iiinova — where your digital self keeps evolving

ย้อนไปปีนั้น มันจึงอยู่ในสภาพที่กำลังต่อสู้กับการผลักไสระหว่างเซลล์ต้นกำเนิดและการผสานมนุษย์ที่ทำให้รู้สึกเหมือนกำลังถูกโลกทั้งใบทิ้งขว้าง การถูกกระตุ้นให้กลับเข้าสู่แผงอกแน่นหนุบ(?)ที่เคยช่วยมันไว้แล้วครั้งหนึ่ง กับกลิ่นกายที่คุ้นเคยนับว่าถูกต้อง "ก็มันทำให้ฉัน" นกแร้งเอียงแก้มไซ้วืด วืด ฝ่ามือขยับบีบเพลินเบียดปุ่มนูน "รู้สึกปลอดภัยน่ะ" ผันองศาใบหน้า จากแก้มไถก็กลายเป็นริมฝีปากที่ขบงับลงไปบนนั้นทีหนึ่ง

100

ในแล็บวิจัยเหล่าไฮบริดวนเวียนอยู่ในรอบรัทและฮีทแทนที่การจับคู่แบบธรรมชาติ ซึ่งเคยเกิดขึ้นตามวัฏจักรของสภาพแวดล้อมของสัตว์แต่ละชนิดในบรรพกาล สิ่งเหล่านั้นฝากฝังสลักลึกกว่าไขกระดูก ส่งต่อมาแม้จะหลงเหลือเพียงสัญชาตญาณใฝ่หาปลอดภัย หากเป็นลูกนกตัวหนึ่ง กริฟฟ์จะมีฝูงของตัวพ่อและแม่ประคับประคองตั้งแต่เกิด ฉะนั้นแล้วเมื่อถึงฤดูที่เหมาะสม สภาพร่างกายที่คู่ควรมีอาณัติรังแคบ ๆ ของตนเอง +

100

"แกจำได้ไหมตอนนั้น" โพรงใต้จมูกแร้งกดแนบเอาตามใจชอบ รุกไล่ไปตามเนินเนื้อ ทิ้งจังหวะหายใจเข้าแต่ละหนไว้บนนั้นเมื่อสูดเข้าลึกสุดปอด "ตอนที่ฉันต้องการฝูง" "ฉันว่ามันเป็นช่วงเดียวกัน" ประมาณว่าเป็นช่วงเวลาใกล้ ๆ กันที่วนผ่านมาในแต่ละปี แม้ว่ามันจะไม่รู้จักวันเดือนปีแบบมนุษย์ ในชีวิตที่มีแค่ช่วงเวลาที่สว่างและมืดนับอนันต์ในแล็บแห่งนี้ แต่ดูเหมือนนาฬิกาเผ่าพันธุ์ในยีนส์ ยังใช้การได้อยู่

100

ไถสันไปมากับร่องกลางอกระหว่างตอบ ดูพออกพอใจกับการสัมผัสผิวกล้ามอกของสัตว์เลือดอุ่นมากกว่ากว่าผ่านแผ่นผ้าถักทอ "อืมมม จะไปรู้ได้ไงว่าฉันเป็นอะไร" มันว่างั้น และนั่นไม่ใช่การตอบกวน แร้งอมนุษย์อาจเพียงแค่ทำตามสัญชาตญาณโดยไม่นึกหาเหตุผล การสังเกตและนึกคิดของมันมักใช้ไปกับการประเมินความปลอดภัยในชีวิตประจำวัน แต่ในฐานะตัวทดลอง ใช่ว่าเรื่องนี้จะไม่มีสาเหตุ +

100

Griff. @griff-aolab.bsky.social · 06/06/2026

อมนุษย์ปักษาขยับปีกยืดออกหนหนึ่ง ก่อนกระโดดลงไปหาเจ้าตัวที่กวักมือ ร่อนลงพื้นโดยอาศัยการชะลอของปีก กรงเล็บเท้าแตะพื้น แรงเหวี่ยงหลงเหลือเล็กน้อย ผลักส้นเท้าหนึ่งก้าว สองก้าว ปุ หน้ามันซบเข้ากับร่องอกคิงพอดี รวมทั้งน้ำหนักที่เอนทับหลังจากลู่ปีกลง "ค่อยยังชั่ว" ไม่ซบเปล่า สองมือยังฉวยบีบเนินข้าง ๆ "ปลดเสื้อหน่อย" เสียงอู้อี้ ๆ จากสาบเสื้อกลางแผงอกหนา จะเอาเนื้อ! จะเอาเนื้อ!

