ได้ทำอะไร ฉันแค่อยากมาซื้อของ “ รอบตัวยังคงมี ‘ สิ่งนั้น ‘ วนเวียนอยู่รอบกาย โดยที่คนที่โดนตาม ไม่เคยรู้สึกถึงมันเลย

100

“ ดูทำหน้าเข้า “ เขายิ้มเล็กน้อย ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกสนุก(?) “ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก สบายใจได้ “ “ มนุษย์เราก็มีหลายมุมมองไม่ใช่หรือไง “ เขาเว้นบทสนทนาไปครู่หนึ่ง “ จะเล่นก็เล่น ถือว่าช่วยฉันได้ดีเหมือนกัน แมวพวกนี้ตามฉันไม่หยุดมากกว่ายี่สิบนาทีแล้ว “ “ ฉันไม่อยากให้มันตามจนถึงที่พัก “

100

“ อืม ถ้าแบบนั้นก็คงจะแพ้ขนแมวใช่ไหม “ ฮิเดโอะค่อนข้างสงบ ลางสังหรณ์กำลังร้องบอกว่าเรื่องไม่ดี อาจจะใกล้จะเกิดขึ้น คนเป็นอาจารย์ถอนหายใจ “ รีบเดินผ่านไปเถอะ “ “ อยู่นานคงไม่ดี “ และเพราะป้องกันไม่ให้ใครต้องโดนลูกหลง เขาจึงบอกให้เด็กหนุ่มเดินออกไปซะก่อน

100

“ ขอบคุณ “ เขาหันตัวไปแล้วรอบหนึ่ง แต่ก็ชะงักไปครู่เดียว หลังจากนั้นก็หันกลับมา “ ชื่อของคุณล่ะ “ “ ชื่ออะไร “ สายตาเอื่อยเฉื่อยจับจ้องมองคุณ “ ผมชื่อฮิเดโอะ “ และจึงแนะนำตัวเองต่อด้วย

000

“ เช่นกัน “ “ บอกชื่อของคุณหน่อยได้ไหม “ “ ผมชื่อฮิเดโอะ “ แนะนำตัวสั้นและง่าย เขาต้องการจดจำคนที่ให้ความช่วยเหลือกับเขา

100

คำพูดดูดีเลยทีเดียว เขามีความรู้สึกเชิงบวกกับคุณเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย โดยที่สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไป แต่ก็พยักหน้าเบา ๆ เห็นด้วย “ ก็จริง “ “ แม้อยากเลี้ยงด้วยความรักหรืออะไรก็ตามแต่ ก็ต้องคิดทบทวนว่าตัวเองพร้อมที่จะรับอีกหนึ่งชีวิตหรือมากกว่านั้นเพิ่มหรือเปล่า “ “ เป็นความรับผิดชอบที่ดี ผมชอบความเห็นของคุณ “ พอลองเล่นจนพอใจ เขาก็ส่งมันกลับคืนให้ “ ขอบคุณมาก “

100

เขาพยักหน้า รับรู้ชื่อของคุณ จากนั้นก็หันหลังแล้วเดินออกจากตรงนี้ เหล่าแมวทั้งหลายก็มองเขาจนลับสายตาเช่นกัน มันคงเห็นหรืออาจจะไม่เห็นสิ่งที่คอยติดตามและให้ลางร้ายแก่เขา ก็หวังว่าสักวันหนึ่ง เขาเองก็คงเข้าใจความหวังดีเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสัตว์สี่ขาตัวเล็กเช่นพวกมัน หวังเช่นนั้น ( ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคับบ )

010

เขามองหน้าคุณอยู่นานเลยทีเดียว บุรุษที่ปรากฏตัวแล้วเริ่มจัดการแมวทุกตัวด้วยการอุ้มมันไปแบบนั้น ดูท่าทางปัญหาของเขากำลังจะถูกแก้ด้วยวิธีที่คาดไม่ถึง “ ….. “ “ ขอบใจ “ เลยไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากขอบคุณคนตรงหน้า คนเป็นอาจารย์เข้าใจว่าคุณกำลังช่วยเขา กระนั้นแล้วก็คงถึงเวลาที่เขาต้องเดินหนีไป ฮิเดโอะค้อมศีรษะเล็กน้อย จากนั้นก็ทำท่าทีเหมือนจะเดินต่อ

100

ดวงตาหลุบมองไม้ที่รับมาในมือ ขยับมันไปมา จากนั้นก็ลองยื่นออกไป ใกล้ ๆ กับหน้าแมวตัวหนึ่ง ดูมันจะให้ความสนใจ ส่วนเขาก็ทำหน้านิ่งมากเหมือนกับซีเรียส บรรยากาศช่างไม่เข้ากันซะเลย “ คุณเป็นทาสแมวสินะ “ “ ชอบมากกว่าสุนัขหรือเปล่า “