100

[โรลปิด | เขตสะวันนา] @king-aolab.bsky.social เจ้าแร้งรู้สึกงุ่นง่านมาตลอดทั้งเช้าโดยไม่แน่ใจสาเหตุ มันเหมือนจะเอาแต่หันคอไปทางนั้นที เหม่อ หันไปทางนี้ที เหม่อ อยู่แบบนั้นนานสองนาน มากกว่าสังเกตสังกาสิ่งแวดล้อมตามนิสัย "คิง" มันชะโงกหัวจากคาคบไม้ เสียงเรียกสิงโตจ่าฝูงที่อาจจะนอนเอกเขนกยามกลางวันอยู่ไม่ไกลนัก "ขอซบนมหน่อย"

110

Reposted by Griff.

aolab-official.bsky.social @aolab-official.bsky.social · 22/05/2026

Situation — Estrus ครั้งที่ 2 #AO_Estrus วันนี้คุณรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างล่องลอยไปตามมวลอากาศ ไฮบริดหลายตัวเริ่มทำพฤติกรรมประหลาด แล้วไฮบริดของคุณล่ะ? กำลังเผชิญกับสถานการณ์อะไรกันแน่ สุ่มเหตุการณ์ได้ตรงนี้เลย! en.shindanmaker.com/1263918 Doc: docs.google.com/document/d/1...

en.shindanmaker.com

Estrus Situation ครั้งที่ 2 [Name Diagnosis]

#AO_Estrus สามารถนำไปวาดหรือการโรลได้ | #AO_Estrus | Name Diagnosis - ShindanMaker

01217

เมื่อคุณเปิดประตูกว้างขึ้น พาตนเองผ่านร่องแคบที่เริ่มเปิดกว้างขึ้นตามย่างก้าวเข้าไปด้านในของคุณ กลิ่นฟีโรโมนเข้มข้นกว่าเดิมก็เป็นเรื่องหนึ่ง หากแต่แสงสลัวรางที่ราวกับสัตว์กินพืชซึ่งเพิ่งถูกดูดเข้าไปในกรงนักล่า นั่นต่างหากที่อาจทำให้ยิ่งรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ทั่วท้อง ข้างในนั้นคุณพบ [DM]

010

"แค่นั้น" "ถ้าแกไม่ทำให้ฉันแข็ง" เสียงจากร่องประตูสลัวลางด้านในบอกกล่าว ก้ำกึ่งระหว่างฟังดูปลอดภัย หรือกลับกันยิ่งอันตราย..? ไม่มีคำสัญญา ไม่มีการรับปาก จากอัลฟ่าที่กำลังอยู่ในช่วงเวลารัท แต่การที่มันคอแห้ง เมื่อได้ดื่มน้ำนมย่อมดีขึ้นแน่นอน นั่นก็ไม่ใช่เรื่องโกหก แต่พื้นที่เสี่ยงเช่นนั้น คุ้มค่าหรือ? "เข้ามาในนี้ มา"

100

"นึกว่าเวลาพวกแกฮีท" "จะกลัวโดนอัลฟ่ากระโจนเข้าไปผสมซะอีก" แร้งอมนุษย์กระพริบตาปริบ ๆ มองเจ้าของหางที่ดูง่วงงุน "ฉันกริฟฟ์ เขตสะวันนา" "แกล่ะ?"

100

"..อึก" มันกลืนน้ำลายลงคอเชื่องช้าเพื่อไม่ให้สำลัก [DM]

100

อยากให้คุณได้เห็นหน้ามันที่กำลังกลอกตาไปมาตอนนี้อย่างเถียงไม่ได้ ไอ้เจ้าหางสีดำนี่ก็ดูน่าบีบขึ้นมากกว่าเดิมโข แต่หากเอาคืนอย่างนั้น มีหวังเจ้าเสือดำจะบุกเข้ามาล่าแร้งจริง ๆ - . - ยังไม่ทันรู้ชื่อ ก็รู้นิสัยที่ชัดเจนเสียก่อนแล้ว "จะว่าไป" -ก็เพิ่งนึกได้ "ยังไม่รู้เลยนี่ว่าแกชื่ออะไร" เปลี่ยนเรื่องแล้วดันหางกลับคืนไป หางกลมนุ่มนี่มันอันตรายจริงๆ อันตรายจริงๆ!

000

คุณได้ยินเสียงหัวเราะเบา อาจเพราะถูกรู้ทันว่าแค่แกล้งพูดไปอย่างนั้นจริง ๆ นั่นล่ะ ตามด้วยเสียงสะดุดลมหายใจ พร้อม ๆ กับที่ปลายหางซุกซนถูกจับให้หยุดแค่ที่หน้าท้อง "แกก็อย่าซนให้มาก" มันปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้คนที่เป็นรองก็คือตัวมันเองที่เหวี่ยงขึ้น ๆ ลง ๆ ในอาการรัทที่กำลังรอให้สงบลงอย่างอดทนอยู่ "ปลุกขึ้นมาแล้วไม่ได้น็อตมันทรมาน" - . -

000

"ขอกินได้ไหม" "น้ำนม?" อย่างที่คุณได้ยินเสียงมันมาตั้งแต่แรกเริ่มคุย แหบหายเพราะอาการคอแห้ง พูดถึงวัวก็ต้องขอน้ำนมสิ เรื่องปกติ เสียงปลดกลอนดังแกร่ก ขอบด้านหนึ่งแง้มออกเพียงเล็กน้อย เจ้าแร้งนั่นไม่ได้มีทีท่าว่าจะออกมา จะช่วยเหลือ หรือปฏิเสธ มีแค่บานประตูกั้นไว้ และทางเลือกของคุณ

100

"แออำลังอี้ทอ่อ" (แกกำลังฮีทเหรอ) "อ๋างอันอ๋อม" (หางมันหอม) "เอยอองชิม" (เลยลองชิม) พูดทั้งที่หางชาวบ้านยังค้างอยู่คาปากทำให้เสียงอู้อี้ไปมาก แต่ก็ยังพอฟังรู้เรื่องได้อยู่บ้างล่ะมั้ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะกัดให้เจ็บหรือดึงหนีไปจริง ๆ หรอก คาย "ไม่กลัว?"

100

ขณะที่นิ้วโป้งของคิงกดบนลูกกระเดือก เจ้าของนิ้วคงรู้สึกได้ถึงการขยับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ กระดูกไหปลาร้าขึ้นสันชัดเจนใต้ปกคอเสื้อชุดที่สวมใส่ แผงอกราบใต้ฝ่ามือที่กระเพื่อมตามลมหายใจกระชั้น "แกนี่นะ.." [DM]

100

"กริฟฟ์ เป็นแร้ง" มันตอบ และทวนชื่ออีกฝ่าย "มูร์" เพราะนั่นเป็นชื่อแรกที่มันได้ยินจากคุณ สำหรับแร้งอมนุษย์ วิธีการเรียกชื่อไม่ได้สลักสำคัญอะไร เรียกสั้น เรียกยาว เรียกด้วยหมายเลข ค่าเท่ากันหมด "ขอเรียกแบบนั้นแล้วกัน" "แล้วตอนนี้แกมีน้ำนมไหม มูร์" -หืม

100

"แกก็ขยับเข้ามาอีกหน่อย" มันตอบ ก็มือติดประตูเลยออกมาได้แค่นิ คนด้านในไม่รู้ท่าทีของอีกฝ่ายจนกระทั่งพวงหางฟูนุ่มสามารถสัมผัสได้ด้วยมือ ไม่รั้งและไม่ดึง เป็นเพียงการขยับจับเบา ๆ เหมือนถนอมก้อนสายไหม "นุ่มนิ่มกว่าที่คิดอีก" ปลายนิ้วกลางแตะไปจนถึงโคนหางดูว่าความยาวสุดแค่ไหน ไม่ค่อยได้เล่นพวกหางสั้นกุด "อยากเห็นแฮะ" "ยื่นเข้ามาให้ดูได้ไหม?"