100

Renji Hideo @hideokmi.bsky.social · 03/12/2024

“ คุณเปิดร้านอะไร “ ผู้คนในชุมชนคูเมอิมักเป็นมิตร คุณเองก็เป็นหนึ่งในนั้นในความคิดของเขา จากนั้นก็นิ่งคิดไปสักครู่ “ คนรู้จักส่วนใหญ่ของฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ “ “ แต่จะลองดู “ ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปพวกมันไว้ “ คุณอยู่เล่นกับพวกมันสักพักได้ไหม ระหว่างนี้ผมจะเดินออกไป เผื่อมันจะไม่ตามผมอีก “

000

“ ….. “ เขาเงียบ กระนั้นก็ยังรับฟังคุณอยู่บ้าง อย่างไรเสียตอนนี้ก็เป็นตอนเลิกงาน เขายังมีเวลาว่างอยู่บ้าง เลยตัดสินใจเดินเข้าหาคุณ มือข้างหนึ่งยื่นออกไปข้างหน้า “ ผมขอหน่อยสิ “ ไม้เล่นกับแมวอันนั้น เขาจะลองดู

100

Renji Hideo @hideokmi.bsky.social · 03/12/2024

“ ….. “ มันก็แปลกสำหรับเขาที่จะต้องวิ่งหนีอะไรแบบนี้ แต่ในเมื่อนี่คือทางออก เขาก็มีแต่ต้องคว้าไว้ แต่ก่อนจะไป .. “ ชื่อของเธอล่ะ “ “ ขอบใจที่ช่วย “ เขาเตรียมจะไปแล้ว

100

Renji Hideo @hideokmi.bsky.social · 03/12/2024

“ …. “ อีกฝ่ายคงเป็นทาสแมว เพราะเห็นว่าพกไม้ของเล่นแมวออกมาจากกระเป๋าด้วย และเพราะแบบนั้น เจ้าแมวบางส่วนก็ดูจะสนใจจนละสายตาจากเขา “ ไม่ได้ไม่ชอบขนาดนั้นหรือรังเกียจอะไร ผมแค่ไม่อยากให้เด่น “ “ คุณใช้สิ่งนั้นล่อแมวสักพักได้ไหม ผมจะเดินออกไป “

100

เพราะได้ยินเสียงคนจามเลยหันหน้ากลับไปมอง พร้อมกับสายตาของแมวบางส่วนที่ยังหลงเหลือก็มองไม่ต่างกัน เขาคล้ายว่าคุ้นหน้าคุณ แต่ยังจดจำไม่ได้เพราะเพิ่งมาสอนได้ไม่นาน และรู้ได้ในทันทีว่าเป็นหนึ่งในนักเรียนของเขา “ เป็นหวัดเหรอ “

100

สีหน้าท่าทางของคุณตลกดี จริงๆ เขาอาจจะขำอยู่ก็ได้แค่ทำหน้าเฉย ๆ มองคุณนิ่ง ๆ “ เตรียมพร้อมที่จะเล่นกับแมว หมายถึงไอของที่ถืออยู่เมื่อกี้ “ ซ่อนตอนนี้ก็ไม่ทันหรอก บรรยากาศของเขากำลังบอกแบบนั้น “ เอาน่า ไม่แปลกหรอกที่คนจะทำเสียงสองใส่สัตว์ตัวเล็ก ๆ “ “ ฉัน*อาจจะ*ไม่บอกใครก็ได้นะ “ เป็นการแซวในแบบของเขา

100

“ กไม่” ไม่ไหวหรอก “ “ ผมฐานะไม่ดีพอที่จะเลี้ยง “ เขาให้เหตุผลแค่นั้น “ แล้วถ้าหากเกิดเหตุการณ์แบบนี้กับคุณบ้าง คุณจะทำยังไง “ หมายถึงแมวเดินตามไม่ยอมหยุดหย่อนนี่แหละ

000

Renji Hideo @hideokmi.bsky.social · 30/11/2024

“ ก็ ครั้งแรก “ แมวตัวนั้นปล่อยให้คุณอุ้ม มันดูไม่ดื้อไม่ซนแม้แต่นิดเดียวทั้งยังเชื่องมากเหมือนเป็นแมวที่สนิทกับผู้คนหรือมีใครแวะเวียนมาเล่นกับมันบ่อย ๆ แต่ตัวอื่นอีกราว ๆ สามสี่ตัวก็ยังวนเวียนคนเป็นอาจารย์ไม่ห่าง ดูท่าทางการจัดการเรื่องพวกนี้จะไม่ง่ายเพราะคนเราไม่สามารถฟังภาษาแมวได้นี่นะ “ ถ้ามันตามคุณ คุณจะทำยังไง “