000

"ฉันอาจจะอยากเอามากกว่าศอกอีก" น้ำเสียงต่ำแหบติดจะยียวน ปลายหางฟาดแปะ ๆ บนใบหน้านิรนาม "แกเดาไม่ได้หรือไงว่าฉันขอหางนุ่ม ๆ มาทำอะไรตอนที่กำลังรัทอยู่นี่" นั่นสิ ทำอะไรดี อีกมืออาจจะไม่ว่างอยู่ก็ได้นะตอนนี้ หรือไม่ก็อาจจะแค่จงใจพูดจาคลุมเครือหยอกแกล้งเจ้าเสือวางท่าข้างนอกนั่นนิดหน่อย~

000

ลิ้นพัวพันด้วยลิ้น ผลักกลับรุกไล่ไม่อ่อนข้อ ผิดกับร่างใต้อาณัติที่ศิโรราบต่ออำนาจทางชนชั้นสังคมที่มันอิงอาศัย ปลายเล็บดำลูบไปตามแผนขนนิ่มเหนือสาบปกเสื้อที่อีกฝ่ายสวมใส่อย่างช่วยไม่ได้ที่อมนุษย์แร้งจะชอบยึดสัมผัสนุ่มนิ่มคาไว้ในมือของมันระหว่างที่จมดิ่งอยู่ในห้วงอารมณ์ลึก บดน้ำหนักด้วยปลายนิ้ว ถากไถไปพลางด้วยฝ่ามือ [DM]

100

เมื่อคุณย่อตัวลง จึงได้กลิ่นจาง ๆ ของฟีโรโมนอัลฟ่าที่แผ่กำจายออกมาทีละน้อย ไม่เข้มข้นมากนัก อย่างน้อยก็ในตอนนี้ "ไม่ต้องตาม" "อยู่เป็นเพื่อนหน่อย.." อมนุษย์แร้งไม่ได้ทรมานกับอาการรัท แต่กำลังทรมานกับการไม่ถูกเติมเต็มอาการรัท นั่นเป็นเหตุผลที่มันไม่ได้ต้องการนักวิจัย หรือแม้แต่ยาระงับก็ตาม "ตัวอะไร?" "ชื่อล่ะ?" แม้น้ำเสียงจะแหบหายแต่คำถามยังหลุดออกมาเป็นคำ ลมหายใจน่าจะยังปกติดีอยู่

100

"เชื่อ" "ฉันไม่ชอบใช้กำลัง" มันตอบง่าย ๆ ไม่ได้คิดจะสู้อยู่แล้ว ขี้เกียจ "แต่ถ้าฉันบีบหางแก" เสียงหัวเราะต่ำเบาแทบจะอยู่ในลำคอ ลูบนิ้วโป้งบางเบาเป็นวงกว้าง ๆ บนแผงขนที่ห่อหุ้มแกนหางในมือ "แกก็จะเข้ามาทำให้ฉันปางตายในนี้เหรอ?" นั่นฟังดูน่าสนใจ ระหว่างมันปางตายกับคุณโดนอัลฟ่าที่กำลังรัทขย้ำ อะไรจะเกิดขึ้นก่อนกันในห้องแคบ ๆ ปลายหางถูกดึงเป็นองศาเอียงขึ้น เหมือนถูกเอาไปแตะจมูก

000

"ก็แล้วแต่ว่าฉันจะได้จับอะไร" นั่นเป็นคำตอบของคำถาม หมายถึงอะไรที่นุ่ม ในยามที่มองไม่เห็นได้ด้วยตา คุณพอจะได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอ ขยับปลายนิ้วครูดเล็บแหลมคมลงบนมือที่วางลงมา ไม่ใช่การขีดให้เจ็บ คล้ายเป็นการลากผ่านเพื่อสำรวจ จากฝ่ามือถึงโคนนิ้ว ไล่ไปตามท้องนิ้วจนถึงปลาย ดูท่าจะใคร่รู้นิดหน่อย "แล้วมีตรงไหนอีกที่นุ่ม?" ขอจับหน่อย(?)

000

เจ้าของดวงตาสีทองหรี่ลงเมื่อมันเริ่มขยับตัว เข้าไปใกล้ ใกล้ หางของเจ้าตัวหลับถูกคว้าหมับ ยกปลายขึ้นจนสูง ไม่ดึงรั้ง แต่ถูกรบกวนมากพอจะรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ หากคุณลืมตา อาจพบว่ามันอยู่ในปากแร้งหลังขาวตัวนั้นแล้ว!? ไม่ได้ลงแรงกัดจนรู้สึกเจ็บ แค่ค้างคาอยู่ระหว่างแนวฟัน ง่าบ แอบชิมเฉย ๆ แหละมั้ง(???)

100

สิ่งที่จะป้อนให้เคี้ยวตามมาหลังจากนั้น เรียวลิ้นสากสำทับแทรกระหว่างช่องว่างแนวที่เปิดค้างด้วยก้านนิ้ว พร้อมกับเขี้ยวในปากนกที่จงใจขบครูดตามลงไปบนริมฝีปาก มากพอที่กลีบเนื้อนิ่ม ๆ ของสิงโตจะได้เลือด กลิ่นคาวสนิมที่ช่วยให้เจริญอาหารสำหรับสัตว์กินเนื้อทั้งสองตัว ก้ำกึ่งระหว่าง ยินยอม กับพยศ ดื่มกิน กับห้ำหั่น จนกว่ากริฟฟ์จะกลายเป็นซากที่ถูกคายทิ้ง ก็ไม่ได้แปลว่ามันจะไม่ เอาคืน

100

คุณเลือกจุดเริ่มต้นได้ดี บริเวณที่เป็นขนอ่อนทั้งที่ลำคอและสันปีกล้วนเป็นจุดอ่อนชวนระทดระทวย เหตุผลที่ขนปุยนุ่มเหล่านั้นจะไม่กลายเป็นปีกแข็งบนร่างกายแร้งอมนุษย์ คือการปกป้องพื้นผิวที่ปกคลุมปลายประสาททางสรีรวิทยา มันปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ใต้จ่าฝูง ใช้ศอกข้างหนึ่งยันร่างส่วนบนขึ้นเพียงเล็กน้อย มือข้างว่างวิสาสะดันนิ้วโป้งเข้าไปในปากที่เริ่มกัดกินมันทีละส่วน ถากผ่านฟันเขี้ยวล่าง จนถึงฟันกรามที่สอง +

100

aolab-official.bsky.social @aolab-official.bsky.social · 10/05/2026

สุดที่วางแขนโซฟาที่คุณนอนหลับ มีไฮบริดตัวหนึ่งใช้กรงเล็บเท้าของมันยึดเกาะอยู่ นั่งยองเท้าคางมองตัวที่กำลังหลับซุกโซฟานุ่มเงียบ ๆ อยู่นานสองนาน มันไม่ปลุกเจ้าของร่าง เพียงกระพริบตามองหางนุ่มฟูลายวงแหวนอยู่เช่นนั้น อาจกำลังรอดูว่าตอนที่คุณหลับ เจ้าหางยาวเหยียดนั่นจะยังมีการขยับหรือไม่?

100

Reposted by Griff.

[[MEAL SETS]] ‘ใกล้เข้าสู่วันอาทิตย์แรกของเดือน! ได้เวลาเปลี่ยนเมนูอาหารแล้ว!’ หลายคนคงสงสัย ไฮบริดเขากินอะไรกันที่นี้ ? โดยทุกเดือนอาหารทั้ง 4 ชุดก็จะถูกเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ดังนั้นชุดต่อไปที่จะได้เจอเป็นของใหม่ปรับปรุง! แล้วเดือนนี้ จะเป็นมื้อที่น่าประทับใจ… หรือเป็นอีกครั้งที่ใครบางคนต้องนั่งจ้องจานอาหารเงียบๆ กันนะ? มาร่วมลุ้นดูเมนูที่น้องๆได้กิน ทุกๆวันอาทิตย์ เวลา 12:30 !