100

ความสนใจของพวกแมวแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งก็สนใจเธอ ฝั่งหนึ่งก็สนใจเขา แต่ก็แค่ไม่นานนัก เพราะเมื่อเวลาผ่านไป มันก็ยังมาวนเวียนอยู่แทบเท้าเขาอยู่ดี “ …. “ สีหน้าแม้จะนิ่งแต่ฉายแววของความหัวจะปวด " งั้นผมจะลองเดินต่อ เผื่อมันจะหยุด "

000

Renji Hideo @hideokmi.bsky.social · 30/11/2024

“ ฉันไม่ได้ต้องการการปกป้องอะไรแบบนั้น “ “ ฉันดูแลตัวเองได้ “ รู้หรอกว่าแมวคงไม่เข้าใจที่เขาพูด แต่เขาก็แค่อยากสื่อสารเผื่อว่ามันจะเลิกตามสักที(มั้ง) " เฮ้อ " " เอาเถอะ ฉันหวังว่าพวกมันจะเบื่อเร็ว ๆ นี้ "

100

Renji Hideo @hideokmi.bsky.social · 30/11/2024

และนั่นก็ช่วยได้มาก เขาถึงหยุดเดินได้ัสักพักหนึ่งเมื่อเจ้าแมวตัวนั้นหยุดยุ่งกับเขา จึงเป็นอีกครั้งที่เขาได้ใช้เวลานี้ที่จะคิด ยิ่งอีกฝ่ายพูดว่าพวกมันพยายามไล่หรือพยายามปกป้อง ความน่าเอ็นดูของเหล่าแมวก็เพิ่มพูนขึ้นทันตา แต่เขาก็นิ่งพอที่จะไม่สนใจ โชคร้ายเกิดขึ้นเขาตลอดและมีความถี่ที่ว่าสามารถเจอได้ทุกวัน บางที .. อาจจะบางที ที่แมวพวกนี้จะเห็นในสิ่งที่เขามองไม่เห็น

100

( สงสัยต้องสำรวจดี ๆ แล้วครับ 😔 )

010

เขาแค่ชะงักไปเล็กน้อยเท่านั้นกับการโดนชน ภายใต้สีหน้านิ่งเฉยและไม่พูดในคราแรก เขากวาดสายตามองเธอเป็นการสำรวจเผื่อว่าเธอจะมีบาดแผลตรงไหนหรือเปล่า “ ไม่เป็นไร “ ทว่าไม่นานก็ลากสายตากลับไปมองฝูงแมว เขาพ่นลมหายใจ “ อาจจะเป็นแบบนั้น แต่คงไม่ดีเท่าไหร่ถ้าเลือกที่จะตามไม่หยุด “ “ คุณพอจะรู้วิธีที่ทำให้มันไม่ตามไหม “

000

แม้แต่พวกแมวก็ยังมองเป็นสายตาเดียว เสมือนกำลังถามว่า ‘ ทำไรอ่ะนุด ‘ อยู่ด้วย แมวห้าตัว กับคนหนึ่งคน กำลังมองคุณพร้อมบรรยากาศเดธแอร์ “ เตรียมพร้อมดีจังนะเซนเซย์ “ เขาพูด

100

ทั้งเสียงสองเอย ทั้งไม้แหย่แมว ไอท่าทีแบบนั้นลบล้างภาพจำที่เคยเจอกันครั้งแรกไปหมด สายตาของฮิเดโอะมีแต่ ‘ …. ‘ อยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำ

100

( เฮ .. มีคนเสียงสองใส่แมวด้วยล่ะ /เรียกคนอื่นมามุง )

100

“ ไม่ได้ไม่ชอบ “ “ แค่ไม่ชอบถูกตามจนคนมองแบบนี้ “ มนุษย์หนึ่งคน กับแมวห้าหกตัวเดินตามมาเป็นโขยง ยังไงก็ย่อมเรียกสายตาคนอื่นให้จับตามองอยู่แล้ว ซึ่งเขาไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่หรอก ตามประสาอินโทรเวิสอยากเก็บตัวอยู่เงียบ ๆ

100

ใช่ อีกหน่อยเขาเองก็คงชินกว่านี้แล้วกับอาการหลงลืมชื่อชาวบ้านของคุณ “ ไม่มีของแบบนั้นหรอก “ “ ส่วนเดินผ่านอะไร ผมไม่แน่ใจ ย่านนี้มีร้านเยอะจริง ๆ เห็นว่าคุณกำลังรื้อหาของอะไรก็ไม่ได้ถือโอกาสพูดตอนนั้น แต่พอคุณพูดต่อ เขาก็ตอบกลับ