22633

(มาเล่นกันค้าบบคุณ🙌) "นั่นตัวผู้..หรือตัวเมีย" บานประตูปิดสนิทขณะที่มีเสียงตอบกลับ แม้ไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นนั้นอีกนานแค่ไหน จากระดับเสียงที่ได้ยิน ท่าทางเหมือนคนด้านในจะนั่งอยู่กับพื้นมากกว่าพูดในระดับความสูงแบบคนยืน รูปประโยคอาจถามไถ่อย่างห้วนไปสักหน่อย แต่จากความแหบหายของน้ำเสียงที่แทบจะติดในหลุมลำคอ คุณอาจพอรับรู้ได้ว่าเขาเหมือนคนหมดแรงเสียมากกว่าจะทำอันตรายอะไรใครได้(มั้ง)

100

ลมหายใจสะดุดกึกตอนที่เขี้ยวกัดจม มันเจ็บ แน่ล่ะ แต่ไม่ใช่ความเจ็บที่ส่งสัญญาณให้ต้องระวังภัย นั่นคือความวางใจนับสิบปีที่มันไม่ได้นับคืนวันซึ่งมีชัยเหนือสัญชาตญาณ ฟีโรโมนสิงโตกระจายในอากาศ ห่อหุ้มสัตว์ตัวผู้ทั้งสองไว้ทุกอณู กรงเล็บของแร้งอมนุษย์อยู่ที่ปลายเท้า เกร็งจิกเมื่อถูกไซ้ขน เหงื่อผุดและร่วงหายไปกับความร้อนบนแผ่นหลัง "จะเคี้ยวแค่คอหรือไง.." มุมปากด้านหนึ่งกดลึก เสียดยิ้ม "เจ้าป่า"

100

"..ก็น่าจะเยอะอยู่" แร้งหลังขาวเป็นสัตว์ขนาดกลางค่อนใหญ่ ความกว้างปีกเมื่อกางเต็มที่มากพอจะข่มขวัญสุนัขป่าในธรรมชาติกาลก่อน ความสูงของมันเป็นหนึ่งในการแสดงออกของยีนส์ที่ผสานเข้ากับร่างมนุษย์ "......." แกร่ก มีเสียงปลดกลอนที่ชวนให้รู้สึกระแวดระวัง... ก่อนจะมีมือข้างหนึ่งยื่นออกมา บานประตูแย้มให้แขนสอดผ่านได้เท่านั้น ฝ่ามือแบขึ้น ฟีโรโมนคละคลุ้ง "กระต่าย.." "นุ่มไหม?"

000

เป็นเสือนี่เอง มันคิด เมื่อเห็นสีของหางกลมมน จึงรู้ได้อีกอย่างว่าอีกฝ่ายเป็นเสือดำ หูที่ใช้การได้ดีกว่ามาตรฐานของสัตว์ประเภทแมวเหมียวน่าจะทำให้คุณประเมินได้ว่าเขาขยับตัว เปลี่ยนท่าทางหรืออะไรสักอย่าง ก่อนจะรู้สึกได้ถึการวางแตะปลายนิ้วแตะลงบนปลายหาง ค่อยลงน้ำหนักลูบถากสวนขึ้นไปตามโคนขนเชื่องช้าราวกับสำรวจ สัมผัส "ที่ว่าหาง.." "ของพวกแกรู้สึกไวนี่" "..เรื่องจริงมั้ย?"

000

"อึก.." เสียงกระอักเบาในลำคอเกิดขึ้นเมื่อคมเขี้ยวแหลมงับลงบนแผงขนอ่อน แรงพอจะถากไถออกเป็นร่อง ฝากรอยบนผิวเนื้อ กริฟฟ์มักหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บ เพราะบาดแผลเพียงเล็กน้อยอาจทำให้สัตว์ปีกบินไม่ได้ และนั่นหมายถึงอัตราการรอดชีวิตที่ต่ำลงในธรรมชาติ ความกลัวนี้แล่นริ้วอยู่ในสัญชาตญาณจนชวนให้ไหล่สะท้าน หากใต้ร่างจ่าฝูง ปลายปีกของมันลู่ลง โก่งคอเชื้อเชิญให้เคี้ยวจนพอใจ "คิง..กัดอีก"

100

"..ยืมหน่อย" -หมายถึงหาง ไม่ใช่ยาแก้รัท มันกล่าวเสียงต่ำออกมาจากข้างใน ไม่มีทีท่าว่าประตูบานนั้นจะถูกเปิดออกมากระโจนใส่คุณ ไม่มีสุ้มเสียงของการขยับที่ทำให้รู้สึกว่าอาจจะถูกคุกคามได้ แต่การออกปากยืมหางขึ้นมาดื้อ ๆ ก็ไม่น่าจะใช่แง่มุมดี ๆ (...)

000

"แร้ง" มันหลับตาระหว่างที่ตอบ พยายามขัดขืนความคิดระหว่างการนึกภาพองค์ประกอบของไฮบริดกระต่ายเท่าที่มันมีความทรงจำผ่านตาในชีวิตที่ผ่านมากับการรูดปลายจมูกไซ้ขนที่ปกคลุมผิวส่วนใดส่วนหนึ่งของสัตว์ที่มีขนนิ่ม "กระต่าย..ยักษ์" คุณได้ยินเสียงทวนคำก้ำกึ่งระหว่างอ่อนล้ากับอ่อนแรง แต่ประโยคของมันยังคงเป็นคำถามที่ต้องการคนตอบ ราวกับจงใจรั้งคู่สนทนาไว้ที่นี่ "แกชอบเวลาตัวเองฮีทไหม"

000

(มาเล่นกันค้าบบบ🥺) "....." คุณได้ยินเสียงหายใจสะดุดดังอึกก่อนเสียงตอบคำถาม กลิ่นฟีโรโมนของอัลฟ่าชัดเจน อาจบ่งบอกได้ว่าอยู่ในสภาวะอาการรัทที่สลับระหว่างพุ่งสูง และลดลง เป็นระรอกมาระยะหนึ่ง "แก.." "มีหางไหม" เสียงจากข้างในถามออกมา ถามอะไรวะเนี่ย----

000

"..กริฟฟ์" มันตอบ ตอนนั้นเองที่คุณอาจได้ยินเสียงขยับปีกคลายเมื่อย พั่บ "...." ลังเล ชั่วอึดใจกว่าจะตอบ "ไม่..เสื้อแกจะเปื้อน" (...) การมีกลิ่นโอเมก้าอยู่ในอาณาเขตช่วยให้คลายใจ แต่หากเข้มข้นเกินไปก็อาจจะกลายเป็นคลั่ง บานประตูล็อคกลอนจากฝั่งแร้งอมนุษย์ ไม่มีอะไรรับประกันว่าอัลฟ่าที่ถูกอาการรัทรุมเร้าจะไม่เปิดมันออกมาเพื่อ 'กิน' อะไรก็ได้ที่อยู่ใกล้ ๆ มือ "ตัวอะไร" มันถามอีก

000

อีกฝ่ายง่อนแง่นกว่าที่เห็นจากตอนที่ยังมีกำแพงพิงหลัง มันก้าวเข้าไปช่วยทดแทนการทรงตัว สอดแขนยึดเอาไว้ "อย่าล้ม แบกไม่ไหว" นกอัลฟ่าไม่ถูกฟีโรโมนของเจ้าป่ากระตุ้นให้แข้งขาอ่อนตามกันไป จึงพาจ่าฝูงของตนกลับสู่ถิ่นอาศัยที่มีทุกอย่างประดุจรังนอนน่าคุ้นเคย อากาศอุ่นทุ่งหญ้าสูง ไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้าน ที่ที่จุดบนสุดของห่วงโซ่อาหาร คือสิงโต แร้งอมนุษย์แหงนคอ เผยจุดตายให้ง่ายดายราวกับเป็นความภักดี

100

"ไม่เอา อยู่นี่" ถ้อยคำสั้นห้วน แต่น้ำเสียงของมันไม่ได้แข็งกร้าวในเวลานั้น เกือบจะเป็นการร้องขอ มีเสียงสาก ๆ ของการขยับตัว สูดหายใจ ระบายลมหายใจออกยาว เหมือนคนข้างในจะเปลี่ยนท่านั่ง เอนหัวพิงใกล้ขอบประตูกว่าเดิม "อยู่นี่" อาจเพราะอีกฝ่ายมีกลิ่นของโอเมก้า ต่อให้ไม่อยู่ในสภาวะฮีท แต่กลิ่นเจือจางของสัตว์ต่างเพศก็คล้ายจะช่วยสงบความรู้สึกระส่ำหนักในอกลงได้เล็กน้อย "ชื่ออะไร?"