100

เพราะเห็นว่าเขาไม่ได้เดินหนี พวกมันก็ยิ่งเข้ามาใกล้ ยืดตัว แล้วเกาะตรงขากางเกงของเขา ไม่รุ้ว่าพวกมันคิดจะลับเล็บหรืออะไรถึงได้กางเล็บแล้วถูไปมา และนั่นทำให้เขาต้องขยับขา พยายามเอาพวกมันออก “ ลำบากใจจริง “ เห็นว่ายืนอยู่นานแล้วคงไม่ดี เขาเลยเลือกเดินต่อ

100

เพราะได้ยินแบบนั้นเขาเลยคิดตาม สีหน้าของคนเป็นอาจารย์ไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่ท่าทีแสดงออกว่าเขากำลังคิด “ อาจจะเป็นไปได้ “ “ ฉันเคยโดนทักบ่อย ๆ ว่ามีอะไรที่ไม่ดีตามบ่อย ๆ บางทีมันอาจจะเห็น “ “ แต่ฉันไม่มีเซ้นพวกนั้นหรอก เลยไม่เคยเห็น “

100

เขามองคุณ แล้วก็ลากสายตาเจ้าแมวตัวหนึ่งที่คุณเลือกอุ้ม มันดูยินยอมโดยดีไม่มีท่าทีตื่นกลัว ไม่มันที่เป็นมิตรมากไปก็คงเป็นคุณที่ใจดีกับสัตว์ขนาดที่พวกมันแค่เห็นก็รู้ ระหว่างนั้น คนเป็นอาจารย์ก็ครุ่นคิดไปด้วย “ หรือเพราะยิ่งเมิน มันก็ยิ่งเรียกร้องความสนใจหรือเปล่าครับ “ “ ถึงได้เดินตามกันมาแบบนี้จนกว่าผมจะสนใจ "

100

“ ไม่มีของแบบนั้นหรอก “ ทั้งตัวมีแค่กระเป๋าเอกสารเท่านั้นเอง เขาพ่นลมหายใจหนึ่งหน “ ผมคิดไม่ออกแล้วว่าเพราะอะไร แต่คงไม่ดีถ้ามันตามจนถึงที่พัก “ เขายกมือกุมศีรษะ แล้วถอนหายใจอีกหน “ ควรทำยังไงดีนะ “

100

อีกฝ่ายก็ดูเป็นเด็กสาวที่แข็งแกร่งดี ไม่ก็คงเจออะไรแบบนี้จนชินไปแล้ว เขาได้แต่มองเธอตั้งแต่เท้าจนถึงศีรษะ สำรวจดูว่าบาดเจ็บหรือเลือดออกอะไรไหม และหลังจากนั้นก็คงเป็นการที่อีกฝ่ายเจอแมวเมิน มันดม ๆ มือของคุณแทน “ ฉันไม่รู้ว่ามันตามมาเพราะอะไร พอจะรู้ไหม “ “ ยิ่งเดินเท่าไหร่ ก็มีแต่เพิ่มจำนวน "

100

“ ผมชื่อฮิเดโอะ “ มองหน้าคุณด้วยดวงตาที่แทบจะเป็นเส้นขีดด้วยความเหนื่อยหน่ายจากการถูกเรียกชื่อผิดซ้ำ ๆ แม้เจอกันไม่กี่หน “ ผมต้องกลับทางนี้ “ ใช้สายตาชี้นำ “ แต่แมวพวกนี้เดินตามมาไม่หยุด เกือบยี่สิบนาทีก็มีแต่เพิ่มจำนวน “ “ ผมไม่คิดว่ามันคือโชคดีหรืออะไร “ เขาจะมองโลกในแง่ร้ายหรือไม่ล้วนแล้วเกิดจากประสบการณ์ตัวเองทั้งสิ้น “ อีกอย่างถ้ามันตามมาจนถึงที่พักล่ะก็คงไม่ดีแน่ “

100

มองแมวตัวนั้นที่คุณปล่อยมันลงมา จากนั้นก็เลื่อนสายตากลับไปมองเจ้าของเสียง “ .. เปล่า “ “ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหรอก ” ตอบแค่นั้น แต่ยังไม่ได้ให้เหตุผลเพิ่มเติม จนกระทั่งแมวตัวที่คุณเพิ่งปล่อยก็ยังมาร้องเรียกเขา คนเป็นอาจารย์เลยขมวดคิ้ว เหงื่อก็ยังไหลออกมาตั้งหยดหนึ่งตรงกรอบหน้า “ แค่ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมวันนี้มันถึงทำอะไรแปลก ๆ “ “ เช่น .. เดินตามคนอื่น “

000