000

คอขนนุ่มเอียงหงึก เคี้ยวคอ??? ดวงตาสีทองหรี่ลง ดูสภาพอีกฝ่ายจากปลายหูถึงปลายหาง เสียงคำรามครืดในลำคอแมวยักษ์ "แกกำลังจะรัทเหรอ" แร้งขนขาวอยู่กับคิงมานานพอจะประเมินได้หากมีอาการแรกเริ่มพอให้ทันสังเกตสักหน่อย พวกมันผ่านช่วงรอบรัทของแต่ละตัวมาแล้วหลายหน ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร "ก็มาเคี้ยว" "แต่ไม่ใช่ที่นี่"

200

(มาเยยค้าบน้อนต่าย) "ไม่.." เสียงแหบแห้งผสมลมหายใจออก บ่งบอกว่าคนในห้องนั่งนิ่งอยู่ อาจห่อไหล่เล็กน้อย โทนจึงต่ำลงถึงเพียงนั้น "..โอเค" ปลายประโยคแทบจะข่มออกมาจากลำคอ กลายถูกขัดระหว่างคำด้วยการกลืนน้ำลายระหว่างนั้น "มี" "น้ำไหม"

000

แร้งหลังขาวเดินเอื่อยเฉื่อยไปทางจ่าฝูงของมันเมื่อเห็นภาพของการยืนงับปากอยู่แถวโถงทางเดิน สิ่งที่มันนึกถึงไม่ใช่จุดเริ่มของอาการรัท แต่คิดว่าเจ้าสิงโตนี่หิวเนื้อเร็วกว่ารอบให้อาหารมื้อถัดไปที่จะถึงอีกแล้วล่ะมั้ง "ไปโรงอาหารไหม" -ไปขอเนื้อเพิ่มก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ในเมื่อที่นั่นมีอาหาร สัญชาตญาณสัตว์ หิวก็ล่า

100

(ขอบคุณรูทคร้าบ)

100

aolab-official.bsky.social @aolab-official.bsky.social · 08/05/2026

#AO_Estrus [โรลเปิด | ห้องน้ำ | แยกรูท] บานประตูด้านในสุดถูกปิดเงียบมาสักพักแล้ว 'คุณ' อาจมาเข้าห้องน้ำฝั่งที่เงียบสงบเพราะไม่ชอบความพลุกพล่าน หรือแวะเวียนผ่านมาโดยบังเอิญแล้วได้ยินเสียงถอนหายใจหนัก หรือแค่มาล้างไม้ล้างมือแล้วนึกสงสัยว่ามีตัวอะไรหลบซ่อนอยู่หลังประตูบานนั้น จะเคาะ จะถาม จะเรียก ลองเตะถีบ ไม่มีใครรู้ว่าประตูจะเปิดไหม (มาฮีทรัทกันแบบไม่เห็นตัวกันคับ--)

102

Reposted by Griff.

#AO_Estrus Situation — Estrus (อ่านข้อมูลเพิ่มเติมใต้โพสต์) วันนี้คุณรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างล่องลอยไปตามมวลอากาศ ไฮบริดหลายตัวเริ่มทำพฤติกรรมประหลาด แล้วไฮบริดของคุณล่ะ? กำลังเผชิญกับสถานการณ์อะไรกันแน่ สุ่มเหตุการณ์ได้ตรงนี้เลย! en.shindanmaker.com/1263244

en.shindanmaker.com

สุ่มเหตุ์เพิ่มเติมฮีทรัท [Name Diagnosis]

สามารถนำไปวาดหรือใช้ประกอบการโรลกับลูกมูท่านอื่นๆได้ #AO_Estrus | Name Diagnosis - ShindanMaker

13951